A mogło być tak Super! Testujemy nowego GeForce RTX 4080 Super

GeForce RTX 4080 Super oparto o chip graficzny AD103, zatem tak samo jak model nie-Super. Zwiększono natomiast ilość rdzeni CUDA o 512 sztuk (ok. 5%) oraz podniesiono taktowanie Boost (o 45 MHz) i pamięci (o 300 MHz). Bez zmian pozostał limit mocy (320 W) oraz cały podsystem pamięci – karta nadal posiada 16 GB GDDR6X na szynie 256-bit oraz 64 MB Cache L3.Mimo wzrostów cen wywołanych inflacją nowy model jest o 20% tańszy od poprzednika i jego MSRP wynosi $999 (ok. 5000 zł z podatkami), czyniąc z niego realną alternatywę dla kosztującego 4500 zł Radeona RX 7900 XTX. Model Founders Edition dostępny w cenie MSRP można zakupić tylko przez sklep NVIDII. Karta od modelu bez dopisku Super różni się wizualnie jedynie kolorem metalu. Rozmiar i kultura pracy pozostały na tym samym (wyśmienitym) poziomie.

Rok 2024 ledwie się zaczął, a najnudniejsza premiera sprzętowa już za nami! Oto bowiem pojawił się GeForce RTX 4080 Super, który to ma zastąpić ponad rok wcześniej pokazanego GeForce RTX 4080. Biorąc pod uwagę, jak wiele dzieli ów starszy model od kolejnego i najwyższego w hierarchii GeForce RTX 4090, można było oczekiwać, że RTX 4080 Super godnie tę lukę wypełni i że dostaniemy odpowiednio okrojony układ AD102. Tymczasem NVIDIA postanowiła sprawdzić precyzję branżowych procedur testowych i nowa karta to w pełni odblokowany układ AD103 – mówimy zatem o przyroście jednostek obliczeniowych i taktowania na poziomie (w porywach) 5%... Szczęśliwie poza „wzrostem” wydajności znacząco obniżono cenę (i to pomimo rekordowej w zeszłym roku inflacji!), zatem może właśnie to uratuje premierę GeForce RTX 4080 Super.

Pomiń ten rozdział -> do omówienia karty NVIDIA GeForce RTX 4080 Super Founders Edition.

Pokazany pod koniec 2022 roku GeForce RTX 4080 wykorzystuje rdzeń AD103-300, co już wtedy było kontrowersyjnym zagraniem (karta z rodziny „80” wyposażona w podrzędny rdzeń). Szybko jednak okazało się, że przełomowość architektury Ada Lovelace pozwala faktycznie nawet tak przyciętemu układowi pokonywać najszybsze karty z poprzedniej generacji. Teraz odświeżona wersja GeForce RTX 4080 Super nadal korzysta z tego samego rdzenia, ale w pełnej odsłonie (oznaczony został jako AD103-400). Oznacza to wzrost o 5% jednostek CUDA (zunifikowane shadery), TMU (teksturujących), Tensor (AI) oraz RT (Ray Tracing). Bez zmian pozostała ilość jednostek ROP (rasteryzujących), ale za to podniesiono taktowanie całego GPU (o dokładnie 1,8%!) oraz pamięci GDDR6X (tutaj już całkowicie zawrotne 2,86%!).

Takie zmiany pozwoliły zmniejszyć dystans do specyfikacji GeForce RTX 4090 z 68% do tylko 60% (tzn. teraz topowa karta NVIDII oferuje o tylko tyle lepszą specyfikację). Pozornie mogłoby się wydawać, że model 4080 Super mógłby bardziej zbliżyć się do RTX 4090, ale wtedy nie zostałoby już miejsca dla RTX 4080 Ti Super oraz możliwe, że dla RTX 4080 Ti Super Ultra… Ostatecznie jest jeszcze RTX 4090D, czyli okrojona wersja topowego modelu RTX 4090, ale dostępna tylko w Chinach. Finalnie zatem po RTX 4080 Super nie powinniście oczekiwać masywnego wzrostu wydajności (co oczywiście i tak dokładnie sprawdziliśmy), ale za to może Was miło zaskoczyć ceną, jako że ta spadła do poziomu MSRP Radeona RX 7900 XTX (który oczywiście teraz też jest już nieco tańszy). Swoistą ciekawostką jest fakt, że pod względem ilości jednostek RTX 4080 Super jest niemalże bliźniaczy z RTX 3080 Ti (choć oczywiście są to jednostki nowszej generacji i oparte o nowszą architekturę). 

Pomiń ten rozdział -> do omówienia kultury pracy i potencjału podkręcania..

Do naszej redakcji, dwa dni przed premierą, dotarł GeForce RTX 4080 Super Founders Edition, zatem karta produkcji samej NVIDII i dostępna zasadniczo tylko w ich sklepie internetowym (oczywiście w MSRP). Względem posiadanego przez nas GeForce RTX 4080 nie różni się nic a nic wymiarami (310 x 140 x 61 mm), ale za to przybrała na wadze o blisko 5 g (widocznie czarna farba jest cięższa). Będzie to zatem jedna z bardziej kompaktowych wersji RTX 4080 Super, podobnie jak miało to miejsce w przypadku modelu RTX 4080 Founders Edition.

Karta wykorzystuje dokładnie ten sam układ chłodzenia – pokaźnych rozmiarów komora parowa pokrywa GPU oraz „kostki” vRAM, ale również całą sekcję zasilania. Ciepło dalej jest transportowane przez sześć grubych ciepłowodów do kilkusegmentowego aluminiowego radiatora. Tradycyjnie dla kart Founders Edition obecne są dwa wentylatory – po jednym z każdej strony karty. Ten widoczny od strony backplate zasysa powietrze przez radiator pod sobą. Oba wentylatory są bardzo duże – 114 mm średnicy to nieczęsty widok w przypadku kart graficznych – co oznacza, że mogą kręcić się wolniej, nadal oferując wysoką przepływowość powietrza.

Karta jest uczciwie trzyslotowa, co oznacza, że nie zamontujemy jej pionowo w obudowach, w których przewidziano miejsce tylko na dwa śledzie dla takiego montażu. Złącza wideo wyprowadzone z karty to dobrze znany w tej generacji kart NVIDII standard – trzy przestarzałe złącza DisplayPort 1.4a oraz jedno relatywnie świeże HDMI 2.1.

Na szczycie karty umieszczono wyprowadzone przy samej krawędzi złącze zasilania – to jeden z elementów, które faktycznie uległy zmianie i to na lepsze – mamy tu do czynienia z nowszą wersją złącza 12VHPVR (2x6), w którym cztery piny do komunikacji z zasilaczem cofnięto o kilka milimetrów. Skutecznie rozwiązuje to problem, z jakim borykały się pierwsze karty – teraz nawet najbardziej oporni użytkownicy nie uszkodzą sobie sprzętu, bo krzywo wpięta wtyczka wcale nie będzie dostarczać zasilania. Jednocześnie szkoda trochę, że złącza zasilania NVIDIA nie schowała nieco niżej, aby dać więcej miejsca w obudowie na bezpieczne wygięcie przewodu w sytuacji, w której korzystamy z dołączonego w zestawie adaptera (czyli gdy posiadamy przestarzały zasilacz bez natywnego wsparcia dla nowego złącza).

Po lewej stare złącze, po prawej nowe – wyraźnie widać, o ile niżej osadzone zostały piny komunikacyjne.

NVIDIA jak zwykle konserwatywnie podeszła do tematu podświetlenia na swojej karcie. Na "spodniej" cześci karty lekko rozświetla się „X” łączący radiatory. Podobnie ma się sprawa na backplate (na górze), ale tutaj tylko w części bliższej wentylatora ukryto podświetlenie, zatem w ciemności zobaczymy jedynie „<” - taki urok. Podświetlany jest również napis GeForce RTX na szczycie karty. Wszystkie te elementy świecą się na biało i nie ma możliwości zmiany koloru lub jego synchronizacji z płytą główną.

 ¯\_( ͡° ͜ʖ ͡°)_/¯

Oczywiście sama karta wyróżnia się na tle „nie-Super” modeli Founders Edition bardziej matowym czarnym wykończeniem obudowy oraz tym, że cała ramka (szczyt, spód i tył karty, ale również ten unikatowy „X” w środku konstrukcji) teraz również jest czarna. Nie oszczędzono nawet nazwy modelu – ona też jest czarna i realnie, aby ją odczytać, trzeba kartę skierować pod światło. Nie ukrywamy, że podoba nam się ta nowa stylistyka, nawet jeśli znacznie chętniej łapie odciski palców.

Pomiń ten rozdział -> do omówienia platformy testowej i wyników testów syntetycznych.

Od strony jakości wykonania oraz oferowanej kultury pracy karty NVIDII to nadal ścisła czołówka – GeForce RTX 4080 Super w zasadzie posiada to samo chłodzenie, co pobierający ponad 100 W więcej GeForce RTX 4090 (który również nie ma problemów z kulturą pracy), trudno zatem aby wypadał źle. Karta nawet w najbardziej wymagających grach nie rozkręca chłodzenia powyżej 44% (1500 RPM) – w praktyce okazała się nieco cichsza od naszego nieco już „styranego” RTX 4080, co w zasadzie zrozumiałe, mając na uwadze rok zbierania kurzu.

Mimo tak cichej pracy karta utrzymuje kluczowe komponenty w optymalnej temperaturze – 64°C na GPU i 76°C na HotSpot to wynik wróżący karcie długie i bezproblemowe życie. Nawet w upalne dni będziemy mieli spory zapas wydajności chłodzenia. Pamięci również są na przysłowiowych wakacjach, utrzymując temperaturę 74°C. Po podkręceniu (kiedy to karta pobiera o 10% więcej energii) chłodzenie robi się ciut głośniejsze, ale temperatury praktycznie stoją w miejscu.

Nasz model wykazał się w sumie solidnym potencjałem OC, mając na uwadze, że już sama NVIDIA podniosła taktowanie rdzenia (bazowo o 90 MHz). Udało nam się osiągnąć blisko 2900 MHz na rdzeniu (+140 MHz zegara boost) oraz stabilnie utrzymać dodatkowe 1400 MHz na pamięciach. Przełożyło się to na średnio około 6% wzrostu wydajności (zatem – uwaga, spoiler! – 3x większy wzrost niż uzyskuje RTX 4080 Super względem zwykłego RTX 4080).

Pomiń ten rozdział -> do omówienia wyników testów w grach.

Jak pewnie wiecie, od końca ubiegłego roku przenieśliśmy się na znacznie nowszą i odczuwalnie szybszą platformę testową. Rekordowo szybki procesor AMD z technologią 3D V-Cache w połączeniu z wybitnymi pamięciami Kingston Fury Renegade pozwalają nawet w niższych rozdzielczościach uniknąć limitowania wydajności topowych kart graficznych. Takie połączenie oczywiście wymaga niemniej imponującej płyty głównej i tutaj idealnie sprawdza się ASUS ROG STRIX X670E-E Gaming WiFi.

• Procesor: AMD Ryzen 9 7950X3D
• Chłodzenie: Aerocool T38 240 mm
• Płyta główna: ASUS ROG STRIX X670E-E GAMING WIFI
• RAM: 2x16 GB DDR5 7600 MT/s CL34 (Kingston Fury Renegade 8000 MHz)
• SSD: Samsung SSD 980 PRO 1 TB
• Zasilacz: be quiet! Dark Power Pro 13 1300 W
• Obudowa: testbench Cooler Master (testy wydajności)
                   Cougar Duo Face Pro RGB (testy kultury pracy)

Podczas testów używaliśmy systemu operacyjnego Windows 11 Pro w wersji 23H2. Aktywna była funkcja ReSizable BAR, a sterowniki to najnowsze spośród dostępnych na czas powstawania testu (NVIDIA Game Ready 551.22 oraz AMD Adrenalin 24.1.1). Testowanie jak zwykle rozpoczęliśmy od testów syntetycznych, które dobrze nakreślają przyrost wydajności w ramach danej architektury (oraz po podkręceniu), ale też do pewnego stopnia pozwalają porównywać karty różnych producentów – mowa naturalnie o pakiecie testów 3DMark.

Testy syntetyczne nie owijają w bawełnę – przyrost wydajności wynikający z odblokowania w pełni rdzenia AD103 jest mniejszy od tego, jaki uzyskamy podkręcając samemu starszego GeForce RTX 4080… Ba! Już teraz istnieją fabrycznie podkręcone RTX 4080 (nie-Super), które będą ciut szybsze od dziś testowanego RTX 4080 Super Founders Edition – przypominamy jednak, że do niedawna kosztowały one nawet dwa tysiące złotych więcej niż bohater dzisiejszej recenzji! Cóż – jest to jakiś sposób na donośne obwieszczenie obniżenia ceny – dopisanie „Super” do nazwy karty ;)

Pomiń ten rozdział -> do omówienia wyników z aktywnym Path Tracingiem.

W zasadzie na testach w 3DMark można było poprzestać, ale i tak nie mieliśmy nic ciekawszego do roboty w nocy z poniedziałku na wtorek, więc sprawdziliśmy też, na jaki przyrost wydajności można liczyć wydając mniej na nowego GeForce RTX 4080 Super. Na wykresach pojawił się również bezpośredni konkurent nowej karty NVIDII – AMD Radeon RX 7900 XTX (w wersji referencyjnej), którego obecnie można nabyć za około 4500-4800 zł.

Jak zwykle przypominamy, że testy wykonujemy w miejscach maksymalnie obciążających układ graficzny – podczas typowej rozgrywki wszystkie testowane karty zwykle wykazują wyższą wydajność, a to, co ujrzycie na wykresach, to w zasadzie najgorsze, co może Was spotkać podczas gry. W podstawowych testach nie używamy również upscalingu, z którego obecnie stanowczo warto korzystać (przynajmniej w 1440p i wyższych rozdzielczościach), jako że znacznie poprawia wydajność zwykle bez wpływu na postrzeganą jakość obrazu (a bywa, że i ją poprawia).

Wzrost wydajności w modelu Super w Alan Wake 2 przekracza stanowczo 3% - przynajmniej jeżeli nie korzystamy ze śledzenia promieni. W takich ustawieniach RTX 4080 (w obu odmianach) wypada mniej więcej na poziomie Radeona RX 7900 XTX – z lekką stratą w FHD i przewagą w UHD. Aktywacja podstawowego śledzenia promieni (RT niskie) już daje wyraźną przewagę karcie NVIDII, choć jednocześnie przewaga nowej karty nad poprzedniczką spada do zaledwie 2%...

W przypadku A Plague Tale: Requiem mamy odwrotną sytuację – oba RTXy 4080 pokonują tańszego Radeona w niższych rozdzielczościach, ale w 4K muszą uznać jego wyższość. Oczywiście do czasu, gdy przejdziemy do najwyższych ustawień poprzez aktywowanie śledzenia promieni – tutaj to Radeon podkula ogon, chowając się w oddali za plecami RTX 4070 Super… Nowa karta zyskuje blisko 5% w rozdzielczości UHD, ale w 1440p jest to raczej skromne 2,3%.

Assassin’s Creed Mirage to obecnie jedyna gra, w której w FHD to procesor istotnie limituje wydajność naszej platformy. Jednakże w wyższych rozdzielczościach nowy GeForce RTX potrafi o nawet 3% wyprzedzić model, który ma zastąpić – to niestety zbyt mało, aby dogonić tańszego Radeona RX 7900 XTX, choć wiele nie brakowało (a dodatkowo karty NVIDII oferują stabilniejszy FPS w tej konkretnej grze). Śledzenia promieni aktywować się nie da, jako że gra go nie wspiera, zatem idziemy dalej.

Nowa gra w świecie Avatara korzysta ze śledzenia promieni niezależnie od wybranych ustawień graficznych, choć na tych „nie najwyższych” nie robi tego intensywnie. W tym przypadku nowy RTX ponownie z dumą przebił barierę 3% przewagi nad zwykłym RTX 4080. Jest również już faktycznie odczuwalnie szybszy od topowej karty AMD – zwłaszcza gdy aktywujemy najwyższe, nieco ukryte ustawienia graficzne – tutaj mówimy o ponad 20% przewagi na rzecz nowej karty NVIDII nad tylko 10% tańszym Radeonem.

Cyberpunk 2077 ogrywany na ustawieniach „poprzedniej generacji” (czyli bez śledzenia promieni) oferuje z kolei odczuwalnie wyższą wydajność na Radeonie i wzrost wydajności nowej odmiany RTX 4080 nie był w stanie tej różnicy nadrobić (głównie dlatego, że przewaga nowego modelu to w tym przypadku zawrotne 2,77%...). Jeżeli jednak zechcemy faktycznie poczuć, że dobrze wydaliśmy blisko 5000 zł i aktywujemy śledzenie promieni, to Radeon ponownie, jak w A Plague Tale: Requiem, chowa się za kosztującym 3000 zł RTX 4070 Super. Warto jeszcze wyróżnić pomiary w rozdzielczości 4K – tutaj nowy RTX 4080 zyskał nieco ponad 0,5% (niestety nasze wykresy nie są w stanie tego wykazać :().

Forza Horizon 5 miała spore problemy z wydajnością na kartach RDNA3 zaraz po ich premierze, ale teraz ewidentnie problem udało się rozwiązać - mimo iż testowany dziś RTX 4080 Super uzyskał zaskakujące 4% przewagi nad modelem nie-Super, to jednak daleki jest od dogonienia RX 7900 XTX. Nawet aktywacja (wyjątkowo skromnego, ale jednak dostępnego w tej grze) śledzenia promieni nie sprawiła, że RTX 4080 Super zdołałby przeskoczyć karty AMD (choć w 4K udało się przynajmniej pokonać Radeona RX 7900 XT). Niemniej w tej grze wszystkie testowane karty (poza RTX 3070 Ti) powalają na miodną zabawę nawet w 4K przy najwyższych ustawieniach.

Hogwarts Legacy nie jest szczególnie wymagającą grą, jeśli nie korzystamy z nowoczesnych technik renderingu uwzględniających śledzenie promieni. Nowy RTX 4080 Super pozwoli na przyjemną grę nawet w natywnym 4K, przy okazji wyprzedzając zwykłego RTX 4080 o równo 4,76%. W takich ustawieniach to jednak karta AMD okazała się być nie tylko tańsza, ale również znacznie szybsza. Dopiero jeśli zechcemy ujrzeć grę w pełni okazałości i aktywujemy wspomniane śledzenie promieni, to obecność RTX’a jest wysoce wskazana. O ile 2,21% przewagi nad poprzednikiem nie robi już tak ogromnego wrażenia, to o 15% lepszy wynik (w 1440p) niż w przypadku RX 7900 XTX już stanowczo jest godzien odnotowania. W 4K w sumie tylko RTX 4090 daje szansę na przyjemną grę, zatem blisko 30% przewagi RTX 4080 Super nad Radeonem RX 7900 XTX nieco traci tu na znaczeniu.

Pomiń ten rozdział -> do omówienia wyników testów w zastosowaniach kreatywnych i profesjonalnych.

Poza klasycznym śledzeniem promieni, które obecnie trafia już do niemal każdej większej gry, na horyzoncie zaczyna standaryzować się jeszcze bardziej zaawansowany sposób generowania obrazu. Mowa o Path Tracingu, zwanym również „pełnym RayTracingiem” – w tym przypadku całe światło i wynikające z niego efekty (cienie, odbicia, przeźroczystość) są obliczane metodą śledzenia promieni. Daje to już faktycznie fotorealistyczny sposób prezentowania tych efektów, a przy okazji też ułatwia pracę twórcom gier. Problem z tym jest tylko taki, że wymaga naprawdę mocnego sprzętu i na dziś dzień realnie da się z takiej funkcji korzystać tylko w połączeniu z różnymi wspomagaczami wydajności. Czy zatem RTX 4080 Super jest gotowy na granie w takich ustawieniach?

Dla tak drogiej karty raczej nie wypada omawiać wyników w rozdzielczości FHD (zwłaszcza że tutaj już wyraźnie widać bolączki upscalingu). Jeżeli jednak spojrzymy na wykres z 1440p, to okazuje się, że nie jest źle – blisko 50 FPS, z którego DLSS 3.0 Frame Generation robi postrzegalne 85 FPS, to wynik, który stanowczo pozwala przyjemnie ogrywać ten wybitnie piękny (w takich ustawieniach) tytuł, jakim jest Alan Wake 2 (zwłaszcza że przez większość gry, w innych lokalizacjach, wydajność będzie jeszcze 20-25% wyższa). W rozdzielczości 4K, zwłaszcza po przejściu na nadal dobrze wyglądający DLSS Balans, można również całkiem znośnie pograć, choć tutaj trzeba się liczyć z mniejszym komfortem w tych najbardziej wymagających miejscach.

W Cyberpunku 2077 z aktywnym Path Tracingiem nowy RTX 4080 Super radzi sobie wyśmienicie (zwłaszcza po aktywowaniu DLSS 3.0 Frame Generation). Zysk względem klasycznego RTX 4080 jest jak zwykle znikomy, ale nawet ten starszy model pozwala cieszyć się wysoką płynnością. W 4K (ponownie po przejściu na DLSS Balans) również można pograć, choć zdarzą się lokalizacje, jak Dogtown, w którym testowaliśmy, w których lepiej będzie unikać „szybkich zwrotów akcji” ;) Czego by nie mówić, to w obu tych grach z aktywnym Path Tracingiem nowy GeForce RTX 4080 Super dosłownie miażdży karty konkurencji – AMD w tej generacji jeszcze nie jest gotowe na takie efekty graficzne.

Pomiń ten rozdział -> do omówienia wyników testów poboru energii.

Odświeżona z początkiem 2024 roku procedura testowa uwzględnia również nowe pomiary w zakresie zastosowań kreatywnych i profesjonalnych. Największą nowością jest uwzględnienie testów Stable Diffusion, czyli generowania obrazów z pomocą AI (realizowane oczywiście lokalnie na karcie graficznej). Odświeżone oraz przeniesione do adekwatniejszej rozdzielczości 4K zostały testy z pakietu SPEC (v3.1). Testy renderingu podzieliśmy na Blender, w którym karty NVIDII korzystają z silnika Optix oraz Cinebench R24, w którym używane są klasyczne rdzenie CUDA – karty AMD w obu testach używają silnika HIP.

Renderowanie obrazu oraz eksportowanie wideo to nadal stanowczo domena kart NVIDII – głównie z uwagi na szereg optymalizacji przygotowywanych pod aplikacje do takich celów służące. Sam model RTX 4080 Super jest jednak pomijalnie szybszy od swojego poprzednika, co czyni z niego na tym polu najmniej ciekawą premierę w tym miesiącu – RTX 4070 Ti Super, mimo iż też niewiele przyspieszał pracę, to jednak oferował wzrost bufora pamięci. Tutaj jeszcze warto zaznaczyć, że RTX 4080 Super, podobnie jak poprzednik, oferuje podwójny enkoder NVENC ze wsparciem dla kodeka AV1.

Testy z wykorzystaniem AI to nadal temat bardzo świeży i nawet w przeciągu ostatniego tygodnia udało nam się sporo poprawić wyniki kilku („czerwonych”) kart. Niemniej to obecnie również pole, na którym (spośród powszechnie i za darmo dostępnych narzędzi/aplikacji) bezwzględnie dominuje NVIDIA. Czysta wydajność obliczeniowa jest tu znacznie szybsza, a do tego proces optymalizacji bazy pozwala niemal całkowicie pozbyć się cache’owania pomiędzy generowanymi w większej ilości obrazami. Spodziewamy się jednak, że na tym polu, na przestrzeni tego roku zmieniać będzie się bardzo wiele, zatem nie traktujcie tych wyników jako prawdy objawionej i wyroku na karty AMD.

Pakiet SPECviewperf 2020 skupia się na aplikacjach do zastosowań profesjonalnych, projektowych oraz ogólnie specjalistycznych. Tutaj bardzo często to karty AMD wychodzą na istotne prowadzenie, a gdy tego nie robią, to przynajmniej nie zostają daleko w tyle.

Pomiń ten rozdział -> do podsumowania.

Ostatnią testowaną kwestią jest jak zwykle pobór energii. Tutaj nadal używamy aparatury pomiarowej NVIDIA PCAT, zatem mierzymy pobór energii bezpośrednio samej karty (ze złącza PCI-E oraz z przewodów zasilających kartę). Pozwala to uniknąć wpływu reszty platformy na uzyskany wynik (a pamiętajmy, że wraz ze wzrostem wydajności karty graficznej, procesor również będzie zużywać więcej energii, jako że musi dostarczyć więcej danych do karty). Testy przeprowadziliśmy w najbardziej obciążającej karty grze oraz podczas testu Stable Diffusion.

Nowy GeForce RTX 4080 Super faktycznie nie pobiera więcej energii od modelu, którego ma zastąpić. W zasadzie pomiary wskazały 1% wyższy pobór, ale to niemalże pokrywa się ze wzrostem wydajności, więc wybaczamy. Nowy RTX pobiera również 20% mniej prądu niż Radeon RX 7900 XTX i 33% mniej niż topowa karta poprzedniej generacji (RTX 3090 Ti) – ale to nic nowego.

Musimy przyznać, że doceniamy wyzwanie rzucone przez NVIDIĘ w formie testów karty szybszej o wartości, które niejeden uznałby za błąd pomiaru. Spieszymy z informacją, że nasza procedura zdała ten egzamin i udało się realnie wykazać wyższość GeForce RTX 4080 Super nad GeForce RTX 4080, którego ma zastąpić. Wyniki wahały się w zależności od gry i rozdzielczości, a także ustawień, ale ostatecznie możemy śmiało stwierdzić, że faktycznie dostajemy kartę szybszą o 2% do 3%.

Owszem, to przyrost, który uzyskamy na absolutnie każdej karcie GeForce RTX 4080, poświęcając 15 sekund na przesunięcie kilku suwaków i tylko delikatnie podkręcając tę kartę. Czy taka różnica godna jest dopisku „Super”? W naszej opinii stanowczo nie i wprowadza to tylko dodatkowy zamęt w nazewnictwie. Najbardziej jednak boli to, że GeForce RTX 4080 Super mógł faktycznie być super kartą – wystarczyło odpowiednio przyciąć chip AD102. Gdyby to od nas zależało, to GeForce RTX 4080 Super miałby 12 288 jednostek CUDA, limit mocy na poziomie 350 W oraz pełne 24 GB GDDR6X (może z niższym taktowaniem) i wtedy mógłby z dumą nosić swoją nazwę.

GeForce RTX 4080 Super mógł być znacznie lepszą kartą, ale NVIDIA wybrała opcję odgrzewania kotleta w połączeniu ze znacznym obniżeniem ceny

A tak pozostaje nam tylko cieszyć się z tego, że dostajemy odgrzanego kotleta w niższej cenie, niż kosztował, kiedy był świeży… Z drugiej strony, mając na uwadze wysokość inflacji na przestrzeni minionego roku, to faktycznie taki kotlet wygląda nad wyraz apetycznie. Trudno powiedzieć, czy to dobrze, czy źle świadczy o stanie rynku kart graficznych. To, co jednak jest istotne w kontekście oceny tego nowego RTX 4080 Super, to fakt, że tym razem konkuruje on z nowymi Radeonami i nie zawsze z takiego pojedynku wychodzi zwycięsko, a jest przy tym od nich droższy. W klasycznej rasteryzacji nasze testy wykazują, że jednak jest wolniejszy i dopiero z aktywnym śledzeniem promieni wychodzi na prowadzenie uzasadniające (z nadwyżką) różnicę w cenie.

• przyzwoita wydajność w klasycznej rasteryzacji;
• bardzo wysoka wydajność z aktywnym śledzeniem promieni;
• możliwość grania w najnowsze gry z Path Tracingiem;
• wysoka efektywność energetyczna;
• rozsądny potencjał podkręcania;
• wysoka wydajność w zastosowaniach kreatywnych (na tle konkurencji cenowej);
• DLSS 2 (Super Resolution) skutecznie zastępuje TAA, zwiększając przy tym wydajność;
• DLSS 3 (Frame Generation) w kompatybilnych grach podnosi wydajność nawet dwukrotnie;
• DLSS 3.5 (Ray Reconstruction) w kompatybilnych grach znacznie poprawia jakość i potrafi podnieść wydajność;
• NVIDIA Reflex zmniejszający opóźnienia i obsługa monitorów z G-SYNC;
• podwójny enkoder wideo z obsługą kodeka AV1 i pakiet NVIDIA Broadcast;
• stabilne i często aktualizowane sterowniki;
• MSPR niższe od modelu nie-Super.

• Brak realnego wzrostu wydajności względem RTX 4080;
• nazwa nieadekwatna do wydajności/specyfikacji;
• wydajność bez używania Ray Tracingu zwykle poniżej tego, co oferują tańsze karty z GPU AMD;
• brak obsługi DisplayPort 2.0/2.1,
• archaiczny w obsłudze panel sterowania.

Co się zaś tyczy samego modelu Founders Edition, to również nasza opinia jest tutaj niemalże identyczna, co w przypadku pierwotnej recenzji GeForce RTX 4080 (FE). Karta jest wyjątkowo solidna, cicha, chłodna i tylko trochę za duża wobec zapotrzebowania na chłodzenie użytego w niej układu graficznego. Największa zmiana, obok koloru, to cena, która w końcu wynosi tyle, ile powinna od samego początku (względem oferowanej wydajności).

Kartę GeForce RTX 4080 Super Founders Edition na potrzeby testów otrzymaliśmy od NVIDII.

W artykule znajdują się linki afiliacyjne, przekierowujące do zewnętrznych stron zawierających produkty i usługi, o których piszemy. Otrzymujemy wynagrodzenie za umieszczenie linków afiliacyjnych, jednakże współpraca z naszymi Partnerami nie ma wpływu na treści zamieszczane przez nas w serwisie, w tym na opinie dotyczące produktów i usług Partnerów.