Wykorzystanie bazy części znormalizowanych w procesie konstruowania form w NX Mold Wizard

Marcin Antosiewicz jest pracownikiem segmentu technicznego w firmie CAMdivision; www.camdivision.pl

Jednym z dodatkowych modułów dostępnych dla systemu Siemens NX jest NX Mold Wizard. Moduł ten to jest specjalistyczny moduł do projektowania form. Mogą to być zarówno formy odlewnicze, wtryskowe, formy do szkła itd. W poprzednich artykułach na temat aplikacji NX Mold Wizard przedstawione zostały narzędzia wspomagające analizę detalu i tworzenie gniazd formujących. Omówione zagadnienia pozwalały w szybki sposób oszacować jakość modelu i wykonać wkłady formujące.  Jednak  największy wpływ na przyspieszenie prac konstrukcyjnych ma wykorzystanie bazy części znormalizowanych. Szybkie wstawienie części i sprawne nią zarządzanie znacznie skraca czas konstruowania  i pozwala szybko wprowadzić zmiany na dowolnym etapie konstrukcji.

System NX wyposażony jest w znacznie rozbudowaną bazę cześć znormalizowanych (kilkaset pozycji) światowych producentów, do których można zaliczyć: HASCO, DME, MISUMI, STRACK, MEUSBURGER, FUTABA, itd. Niedługo do czołowych dostawców części znormalizowanych zawartych w NX będzie można zaliczyć rodzimego producenta FCPK Bytów. Baza FCPK jest obecnie w trakcie opracowywania przez zespół konstruktorów w firmie CAMdivision.

Baza działa na zasadzie parametrycznej części sterowanej za pomocą arkusza kalkulacyjnego Excel. Dzięki takiemu rozwiązaniu użytkownik nie musi modyfikować modelu, aby zastosować własne wartości. Wystarczy wykonać edycję arkusza kalkulacyjnego, uruchamiając go bezpośrednio w oknie wstawiania części. Nie jest przy tym wymagana znajomość położenia pliku z danymi na dysku.

Okno służące do wstawiania części z bazy ma strukturę analogiczną, jak w wypadku standardowego sposobu modelowania (jest podzielone na grupy). W pierwszej grupie znajdują się katalogi, natomiast w drugiej grupie zawarte w nich części. Po wskazaniu odpowiedniej części w grupie Datails, można ustawić parametry wstawianych modeli. Pierwsze parametry sterują następnymi. Przykładowo, ustawiając średnice kołka prowadzącego, program aktualizuje parametr długości i pozwala wybrać tylko taką długość, jaka występuje w normie. Użytkownik nie musi korzystać z normy papierowej.

Oprócz paramentów wybieranych z listy, niektóre z nich można zmieniać za pomocą suwaków lub ręcznie wpisując odpowiednią wartość.

Wstawiane komponenty mają dwie bryły, które są zdefiniowane jako TRUE i FALSE.  Są to bryły odpowiednio  wchodzące w skład narzędzia oraz bryły, które w późniejszym etapie projektowania zostaną odjęte od płyt lub wkładów formujących w celu wykonania otworu. W przypadku śrub podczas odejmowania w otworach zostaje naniesiony gwint.

Oprócz prostych elementów, jak te wymienione przed chwilą, baza zawiera również całe zespoły suwaków i skosów zgrupowanych w osobnym poleceniu. Okno z legendą informuje użytkownika, jakie parametry należy zmienić, aby sterować np. szerokością czy wysokością suwaka. Okno umożliwia też przewijanie między poszczególnymi obrazkami za pomocą strzałek . W efekcie dostępnych jest dla użytkownika wiele pomocnych przy projektowaniu informacji. Zaletą  wykorzystania suwaków z bazy jest automatyczne dobieranie długości kolumny  na podstawie zadanego kąta i skoku.

W systemie NX w bazie znalazły się także niezbędne akcesoria służące do wprowadzania obiegu chłodziwa. Budowa polecenia jest podobna do tej opisanej wcześniej. Znajdują się tutaj takie akcesoria, jak m.in.: końcówki chłodzenia, przegrody, zaślepki rozprężne czy oringi.

Ostatnią bazą,  jaką można wykorzystać do konstruowania form, są korpusy. Stanowią one w pełni sparametryzowane złożenia, na podstawie których wstawiane części pozycjonują się w sposób znormalizowany. Do takich części należą m.in. wypychacze, które automatycznie odczytują położenie oprawy wypychaczy. Dzięki temu, wstawiane są na odpowiedniej wysokości, a użytkownik wybiera jedynie typ i rozmiar korpusu.

Dużą zaletą baz zaimplementowanych w oprogramowaniu NX jest możliwość ich modyfikacji oraz szybkie dodawanie nowych rozwiązań konstrukcyjnych używanych w firmie. Dobrze skonfigurowana baza pozwala na szybsze i łatwiejsze przyuczenie młodych konstruktorów. Gotowe rozwiązania zapobiegają błędom wynikającym z niedostatecznej wiedzy. Do bazy często podpina się rysunki płaskie, na których wstępnie zostają zwymiarowane płyty, wypychacze, suwaki itd. Dzięki temu czas sporządzania dokumentacji skraca się o połowę. Niektóre firmy wprowadzają parametryzację tabeli złożenia i tabeli rysunku, które są automatycznie wypełniane przez sczytanie danych z komputera lub z wybranego pliku. Poniżej został przedstawiony przykład skonfigurowanego korpusu, który został uzupełniony o dodatkowe części. Jednym kliknięciem zostaje wstawiony kompletny korpus. Kolejnym drugi takt, który automatyczne sczytuje rozmiar i położenie. W każdej chwili można zmienić  wielkość korpusu bez utraty wczytanych komponentów.

Niektórzy konstruktorzy preferują polskie nazewnictwo w złożeniu. Użytkownik bez modyfikacji plików wsadowych może  zmienić charakterystykę nazewnictwa, używając pliku tekstowego, który mapuje nazwy podczas wczytywania. Warto zaznaczyć, że aby w pełni wykorzystać możliwości systemu baz zaimplementowanych w aplikacji Siemens NX, należy ją dostosować do standardów firmy.

Zobacz też artykuły:

https://www.benchmark.pl/artykul/projektowanie-form-wtryskowych-w-nx-mold-wizard-polecenia-i-narzedzia-do-analizy-technologicznej-wyrobu

https://www.benchmark.pl/artykul/narzedzia-wspomagajace-tworzenie-gniazd-formujacych-w-programie-siemens-nx-mold-wizard