NVIDIA Personal AI Router (PAIR) to bezpłatne i otwartoźródłowe narzędzie zaprojektowane z myślą o lokalnym uruchamianiu modeli sztucznej inteligencji. Jego zadaniem nie jest przyspieszanie pojedynczego modelu, lecz inteligentne rozdzielanie niezależnych zadań pomiędzy kilka urządzeń znajdujących się w tej samej sieci.
Ma to szczególne znaczenie w przypadku współczesnych aplikacji wykorzystujących agentów AI. Skomplikowane zadanie może zostać podzielone na kilka mniejszych operacji wykonywanych przez niezależnych podagentów. Jeden może wyszukiwać informacje, drugi analizować dane, a kolejny pisać lub sprawdzać kod.
Jeśli wszystkie zadania trafią do jednego komputera, szybko tworzy się kolejka. PAIR działa jak swego rodzaju router dla obliczeń AI – wykrywa dostępne urządzenia i kieruje poszczególne zadania do maszyn, które w danym momencie mają wolne zasoby.
DLA CIEBIESamsung - przegląd oferty lodówek
Wykorzysta gamingowego peceta, laptopa, a nawet MacBooka
System został zaprojektowany z myślą o heterogenicznej sieci urządzeń. Nie trzeba więc budować kilku identycznych komputerów. W domowej sieci może znaleźć się gamingowy pecet, laptop czy stacja robocza, a urządzenia mogą dołączać do systemu lub znikać z niego w zależności od dostępności.
Co ciekawe, rozwiązanie nie jest ograniczone wyłącznie do sprzętu NVIDII. W przypadku kart GeForce RTX wykorzystywane są m.in. rdzenie Tensor, które odpowiadają za przyspieszanie operacji AI. NVIDIA prowadziła testy nawet na kartach z rodziny GeForce RTX 2000, pokazując, że do stworzenia takiej sieci nie jest konieczne posiadanie najnowszego GPU.
PAIR może jednak współpracować również z urządzeniami wyposażonymi w inne układy. Wśród przykładów znajdują się laptopy Apple z procesorami Apple Silicon, które mogą wykorzystywać lokalne możliwości obliczeniowe do wykonywania zadań AI. To ważna różnica względem rozwiązań projektowanych wyłącznie dla ekosystemu GeForce RTX.
Komputery nie muszą być cały czas dostępne
Domowa infrastruktura różni się od centrum danych. Jeden komputer może być wyłączony, laptop może przejść w stan uśpienia, a na głównym PC użytkownik może właśnie uruchomić wymagającą grę.
PAIR został zaprojektowany właśnie z uwzględnieniem takiego scenariusza. Narzędzie na bieżąco monitoruje dostępne urządzenia i ich zasoby, a następnie może kierować kolejne zadania do maszyn, które są aktualnie gotowe do pracy. Jeśli jeden komputer przestaje być dostępny, pozostałe urządzenia mogą nadal wykonywać swoje zadania. Dzięki temu nie trzeba utrzymywać wszystkich maszyn uruchomionych przez cały czas.
To nie jest sposób na połączenie VRAM-u
W przypadku PAIR łatwo o błędne skojarzenie z konfiguracją multi-GPU. Narzędzie nie łączy pamięci VRAM kilku kart graficznych w jeden wspólny zasób. Nie sprawi również, że komputer z kartą 8 GB VRAM nagle będzie dysponował 24 GB pamięci po dołączeniu dwóch kolejnych maszyn.
PAIR działa na innym poziomie. Rozdziela niezależne zadania, a każde z nich od początku do końca jest wykonywane przez wybrane urządzenie. Nie dzieli natomiast pojedynczego zapytania pomiędzy kilka komputerów. To właśnie dlatego rozwiązanie najlepiej sprawdza się w scenariuszach, w których aplikacja wykonuje wiele niezależnych operacji jednocześnie.
NVIDIA pokazała konkretne korzyści
Według testów NVIDIA wykorzystanie PAIR może znacząco skrócić czas realizacji wieloetapowych zadań AI. W jednym z eksperymentów wykorzystujących agentów Hermes zastosowanie dwóch urządzeń pozwoliło skrócić czas wykonywania zadania niemal o połowę. Zysk nie wynika więc z tego, że pojedynczy model nagle działa szybciej. Korzyść pojawia się dzięki równoległemu wykonywaniu wielu niezależnych operacji.
Takie podejście może być szczególnie interesujące dla użytkowników, którzy mają w domu kilka komputerów wyposażonych w różne generacje podzespołów. Zamiast pozostawiać starszego peceta czy laptopa bezczynnego, można wykorzystać jego moc obliczeniową do lokalnych zadań AI.
Prywatna alternatywa dla chmury
Jedną z najważniejszych zalet PAIR jest lokalny charakter rozwiązania. Dane, zapytania i odpowiedzi mogą pozostać w obrębie domowej sieci, zamiast trafiać do zewnętrznego dostawcy usług AI. Komunikacja pomiędzy urządzeniami jest szyfrowana. Może to mieć znaczenie zwłaszcza w przypadku pracy z dokumentami, kodem źródłowym czy innymi danymi, których użytkownik nie chce wysyłać do chmury.
PAIR współpracuje z popularnymi narzędziami do lokalnego uruchamiania modeli, w tym Ollama i LM Studio. NVIDIA rozwija więc nie kolejny model językowy, lecz warstwę, która ma ułatwić wykorzystanie istniejącego sprzętu i oprogramowania w bardziej efektywny sposób.
Domowy klaster AI zamiast jednego potężnego komputera?
Koncepcja PAIR jest interesująca przede wszystkim dlatego, że zmienia sposób myślenia o lokalnej sztucznej inteligencji. Zamiast kupować jeden bardzo drogi komputer wyposażony w ogromną ilość pamięci i mocny GPU, można wykorzystać kilka urządzeń, które już znajdują się w domu. Nie oznacza to oczywiście, że kilka słabszych komputerów zastąpi jedną potężną stację roboczą w każdym zastosowaniu. PAIR ma sens przede wszystkim tam, gdzie zadanie można podzielić na wiele niezależnych operacji.
NVIDIA udostępniła testową wersję aplikacji NVIDIA PAIR (beta), która jest dostępna na systemy Windows, macOS i Linux.