Japoński detronizator czyli Panasonic 49EX633 - test

Panasonic TX-49EX633E jest telewizorem z płaskim ekranem o rozdzielczości 3840 x 2160 pikseli.

W 49EX633 zastosowano wyświetlacz LCD typu IPS od LG Display. Subpiksele mają konwencjonalną strukturę RGB w charakterystycznym dla paneli LG „jodełkowym” układzie.

Współczynnik kontrastu ANSI jest niski ‒ typowy dla wyświetlaczy IPS. Oznacza to, że ze względu na jasną czerń emisyjną telewizor najlepiej spisze się podczas oglądania w dzień lub przy włączonym świetle. W ustawieniach fabrycznych telewizor ma włączoną funkcję „sterowanie adaptacyjne podświetleniem” (SAP), która zwiększa gammę (tj. przyciemnia ciemne szarości) w celu poprawy niskiego kontrastu. Niestety, powoduje to lekkie gubienie ciemnych detali, dlatego warto rozważyć wyłączenie tej funkcji.

Dzięki niemal wzorcowej temperaturze bieli (6440K) w ustawieniach fabrycznych trybu „prawdziwe kino” reprodukcja kolorów była zaiste wyśmienita ‒ tylko jeden kolor (czerwony) nieznacznie przekroczył próg postrzegalności (3,0). Odwzorowanie barw na niższych poziomach nasycenia było nieco gorsze, ale żaden z głównych kolorów nie przekroczył wartości 6.

Tym samym Panasonic 49EX633 zdetronizował znakomitego Samsunga 55MU6102, który jak dotąd dzierżył palmę pierwszeństwa w reprodukcji braw wśród tanich telewizorów z matrycą IPS. Główną przewagą Panasonica jest reprodukcja w pełni nasyconych kolorów, z którymi Samsung radzi sobie nieco słabiej.

Różnice te szczególnie dobrze widać na diagramach chromatyczności. Oto wykres dla 49EX633:

Z kolei poniżej diagram dla Samsunga ‒ widać większe przekłamania odcieni, zwłaszcza cyjanu i magenty, a to z powodu zaniebieszczonej bieli.

W ogólnym rozrachunku Panasonicowi 49EX633 udała się trudna sztuka pokonania, pod względem reprodukcji barw, bardzo dobrego Samsunga 55MU6102 i tym samym japoński telewizor przejmuje pałeczkę lidera w klasie telewizorów LCD IPS w cenie około trzech tysięcy złotych. Brawo!

Podobnie jak ww. rywal, Panasonic 49EX633 nie jest w stanie odwzorować szerokiej palety barw.

Na białej, prostokątnej planszy zajmującej 5% powierzchni ekranu Panasonic 49EX633 świecił z jasnością 241 cd/m^2. To stanowczo zbyt mało aby zapewnić choćby namiastkę efektów HDR. Także selektywność tonalna w trybie HDR była niska.

Zwracam uwagę, że powyższy wynik osiągnięto nie w ustawieniach fabrycznych, lecz po ich modyfikacji. Okazuje się, że w trybie „prawdziwe kino (HDR)” telewizor pracuje z domyślnie włączoną opcją SAP („sterowanie adaptacyjne podświetleniem”), która faworyzuje czerń, kosztem jasności bieli, która wynosi zaledwie ... 100 cd/m^2. Po wyłączeniu SAP, luminancja bieli wzrasta niemal dwuipółkrotnie do 241 cd/m^2. Warto o tym pamiętać oglądając materiały 4K HDR.

I jeszcze jedno. Nasze testy wykazały, że funkcja „HDR brightness enhancer” nic nie robi z jasnością obrazu: ani jej nie zwiększa, ani nie zmniejsza. To w takim razie po co jest? Przyznam się, że nie wiem.

Ze względu na matrycę LCD klasy 60Hz ostrość obrazów ruchomych jest niska (zaledwie 450 linii). Jeśli chodzi o kompensację (upłynnianie) ruchu, do dyspozycji mamy następujące opcje:

Zalecane ustawienie to „minimum”, bowiem „pośrednie” powoduje już sztuczną nadpłynność ruchu.

Odtwarzane formaty plików z USB

Telewizor poprawnie odtworzył wszystkie pliki z wyjątkiem flv, mov i wmv. Bez problemu poradził sobie także z plikami wideo 4K o rozdzielczości pionowej większej od 2160 linii.

Warto zaznaczyć, że telewizor ma najlepsze na rynku opcje sortowania plików z USB (wg nazwy A-Z albo Z-A lub wg daty: najpierw najstarsze albo najpierw najnowsze), czym góruje nad koreańskimi rywalami oraz androidowymi Braviami.

Na sygnale 1080p/60 opóźnienie sygnału wyniosło 16,8 ms, co jest rewelacyjnym wynikiem.

Czas na podsumowanie.

• znakomite odwzorowanie kolorów (na wprost i pod kątem) i to już w ustawieniach fabrycznych trybu „prawdziwe kino”,
• właściwa temperatura bieli w ustawieniach fabrycznych,
• bardzo dobra liniowość reprodukcji barw,
• super niski input lag,
• najlepsze na rynku opcje sortowania plików z USB,
• upłynnianie ruchu,
• duża liczba obsługiwanych formatów plików wideo z USB,
• bogate opcje kalibracyjne,
• niezłe materiały i wykonanie,
• solidna podstawa,
• dobry stosunek jakości do ceny.

• jasna czerń i niski kontrast (typowe dla matryc IPS),
• zbyt ciemna charakterystyka jasności w ust. fabr. (ale da się skalibrować),
• niska ostrość obrazów ruchomych (typowa dla matryc klasy 60Hz),
• bardzo niska jasność w trybie HDR,
• zbyt mało stopni regulacji płynności ruchu,
• brak obsługi słuchawek Bluetooth,
• brak szerokiej palety barw
• brzmienie ustępuje koreańskim rywalom.

Wyposażony w matrycę typu IPS (od LG) Panasonic 49EX633 jest udanym telewizorem i mocnym rywalem telewizorów koreańskich, zwłaszcza Samsunga 55MU6102, nad którym dominuje wiernością odwzorowania barw w ustawieniach fabrycznych. Jedynym konkurentem, który byłby w stanie mu zagrozić wydaje się być Sony 49XE7005 (także z matrycą IPS od LG). Test tego ostatniego modelu planujemy przeprowadzić w najbliższym czasie.