Xiaomi Mi A1 to bardzo dobry smartfon, oto dlaczego...

Większość topowych producentów smartfonów nakłada na system Android własne interfejsy z dodatkowymi aplikacjami i funkcjami, które zazwyczaj spowalniają system i pośrednio wpływają na skrócenie czasu pracy na baterii. Wciąż jednak bronią tych "nakładek" jak lwica swoich młodych, mimo, że są dalekie od doskonałości.

Xiaomi też ma bardzo udany i lubiany interfejs MIUI, ale z własnej woli wypuściło smartfon, który odrzuca tę nakładkę i proponuje użytkownikowi Androida w czystej postaci. Zapraszam do recenzji Xiaomi Mi A1.

Wykonano ją z aluminium. Jest nieco inna niż w Redmi Note 4 - lepiej wyprofilowane krawędzie sprawiają, że smartfon bardziej komfortowo leży w dłoni. Metal ma matową powierzchnię i jest bardzo precyzyjnie wykończony.

Całość prezentuje się bardzo gustownie, ale zauważyć można jedną wadę. Warstwa lakieru jest dość cienka i niezbyt odporna na zarysowania. Jeśli obchodzimy się z telefonem bardzo ostrożnie (np. nigdy nie odkładamy go na twarde powierzchnie), to nie ma problemu. Dobrym pomysłem jest jednak dokupienie "plecków" ochronnych do telefonu.

Na lewej krawędzi umieszczono szufladkę dla dwóch kart SIM (2x nano). Drugą z nich można zastąpić kartą pamięci microSD do 128 GB (jest to więc szufladka hybrydowa).

Na prawym boku znajdziemy regulację głośności i przycisk zasilania oraz blokady ekranu.

Górna krawędź mieści w sobie nadajnik podczerwieni dzięki któremu Xiaomi Mi A1 może pełnić funkcję uniwersalnego pilota zdalnego sterowania do telewizorów i innych domowych urządzeń RTV.

Na dole widoczne jest wyjście słuchawkowe (mini jack 3,5 mm), drugi mikrofon, port USB typu C oraz głośnik.

Przód przykrywa szkło 2,5D Gorilla Glass, czyli delikatnie zaokrąglone na brzegach (dla przyjemniejszej obsługi dotykowej). Pod nim umieszczono wyświetlacz 5,5" LTPS Full HD, diodę powiadomień, aparat przedni i sensory.

W dolnej ramce wbudowano 3 przyciski systemowe - ostatnie aplikacje, dom (wyjście na pulpit) oraz cofnij. Wszystkie są dotykowe i podświetlane na biało.

Jednym z elementów, które odróżniają Xiaomi Mi A1 np. od Redmi Note 4 jest podwójny aparat z tyłu. Składa się z dwóch sensorów (2x 12 Mpx) oraz dwóch obiektywów. Jeden jest klasyczny szerokokątny, a drugi przybliża obraz dwukrotnie (zoom optyczny 2x).

Mi A1 pozwala nagrywać filmy 4K UHD, ale bez możliwości "zoomowania". Smartfon ma też podwójną, dwukolorową diodę doświetlającą.

Na ostatniej stronie recenzji umieściłem coś, co powinno Was zainteresować - porównanie przykładowych zdjęć z Xiaomi Mi A1 vs Xiaomi Mi 6. :)

Znajduje się centralnie z tyłu, poniżej aparatu, ale na tyle daleko, że raczej nie "umażemy" obiektywu palcem próbując trafić w czytnik.

Skanowanie palca jest typowe dla smartfonów Xiaomi - dość szybkie i skuteczne. Jest to zdecydowanie najprzyjemniejszy sposób odblokowywania telefonu i logowania się do niektórych aplikacji (np. banku).

Pod względem specyfikacji smartfon Xiaomi Mi A1 jest bardzo podobny do Redmi Note 4. Taki sam wyświetlacz, 4 GB RAM, 64 GB pamięci masowej (w praktyce około 50 GB, a po aktualizacjach nawet poniżej 49 GB) oraz identyczny procesor Snapdragon 625 z układem graficznym Adreno 506.

Szybkość pamięci wewnętrznej wg benchmarka Androbench, to około 277 MB/s przy odczycie sekwencyjnym i 210 MB/s przy zapisie. Wartości losowe to odpowiednio 53 i 15 MB/s.

SoC ma 8 rdzeni Cortex-A53 taktowanych zegarem 2,0 GHz, ale demonem wydajności nie jest. Na szczęście większe znaczenie ma optymalizacja systemu, która w tym smartfonie jest bardzo dobra.

Trochę zdziwił mnie fakt, że tuż po wyjęciu smartfona z opakowania miał on system Android 7.1.2 Nougat, a nie Android 8.0 Oreo, ale aktualizacja jest planowana. Xiaomi obiecuje, że Mi A1 będzie dostawał aktualizacje przez 2 lata od premiery.

Najważniejsze jest to, że Xiaomi Mi A1 działa szybko i płynnie, a jego obsługa jest bardzo przyjemna. W dodatku procesor daje sobie radę z nagrywaniem filmów 4K UHD, więc powodów do narzekania raczej nie ma.

Dźwięk ze smartfona testowałem w połączeniu z różnymi słuchawkami: dużymi, wokółusznymi (Denon AH-D2000), średnimi (Status Audio CB-1 oraz Xiaomi Headphones 2 gen.) oraz małymi, dokanałowymi (Zero Audio ZH-DX200-CT Carbo Tenore, Degauss Noir, Xiaomi In-ear Hybrid IEM, Xiaomi Piston v3).

Oczywiście trudno tutaj pisać o wysokiej jakości, która zadowoliłaby ucho audiofila, ale sytuacja nie wygląda źle. Smartfon pod względem głośności, mocy i poniekąd dynamiki daje sobie radę nawet z wymagającymi słuchawkami. Bez problemu napędził wszystkie wymienione wyżej modele.

Ogólnie brzmienie jest wystarczająco żywe jak na smartfona ze średniej półki cenowej, ale dźwięk jest nieco ochłodzony, z podbitą i niezbyt szczegółowymi tonami wysokimi (często bywają kłujące, iskrzące i raczej drażniące).

Oczywiście zależy to też od słuchawek, bo podłączając modele z bardzo ciepłą i słabą górą efekt ten nie występuje. Średnica jest plastikowa, ale... przynajmniej jest. O dół raczej martwić się nie trzeba - jest w miarę gładki i sprężysty. Powtórzę jeszcze jaz - jak na dość taniego smartfona, bo nie chcę żeby ktoś zaraz napisał, że jego odtwarzacz HiFiMAN za 4000 zł gra lepiej ;).

Tutaj się trochę zawiodłem. Mi A1 ma baterię o pojemności ok. 3000 mAh, a kilka innych modeli Xiaomi w podobnej lub niższej cenie ma akumulatory w okolicach 4000 mAh. Owszem dzięki mniejszej baterii ma smuklejszą obudowę (tylko 7,3 mm grubości), ale chyba wolałbym ten milimetr więcej jeśli zmieściłoby się tam ogniwo 4000 mAh.

W czasie testów Mi A1 działał krócej na jednym ładowaniu niż Redmi Note 4, a nawet Mi 6. Realnie można liczyć na pełny jeden dzień działania. Informację o typowym czasie SOT podaję na drugiej stronie recenzji.

W zestawie dostajemy też dość wolną ładowarkę (2A), która zapełnia akumulator od 0 do 100% w około 2 godziny.

Xiaomi Mi A1 z oficjalnej polskiej dystrybucji obsługuje pasmo 4G LTE 800 MHz (B20) - to ważna rzecz dla osób mieszkających poza większymi miastami lub często podróżujących.

Jest też szybka łączność Wi-Fi w standardzie "ac", ale zauważyłem, że moc odbieranego sygnału jest znacznie gorsza niż np. w modelu Xiaomi Mi 6. W domu, tam gdzie Mi 6 miała pełny zasięg Wi-Fi, Mi A1 pokazywał około połowy.

Telefon ma również funkcję Wi-Fi Direct, łączność Bluetooth 4.2 i oczywiście wsparcie dla geolokalizacji, ale niestety nie ma komunikacji zbliżeniowej NFC - nie będziemy mogli płacić telefonem zbliżeniowo. Nie ma też radia FM.

Xiaomi Mi A1 ma czysty i szybki system, ale jeśli ktoś chce wykorzystać pełny potencjał smartfona lub wgrać inny system (custom ROM), to sam proces odblokowywania bootloader'a jest ekstremalnie prosty.

Pomijając fazę przygotowania (sterowniki i narzędzia) wystarczy wyłączyć telefon, a następnie przycisnąć klawisz VOL- (zmniejszanie głośności) i przytrzymując go podłączyć smartfon do komputera przewodem USB. Powinien uruchomić się w trybie fastboot. W linii komend wpisujemy "fastboot devices" by sprawdzić czy jest poprawnie wykrywany. Jeśli tak, to wpisujemy "fastboot oem unlock", a potem "fastboot reboot". To wszystko! Twój smartfon jest teraz odblokowany. :)

W rankingu smartfonów znajdziecie szczegółowe wyniki czasu pracy i wydajności Xiaomi Mi A1.

[kontrolka produkt=xiaomi-mi-a1 typ=benchmark smartfony-all]

Xiaomi Mi A1 ma świetnie zoptymalizowany, czysty system Android, który działa bardzo szybko. Komfort obsługi dotykowej jest tak wysoki, że może stanowić wzór dla wielu innych, nawet droższych smartfonów. Smartfon działa wolniej od Xiaomi Mi 6, ale różnice nie są kolosalne. Codzienne korzystanie z Mi A1 jest po prostu przyjemne.

Warto też dodać, że smartfon nie nagrzewa się zauważalnie, nawet przy dość intensywnym użytkowaniu.

W grach Mi A1 nie stanowi absolutnie żadnej konkurencji dla Xiaomi Mi 6. To nie ta liga. Wciąż jednak większość gier działa dość dobrze, choć niektóre uruchamiają się na niskich ustawieniach graficznych.

• Screen-On Time (SOT): typowo 4,5-5 godzin (głównie LTE), maksymalnie 5,5 godziny (głównie Wi-Fi)
• Pojemność akumulatora: 3000-3080 mAh
• Szybkie ładowanie baterii: nie
• Bezprzewodowe ładowanie baterii: nie
• Łatwa wymiana baterii: nie

Dobra optymalizacja systemu i brak zbędnych aplikacji oraz dodatkowych funkcji mają pozytywny wpływ na czas pracy. W moich rękach, przy typowym korzystaniu (przeglądanie internetu, YT, Spotify, FB, Instagram, kilka połączeń telefonicznych i dziesiątki wiadomości na Messengerze) naładowany rano smartfon ani razu nie rozładował się całkowicie przed nocą. "Plan minimum" jest zatem spełniony.

Typowy czas między ładowaniami przekraczał jeden dzień, często dochodząc do 1,5 dnia. SOT w okolicach 5 godzin to wynik podobny do LG Q6, ale znacznie gorszy od Xiaomi Redmi Note 4 (6 godzin, a nawet więcej). Zamiast akumulatorka 3000 mAh przydałoby się ogniwo 4000 mAh.

Pełne ładowanie baterii za pomocą dołączonej ładowarki 2A trwa około 2 godziny, nie można więc go nazwać szybkim.

W ciągu kilku tygodni używania Xiaomi Mi A1 dostał jedną, dość dużą aktualizację ważącą około 1 GB. Recenzję tworzyłem w oparciu o wersję Android 7.1.2. Dzięki temu, że system jest czysty i objęty programem Android One można oczekiwać, że aktualizacje będą szybsze i częstsze.

Smartfon jest pozbawiony tak zwanego bloatware'u, czyli śmieciowych aplikacji, które mogą spowalniać jego działanie.

W systemie znajdziemy tylko podstawowe aplikacje Google, z dwoma małymi wyjątkami. Maleńką i prostą apką do przesyłania opinii i zgłaszania ewentualnych błędów oraz programem do obsługi nadajnika podczerwieni.

Przydatna aplikacja dzięki której jeden smartfon zastąpi wiele pilotów w domu. Za jego pomocą możemy sterować telewizorem, dekoderem, sprzętem audio, klimatyzacją, projektorem i kilkoma innymi typami urządzeń RTV. Obsługiwać można sprzęt wielu różnych producentów (nawet tych mało popularnych).

Jest to całkiem przydatna funkcja pozwalająca zauważalnie zmniejszyć zużycie baterii. W ustawieniach znajdziemy pozycję "Zaplan. wł. i wył. zasilania". Mamy więc opcję ustawienia o której godzinie w nocy telefon się wyłączy i o której rano włączy się ponownie.

Załóżmy, że śpimy 7-8 godzin, więc oszczędzimy około 10% baterii w porównaniu do sytuacji gdy smartfon działa całą noc synchronizując dane i łącząc się z BTS'ami.

W ustawieniach znajdziemy pozycję "Gesty", choć realnie jest to słowo nieco na wyrost. W systemie jest tak naprawdę jeden gest - można przesunąć palcem w dół po czytniku linii papilarnych by sprawdzić powiadomienia. Druga czynność to szybkie uruchamianie aparatu poprzez dwukrotne kliknięcie przycisku zasilania, ale trudno ją nazwać gestem.

W ustawieniach wyświetlacza nie znalazłem trybu nocnego, czyli tak zwanego filtru światła niebieskiego.

Producent na stronie modelu Mi A1 wyróżnia funkcję nielimitowanego magazynowania zdjęć w wysokiej jakości w usłudze Zdjęcia Google (Google Photos). Można więc odnieść wrażenie, że chodzi tutaj o nielimitowane synchronizowanie zdjęć w pełnym rozmiarze (jak w smartfonach Google Pixel).

Niestety prawda jest taka, że jest to zwykła synchronizacja pomniejszonych zdjęć. Dokładnie taka jaką mają wszyscy użytkownicy smartfonów z systemem Android (poza tymi najstarszymi). Nie jest to żadna wyjątkowa funkcja Xiaomi Mi A1.

Xiaomi Mi A1 ma z tyłu dwa aparaty 12 Mpx, czyli podobnie jak Xiaomi Mi 6. Jeśli jednak przyjrzymy się specyfikacji, to zauważymy pewne różnice. Pierwszą i najważniejszą rzeczą jest brak stabilizacji optycznej w Mi A1 - w końcu na czymś trzeba było zaoszczędzić.

Oba tylne aparaty mają różne obiektywy. Jeden jest klasyczny, szerokokątny o jasności f/2.2, składający się z pięć elementów - tutaj ponownie różnica w stosunku do Mi 6, który ma lepszą jasność f/1.8 i składa się z sześciu soczewek. Drugi obiektyw w najprostszych słowach przybliża obraz mniej więcej dwukrotnie (tzw. "zoom" optyczny 2x).

W zasadzie nie przyglądając się szczegółom można odnieść wrażenie, że Mi A1 i Mi 6 mają bardzo podobne aparaty. Sprawdźmy zatem jak to wygląda w praktyce.

Do pierwszego porównania wybrałem zdjęcie kwiatów wykonane z bliskiej odległości (macro). Gdy oglądamy je w pomniejszeniu różnice są znikome. Obraz z Mi 6 jest nieco cieplejszy i bliższy naturalnemu, ale kontrast i nasycenie kolorów są zbliżone.

Przyglądając się obu zdjęciom w pełnym powiększeniu (1:1) Można zauważyć, że obraz z tańszego smartfona Xiaomi Mi A1 jest nieco ostrzejszy. Można odnieść wrażenie, że jest odrobinę bardziej szczegółowy, ale w praktyce jest to złudzenie spowodowane działaniem algorytmów wyostrzających.

Sprawdźmy jak to wygląda na kolejnym przykładzie.

Zdjęcie zostało wykonane w dość pochmurny dzień. Warto wyróżnić lepszą dynamikę tonalną w Mi 6 - mimo, że niebo nie jest przepalone, to drzewo w centrum jest całkiem jasne i szczegółowe. W Mi A1 niebo wygląda podobnie, ale drzewo jest znacznie ciemniejsze.

Jeśli jednak chodzi o szczegółowość (zdjęcie oglądane w pełnym powiększeniu, 1:1), to ponownie oba smartfony wypadają bardzo podobnie. Świadczy to dobrze przede wszystkim o Mi A1, bo Mi 6 ze względu na wyższą cenę powinna oferować lepszą jakość (zbliżoną do poziomu flagowców), tak jednak nie jest.

Kolejne zdjęcie prezentujące budynek ratusza w Poznaniu wyszło nieco ciemniej na Mi A1. Smartfon ten zaoferował też nieco cieplejsze kolory.

Szczegółowość jest jednak bardzo podobna w obu smartfonach. Zdjęcie z Mi A1 jest mocniej wyostrzone, więc może się wydawać, że miejscami zawiera nieco więcej detali.

Jeszcze raz podobne ujęcie, tylko wykonane drugim obiektywem, przybliżającym obraz dwukrotnie.

Zdjęcie z "zoomem" jest jeszcze trudniejsze do ocenienia. Mi A1 nieco mocniej wyostrza zdjęcia, ale szczegółowość w Mi 6 jest równie dobra, a miejscami dosłownie odrobinę lepsza. Realnie jednak jakość można określić jako taką samą.

Zdjęcia w trybie portretowym wykonywane są teleobiektywem (zoom 2x). Ponadto na obraz nakładany jest efekt rozmytego tła.

Muszę przyznać, że pod względem rozmycia tła Xiaomi robi świetną robotę. Algorytmy rozpoznające kontury głowy i włosów działają tak jak należy (takiego trybu portretowego nie powstydziłby się nawet drogi, dobry flagowiec).

Przykład portretu jest jednak pierwszym, w którym widać większe różnice w szczegółowości obrazu. Lepiej wypada tutaj Xiaomi Mi 6.

Zdjęcia nocne wykonywałem z podpartej ręki, ustawiłem ręcznie ten sam punkt ostrości w obu smartfonach i do porównania wybrałem najlepsze z kilku wykonanych zdjęć.

Może się to wydawać dziwne, ale w nocy Xiaomi Mi 6 wypadł gorzej od tańszego Mi A1. Mimo, że każdym smartfonem wykonałem około 10 ujęć, to żadne pochodzące z Mi 6 nie było równie udane jak z Mi A1.

W obu przypadkach trudno mówić o dobrej jakości, ale sytuacja w której Xiaomi Mi 6 wyposażony w stabilizację optyczną robi bardziej nieostre zdjęcia od Xiaomi Mi A1, który stabilizacji nie ma, jest łagodnie mówiąc dziwna.

Zasadniczo Xiaomi Mi A1 robi równie dobre zdjęcia jak Xiaomi Mi 6. Przyglądając się im z bliska można dostrzec małe różnice, ale w większości przypadków jakość jest zbliżona. Zdjęcia zrobione w nocy wyszły nawet lepiej z Mi A1.

Zdjęcia z aparatu przedniego Xiaomi Mi 6 prezentują się nieco lepiej od Xiaomi Mi A1. Różnica leży głównie w szczegółowości i lepszej pracy przy ostrym świetle.

Filmy z Xiaomi Mi A1 pod względem szczegółowości i ogólnej szczegółowości wyglądają podobnie jak z Mi 6. Jednak obraz z Mi 6 jest stabilizowany, przez co sprawia wrażenie płynniejszego, bardziej gładkiego. Lepsza jest też dynamika tonalna.

Ogólna jakość filmów 4K UHD stoi na poziomie znacznie poniżej nowych flagowców, ale jak na smartfona klasy średniej lub nawet średniej niższej sytuacja wygląda nieźle.

Xiaomi Mi A1 - nagranie 4K UHD

Xiaomi Mi 6 - nagranie 4K UHD

Xiaomi Mi A1 to smartfon, który łatwo polubić. W swojej klasie cenowej wyróżnia się świetną optymalizacją systemu Android i co za tym idzie dobrą szybkością działania. Jest też nieźle wykonany, ma szybki czytnik linii papilarnych, dobry aparat, dość jasny wyświetlacz, nagrywa filmy 4K, a jego akumulator pokrywa "plan minimum", czyli wystarcza na solidny jeden dzień działania (niekiedy więcej).

Czy go polecam? Absolutnie tak. Ma co prawda nieco za szerokie ramki i nie ma stabilizacji optycznej w aparacie, ale jego codzienna obsługa jest zaskakująco przyjemna. Xiaomi Mi A1 to dobry smartfon.

• czysty, szybki system Android
• dość jasny i szczegółowy wyświetlacz Full HD
• 64 GB pamięci masowej i 4 GB RAM
• dual SIM (2x nano, hybrydowy)
• obsługa LTE 800 MHz B20
• bardzo dobry czytnik linii papilarnych
• podwójny aparat tylny z zoomem optycznym 2x
• dobra jakość zdjęć i filmów dziennych
• miejsce dla karty pamięci microSD (zamiast jednej karty SIM)
• atrakcyjna, metalowa obudowa i dobra jakość wykonania
• funkcja uniwersalnego pilota RTV (nadajnik podczerwieni)
• podświetlane przyciski w ramce
   
• brak łączności zbliżeniowej NFC
• brak stabilizacji optycznej w aparacie
• słaba jakość zdjęć i filmów nocnych
• czas pracy na baterii nie imponuje
• dość wolne ładowanie baterii