Ładny, a już z pewnością oryginalny - test HTC U12+

Nie jest tajemnicą, iż mimo niegdysiejszych triumfów, od pewnego czasu HTC nie najlepiej radzi sobie na rynku mobilnym. Postronnym obserwatorom może to sugerować, że produkty HTC są po prostu nieudane. To jednak błędne myślenie. Swojego czasu z pozytywnymi wnioskami testowałem HTC 10, później redakcyjnemu koledze spodobał się HTC U11. Po drodze mieliśmy jeszcze HTC U11+, w tym roku o klientów walczy natomiast HTC U12+.

Za wcześnie na stwierdzenie, z jakim skutkiem. Jedno jest jednak pewne. I w tym przypadku mówić można o smartfonie wartym uwagi, który nie ma się czego wstydzić na tle innych topowych konstrukcji. Sprawdźcie, czym punktuje w największym stopniu i na jakie mankamenty cierpi.

• Wymiary (wy/sz/gr): 156.6 x 73.9 x 8.7 mm
• Masa: 188 g
• Materiały: szkło (przód i tył), aluminium (krawędzie boczne)
• Wodoszczelność: tak, IP68

Jakość wykonania stoi tu na wysokim poziomie, wykorzystane materiały dla nikogo nie powinny stanowić zaskoczenia. Zgodnie z panującymi obecnie trendami, HTC U12+ to szkło na froncie i tyle oraz metalowy korpus. Co ważne, liczyć można tutaj na wodoszczelność (certyfikat IP68).

Do testów trafiła wersja Translucent Blue. Moim zdaniem zdecydowanie najciekawsza. Nie chodzi jedynie o kolor, ale o fakt, iż obudowa jest półprzezroczysta. Oczywiście, ocena atrakcyjności wyglądu zależeć będzie od indywidualnych preferencji, to rzecz gustu. Jednego negować jednak nie można. Tego typu rozwiązanie sprawia, że HTC U12+ wyróżnia się z tłumu smartfonów, które w większości są do siebie bardzo podobne.

Nie jest to jedyne oryginalne rozwiązanie. HTC U12+ został pozbawiony fizycznych przycisków. Na pierwszy rzut oka dostrzec można je na prawej krawędzi. W rzeczywistości to jednak tylko wypustki, których nie można wciskać. Reagują na nacisk oddając sygnał zwrotny w postaci delikatnych wibracji. Mam wrażenie, iż działają wolniej niż klasyczne przyciski, a dodatkowo wymagana jest tu spora siła nacisku. Bez wątpienia potrzeba chwili na przystosowanie się do takiej nowości i prawdopodobnie nie każdemu się ona spodoba. Wytrzymałość? Tego po kilkunastu dniach testów ocenić niestety nie można.

Na lewej krawędzi znalazła się natomiast szufladka na kartę microSD oraz SIM (alternatywnie 2x SIM). Dolna krawędź to z kolei miejsce skrywające głośnik multimedialny (drugi znajduje się nad ekranem i wykorzystywany jest również do rozmów, w połączeniu zapewniają wsparcie systemu BoomSound i naprawdę dobre brzmienie) oraz złącze USB-C. Tak, złącza słuchawkowego zabrakło.

W zestawie nie ma też przejściówki, ale nie warto z tego powodu rozpaczać, ponieważ producent dodaje słuchawki HTC USonic na USB-C. Słuchawki bardzo dobre (dokanałowe), zawstydzające większość tego typu akcesoriów oferowanych przez innych producentów z ich smartfonami. Podobnie było zresztą już w przypadku kilku poprzednich, wspomnianych we wstępie modeli HTC. Ich wyjątkowość polega na zastosowaniu technologii USonic, która ultradźwiękami analizuje budowę ucha słuchacza i specjalnie do niego dopasowuje emitowane dźwięki. Otoczenie wygłuszane jest z kolei dzięki aktywnej redukcji szumów.

Wracając jeszcze do tylnego panelu, ulokowano na nim nie tylko logo HTC, ale przede wszystkim podwójny aparat, podwójną diodę LED oraz czytnik linii papilarnych.

Obudowa została odpowiednio wyprofilowana, dobrze leży w dłoni. Trzeba jednak zaznaczyć, że to duży smartfon (ekran mierzy 6 cali). Obudowa jest też dość śliska (nie tyle w dłoni, co na przykład na biurku) i zbiera odciski palców. Do zestawu dołączony jest przezroczysty pokrowiec.

O ile rezygnacja z klasycznych przycisków może budzić mieszane odczucia, Edge Sense 2 to już rozwiązanie bezsprzecznie godne pochwały. Mowa o idei znanej już z poprzednika, ale nieco udoskonalonej. Ramki są tutaj wrażliwe na ściskanie. Pod krótkie oraz dłuższe ściśnięcie ustawić można wybrane akcje i tym samym błyskawicznie je wywoływać (np. uruchomienie aparatu, latarki czy wybranej aplikacji). Działa to na aktywnym oraz (jeśli chcemy) na wygaszonym wyświetlaczu.

To jednak nie koniec. Ściśnięcia działają też w preinstalowanych aplikacjach (domyślnie w czterech - Klawiatura, Aparat, Zegar i Telefon). Poza tym krawędzie rozpoznają dwukrotne szybkie dotknięcie, już tylko na włączonym wyświetlaczu. Edge Sense 2 współpracuje z ponad 2 milionami aplikacji dostępnych w sklepie Google Play.

Dzięki ramkom smartfon wie, kiedy z niego korzystamy. Trzymając go i np. czytając nie musimy obawiać się o to, że ekran zostanie wygaszony nawet po upływie określonego w ustawieniach czasu. Blokowane jest też autoobracanie ekranu.

Dzięki Edge Sense 2 można błyskawicznie wywołać między innymi panel Szybki dostęp i tryb obsługi jedną dłonią. To istotne, ponieważ obydwie funkcje umożliwiają wygodne korzystanie z tego sporego jednak sprzętu nawet osobom o drobnych dłoniach.

Często bywa tak, że dodatkowe funkcjonalności wypadają dobrze jedynie w materiałach promocyjnych. W przypadku Edge Sense 2 jest inaczej, to naprawdę ciekawe i praktyczne rozwiązanie, bardzo szybko można się do niego przyzwyczaić.

• Typ: Super LCD6
• Wielkość: 6”
• Rozdzielczość: 1440 x 2880 px
• proporcje 18:9

Nie zdążyliśmy się obejrzeć, a większość nowych topowych smartfonów wyposażona została w wyświetlacze z tzw. notchem. HTC U12+ to jeden z nielicznych wyjątków co dla mnie (zapewne nie tylko) jest plusem. Ramki nie są tutaj najsmuklejsze, ale moim zdaniem dobrze wpisują się w ogólny projekt smartfona. Na górnej umieszczono wspomniany już głośnik, a także podwójny aparat, czujniki i diodę powiadomień.

Jeśli chodzi o jakość prezentowanego obrazu, jest bardzo dobrze. HTC U12+ został wyposażony w wyświetlacz Super LCD6 o proporcjach 18:9 i rozdzielczości 1440 x 2880 pikseli (537 ppi). Obraz jest bardzo szczegółowy, odwzorowanie kolorów poprawne, kąty widzenia wystarczająco szerokie, ale jasność maksymalna mogłaby być nieco wyższa (chociaż trzeba producentowi oddać, że jest z tym nieco lepiej niż w poprzedniku).

Zadbano o wsparcie HDR10. Ustawień związanych z wyświetlaczem jest sporo. Poza tymi najbardziej oczywistymi wymienić trzeba Profil kolorów (DCI-P3 lub sRGB), a także Inteligentny ekran (prezentowanie najważniejszych komunikatów na wyłączonym wyświetlaczu).

• Czas pracy: typowo 1 dzień, maksymalnie 1,5 dnia
• SOT: typowo około 5 godzin, maksymalnie około 6 godzin
• Pojemność baterii: 3500 mAh
• Funkcja szybkiego ładowania: tak (Quick Charge 3.0)
• Łatwa wymiana baterii: nie
• Bezprzewodowe ładowanie: nie

Bateria o pojemności 3500 mAh przy tej wielkości ekranu i wysokiej wydajności nikogo na kolana nie rzuci. Osoby chociaż odrobinę zaznajomione z rynkiem smartfonów domyślają się, na jakie osiągi można tutaj liczyć. HTC U12+ nie ma problemów z całym dniem pracy, spora część użytkowników powinna sięgać po ładowarkę co 1,5 dnia. Średni SOT to w tym przypadku około 5 godzin. Podczas testów udało mi się osiągnąć maksymalnie 2 dni pracy na jednym ładowaniu, ale trzeba wyraźnie zaznaczyć, że udaje się to tylko w przypadku niezbyt intensywnego korzystania z urządzenia.

Dla niektórych osób minusem może być brak wsparcia dla bezprzewodowego ładowania, które przy tej cenie faktycznie byłoby tu mile widziane. Przewodowa ładowarka jest na szczęście efektywna. Przy całkowicie rozładowanej baterii, szybkość ładowania wygląda następująco:

• do 15% - około 10 min
• do 50% - około 35 min
• do 100% - około 115 min

• Android 8.0.0 Oreo z HTC Sense (zapowiedziana aktualizacja do Androida P)
• pamięć masowa: 64 GB (około 14 GB zajęte przez system)
• karta microSD: tak

HTC U12+ pracuje pod kontrolą systemu Android 8.0.0 Oreo, ale poprawki bezpieczeństwa pochodzą z 1 marca 2018. Podczas testów nie było dostępnych aktualizacji. Producent zastosował tutaj swoją nakładkę HTC Sense.

Nie preinstalował jednak wielu dodatkowych aplikacji. Tradycyjnie dla HTC znalazł się tu HTC BlinkFeed, warto wymienić też asystenta HTC Sense Companion oraz narzędzie Boost+ do optymalizacji. Poza tym pojawiło się kilka aplikacji społecznościowych (Facebook, Twitter i Instagram).

Funkcje warte wyróżnienia:

Łączność bezprzewodowa - Bluetooth 5.0 (z aptX HD), Wi-Fi „ac” (2,4 + 5 GHz) oraz NFC

Tryb nocny - Nadaje ekranowi bursztynowy odcień by używanie smartfona wieczorem i w ciemnych miejscach mniej męczyło oczy. Można aktywować go ręcznie lub ustawić harmonogram.

Osobisty profil dźwiękowy - Po podłączeniu słuchawek możliwa jest konfiguracja dźwięku pod kątem słuchu użytkownika, dokładnie tak jak w ostatnich smartfonach tego producenta oferowanych ze słuchawkami USonic.

Gesty - Szybkie uruchomienie aparatu poprzez dwukrotne naciśnięcie przycisku zasilania i przełączanie pomiędzy aparatami poprzez dwukrotne obrócenie smartfona, a także gesty Montion Launch.

Modyfikacja paska nawigacyjnego

Identyfikowanie użytkownika - Nie licząc podstawowych rozwiązań (m.in. PIN czy wzór) zastosowano tutaj czytnik linii papilarnych oraz funkcję rozpoznawania twarzy. Czytnik działa bezbłędnie, jest też wystarczająco szybki (może minimalnie wolniejszy od idealnie wypadających w tej kwestii smartfonów Huawei). Rozpoznawanie twarzy również wypada bez zarzutu, nawet w słabym świetle, ale twarz doświetlana jest wtedy wyświetlaczem.

• CPU: Qualcomm Snapdragon 845, 10 nm, 8 rdzeni
• GPU: Adreno 630
• RAM: 6 GB

Pod względem podzespołów odpowiadających za wydajność, HTC U12+ wypada podobnie do większości bezpośrednich konkurentów. Procesor Qualcomm Snapdragon 845 z układem graficznym Adreno 630 oraz 6 GB pamięci RAM to zestaw gwarantujący idealnie płynną pracę samego systemu, a także instalowanych aplikacji i gier, nawet tych najbardziej wymagającymi. Dla wielbicieli benchmarków mamy stosowne dane z pomiarów, wszystkich interesujących się przede wszystkim codziennym użytkowaniem można zapewnić, że HTC U12+ jest smartfonem do najbardziej wymagających zadań.

Szczegółowe wyniki testów wydajności HTC U12+ znajdziecie w rankingu smartfonów.

Na kolejnej stronie zapoznacie się z jakością zdjęć i filmów oraz z podsumowaniem recenzji.

• aparat tylny: podwójny, 12 Mpix f/1.75, 1.4µm, stabilizacja optyczna i elektroniczna + 16 Mpix (teleobiektyw) f/2.6, 1.0µm
• aparat przedni: podwójny, 2x 8 Mpx, f/2.0
• filmy (tył): 4K Ultra HD 30 kl./s. i 60 kl./s., Full HD 240 kl./s.
• filmy (przód): Full HD 30 kl./s.
• lampa LED: tak (z tyłu)

Już podczas premiery producent mocno akcentował możliwości fotograficzne smartfona. Chwalił się też bardzo wysokim wynikiem w rankingu DxOMark (103 punkty). Ten nie powinien być traktowany jak wyrocznia, aczkolwiek jednego HTC U12+ odmówić nie można - to na ten moment czołówka fotograficznych smartfonów.

Główny aparat oddaje do dyspozycji kilka trybów, w tym Pro, w którym ręcznie korygować można wybrane parametry zdjęć oraz zapisywać je w formacie RAW. Są wtedy bardziej szczegółowe i gwarantują szersze możliwości edycji, co doceniają zagorzali fani mobilnej fotografii. Oczywiście zdecydowanie szybciej zapełniają pamięć urządzenia, ponieważ są znacznie „cięższe”.

Chociaż rozbudowana, aplikacja jest intuicyjna, pozawala na szybki dostęp do najważniejszych opcji. Co warte podkreślenia, także tutaj wykorzystać można Edge Sense 2. Krótkie ściśnięcie pozwala zrobić zdjęcie/rozpocząć nagrywanie. Ściśnięcie i przytrzymanie zarezerwowano natomiast do przełączania się pomiędzy aparatami.

Już podstawowy tryb będzie jednak dla wielu w pełni wystarczający. Dobrze dobiera parametry, a autofocus (laser + PDAF) jest nie tylko bardzo szybki, ale i precyzyjny. Zdjęcia cechują się wysoką szczegółowością, świetną reprodukcją kolorów i dobrą dynamiką tonalną.

Poza wyżej wymienionymi parametrami, trzeba wspomnieć o tym, iż główny aparat zapewnia 2-krotny zoom optyczny i i 10-krotny zoom cyfrowy, wspiera też HDR Boost 2.

Zarówno główny jak i przedni aparat pozwalają na wykonywanie zdjęć bokeh - z efektem rozmycia tła i radzą sobie z tym dobrze. Ten może być nakładany automatycznie, ale można też skorzystać z ręcznej regulacji (za pomocą suwaka ustawiać stopień rozmycia). Zgodnie z ostatnią modą aparaty obsługują też naklejki AR.

Czy HTC U12+ jest dobrym smartfonem? Tak. Czy można go polecić? Tak. Czy odniesie jakikolwiek sukces? Nie wiem. Tajwański producent kolejny rok potwierdza tezę, że to nie jakość smartfonów jest powodem jego problemów. Bolączek szukać trzeba gdzie indziej. Cena 3 499 złotych nie jest przesadnie wysoka jak na obecne standardy (chociaż znajdziemy tańsze flagowce). Identycznie wyceniony został np. Huawei P20 Pro czy LG G7 ThinQ. Mogą pojawić się jednak głosy, iż rynkowa pozycja HTC powinna skłonić producenta do zawalczenia o klienta właśnie ceną.

Co do samego smartfona, jest dobrze wykonany i spodoba się zwłaszcza przeciwnikom notcha, wersja Translucent Blue jest bez wątpienia najbardziej oryginalna. HTC U12+ ma wodoszczelną obudowę i wyróżniające go krawędzie Edge Sense 2 reagujące na ściskanie.

To jeden z najwydajniejszych modeli na rynku, liczyć można na doskonałe działanie systemu, a także instalowanych dodatkowo aplikacji i gier. Świetnie wypadają tu możliwości fotograficzne, jakość dźwięku, nie zabrakło też najnowocześniejszych modułów łączności bezprzewodowej i możliwości korzystania z dwóch kart SIM. Owszem, drobne mankamenty (braki) są, ale ogólny obraz smartfona jest jak najbardziej pozytywny.

• atrakcyjna i oryginalna stylistyka wersji Translucent Blue
• wodoszczelna obudowa (IP68)
• krawędzie Edge Sense 2
• wysoka wydajność procesora Qualcomm Snapdragon 845
• duży, szczegółowy wyświetlacz
• wsparcie dla HDR10
• dobra jakość zdjęć, obsługa formatu RAW, EIS + OIS
• bardzo szybki autofocus
• dobra jakość filmów 4K 60 fps
• dobra jakość dźwięku
• w zestawie bardzo dobre słuchawki USonic z aktywną redukcją szumów
• plecki ochronne w zestawie;
• dość szybki czytnik linii papilarnych
• skuteczne rozpoznawanie twarzy
• miejsce dla karty pamięci microSD (alternatywnie dla drugiej karty SIM)
• NFC, Bluetooth 5.0, dwuzakresowe Wi-Fi „ac”
   
• brak złącza słuchawkowego
• brak bezprzewodowego ładowania
• brak klasycznych przycisków fizycznych nie każdemu musi się spodobać