Gigabyte Aivia - design ponad wszystko

Klawiatura występuje w trzech wersjach kolorystycznych: czarnej, czerwonej i żółtej. Wszystkie wersje mają podświetlane klawisze, czarny górny panel sterowania dźwiękiem i komunikują się z komputerem poprzez przewód USB. Szeroka podkładka pod nadgarstki otrzymała centralnie umieszczone logo do złudzenia przypominające logo Lamborghini.

Model, który otrzymaliśmy do testów (wersja yellow) wywołuje jedno zdecydowane skojarzenie – żółte Lamborghini Murcielago. Czy to efekt zamierzony, tajna zmowa firm, czy tylko czysty przypadek – tego nie wiemy. Pewne jest jednak, że klawiatura robi duże wrażenie.

Klawiatura jest w całości ze tworzywa sztucznego: jej obudowa z materiału typu „piano”, natomiast klawisze i podstawa są z fakturowanego plastiku. Materiały zostały dobrane dość niefortunnie. Na obudowie pozostają wyraźne odciski palców i kurz - ten widoczny jest zwłaszcza na wersji yellow. Podobny niepożądany efekt występuje na panelu sterowania dźwiękiem, który wykonano z czarnego tworzywa.

Materiał klawiszy, mimo że wyraźnie fakturowany, niestety nie zapobiega poślizgom palców, które podczas długich sesji wyraźnie się pocą. Już po kilku tygodniach intensywnego użytkowania widać zmiany faktury klawiszy, które ulegają wygładzeniu. Dobrym rozwiązaniem tego problemu jest dołączony do zestawu dodatkowy komplet najczęściej używanych przez graczy przycisków – W, S, A, D oraz silikonowa nakładka.

Podstawa klawiatury wyposażona jest w szereg gumowych podkładek antypoślizgowych (bardzo skutecznych, naprawdę trzeba się wysilić by klawiaturę przesunąć bez podnoszenia), profil zabezpieczający kabel przed wyrwaniem z gniazda oraz dwie nóżki do regulacji wysokości. Niestety nie ma opcji szerszej regulacji kąta nachylenia, co jest dużą wadą w przypadku sprzętu dla graczy.

Po obu bokach klawiatury znajdują się porty USB 2.0 pozwalające na podłączenie myszy czy słuchawek dla graczy bez konieczności prowadzenia dodatkowych przewodów do komputera.

Przydatnym elementem jest podkładka pod nadgarstki. W przypadku tego modelu Gigabyte przymocował ją za pomocą 4 śrub, dzięki czemu jest stabilna i nie ma obaw o możliwość wyrobienia się zaczepów, jak to ma miejsce w przypadku tańszych klawiatur.

Układ klawiszy jest standardowy, więc nie przysparza problemów z lokalizacją przycisków.

Dodatkowo Aivia wyposażona ma 5 klawiszy makr, przycisk zmiany profilu, przycisk podświetlania klawiszy oraz panel regulacji głośności. Klawisz Enter zmniejszono i dostosowano do wysokości standardowych przycisków.

Obok prawego klawisza Ctrl znalazł się przycisk Win lock, zwany „szczęściem w grze”. Blokuje on skróty i powiadomienia aplikacji systemu Windows, pozwalając na spokojną grę.

Przyciski makr znajdują się ponad klawiszami F1 – F4. Są nieco niższe i szersze od pozostałych klawiszy. Niestety ich wykonanie pozostawia wiele do życzenia.

Klawisze są niewygodne, mimo niewielkiej powierzchni reagują na nacisk w jednym, konkretnym miejscu. Gładka powierzchnia oraz dwuspadowa konstrukcja czynią te przyciski śliskimi i niewygodnymi. Po kilku tygodniach używania dwa pierwsze przyciski wyraźnie się zapadły.

Panel sterowania dźwiękiem znajduje się na górnej krawędzi klawiatury. Podzielony został na dwie części – po lewej stronie jest panel dotykowy regulacji głośności oraz wyłącznik dźwięku, natomiast po prawej – wyświetlacz informujący o reakcji klawiatury na dotyk. Niestety wyświetlacz nie informuje o bieżących ustawieniach, a jedynie o akceptacji sygnału dotykowego.

Wyważenie przycisków w Aivii K8100 według producenta zostało skrupulatnie zaprojektowane. Najczęściej używane przyciski podczas gry, takie jak zestaw WSAD czy Spacja wymagają nacisku 70 g, natomiast rzadziej używane klawisze lub te, które naciskamy zazwyczaj małym palcem, wymagają nacisku odpowiednio 60 lub 50 g. W praktyce różnice te są wyraźnie odczuwalne. Niestety producent nie wziął pod uwagę wyrabiania się materiału oraz tego, ze użytkownik może chcieć nie tylko grać, ale i pisać korzystając właśnie z tej klawiatury. I tutaj pojawiają się schody, o których szerzej piszemy na stronie "Testy".

Wraz z klawiaturą otrzymujemy aplikację Ghost (K8100) pozwalającą na nagrywanie i zapisywanie makr oraz kombosów przydzielonych do klawiszy G1 – G5.

Interfejs oprogramowania, w przeciwieństwie do samej klawiatury, nie jest intuicyjny i prosty w obsłudze. Większość opisów została zastąpiona ikonkami, a zapisanie makr wymaga wcześniejszego zapoznania się z obszerną instrukcją obsługi.

1. Ikony najczęściej używanych poleceń
2. Dostępne profile
3. Numeracja klawiszy makr
4. Tabela zapisanych makr

Każda kombinacja może być oznaczona unikatowym logiem ułatwiającym orientację w  zapisanych makrach.

Nagrywanie makr wymaga przestudiowania instrukcji i chwili wprawy. Zapis odbywa się za pomocą przeciągnięcia poleceń na ikonę makra, co bywa problematyczne przy rozbudowanych instrukcjach.

• Użytkowanie codzienne

Wyważenie klawiszy ma znaczny wpływ na wygodę użytkowania klawiatury. Dość wysokie klawisze wymagają zdecydowanego i głębokiego nacisku, który nie wszystkim odpowiada. Największym dyskomfortem jest twarda spacja mająca 3 główne punkty nacisku. Jej poprawne zadziałanie wymaga trafienia w odpowiednie miejsce lub silnego uderzenia w klawisz. W przypadku gry jest to rozwiązanie całkiem niezłe, natomiast podczas pisania spacja jest bardzo niewygodna. Podobna sytuacja dotyczy klawisza "Enter" oraz często używanego przez Polaków prawego "Alt". Pisząc za pomocą Aivii musimy się więc liczyć z notorycznym brakiem polskich znaków i przerw pomiędzy wyrazami.

• Gry

Klawiaturę testowaliśmy grając w Battlefield: Bad Company 2, Sacred 2: Fallen Angel oraz Test Drive Unlimited. Po chwili gry czuć wyraźną różnicę pomiędzy zwykłą klawiaturą a Aivią. Wyważone klawisze lepiej czuć pod palcami, a wyraźne czerwone podświetlenie ułatwia nawigację.

Test szybkości działania wykonywany był po wcześniejszym określeniu standardowego opóźnienia czasu reakcji testera, do którego odnoszono wszystkie wyniki. Test wykonywany był trzykrotnie dla wszystkich klawiszy. Ogólnie klawiatura nie generuje dodatkowych opóźnień, pojawiają się one sporadycznie na klawiszach: Spacja, Enter, Shift i Capslock (na skakanie bez opóźnień w Battlefieldzie nie ma co liczyć). Świadczy to o niedopracowanej konstrukcji długich klawiszy.

Test poprawności działania makr wykonywany był w grach  Battlefield: Bad Company 2 oraz Sacred 2: Fallen Angel. Pod przyciskami G1-G5 zapisano makra składające się z kombinacji kilku do kilkudziesięciu poleceń. Już na początku testów pojawił się problem. Klawisze makr nie są podświetlane – w ciemności trudno je znaleźć. W dodatku są umieszczone daleko od linii klawiszy F1-F4, więc na dosięgnięcie ich tracimy nieco czasu.

Proste makra nakazujące na przykład przeładowanie wszystkich dostępnych w Battlefieldzie broni, czy kilkunasto-sekundowy bieg ze skakaniem działały dobrze. Przy zastosowaniu rozbudowanych makr i kombosów, których użycie wywoływało dłuższą sekwencję zdarzeń, klawiatura zaczynała się gubić (przerwanie działania makra w losowo określonym momencie) lub obserwowano opóźnienia w działaniu (bieg miał trwać 4 sekundy, a trwał 6). Oprogramowanie dołączone do klawiatury jest zatem niedopracowane.

• Poprawność działania anti-ghostingu

Producent klawiatury wyraźnie podkreślał dobrą jakość anti-ghostingu i możliwość używania do 20 klawiszy naraz. Praktyka okazała się nieco inna. Testy wykonywane podczas gry oraz pisania wykazały dużą losowość działania anti-ghostingu - zależało to od liczby używanych makr oraz szybkości zmian klawiszy. Poprawne działanie klawiatury przy równoczesnym naciśnięciu 20 klawiszy było obserwowane bardzo rzadko. Momentami klawiatura "zawieszała się" już po naciśnięciu 10 klawiszy, co było niemiłym zaskoczeniem. Mamy nadzieję, że producent szybko wprowadzi poprawki i niedogodności znikną.