52 minuty pracy, 17 minut odpoczynku - idealne proporcje (tylko dla kogo?)

Autor książki Inteligencja Emocjonalna 2.0 dr Travis Bradberry podzielił się ostatnio ze światem swoim tekstem na temat najbardziej efektywnego trybu pracy. Jak powinniśmy pracować, by wszyscy byli zadowoleni?

Obecnie najpopularniejszy (przynajmniej teoretycznie) dzień pracy to ośmiogodzinny tryb (z dwiema lub trzema przerwami). Rozwiązanie to zostało wprowadzone w czasach industrialnych, aby ludziom w fabrykach pracowało się lżej. Według dra Bradberry’ego dziś jesteśmy już gotowi zmienić ten schemat i zacząć pracować efektywniej.

Dr Bradberry, powołując się na badanie firmy Draugiem Group, twierdzi, że optymalne proporcje to 52 minuty pracy, a po nich 17 minut odpoczynku. Trzymając się takiego trybu można ponoć osiągnąć maksymalny poziom skupienia, a więc też doskonałe efekty, a równocześnie zapewnić mózgowi odpowiedni odpoczynek. Wspomniane badanie wykazało też, że tak pracujące osoby są mniej podatne na rozpraszanie (między innymi powiadomieniami z serwisów społecznościowych).

Najważniejsze jednak, by system 52-17 odpowiednio wykorzystać. Co to znaczy? Ano to, że czas na pracę należy poświęcić wyłącznie zaplanowanym obowiązkom (żadnych maili, telefonów czy rozmów), a w czasie odpoczynku – cóż… odpoczywać – na przykład poczytać książkę, przejść się lub napić się kawy.

System 52-17 jest zdaniem autora doskonały, ale dozwolone są też nieduże odstępstwa. Niewiele gorzej sprawdzi się na przykład tryb godzina pracy-kwadrans przerwy. Granicy 60 minut nie powinno się jednak przekraczać, ponieważ po tym czasie skupienie zdecydowanie słabnie.

Jak tłumaczy dr Bradberry – nie należy czekać, aż będziemy czuć się bardzo zmęczeni. Taki stan jest bowiem oznaką przemęczenia, a używając języka związanego z tematem: oznaką przegapienia energetycznego okienka na przerwę. Mózg mający mało energii to zaś pewna recepta na wzmożone rozpraszanie swojego skupienia.

Praca w systemie 52-17 (a nawet 60-15) brzmi naprawdę nieźle, ale ile osób faktycznie może sobie na nią pozwolić? Po pierwsze – niewielu pracodawców (na przykład w fabrykach) zgodziłoby się pewnie na 15 minut przerwy po każdej przepracowanej godzinie. Po drugie – spora część z nas (przede wszystkim w sektorze usług) nie jest w stanie zajmować się wyłącznie zaplanowanymi z góry zadaniami. Poza tym wyobraźmy sobie sytuację, w której przy terminie „na wczoraj”, odchodzimy od biurka na kwadransik przerwy. 

Z drugiej strony dziś wydaje nam się to niepojęte głównie dlatego, że klasyczny system ośmiogodzinny jest już u nas mocno zakorzeniony. Ale być może przyjdą zmiany…?

Źródło: Business Insider