Gdzie światłowód nie może, tam TP-Link MR200 pośle

W Polsce pod koniec 2015 roku z internetu korzystało 69% Polaków. Wskaźnik ten sukcesywnie rośnie, ale w dalszym ciągu operatorzy mają spore pole do popisu. Z kolei dostęp do szybkich łącz światłowodowych posiada zaledwie kilkaset tysięcy (spośród ponad 13 milionów) gospodarstw domowych. Do 2020 roku każdy dom ma być wyposażony w łącze 30 Mb/s. A co do tego czasu? Może TP-Link MR200 i sieć 4G LTE?

Internet to nie tylko możliwość zdobywania wiadomości czy szeroko pojęta rozrywka. To także narzędzie ułatwiające życie – komunikacja głosowa i wideo, zakupy internetowe, zarządzanie finansami czy nawet praca zdalna. Wszystko wygląda cudownie, gdy w domu posiadamy „gniazdko internetowe”. Gorzej gdy infrastruktura telekomunikacyjna nie dociera do naszej okolicy. Wtedy jednym z rozwiązań pozostaje technologia GSM i mobilna transmisja danych LTE. Jeśli w domu posiadamy więcej urządzeń sieciowych warto zbudować domową sieć LAN oparta o rozwiązanie TP-Linka - Archer MR200 „w pigułce” to:

• Router 3G/4G LTE (do 150 Mb/s)
• Klasyczny router ethernet (jeden z portów LAN)
• Wbudowany modem LTE i slot na kartę SIM
• 4-portowy przełącznik 10/100 Mb/s
• Sieć WiFi 2,4 GHz do 300 Mb/s
• Sieć WiFi 5 GHz (802.11ac AC750 433 Mb/s)

TP-Link MR200 – czy my już gdzieś go nie widzieliśmy? Jeśli bliżej przyjrzeć się konstrukcji to można rozwiązanie pomylić z modelem TL-MR6400. Router w odróżnieniu od MR200 posiada tylko obsługę sieci 802.11bgn w paśmie 2,4 GHz. Natomiast konstrukcja zewnętrzna jest identyczna. Producent zdecydował się na błyszczącą czarną powierzchnię o nieco zaokrąglonym kształcie. Na dolnej krawędzi skrywają się podświetlane na biało piktogramy informujące o statusie pracy urządzenia. Prócz wskaźników zasilania, sieci Internet, połączenia 3G/4G, ethernet i WiFi. Jest również wizualny wskaźnik poziomu sygnału sieci GSM.

Z tyłu routera znalazł się 4-portowyu przełącznik fast-ethernet (szybkość połączenia 10/100 Mb/s). Ostatni port przełącznika jest również portem LAN/WAN. Oznacza to, że może pełnić funkcję portu w sieci LAN jak i dostępowego do internetu jeśli dla przykładu zmienimy operatora ISP. Tuż obok znalazł się sprzętowy przycisk WPS oraz wyłącznik sieci WiFi. Kartę SIM montujemy do dedykowanego slotu. Producent do zestawu dołącza przejściówki na karty nano i micro SIM. Interfejsy uzupełnia włącznik zasilania a także dwie zewnętrzne odłączane anteny odpowiedzialne za transmisję GSM. W routerze nie znajdziemy niestety portów USB. W zestawie prócz router znajdziemy dokumentację, zewnętrzny zasilacz oraz przewód sieciowy ethernet.

Konstrukcja wewnętrzna oparta została o komponenty Mediatek. SoC MT7620A (CPU 580 MHz) to dość popularne rozwiązanie stosowane w routerach klasy AC750 (np. Asus ASUS RT-AC51U, D-Link DIR-810L, TP-Link Archer C2 czy C20i). Obsługa sieci 5 GHz zajmuje się układ MT7610EN. Do kompletu 64 MB pamięci RAM oraz 16 MB pamięci flash. Za komunikację z siecią GSM odpowiada rozwiązanie Qualcomm – karta Gobi 4G LTE MDM9225. We wnętrzu znajdziemy także 3 anteny do obsługi sieci WiFi (dwie dla pasma 2,4 GHz, jedna dla 5 GHz).

TP-Link MR200 pomimo odmiennej niż zazwyczaj omawiane przez nas routery technologii połączenia z internetem jest bardzo prosty w użyciu. By zestawić połączenie wystarczy włożyć kartę SIM dowolnego operatora i uruchomić router. Po kilkudziesięciu sekundach urządzenie jest gotowe do pracy. Producent zastosował predefiniowane ustawienia sieci WiFi z włączonym szyfrowaniem. Dodatkowo mamy uruchomiony serwer DHCP, więc korzystanie z połączenia internet nie będzie stanowiło żadnego problemu zarówno dla urządzeń bezprzewodowych jak i połączenia kablowego.

Konfiguracja MR200 polega na zalogowaniu się poprzez przeglądarkę WWW do panelu administracyjnego i przejściu kilkuetapowego kreatora konfiguracji. Wzorem poprzednich modeli TP-Link przeprojektował interfejs graficzny urządzeń sieciowych. Osoby, które nie posiadają obszernej wiedzy na temat funkcjonowania sieci bez problemu dostosują urządzenie do własnych potrzeb dzięki dwóm trybom – Basic – proste ustawienia konfiguracji oraz Advanced – konfiguracja bardziej szczegółowa i zaawansowana.

Pierwszy ekran menu prezentuje graficzną mapę sieci z podstawowymi informacjami dotyczącym i podłączonych urządzeń, połączenia internetowego, pracy sieci WiFi oraz wiadomości SMS.

Podstawowe ustawienia zostały zgromadzone w 4 zakładkach:

• Internet – menu pozwalające na konfigurację połączenia internetowego oraz ustawienie tryuby pracy GSM – Auto, tylko sieć 3G oraz tylko sieć 4G
• Wireless – sekcja odpowiedzialna za podstawowe ustawienia sieci WiFi – włączenie lub wyłączenie poszczególnych częstotliwości, nazwa sieci oraz jej hasło (domyślnie ustawione szyfrowanie WP2/PSK). Opcjonalnie można ukryć rozgłaszanie SSID.
• Guest Network – funkcja sieci gościnnej umożliwia nam podłączenie do naszej sieci domowej I internet znajomych lub gości. Dodatkowymi możliwościami  są opcje blokowania wzajemnej widoczności urządzeń gości, dostępu do sieci domowej a także aktywacja pasma 2,4 lub 5 GHz. Dla każdej z częstotliwości możemy ustawić odrębne hasło.
• Paretnal Controls – funkcja kontroli rodzicielskiej z blokadą dostępu do internetu oparta o harmonogramy oraz możliwość ustawienia słów kluczowych (czarna i biała lista). Kontrola rodzicielska jest określana na podstawie adresu MAC urządzenia.

Nie trudno zauważyć, że w sekcji Basic nie znajdziemy opcji związanych np. z przekierowaniem portów czy dodatkowymi funkcjami bezpieczeństwa. TP-Link celowo przeniósł je do sekcji zaawansowanej, gdyż w większości przypadków nie są one potrzebne dla typowego użytkownika. Co znajdziemy w zakładce z zaawansowanymi ustawieniami?

Na początku sekcja Status – to nieco bardziej rozbudowana zakładka Network Map gdzie zlokalizowano więcej informacji o parametrach sieci LAN i WAN. Elementy konfiguracji połączenia WAN i dostępu do internetu odnajdziemy w zakładce Network i Operation Mode. Ta druga odpowiada za tryb pracy routera:

• opcja 3G/4G Router mode umożliwi korzystanie z łącza operatora GSM,
• jeśli MR200 zostanie przełączony w tryb Wireless Router Mode będziemy mogli wykorzystać port 4 przełącznika LAN jako port WAN i podłączyć TP-Link do innego operatora ISP.

Szkoda, że TP-Link nie pokusił się o wbudowanie funkcjonalności łącza zapasowego. Takie rozwiązanie idealnie sprawdziłoby się w sytuacjach gdzie mamy do dyspozycji klasyczne łącze przewodowe a poszukujemy rozwiązania łącza backupowego w technologii 3G/4G.

W TP-Linku MR200 mamy za to jedną ciekawą funkcjonalność jeśli chodzi o możliwości WAN – mechanizm IPSec VPN. Funkcja ta pozwala na zestawienia szyfrowanego połączenia pomiędzy dwoma odległymi lokalizacjami i korzystanie z tak zestawionego linku jako połączenia dwóch segmentów sieci LAN. W takiej konstrukcji urządzenia znajdujące się w jednym jak i drugim segmencie sieci LAN będą się wzajemnie mogły komunikować. Funkcję włączamy w zakładce IPSec VPN.

Oczywiście producent nie zapomniał o elementach obsługi karty SIM. Router obsługuje karty SIM zabezpieczone kodem PIN jak i bez niego. Mamy również możliwość ustawienia limitu transferu danych z funkcją alertu. TP-Link został także wyposażony w obsługę wiadomości tekstowych SMS. Rozwiązanie przydatne w przypadku odbierania komunikatów od operatora GSM.

Jeśli ustawienia sieciowe operatora GSM nie zostały wykryte prawidłowo to w sekcji Internet mamy możliwość określenia profilu sieciowego. Tu również ustawimy funkcje roamingu GSM oraz tryb pracy sieci 3G lub 4G.

W zaawansowanych ustawieniach routera znajdziemy jeszcze jedną ciekawą funkcjonalność – obsługę protokołu TR-069. Dzięki niemu MR200 może być zarządzany zdalni, konfigurowany zdalnie i automatycznie z wykorzystaniem serwerów ACS (Auto-Configuration Server). Rozwiązanie to jest przydatne w przypadku gdy nasz operator ISP posiada szczególne ustawienia, które nie zawsze są proste w konfiguracji.

Ważnym elementem funkcjonalności routera są mechanizmy administracji. W sekcji System Tools odnajdziemy wszelkie niezbędne narzędzia pozwalające na zarządzanie routerem:

• ustawienia czasu – opcja przydatna w przypadku harmonogramów blokady rodzicielskiej oraz sieci WiFi,
• narzędzia diagnostyczne – testy karty SIM, połączenia WAN,
• opcje aktualizacji oprogramowania oraz zapisywania i odtwarzania kopii zapasowej,
• ustawienia konta administratora oraz możliwości zdalnej administracji,
• narzędzia do odczytu logów i parametrów routera – System Log oraz wsparcie dla SNMP,
• statistics – statystyki połączonych urządzeń do routera.

Użytkownicy, którzy będą chcieli uzyskiwać dostęp zdalny do swojej sieci LAN z chęcią skorzystają z obsługi DDNS . Do dyspozycji mamy dwóch operatorów: DynDNS oraz no-ip. Przeglądając zakładkę NAT Forwarding możemy skorzystać z funkcji przekierowania portów, port triggering a także umieszczenia jednego z urządzeń w strefie DMZ.

Wewnętrzna sieć LAN została wyposażona w typowe (choć mamy 2 ciekawe rozwiązania) mechanizmy kontroli i zarządzania bezpieczeństwem. Jest możliwość konfiguracji wewnętrznej adresacji sieci lokalnej określając jej klasę adresową i co ciekawe drugi adres IP routera. TP-Link MR200 został wyposażony w serwer DHCP z obsługą DHCP Relay (możliwością przeniesienia funkcjonalności serwera DHCP na inny serwer). Oprócz rezerwacji adresów DHCP znalazło się narzędzie Condition Pool. Pozwala ona na przydzielenie określonych adresów IP (ze zdefiniowanego zakresu) dla konkretnych typów urządzeń. Taki mechanizm pozwala na zaplanowanie odpowiedniej infrastruktury sieciowej i łatwiejszą kontrolę nad nimi. Dla przykładu komputery PC i notebooki będą otrzymywać adresy IP z zakresu 192.168.1.2-20, tablety 192.168.1.21-40 a smartfony 192.168.41-50.

Sieć LAN w MR200 to także mechanizmy bezpieczeństwa i kontroli zajętości pasma. Szczególnie w przypadku sieci 3G/4G ważnym elementem jest odpowiednie priorytetowanie ruchu sieciowego, gdyż nie zawsze mamy do dyspozycji maksymalne dostępne technologicznie pasmo internetowe. W takim przypadku można skorzystać z opcji Bandwidth Control. Pozwala ona na określenie maksymalnego pasma pobierania i wysyłania danych a następnie przydzielenie odpowiedniego limitu albo dla komputerów lub zakresu adresów IP lub też na podstawie portów. W ten sposób możemy dla przykładu nieco obniżyć ruch P2P czy streaming mediów na rzecz ruchu http.

Mechanizmy kontroli pasma można połączyć ze wspomnianą opcją kontroli rodzicielskiej oraz funkcjami Access Control i MAC Binding. Elementy kontroli omówiliśmy nieco wcześniej. By wzmocnić jej mechanizm możemy dodatkowo utworzyć listy urządzeń, które będą mogły być dołączane do naszej sieci a także listy zakazanych urządzeń. Dodatkowo dzięki IP & MAC Binding możemy powiązać adresy IP z adresami sprzętowymi MAC urządzeń, co wzmocni bezpieczeństwo i brak możliwości podszywania się pod określony adres IP celem np. ominięcia blokad.

Omawiając funkcje i możliwości TP-Link MR200 nie możemy zapomnieć o obsłudze sieci bezprzewodowej. Jak już wspomnieliśmy router został wyposażony  w obsługę standardu 802.11ac i jest przedstawicielem klasy AC750. Co to oznacza? Urządzenia podłączone na częstotliwości 2,4 GHz mogą komunikować się z maksymalną szybkością do 300 Mb/s z kolei w paśmie 5 GHz będzie to 433 MHz.

Zaawansowane ustawienia sieci WiFi znajdują się w dwóch zakładkach: Wireless oraz Guest Network. W pierwszej znajdziemy rozbudowane elementy konfiguracji sieci bezprzewodowej – m.in.  możliwość włączenia sieci, zmianę nazwy SSID, ustawieni zabezpieczeń (WEP, WPA, WPA2 Personal oraz co ciekawe Enterprise) i szyfrowania. W dalszej kolejności tryb pracy sieci, hasło, numer kanału oraz jego długość. TP-Link pozwala również na sterowanie mocą nadawania (wartości: low, middle, high).

Nie zapomniano o filtrowaniu adresów MAC oraz bardziej zaawansowanych ustawieniach m.in. WMM, ustawienia GI. Istnieje także możliwość izolacji AP – czyli urządzenia podłączone bezprzewodowo nie będą widzieć się wzajemnie i wymieniać pomiędzy sobą danymi. Oczywiście zarówno ustawienia parametrów sieci WiFi jak i ustawień zaawansowanych możemy konfigurować oddzielnie dla sieci 2,4 i 5 GHz.

Wyposażenie MR200 w sprzętowy przycisk WPS pozwala na wykorzystanie mechanizmu Wi-Fi Protected Setup do prostego i szybkiego łączenia z siecią bezprzewodową bez konieczności używania haseł dostępowych. Prócz obsługi metody PBC mamy także możliwość połączenia z podaniem kodu PIN.

Router został również wyposażony w możliwość włączania i wyłączania sieci WiFi zgodnie z ustawieniami harmonogramu. Możemy o wykorzystać np. deaktywując sieć bezprzewodową w nocy. Do dyspozycji są również proste statystyki połączeń urządzeń bezprzewodowych.

Równie ciekawie prezentują się możliwości sieci gościnnej. W zakładce Guest Netowrk możemy aktywować oddzielnie pasmo 2,4 jak i 5 GHz. Dodatkowo dla sieci gościnnej ustawimy odrębne zabezpieczenia sieci WiFi. Jeśli uruchomimy mechanizmy kontroli zajętości pasma możemy ustawić limity szybkości połączeń do i z internetu. Podobnie jak w przypadku macierzystej sieci istnieje możliwość izolacji klientów a także ograniczenie dostępu do zasobów macierzystej sieci LAN.

Procedurę testową wydajności i pokrycia sygnałem sieci bezprzewodowej wykonaliśmy w pomieszczeniu o powierzchni około 63 m2 (7x9 m). Plan pomieszczeń oraz umieszczenie routera przedstawia poniższy schemat. Pomiaru dokonywaliśmy w 7 punktach testowych. W punktach 1-7 badaliśmy poziom sygnału (dBm) a także prędkość pobierania (Mb/s) i wysyłania (Mb/s) plików do komputera podłączonego do portu ethernet. Do pomiarów szybkości pracy na częstotliwości 2,4 i 5 GHz wykorzystaliśmy kartę Asus PCE-AC68. Dodatkowym testem było sprawdzenie możliwości funkcjonowania sieci 3G/4G. Do tego celu wykorzystaliśmy karty SIM sieci Play, Plus oraz Aero2. Podczas dwóch testów odległość od nadajnika GSM wynosiła około 1 km (optyczna widoczność) oraz około 3 km (brak optycznej widoczności).

HP ProLiant MicroServer N36L (praca jako klient dla 802.11n 2,4 GHz i 802.11ac 5 GHz)

• System operacyjny: Windows Server 2008 R2 64-bit
• Procesor AMD Athlon II NEO N36L
• Pamięć RAM: 8 GB
• Dysk twardy: RAID 0 (2 x 2 TB Seagate)
• Sieć WiFi Asus PCE-AC68 (dla pasma 2,4 GHz i 5 GHz, 802.11ac)

Lenovo ThinkPad T440s (praca jako serwer)

• System operacyjny: Windows 8.1
• Procesor Intel Core i5 4200U 1,6 GHz
• Pamięć RAM: 8 GB
• Dysk twardy: Samsung SSD
• Sieć LAN – gigabitowy ethernet

Router TP-Link MR200

• połączenia ethernet - full duplex
• połączenia WiFi - ustawiane w zależności od typu testu.

Elementy obliczeniowe w przypadku sieci WiFi mogliśmy oglądać w D-Linku DIIR-810L czy Archerze C20i. Po raz kolejny wąskim gardłem w przypadku komunikacji WiFi – sieć LAN jest przełącznik sieciowy, który może pracować z maksymalną szybkością 100 Mb/s. Choć sprawuje się bardzo dobrze – pobieranie/wysyłanie w sieci LAN: 92,44/93,58 Mb/s to trochę dławi transmisję w kierunku LAN – WiFi. Idealnym rozwiązaniem byłby egzemplarz z portami gigabitowymi. Kopiowanie danych w kierunku LAN-WAN przekraczają nieco 90 Mb/s (91,2 Mb/s). Maksymalna liczba sesji jaką router potrafi nawiązać wynosi 2154.

W przypadku pasma 2,4 GHz maksymalne wartości szybkości kopiowania danych wynosiły do 96 Mb/s. Rozwiązanie świetnie radzi sobie w każdym z testowanych punktów. I jedynie w dwóch miejscach odnotowaliśmy szybkość w okolicach 60 Mb/s. Wydajność standardu 802.11ac wygląda nieco lepiej. Choć nie mamy co liczyć na wyniki powyżej 100 Mb/s. To co udało się „wycisnąć” z MR200 to wartości rzędu 80-96 Mb/s.

A jak wygląda transmisji w samej sieci bezprzewodowej? Dokonaliśmy 3 pomiarów pobierania oraz wysyłania danych pomiędzy klientami sieci 2,4 oraz 5 GHz.

Na pochwałę zasługuje sama dystrybucja sygnału sieci bezprzewodowej. Choć producent zdecydował się na niewielkie anteny wewnętrzne, to sam poziom sygnału stoi na niezłym poziomie. W trakcie testów MR200 radzi sobie lepiej niż prezentowany nie tak dawno Archer C20i.

W trakcie testów kart SIM Play oraz Plus nie zauważyliśmy żadnych problemów z łącznością komórkową. Router prawidłowo zachowuje się w momencie wymuszenia pracy z sieciami 3G lub 4G. Jest to szczególnie ważne w przypadku gdy chcemy uzyskać wysoką wydajność połączenia internetowego a jednocześnie skorzystać z tzw. „nielimitowanego” internetu w technologii LTE. Szybkość transmisji danych do i z internetu będzie w głównej mierze zależało od obciążenia nadajnika, do którego router się zaloguje. W przypadku sieci Play (wymuszone połączenie 4G) wykonaliśmy kilka testów o różnych porach dnia – średnia szybkość pobierania wynosiła zazwyczaj 22-25 Mb/s, jedynie w szczycie w godzinach (17-21) dało się odczuć spowolnienie transmisji do 7-9 Mb/s. Wymuszenie obsługi sieci 3G pozwoliło osiągnąć wyniki szybkości pobierania/wysyłania na poziomie 8/2 Mb/s.

• Sieć Play 4G (LTE) - 1 km

• Sieć Play 3G - 1 km

• Rzeczywista szybkość pobierania w sieci Play 4G (LTE)

W przypadku sieci Plus w szczycie w sieci 4G mogliśmy liczyć co najwyżej na wartości rzędu 6/2 Mb/s. Dużo lepiej wypadł operator w porze rannej i nocnej. Tu bez trudu uzyskiwaliśmy szybkości ponad 45 Mb/s w kierunku pobierania oraz ponad 21 Mb/s w kierunku wysyłanie.

• Sieć Plus 4G (LTE) - 1 km

Jeśli oddaliliśmy się od nadajników operatora o około 3 km router chętniej logował się do sieci 3G niż 4G. Stąd też konieczność wymuszenia pracy w trybie 4G. Mieliśmy również do czynienia ze spadkiem szybkości połączenia. W sieci Play 16-20 Mb/s zaś w sieci Plus 28-30 Mb/, z kolei w sieci 3G różnice w stosunku do wcześniejszych testów są minimalne – spadek o około 1 Mb/s w kierunku pobieranie. W przypadku operatora Aero2 (opcja BDI) zmiana odległości nie miała wpływu na szybkość pobierania/wysyłania danych – osiągaliśmy szybkość pobierania zbliżoną do ogracznienia 512 kb/s.

• Sieć Plus 3G - 3 km

• Sieć Plus 4G (LTE) - 3 km

• Sieć Aero2 - 3 km

TP-Link Archer MR200 to doskonały przykład rozwiązania problemu „ostatniej mili” z wykorzystaniem sieci 3G/4G. Oferty internetowe operatorów GSM są coraz bardziej atrakcyjne zarówno cenowo jak i jakościowo, a co za tym idzie wykorzystanie MR200 w sieci domowej staje się idealnym rozwiązaniem. Prostota obsługi routera, wysoka konfigurowalność oraz rozbudowane elementy bezpieczeństwa – to tylko niektóre zalety urządzenia. Również cena nie powinna odstraszać. Szkoda, że producent nie pokusił się o implementację gigabitowego przełącznika sieciowego, który podniósłby wydajność wewnętrznej sieci domowej.

• bardzo dobra obsługa sieci komórkowej
• prostota konfiguracji
• pomimo ograniczeń przełącznika dobra wydajność sieci WiFi
• dodatkowy port WAN/LAN (EWAN) dla alternatywnego łącza

• przełącznik sieciowy 10/100 Mb/s

• Wi-Fi HaLow: nowy typ transmisji może zagrozić Bluetoothowi
• Polecane routery. TOP 10 wrzesień 2015