Rozdzielczości HDTV. Full HD to marketing? Rozdzielczości - telewizory

Jako że pierwszy HDTV pojawił sie w 1998 r., telewizja High-Definition jest w naszych głowach od dawna i obecnie przy zakupie telewizora myślimy już o urządzeniu przystosowanym do HD. Pytanie tylko, czy już teraz warto przeznaczyć na zakup telewizora ponad tysiąc lub nawet kilkanaście tysięcy złotych, by cieszyć się z jakości HD, czy jednak powinniśmy się jeszcze wstrzymać? Na to pytanie nie potrafię odpowiedzieć, ale mogę przedstawić nieco informacji na temat nowoczesnych TV. Może dzięki temu uda się wam podjąć odpowiednie decyzje. Zaczniemy od rozdzielczości.

Rozdzielczość to jeden z głównych powodów tego, że telewizja HD wygląda lepiej niż standardowa. Nowoczesne telewizory wyświetlające sygnał HD sprawiają, że obraz jest bardziej ostry i znacznie bardziej realistyczny niż ten znany z tradycyjnej telewizji. Niewątpliwie jest to ważny parametr, ale jest też dość skomplikowany – wyróżniamy bowiem kilka rozdzielczości pracy telewizora.

Jak ważna jest rozdzielczość pracy? Jeśli wierzyć grupie Imaging Science Foundation, która konsultuje się z producentami telewizorów (i innych urządzeń) w sprawach jakości obrazu, nie aż tak bardzo jak może nam się wydawać. Grupa jest przekonana, że najważniejszymi czynnikami wpływającymi na jakość obrazu są: współczynnik kontrastu, nasycenie kolorów oraz dokładność kolorów. Rozdzielczość figuruje na miejscu czwartym, mimo że jest najczęściej dyskutowanym parametrem obecnych telewizorów HD. Jest również najczęściej brana na celownik przez pracowników marketingu i pokazywane w reklamach telewizory przeważnie szczycą się obsługą rozdzielczości Full HD.

Standardowa rozdzielczość telewizji jaką znajdziemy w zdecydowanej większości kanałów jest daleka od tej, jaką oferuje telewizja HDTV, która ma 1080 linii w pionie. HDTV wygląda o wiele lepiej od tradycyjnej telewizji, zwłaszcza na dużych ekranach. Obecnie wyróżniamy dwie rozdzielczości HD: 1080i oraz 720p. Jedna niekoniecznie jest lepsza od drugiej: 1080i ma więcej linii i pikseli, ale 720p oferuje skanowanie progresywne, dzięki czemu obraz pozostaje gładki i ostry również w bardzo dynamicznych scenach. Dlatego miłośnicy kina akcji lub transmisji sportowych decydują się najczęściej na 720p. Jest jeszcze rozdzielczość 1080p (Full HD), która stanowi połączenie zalet obydwu wymienionych, ale żadna telewizja cyfrowa nie umożliwia odbioru Full HD. No, może poza jedną: amerykańska satelitarna platforma cyfrowa Dish Network zaoferowała niedawno swoim abonentom możliwość dostępu do filmów zapisanych w rozdzielczości Full HD (1080p). Jest to jednak tylko usługa wideo na życzenie (VOD). W dodatku limit pojemności dysku dekodera sprawia, że Dish Network udostępnia na razie tylko 1 film Full HD na miesiąc.

Trudno dostrzec różnicę w jakości obrazu, jeśli chodzi o rozdzielczości 720p i 1080i. Jeżeli nie masz bardzo dużego telewizora i nie dysponujesz materiałem wideo znakomitej jakości, niełatwo będzie ci znaleźć różnice w obrazie, jeśli chodzi o te dwa tryby. Jeszcze trudniej rozróżnić tryby 1080i i 1080p. Natomiast różnice w DVD a HDTV bez trudu zauważamy na większości telewizorów wysokorozdzielczych, a różnice pomiędzy tradycyjną telewizją a telewizją High-Definition widać na pierwszy rzut oka i jest ona kolosalna.

Full HD to marketing?

W tym miejscu warto wyjaśnić fenomen rozdzielczości Full HD. W Polsce roi się od reklam telewizorów obsługujących Full HD, ale telewizje cyfrowe nie oferują swoich kanałów w tej jakości. Dlatego zakup telewizora Full HD ma sens tylko wtedy, gdy mamy odtwarzacz Blu-ray i zamierzamy kupować filmy Blu-ray (nowe tytuły kosztują ok. 100 zł za sztukę), albo konsolę do gier PlayStation 3. Jeśli nie zamierzamy kupować tak drogich filmów i wystarczy nam jakość DVD, nie warto inwestować w telewizor Full HD. Niektórym może się wydawać, że będzie to telewizor przyszłościowy, ale prawda jest taka, że zanim na polski rynek trafi telewizja Full HD, minie co najmniej parę lat. Wówczas owy przyszłościowy TV będzie już przestarzały. Obecne telewizory Full HD to także gwarancja, że kosztują ok. 1000-1200 zł więcej niż identyczne modele obsługujące tryb HD Ready (720p), jak również pobierają ok. 100 W mocy więcej. Jeśli więc nie interesują nas filmy Blu-ray i inne wideo w jakości Full HD (jest sporo ciekawych i mniej ciekawych materiałów jakie można pobrać z internetu), nie polecam telewizorów Full HD, bo zwyczajnie nie warto przepłacać.

Rozdzielczości - telewizory

Jeśli zwracać uwagę tylko na specyfikację techniczną, wszystkie te numerki mają znaczenie i można się nimi kierować w trakcie zakupu. Ale nie zapominajmy, że cyferki to oręż marketingu. W praktyce okazuje się bowiem, że trudno wypatrzyć różnice w obrazie High-Definition na telewizorach HD Ready a Full HD. Dla przykładu, testowałem dwa 46-calowe telewizory LCD. Jeden pracował z rozdzielczością natywną 1366 x 768, drugi z 1080p. Wykorzystałem materiał wideo 1080i, czyli taki, jaki oferują platformy cyfrowe w Polsce. Bardzo, bardzo trudno było mi się dopatrzyć różnić w jakości obrazu. A jeśli wykorzystałbym mniejszy TV, wówczas zadanie to byłoby jeszcze trudniejsze, zwłaszcza jeśli oglądamy telewizję ze stosunkowo dużej odległości.

Full HD robi świetne wrażenie z bliska, przy sygnale 1080p

Według mnie telewizory Full HD są obecnie dla użytkowników zamożnych, którzy zamierzają oglądać filmy zapisane na płytach Blu-ray, jak i użytkować konsolę PlayStation 3. Jeśli ktoś jest gotów płacić ok. 100 zł za jeden film, droga wolna – materiał 1080p wespół z telewizorem 1080p to gwarancja najwyższej jakości. Natomiast typowym użytkownikom polecam telewizory HD Ready. Nie będziecie żałować.

I jeszcze jedno – nie martwcie się jeśli jakiś telewizor plazmowy HD Ready będzie miał rozdzielczość 1024 x 720, podczas gdy LCD – 1366 x 768. Różnic w obrazie nie będzie żadnych. Producent może przyznać telewizorowi logo HD Ready wtedy, gdy ten wyświetla minimum 720 linii w pionie. Taką normę ustanowiła grupa European Information & Communications Technology Industry Association.