Żodyn nie ma takiego komputera - testujemy obudowę Thermaltake The Tower 100

Testujemy obudowę Thermaltake The Tower 100 - to model typu ITX, który sprawdzi się przy budowie małego komputera dla entuzjastówThermaltake The Tower 100 występuje w kilku wersjach kolorystycznych, a dodatkowym atutem są świetne możliwości wyeksponowania podzespołówObudowa zalicza się do kompaktowych modeli, ale w środku przewidziano miejsce dla wydajnych podzespołów - nie będzie problemu, aby zamontować w niej nawet wydajny komputer do gier

Większość polecanych obudów to stanardowe, mniejsze lub większe, konstrukcje typu tower – pozwolą one na złożenie nowoczesnego, funkcjonalnego komputera, który można włożyć do biurka lub wyeksponować na stanowisku pracy. Część użytkowników ma jednak potrzebę, aby zbudować... coś wyjątkowego. Jeśli do nich należycie, to dobrze trafiliście.

Tak się składa, że firma Thermaltake ostatnio wypuściła obudowę The Tower 100 - producent chwali się, że nowy model sprawdzi się przy budowie niedużego, ciekawego zestawu dla entuzjastów. Co w nim takiego wyjątkowego? Czy rzeczywiście jest tak dobry? Jakie są jego mocne i słabe strony? Postanowiliśmy to sprawdzić!

Thermaltake The Tower 100 konstrukcją nawiązuje do większego modelu Thermaltake The Tower 900 z 2016 roku. Jaka jest różnica? „Setka” jest mniejszych rozmiarów i przez to oferuje mniej miejsca na podzespoły (m.in. już nie jest stricte przystosowana do montażu customowego chłodzenia wodnego), a przy tym jest znacznie tańsza. Poniżej znajdziecie porównanie specyfikacji obydwóch obudów.

Oprócz ciekawej konstrukcji, dodatkowym atutem modelu Thermaltake The Tower 100 jest nietypowa kolorystyka - obudowa występuje w pięciu wariantach: czarnym (Black), białym (White), turkusowym (Turquoise), zielonym (Racing Green) i złotym (Gold). Osoby chcące zbudować nietypowy, kolorowy zestaw będą miały ułatwione zadanie (a jak wiadomo, takich „szaleńców” nie brakuje :-) ).

Ceny? Wszystko zależy od wersji. Czarny model kosztuje około 450 złotych, ale za kolorowe trzeba wyłożyć jakieś 550 złotych. Tanio nie jest, więc możemy wymagać lepszej jakości wykonania i dopracowanej konstrukcji.

Obudowa Thermaltake The Tower 100 pojawiła się w naszej redakcji. Żeby jednak nie zbyt było nudno, wybraliśmy zielony wariant, który stylistyką ma nawiązywać do samochodów wyścigowych z Wielkiej Brytanii – złożony komputer idealnie będzie się komponować z (tutaj musieliśmy dłużej pomyśleć)... trawnikiem, a na Święta Bożego Narodzenia będzie można go postawić pod choinką.

The Tower 100 na pierwszy rzut oka może przypominać akwarium lub drukarkę 3D. Obudowa jest trochę mniejsza od standardowych modeli typu midi tower, a z przodu i po bokach umieszczono panele z hartowanego szkła. Komputer w takiej obudowie po prostu TRZEBA postawić w honorowym miejscu.

Z przodu (lekko pod kątem) zamontowano panel I/O z nowoczesnym zestawem gniazdek - znajdziemy tutaj dwa porty USB 3.0, jeden port USB 3.1 typu C oraz wejście i wyjście audio. Większy, okrągły przycisk służy do włączania komputera, a mniejszy prostokątny do restartowania. Przeszkadzają trochę zbyt mocne diody LED.

Producent zadbał też o odpowiedni obieg powietrza podzespołów. Na dole i po bokach znalazły się otwory wentylacyjne (od spodu zabezpieczono je wygodnymi, nylonowymi filtrami powietrza z magnetycznym mocowaniem), a na górze wstawiono duży, zdejmowany panel mesh (też z nylonowym filtrem, ale zamontowanym na stałe).

To jednak nie wszystko! Kolejne filtry zamontowano z tyłu (plastikowy z magnetycznym mocowaniem)…

...i na dole (nylonowe w plastikowej ramce).

The Tower 100 różni się od standardowych obudów typu midi tower, ale też mamy do czynienia z dwukomorową konstrukcją. Pomysł producenta pozwoli na złożenie ciekawego, efektowniejszego zestawu - ważniejsze podzespoły są montowane w głównej komorze, a pozostałe przeniesiono w mniej widoczne miejsce.

No właśnie, w głównej komorze przewidziano miejsce dla miniaturowej płyty głównej formatu mini-ITX lub mini-DTX (specyfikacja o niej nie wspomina, ale sprawdziliśmy, że da się ją zamontować) i dwuslotowej karty graficznej - maksymalnie może ona mieć 330 mm długości, więc w praktyce zmieszczą się tutaj prawie wszystkie wydajniejsze modele. Przy montażu krótszych kart można wykorzystać zaślepki "piwnicy".

Jeżeli chodzi o dyski, obudowa pozwala na montaż maksymalnie czterech nośników – po prawej stronie przewidziano dwa stelaże na nośniki 2,5 cala, a z tyłu można przykręcić dwa nośniki 2,5 lub 3,5 cala (przy czym warto zaznaczyć, że montaż tych drugich wyklucza instalację tylnego wentylatora). Szkoda, że producent nie zastosował  żadnych elementów tłumiących drgania "twardzieli".

Na dole przewidziano miejsce na zasilacz. The Tower 100 obsługuje standardowe jednostki formatu ATX, przy czym mogą one mieć 180 mm (w praktyce może być to 220 mm wliczając w to miejsce na okablowanie, więc powinny się tutaj zmieścić jednostki o mocy do 1000 W).

Jak wygląda kwestia chłodzenia podzespołów? Model The Tower 100 pozwala na montaż coolera CPU o wysokości do 190 mm (czyli praktycznie wszystkich konstrukcji dostępnych na rynku) oraz trzech wentylatorów wspomagających obieg powietrza:

• 120 lub 140 mm na górze
• 120 lub 140 mm z tyłu
• 120 lub 140 mm na osłonie zasilacza

Górny wentylator można wymienić na chłodzenie wodne (AiO) w rozmiarze 120 mm

Standardowe wyposażenie obejmuje górny i tylny wentylator - producent zastosował najzwyklejsze modele o średnicy 120 mm (mogą się one obracać się z prędkością do 1500 RPM i generują hałas sięgający do 35,8 dBA).

W razie potrzeby górny wentylator można zamienić na chłodzenie wodne (AiO) w rozmiarze 120 mm. Trochę szkoda, że projektanci nie przewidzieli miejsca na większy, wydajniejszy model typu 240 mm.

Testy obudowy przeprowadziliśmy na solidnej platformie, która śmiało może służyć jako wydajny komputer do grania:

• procesor: AMD Ryzen 9 3900XT
• chłodzenie procesora: SilentiumPC Fortis 3 HE1425
• płyta główna: ASUS ROG Crosshair VIII Impact
• pamięć RAM: ADATA XPG Spectrix D60G
• karta graficzna: ASUS ROG Strix Radeon RX Vega 64 OC
• dysk SSD: ADATA Premier SP580 120GB
• zasilacz: be quiet! Dark Power 11 750 W

Thermaltake The Tower zalicza się do konstrukcji typu iTX, więc siłą rzeczy musimy się liczyć z mniejszą ilością miejsca na podzespoły, niż w przypadku standardowych obudów typu midi tower.

Montaż części też nie jest tak wygodny i warto wyposażyć się w magnetyczny śrubokręt, aczkolwiek konstrukcja została całkiem nieźle przemyślana, co trochę ułatwia składanie PC-ta (sporym ułatwieniem jest możliwość demontażu prawie wszystkich ścianek, aczkolwiek do zdjęcia przodu/boków trzeba odkręcić cały top). Warto też pamiętać o odpowiedniej kolejności montażu podzespołów (np. przed zamontowaniem długiej karty graficznej, najpierw należy podłączyć do niej zasilanie).

Warto również pamiętać, że konstrukcja obudowy ogranicza dostęp do tylnego panelu płyty głównej - został on schowany pod górną pokrywą (można tam podłączyć urządzenia typu pendrive czy dysk zewnętrzny, ale o długości do około 8 cm).

Zauważyliśmy też pewien problem - zaczepy tylnego stelaża dla dysków/wentylatora mogą kolidować z osłoną backplate płyty głównej. W takiej sytuacji nie należy maksymalnie przykręcać śrub do dystansów, bo może to skutkować wygięciem lub złamaniem laminatu płyty głównej.

Na „dolnym pokładzie” przewidziano sporo miejsca do upchnięcia kabelków z zasilacza i dysków. Podczas aranżacji okablowania można wspomóc się też miejscem za tylnym panelem (pamiętajcie jednak, aby kabelki ułożyć lekko z boku, by nie kolidowały z tylnym wentylatorem). Szkoda jednak, że producent nie dodaje w zestawie huba lub rozgałęziacza do podłączenia wentylatorów.

Testy wentylacji przeprowadziliśmy na fabrycznej konfiguracji – jeden wentylator wydmuchiwał gorące powietrze do góry i drugi do tyłu (obydwa podłączyliśmy bezpośrednio do płyty głównej).

Chłodzenie procesora "na sztywno" ograniczyliśmy do 50%, a karty graficznej do 40%. W pomieszczeniu testowym panowała temperatura około 24 stopni Celsjusza.

Mimo niewielkich rozmiarów, obudowa zapewnia całkiem dobrą wentylację podzespołów. Warto jednak zauważyć, że fabryczne wentylatory przy maksymalnej prędkości są już dosyć słyszalne (polecamy więc ręcznie wyregulować ich obroty).

Co tu dużo mówić, Thermaltake The Tower 100 to jedna z najciekawszych obudów, jakie ostatnio mieliśmy okazję przetestować. Uwagę zwraca nietypowa konstrukcja skrzynki, a kolorowe wersje pozwolą na budowę nietuzinkowego komputera. Nie jest to jednak sprzęt idealny, bo mamy kilka uwag co do jego budowy i wykonania.

No właśnie, The Tower 100 to jedna z tych obudów, która przede wszystkim ma wyglądać (i przez to pozwolić na budowę ciekawego komputera). Konstrukcja pozwala dobrze wyeksponować zamontowane podzespoły, a na dodatek producent przygotował też nietypowe wersje kolorystyczne – zieloną, turkusową i złotą.

Mimo niewielkich rozmiarów, obudowa pozwoli na budowę naprawdę wydajnej konfiguracji – w środku można zamontować płytę główną mini-ITX lub ciut większą mini-DTX i mocną kartę graficzną. Oprócz tego przewidziano cztery miejsca na dyski (przy czym montaż „twardzieli” jest opcjonalny).

Konstrukcja została dobrze przemyślana, aczkolwiek, jak to bywa w przypadku mniejszych obudów, dostęp do podzespołów nie jest najwygodniejszy.. Warto też dobrze posprawdzać, czy wszystko będzie ze sobą pasować – w naszym przypadku pojawiły się problemy z instalacją płyty głównej. Przydałby się też hub lub rozgałęziacz do podłączenia wentylatorów.

Fabryczne wyposażenie obejmuje dwa wentylatory 120 mm, które dobrze radzą sobie z wentylacją  podzespołów, aczkolwiek mogłyby być trochę cichsze. W razie potrzeby można dołożyć kolejne śmigiełko lub pokusić się o instalację chłodzenia wodnego (niestety tylko pojedynczego - w rozmiarze 120 mm). Całość uzupełnia komplet dobrej jakości filtrów przeciwkurzowych.

The Tower 100 to propozycja dla wąskiego grona odbiorców – obudowa powinna zainteresować entuzjastów, którzy planują budowę niedużego, nietuzinkowego komputera. Standardowa, czarna wersja obudowy została wyceniona na około 450 złotych. Kolorowe są o „stówę” droższe – kosztują jakieś 550 złotych. Czy warto? To zależy od Waszych wymagań, ale wybór tak oryginalnych obudów nie jest zbyt duży.