Test telewizora TCL U49C7006 - mniejszy nie znaczy gorszy

Jak pamiętacie z recenzji modelu 55C7006, testowany egzemplarz należał do specjalnie wyselekcjonowanej puli testowej, z której udostępniano telewizory dziennikarzom z całej Europy. Osobiście nie jestem zwolennikiem tego rozwiązania ‒ wolę, jak producent przysyła telewizor prosto z linii produkcyjnej, tj. taki, który ma szansę trafić do sklepu i do typowego nabywcy. I tak też było w przypadku 49C7006: otrzymaliśmy fabrycznie zapakowany, nowiutki egzemplarz, którego wcześniej nikt inny nie testował. Okazało się, że telewizor pozbawiony był głównej wady poprzednika, czyli mocnego „zachmurzenia” (cloudingu).

Za przychylenie się do naszej prośby i przysłanie fabrycznie nowego egzemplarza składam producentowi serdeczne podziękowanie.

TCL 49C7006 jest telewizorem 4K z płaskim wyświetlaczem o rozdzielczości 3840 x 2160 pikseli.

Uwaga! Na rynku polskim telewizor ten występuje najczęściej jako 49C7026, czyli wariant handlowy modelu 49C7006.

W związku z powyższym, osoby zainteresowane powinny szukać w sieci modelu 49C7026, a nie 49C7006. W przypadku tego pierwszego modelu googlowska kwerenda dawała 3 rezultaty, podczas gdy drugiego - zaledwie 1, w dodatku w cenie zawyżonej o 25%.

W TCL 49C7006 zastosowano panel LCD typu VA. Subpiksele mają strukturę RGB, choć w dość nietypowym układzie.

Jak widać, struktura subpikseli jest identyczna jak w modelu 55C7006, co oznacza, że panel pochodzi od tego samego dostawcy.

Kontrast ANSI był niemal identyczny jak w modelu 55C7006, czyli całkiem niezły (>3000:1), co oznacza, że nic nie stoi na przeszkodzie nocnym seansom filmowym. W testowanym egzemplarzu podświetlenie było lekko nierównomierne w dwóch-trzech miejscach.

Podobnie jak większy model 55C7006, w 49C7006 zastosowano podświetlenie krawędziowe. Z tego względu, teoretycznie, możliwe jest zastosowanie miejscowego wygaszania (local dimming) poprzez ściemnianie lub całkowite wyłączanie części diod. Skutkowało by to oczywiście powstawaniem jasnych pionowych pasów, które występują np. w telewizorach firmy Samsung (modelach QLED z serii Q7 i Q8). Inżynierowie TCL nie skorzystali z możliwości lokalnego wygaszania, lecz zastosowali wygaszanie globalne, tj. ściemnianie i rozjaśnianie całej ramki obrazu (tzw. „frame dimming”). Układ globalnego wygaszania ma te same opcje i działa w zasadzie identycznie jak w większym modelu 55C7006, w związku z czym szczegółowy opis działania tych opcji znajdziecie we wcześniejszym teście.

Maksymalna jasność w trybie HDR na planszach zajmujących 5 i 10% powierzchni ekranu była bardzo niska i w obu przypadkach wyniosła równe 321 cd/m^2. To oczywiście zbyt mało aby mówić chociażby o podstawowych efektach HDR (co nie przeszkadza producentowi używać określenia „HDR Pro” w stosunku do tego modelu telewizora). Warto zaznaczyć, że telewizor poprawnie rozpoznawał pliki zakodowane w formatach HDR10 i HLG.

Jak większość telewizorów na rynku, ustawienia fabryczne telewizora (tryb „film”) faworyzują jasność obrazu kosztem szczegółowości w światłach (tj. jasnych partiach obrazu). Jeżeli chcemy zobaczyć więcej szczegółów, na przykład utracone (poprzez dążenie do ww. żyłowania jasności) detale na poziomie powyżej 1000 kandeli, zalecam obniżenie „kontrastu” w trybie HDR z fabrycznych 100/100 do 84-85/100.

Najmocniejszą stroną telewizora jest odwzorowanie kolorów. W ustawieniach fabrycznych trybu „film” oddanie barw nie rozczarowało i było jeszcze lepsze niż w 55C7006, w którym cztery kolory przekraczały próg postrzegalności, podczas gdy w 49C7006 ‒ tylko dwa. Biel była lekko schłodzona – 6596K zamiast 6500K, co jest lepsze niż jej ocieplenie. Pod kątem kolory bledną, zarówno w poziomie, jak i pionie. Desaturacja (spadek nasycenia) i zmiana odcienia koloru czerwonego pod kątem jest bardzo duża, ale chyba ciut mniejsza niż w 55C7006. Z tego względu zalecam oglądanie na wprost.

Telewizor jest w stanie odwzorować szeroką paletę barw: pokrycie przestrzeni DCI wyniosło 82,8%, czyli więcej niż w droższych Samsungach z serii MU7002/8002 oraz telewizorach Sony z serii XE90/93.

Warto wspomnieć, że istnieje kilka metod pomiaru pokrycia przestrzeni DCI. Zastosowana w teście metoda wykorzystująca CIE1931xy daje niższe wyniki niż ta oparta na CIE1976uv. Z kolei producenci podają pokrycie według drugiej metody, bowiem daje ona większą wartość procentową pokrycia. Pomimo tego, zdaniem wielu specjalistów, metoda oparta o CIE1931xy jest bardziej miarodajna.

Tak jak w modelu 55-calowy, TCL 49C7006 jest telewizorem, w którym kwestiom ostrości i płynności ruchu konstruktorzy poświęcili najmniej uwagi. Mamy tu zatem 60-hercową matrycę (czytaj: bardzo niską ostrość obrazów ruchomych) bez układu upłynniania (kompensacji) ruchu. Czy brak upłynniania jest problemem? I tak, i nie. Nie, jeżeli chcesz oglądać filmy takimi, jakimi przewidział je reżyser. Tak, jeśli nie znosisz typowego filmowego „juddera” (zacinania się) widocznego zwłaszcza na materiałach 24Hz przy poziomych ruchu kamery. Jeśli chodzi o mecze piłki nożnej, to 49C7005 oferował dość dobrą ostrość podczas ich oglądania, z wyjątkiem tych sytuacji, w których kamera szybko przesuwała się w bok w pogoni za piłką.

I jeszcze jedno. Część potencjalnych nabywców może się zastanawiać, czy nie warto by dopłacić do modelu z serii X9, który ma upłynnianie ruchu. Moim zdaniem warto ... zaczekać, bo w chwili gdy piszę te słowa (29.11.2017), w telewizorze 55X9006, z oprogramowaniem w wersji V173, upłynnianie nie działa do końca prawidłowo.

Odtwarzane formaty plików z USB

49C7006 obsługuje wiele formatów plików wideo, w tym pliki 4K o rozdzielczości pionowej większej od 2160 linii. Podobnie jak 55C7006, nie obsługuje MTS-ów z kamer wideo i plików WMV.

Tego parametru nie udało się zmierzyć, ponieważ miernik przebywał w czasie testu w serwisie producenta (Wielka Brytania).

Tak jak w 55C7006, również i w mniejszym modelu moduł CICAM utrudnia dostęp do kilku gniazd. Szczegółowy opis tego zagadnienia znajdziecie w teście większego modelu.

Dzięki zastosowaniu dobrych przetworników promieniujących falę dźwiękową nie w dół, lecz do przodu, jakość brzmienia jest zdecydowanie ponadprzeciętna, żeby nie powiedzieć dobra. Wysokie i średnie tony są klarowne, a dialogi bardzo dobrze zrozumiałe. Z kolei bas zaznacza jedynie lekko swoją obecność i jakościowo nie jest tej samej klasy co środek i góra. Inaczej mówiąc, TCL 49C7006 przewyższa porównywalnych koreańskich rywali reprodukcją środka i góry pasma, natomiast ustępuje im pod względem reprodukcji basu.

Czas zatem na podsumowanie.

• więcej niż dobre odwzorowanie kolorów standardowych,
• szeroka paleta barw,
• niezły kontrast,
• bardzo dobra głębia i plastyczność obrazu,
• dobre skalowanie do 4K,
• wygaszanie nie jest realizowane za pomocą pionowych pasów, co jest lepszym rozwiązaniem niż w telewizorach Samsunga i LG, bowiem lepiej zachowuje oryginalny przekaz dzieła filmowego,
• sortowanie plików multimedialnych (wg czasu i nazwy), czego brak u rywali,
• szybkie i stabilne działanie (w wersji V169),
• obsługa wielu formatów plików wideo,
• niezłe opcje kalibracyjne,
• dobra współpraca z serwerem multimediów (NAS),
• obsługa plików HDR w formatach HDR10 i HLG (ale zobacz poniżej),
• dobre działanie aplikacji Netflix i YouTube,
• obsługa słuchawek Bluetooth (niektóre telewizory z Androidem 6 tego nie potrafią),
• lepsza obsługa kanałów telewizyjnych niż np. w Braviach,
• wygodny, praktyczny i stylistycznie atrakcyjny pilot z cichymi przyciskami,
• bardzo dobre materiały, wykonanie i montaż jak na urządzenie z tej klasy cenowej,
• atrakcyjny i nowoczesny wygląd,
• udane brzmienie z klarownymi dialogami (ale zobacz poniżej),
• dobry stosunek jakości do ceny.

• bardzo niska ostrość obrazów ruchomych (matryca 60Hz),
• brak jakiejkolwiek kompensacji (upłynniania) ruchu,
• fatalne odwzorowanie czerwieni pod dużym kątem,
• opcje wygaszania i przyciemniania zbyt liczne i nadmiernie skomplikowane; często działają nieintuicyjnie,
• niska jasność w trybie standardowym,
• niska jasność i rozdzielczość jasnych detali w trybie HDR,
• fabrycznie włączony overscan sprawia, że wielu mniej zaawansowanych technicznie użytkowników będzie oglądać obcięty obraz (ale da się zmienić),
• fabrycznie deaktywowane „natychmiastowe włączenie” sprawia, że czas uruchamiania jest dość długi (ale można to zmienić w opcji „zasilanie”),
• katalogi/foldery są na końcu listy plików, co jest niewygodne,
• sporadyczne ciche trzaski przy zmianie „ustawień wstępnych dźwięku”,
• brak obsługi plików „mts” z kamer wideo,
• porównywalne telewizory LG i Samsunga oferują nieco lepszy bas,
• moduł CICAM utrudnia dostęp do czterech gniazd,
• liczne błędy w tłumaczeniu polskiego menu oraz pozycje w ogóle nieprzetłumaczone.

TCL 49C7006 jest telewizorem bardzo podobnym do swojego większego, 55-calowego brata. Jego głównym atutem jest dobre odwzorowanie barw na wprost. Jak na stosunkowo tani telewizor, kolory były subiektywnie naprawdę świetne i przede wszystkim właściwie nasycone, czym TCL, już tradycyjnie, przewyższał droższe Samsungi MU7002/8002. Pozostałe zalety to niezły kontrast, dobra obsługa multimediów, piękna stylistyka i dobry dźwięk. W porównaniu do 55C7006, model 49C7006 był pozbawiony skrajnie nierównomiernego podświetlenia, miał lepsze odwzorowanie barw oraz, a może przede wszystkim, działał z poprawionym oprogramowaniem, w którym usunięto kilka irytujących mankamentów. W związku z powyższym, 49C7006 spodobał mi się bardziej, dlatego też postanowiłem przyznać mu dodatkowe pół gwiazdki. Moim zdaniem TCL jest jednym z ciekawszych telewizorów 4K w cenie do 3000 złotych. Polecam.

I jeszcze jedno. Przypominam, że jeżeli zainteresował Was ten telewizor, szukajcie go w sieci jako „TCL U49C7026”, a nie jako 49C7006.