Obserwacje Hubble’a pozwoliły lepiej przyjrzeć się budowie i aktywności mgławicy LHA 120-N44 (N44), widocznej w gwiazdozbiorze Złotej Ryby. Ten obszar wyróżnia się rozległym "pustym" wnętrzem, otoczonym grubą warstwą gęstego, zapylonego gazu. Sama centralna superbańka ma imponujące rozmiary – około 210 na 140 lat świetlnych – co podkreśla skalę procesów zachodzących w tym rejonie. N44 znajduje się w Wielkim Obłoku Magellana, czyli pobliskiej galaktyce karłowatej oddalonej od Ziemi o ok. 150 000 lat świetlnych.
W środku tej wielkiej jamy widać skupiska jasnych gwiazd. To właśnie one – poprzez silne wiatry gwiazdowe oraz eksplozje supernowych – miały "wypchnąć" z wnętrza mgławicy ogromne ilości materii, z której wcześniej powstały. Naukowcy wskazują, że na granicy między pustką a bardziej zapyloną częścią obiektu utworzyła się zagęszczona otoczka gazu, a takie warunki sprzyjają kolejnym epizodom formowania się gwiazd.
Dzięki możliwościom Hubble’a astronomowie szczegółowo zinwentaryzowali w tym obszarze niemal pół miliona gwiazd. W tej grupie zidentyfikowano około 30 tys. bardzo młodych obiektów, które nie rozpoczęły jeszcze syntezy wodoru. Taka skala "gwiezdnych niemowląt" pokazuje, że N44 jest wyjątkowo aktywnym regionem gwiazdotwórczym.
DLA CIEBIESamsung - przegląd oferty lodówek
Złożoną strukturę N44 rozpoznano już w latach 50. XX wieku za sprawą astronoma Karla Henize’a, który opisał elementy tego obszaru i wyróżnił m.in. mniejszy pęcherz gazowy oznaczony jako N44F. Ten obiekt znajduje się w górnej części fotografii.
N44F to przykład międzygwiezdnego bąbla powstającego pod wpływem wyjątkowo silnych wiatrów jednej gorącej, masywnej gwiazdy. Wcześniejsze obserwacje Hubble’a sugerowały, że oddziaływanie tej gwiazdy nie tylko modeluje okoliczny obłok, ale również rzeźbi charakterystyczne filary z pyłowego gazu.
Analizy mgławicy N44 pomagają badaczom śledzić, jak przebiega tworzenie się gwiazd w galaktykach satelitarnych Drogi Mlecznej. Tego typu obserwacje ułatwiają też zrozumienie, w jaki sposób młode gwiazdy oraz związane z nimi gwałtowne zjawiska zmieniają najbliższe kosmiczne otoczenie.
Redaktor serwisu WP Tech. Od ponad 10 lat codziennie pisze o astronomii, astrofizyce, kosmologii i eksploracji przestrzeni kosmicznej. Od samego początku stara się zostać prawdziwym kronikarzem pierwszych kroków ludzkości ku gwiazdom. Tak się dobrze złożyło, że przypadło mu żyć w czasach, w których ludzkość dokonuje fenomenalnych odkryć i po raz pierwszy w historii ma szansę zajrzeć na kres wszechświata i postawić stopę na innej planecie. Poza pracą - miłośnik psów i wielokilometrowych spacerów po lasach Wielkopolski.
