Gorąca Premiera! Far Cry 2 

Od firmy Ubisoft, prosto z Francji, otrzymałem przesyłkę której zawartością była gra Far Cry 2, w wersji na konsolę Xbox 360. Przyznam szczerze, że w pierwszej chwili nie mogłem uwierzyć, że to już naprawdę jest Far Cry 2:) Po włożeniu płytki do konsoli, moim oczom ukazało się logo Ubisoft, następnie pojawiło się menu główne, w którym do wyboru mamy następujące opcje:

• Story Mode (tryb przygody) – wątek główny gry, kampania dla pojedynczego gracza
• Multiplayer – tryb gry wieloosobowej przez Internet
• LAN – możliwość gry poprzez sieć LAN (!)
• Map Community – edytor map
• Options – przeróżne opcje dotyczące ustawień czujności kontrolera, włączenie/wyłączenie celownika, czy zmiana nicku
• Credits – lista autorów gry
• Additional Content – różne materiały video do ściągnięcia z sieci Xbox Live (między innymi filmy z tworzenia gry)

Tak prezentuje się menu główne gry

Po wybraniu trybu „Story Mode” przechodzimy do ekranu wyboru postaci, a jest ich 9. Po wybraniu bohatera oglądamy naprawdę długie intro (koło 15 minut), w którym także aktywnie uczestniczymy. Grę zaczynamy siedząc jako pasażer samochodu przemierzającego pustynne tereny.

Jeden z wielu ekranów ładowania – warto czytać podpisy pod zdjęciami, bo można zdobyć pomocne informacje.

Podczas podróży mamy okazję podziwiać naprawdę świetnie wykonane obszary Sawanny, natrafi się też okazja… mieć pierwsze objawy malarii – po dojechaniu na miejsce bohater gry ma halucynacje (obraz zamazuje się, przechodzi w odcienie zieleni i w tym momencie musimy nadusić RB, by bohater zażył leki) i traci przytomność. Budzimy się w domu nieznajomego człowieka, który wymachuje nam pistoletem przed nosem. Nagle następuje eksplozja, wstajemy z łóżka, z biurka bierzemy pistolet, a ze ściany wyciągamy wbitą przez wymienionego wcześniej jegomościa maczetę. Po wyjściu z budynku okazuje się, że wioska została zaatakowana, a my otrzymujemy zadanie obronienia jej.

Sklep z bronią

- Poszczególne ekrany wyboru: uzbrojenia, ulepszeń oraz wyposażenia.

Zbrojownia – tutaj odbieramy zakupioną broń (broń kupujemy raz – zawsze mamy do niej dostęp w zbrojowni).

Niestety, bohater znów traci przytomność. Budzimy się w zupełnie innym miejscu, u człowieka, który wie, o co w tym wszystkim chodzi i wyjaśnia nam całą sytuację. Zostajemy skierowani do samochodu stojącego przed domem celem jego naprawy i wyruszenia po misję.

Interfejs po naduszeniu (BACK) w czasie gry.

Po uporaniu się z usterką (do naprawy której wystarczy bohaterowi wyłącznie klucz ;)) dzwoni telefon i dowiadujemy się o naszym kolejnym zadaniu, a jest nim zdobycie kryjówki (Safe House), w której mamy możliwość zapisu gry, a w późniejszych etapach także składowania broni w skrzyniach, czy magazynowania leków. Wsiadamy do pojazdu i wyruszamy do naszego celu. Fizyka pojazdów jest naprawdę dobrze wykonana, samochodem bardzo dobrze się kieruje – cieszę się, że autorzy przyłożyli się do tego elementu, ponieważ pojazdy w Far Cry 2 bardzo przydają się podczas podróżowania. Po dotarciu na miejsce bierzemy udział w strzelaninie, podczas której zacięła mi się broń (należy wtedy przyciskać X na kontrolerze). Uświadomiłem sobie wtedy, że autorzy gry pomyśleli praktycznie o każdym szczególe, jeśli chodzi o realizm. Nie ukrywam, że broń lubi się zacinać w naprawdę najmniej oczekiwanych momentach;) Arsenał w FC2 jest naprawdę ogromny – czeka na nas 28 różnego rodzaju broni – od shotgunów i pistoletów, poprzez snajperki, karabiny maszynowe aż po moździerz, miotacz ognia, czy ładunki wybuchowe. Mało tego – każdą broń możemy ulepszać w dwóch kierunkach: celność i poręczność. Do tego mamy jeszcze możliwość dokupienia dodatkowych kieszeni na amunicję, czy pakietów naprawczych do pojazdów.

Mapa – ta mała kartka papieru naprawdę się przydaje – obszar gry to blisko 50km2!

Po odbiciu kryjówki otrzymujemy telefon informujący nas, że główne zadania pobierać możemy w mieście, które znajduje się w centrum mapy. Misje poboczne są zaś porozrzucane po mapie, a należą do nich między innymi – zniszczenie konwoju przewożącego broń (misja na sklep z bronią, dzięki której odblokowujemy dalszy arsenał możliwy do kupienia), płatne zabójstwa, misje dla naszych przyjaciół (o nich za chwilę), którzy pomagają nam w misjach z wątku głównego, czy też zdobycie niezbędnych do przetrwania leków przeciwko malarii.

Tak wygląda zajmowanie kluczowych obiektów na mapie (w tym wypadku strażnica).

Głównych misji mamy dokładnie 33, misji pobocznych jest 40 (każdej misji towarzyszy jakaś alternatywa proponowana przez naszych „buddies”, co znacznie wydłuża grę, bo mamy do wykonania więcej zadań w jednej misji), a zadań dla naszych przyjaciół – 12. Łącznie 85 zadań do wykonania, nie licząc misji polegających na zdobyciu leków przeciwko malarii, które trzeba od czasu do czasu wykonać. Po 4 godzinach gry udało mi się przejść 12% gry (5 misji), z czego wnioskować można, że przejście w 100% Far Cry 2 zajmie około 40 godzin wliczając w to wszystkie zadania poboczne i zebranie wszystkich 221 walizek z diamentami porozrzucanych po mapie (diamenty służą jako waluta w grze, przez co naprawdę warto jest poświęcić trochę czasu na ich szukanie), w szukaniu ich pomoże nam GPS, w którym dioda zaczyna migać, gdy zbliżamy się do diamentów. Im bliżej walizki jesteśmy, z tym większą częstotliwością miga dioda. Oprócz szukania diamentów możemy także odbijać strategiczne punkty na mapie (obozy buntowników) zabijając znajdujących się tam przeciwników. Mimo to jednak, wrogowie ponownie pojawiają się w odbitych strażnicach – nie wiem, czy jest to zamierzone przez twórców, czy to jakieś niedopracowanie wynikające z przedprodukcyjnej wersji gry.

Jazda samochodem

Gdy mówimy już o strzelaniu, warto także wspomnieć o obrażeniach bohatera. Umrzeć jest stosunkowo łatwo, jeśli zapomnimy o opcji wstrzyknięcia sobie adrenaliny (tą znajdujemy w apteczkach). Jeśli jednak polegniemy przybędzie po nas przyjaciel, który odciągnie bohatera w bezpieczne miejsce. Motyw dosyć ciekawy, tylko, jedno pytanie do twórców – skąd on jest tak dokładnie poinformowany o naszym stanie zdrowia i pozycji na mapie?;) Druga rzecz – autorzy gry chwalili się „systemem wyciągania kul” z ran. Przyznam, że w ciągu gry nie zdarzyło mi się to ani razu – czyżby Ubisoft kompletnie zrezygnował z tego smaczku? Całe szczęście jednak, że zadbali o świetną oprawę audiowizualną.

Pierwszy kontakt z grą spowodował u mnie całkowity opad szczęki, grafika po prostu powala – w żadnej innej grze nie widziałem tak dobrze wyglądających modeli postaci, broni, pojazdów… po prostu wszystko jest tutaj dopięte na ostatni guzik. Parę dni przed otrzymaniem Far Cry 2 ukończyłem Brothers in Arms: Hell’s Highway także na Xboxa 360 – nie wiem, co się stało ale grafika tam naprawdę nie wygląda jakoś szczególnie – na każdym obiekcie widać „ząbki” na krawędziach (co świadczy o niskim stopniu wygładzania krawędzi lub o jego całkowitym braku), natomiast w opisywanej grze wszelkie krawędzie pozbawione są niedoróbek.

Pustynna komunikacja miejska;) Zwróćcie uwagę na grę świateł i cieni. Żaden screen nie odda tego wrażenia w pełni.

Mało tego – grafika wyświetlana jest w pełnym HD 720P. Twórcy mówią, że nie udało im się im przekroczyć 60 klatek dla konsoli, jednak gra jest naprawdę świetnie zoptymalizowana – nie widać praktycznie różnicy w wydajności w wypadku jazdy samochodem, czy podczas podpalania wszystkiego, co tylko można i strzelania do tego, co się rusza;) Będąc w temacie ognia, ten z Far Cry 2 nie ma sobie równych – płomienie rozprzestrzeniają się naprawdę szybko (zależy to też od siły wiatru) niszcząc wszystko na swojej drodze (strona, w którą ogień się przemieszcza zależy od kierunku wiatru), co w rzeczywistości także uległoby zniszczeniu.

Rozprzestrzenianie się ognia w Far Cry 2 – naprawdę bardzo fajny efekt!

Muzyka towarzyszy nam w grze od samego początku budując naprawdę niezły klimat. Już w menu głównym uświadczymy afrykańskie rytmy – przygrywanie na bębnach, śpiew, wszystko to zostało specjalnie stworzone na potrzeby gry. W samej rozgrywce zastosowano muzykę dynamiczną, tzn. taką, która jest zależna od sytuacji – jeśli nic się nie dzieje, słyszymy spokojne granie na gitarze i pobrzmiewające gdzieniegdzie bębny. Jeśli natomiast wpadamy w tarapaty, muzyka przyspiesza i staje się głośniejsza, co naprawdę powoduje przypływ adrenaliny i zmusza do szybkiego działania. Odgłosy broni także są wykonane perfekcyjnie, wybuchy – bardzo głośne i selektywne, natomiast wybuchy granatów – po prostu ogłuszają. Wszystko to trzeba samemu usłyszeć, bo jest to naprawdę miłe dla ucha – oczywiście cała ścieżka nagrana jest w systemie surround, co oznacza, że osoby z zestawami 5.1 i wyżej mają okazję przeżyć prywatne wstrząsy sejsmiczne;)

Briefing misji – w tym miejscu otrzymujemy swoje zadania z wątku głównego.

Tak, na konsolę także powstał edytor map. Jest on bardziej uproszczoną wersją tego z edycji na PC, jednak jego funkcjonalność po prostu zaskakuje.Po wejściu w opcje edytora widzimy kolejno opcje:

1) Start Editor

• New Map – włącza edytor z nową mapą
• My Maps – możliwość przeglądania własnych map i ich ponownej edycji
• Wilderness Generator – generator terenu dla mapy – potem wystarczy tylko dodać parę obiektów
• Exit Editor – wyjście z edytora

2) Publish My Maps – opublikowanie własnych map w sieci

3) My Published Maps – lista opublikowanych przez nas map

4) Download New Maps – ściąganie map stworzonych przez innych użytkowników

Po włączeniu edytora ukazuje nam się kompletnie pusty obszar pokryty jedynie suchą trawą, oczywiście naszym zadaniem jest zapełnienie tego pola:) Zwracać jednak należy uwagę na wskaźniki informujące nas o obciążeniu pamięci i procesora przez daną mapę – nie należy doprowadzić do stanu, gdy pamięć i procesor będą obciążone cały czas maksymalnie, ponieważ może to powodować zwalnianie gry. Ograniczono także liczbę wszystkich obiektów do 40000 – jest to naprawdę spora liczba. Dla map dla poszczególnych trybów rozgrywki sieciowej autorzy stworzyli następujące ograniczenia:

1) Map – ograniczenia obejmujące wszystkie tryby rozgrywki

• Maksymalnie 8 punktów respawn
• Maksymalnie 16 obiektów fizycznych
• Maksymalnie 10 paczek z amunicją

2) Death Match

• Maksymalnie 16 respawnów
• Maksymalnie dwie kamery dla obserwatora

3) Team Death Match

• Maksymalnie po 8 respawnów dla sił APR i UFLL
• Po jednej bazie na stronę
• Kamera dla obserwatora

4) Capture The Diamond

• Maksymalnie po 8 punktów respawn dla każdej ze stron
• Po jednej bazie na stronę
• Kamera dla obserwatora
• Po jednej kopalni diamentów na stronę

5) Uprising

• Maksymalnie po 8 punktów respawn dla każdej ze stron
• Po jednej bazie na stronę
• Kamera dla obserwatora
• Punkty strategiczne A, B i C

Jak widać nie są one zbyt wygórowane, przez co nie tracimy swobody przy tworzeniu mapki. Jak nie trudno się domyśleć, edytor umożliwia wstawianie nam obiektów, drzew, zmianę rzeźby terenu i tekstur. Tak też jest i tutaj – autorzy jednak stanęli przed trudnym zadaniem stworzenia edytora dla konsol, w których przecież sterujemy padem, a nie wygodną do tego celu myszką i klawiaturą. W tym miejscu należą się brawa dla autorów, gdyż nigdy wcześniej nie miałem do czynienia z prostszym edytorem posiadającym jednak multum funkcji (swoją drogą podobny jest on do tego znanego nam z gry Trainz). Wstawienie obiektu polega na wciśnięciu na padzie LB, po czym z okręgu (przypominającego okrąg do wyboru funkcji skafandra w Crysis – wygoda) wybieramy Objects -> Add new objects. Następnie na liście szukamy interesujący nas obiekt, klikamy (A) i już mamy go na mapie. Nic prostszego:) Każdy obiekt możemy obracać, przesuwać, czy też skasować go. Podobnie postępujemy w wypadku rzeźby terenu – wybieramy Terrain Tools, następnie interesującą nas opcję – uwypuklenia, czy tworzenie stromych szczytów. Ustawiamy za pomocą pasków czułość i rozmiar przyszłych uwypukleń/szczytów i przesuwając okręgiem po mapie, trzymając przy tym wciśnięty „spust” (RT) modyfikujemy teren. Aby stworzyć dolinę, wystarczy nadusić (LT), a następnie postępujemy w identyczny sposób. Po stworzeniu całej mapy wciskamy przycisk (START), nadajemy nazwę naszej mapie, ustawiamy maksymalną liczbę graczy oraz rozmiar obszaru, po którym mogą poruszać się gracze, a ostatecznie zapisujemy ją. Tak stworzoną mapę możemy udostępnić w sieci innym graczom i prowadzić na niej sieciowe potyczki. Nie ma niestety opcji stworzenia mapy dla pojedynczego gracza, zapewne w wersji na PC będzie taka opcja.

Na tym filmiku widzimy edytor w akcji (prezentuje ogólne działanie i wygląd)

Poniżej zobaczyć można menu główne edytora

Multiplayer w Far Cry 2 łączy w sobie elementy dynamiczne z kampanii dla pojedynczego gracza (np rozprzestrzenianie się ognia). Nie brakuje także podziału na klasy, dzięki którym gracz może dopasować postać do swoich potrzeb. W jednej sesji może brać udział maksymalnie 20 graczy na 14 mapach stworzonych przez producentów - nie zapominajmy także o mapach tworzonych przez graczy, co daje nam praktycznie nieskończoną liczbę plansz.

• Deathmatch
• Team Deathmatch
• Capture the Diamond – tryb podobny do Capture the Flag
• Uprising – drużyna musi zdobyć 3 punkty strategiczne na mapie, a następnie zabić kapitana przeciwnej drużyny (tryb podobny do tego znanego z Battlefield)

W związku z tym, że multiplayer jest oparty na klasach, gra jest bardzo zróżnicowana. Każdy gracz może inwestować w upgradey do swojej broni, kupować nową broń – w tym miotacz ognia, koktajle Mołotowa, czy granaty. Walutą w grze dla pojedynczego gracza są diamenty – tak samo jest i tutaj. Diamenty zdobywamy wykonując zadania na danej mapie oraz za zabicie innego gracza. Każde ulepszenie zawiera w zestawie instrukcję obsługi oraz montażu.

Dostępne klasy:

• Commando – średni zasięg, dobry na szturm
• Sharpshooter – daleki zasięg, uzbrojony w bardzo celną broń
• Guerilla – krótki zasięg, specjalizuje się w zasadzkach i w walce bezpośredniej
• Rebel – specjalizuje się w ładunkach wybuchowych, bardzo mocny na obronę lub atak
• Gunner – ciężki karabin maszynowy, bardzo efektywny, jeśli się nie porusza;)
• Saboteur – wyposażony w cichą broń, specjalizuje się w cichej taktyce

Far Cry 2 jest grą zdecydowanie udaną, nie brakuje jej niczego. Obawiałem się, że produkcja tak ogromna może przerosnąć producenta, na szczęście jednak myliłem się. Warto było czekać tak długi czas na produkcję niemal perfekcyjną, ze swobodą znaną nam z Grand Theft auto, grafiką stojącą lub nawet przewyższającą tą z Crysis, rozmachem rozgrywki na poziomie Call of Duty. Zróżnicowane misje, dużo zadań do wykonania, nieskończone możliwości wykonywania misji – wszystko to sprawia, że Far Cry 2 jest grą wartą grzechu.

Po ukazaniu się wersji PC pojawią się testy kart graficznych i szerszy opis grafiki wraz z porównaniem poszczególnych ustawień. Na dzień dzisiejszy jednak, mam ogromny zaszczyt wystawić grze maksymalną ocenę i rekomendację benchmark.pl. Polecam!