IBM jest przekonany, że molekuł DNA można użyć w formie swoistego rusztowania dla składowania i gromadzenia milionów nanorurek węglowych. Pojawia się także możliwość produkcji układów w procesie produkcyjnym niższym niż 22 nm.
Na razie IBM nie dysponuje choćby działającym prototypem, a przynajmniej nie wyjawił żadnych informacji o istnieniu jakiegokolwiek układu tego typu.
Czy firmie IBM opłaci się przyglądanie się strukturze DNA? Czy zdobyta wiedza okaże się przydatna podczas budowy procesorów przyszłości? Trudno odpowiedzieć na te pytania. Swoje pomysły IBM przedstawił w czasopiśmie Nature Nanotechnology. Przedstawiciele IBM wierzą, że będą mogli budować mniejsze i szybsze procesory bez ponoszenia gigantycznych opłat związanych z kosztami produkcji.
Kiedy procesory przyszłości trafią na rynek? Menedżer ds. badań w IBM, Spike Narayan, twierdzi że najwcześniej za 10 lat.
Źródło: Reuters, Inf. własna
