Optymalne karty graficzne do Splinter Cell Conviction

Jakiś czas temu mogliście u nas przeczytać wrażenia z rozgrywki oraz werdykt dotyczący gry Splinter Cell Conviction. Oczywiście nie mogło zabraknąć testów wydajności. Już teraz możecie się dowiedzieć, czy wasze maszyny są gotowe na najnowszą odsłonę przygód Sama Fishera.

Są to pierwsze testy, do których postanowiliśmy dołączyć nowy element. Będą nim galerie zrzutów ekranowych wykonane na 3 poziomach wydajności, których używaliśmy w testach. Ich publikacja ma na celu pokazanie właścicielom kart graficznych, jak gra będzie wyglądać na ich sprzęcie. Oczywiste jest, że optymalnymi ustawieniami dla słabszych kart będą ustawienia niskie, albo średnie. Posiadacze starszych konstrukcji będą mogli więc zdecydować, czy to, co zobaczą na swoich ekranach, warte będzie pieniędzy wydanych na grę. Od was zależy, czy galerie pojawiać się będą w kolejnych prezentowanych przeze mnie tytułach. Podzielcie się proszę swoimi odczuciami i uwagami w komentarzach.

Splinter Cell: Conviction to jedna z tych produkcji, która wywołuje skrajne emocje wśród graczy.  Dla wielu zagorzałych fanów Sama Fishera zmiany, jakie dokonały się w nowej części serii, z pewnością okażą się nie do przełknięcia. Innym mogą przypaść do gustu. Większa dynamika i swoboda rozgrywki nie muszą automatycznie oznaczać pogrzebania całego dotychczasowego dorobku tej niezwykle popularnej serii. Odmieniony model zabawy może dać sporo frajdy, o ile tylko damy mu szanse. 

Pomiar dokonywany był w statycznej scenie, gdy na bohatera padało światło emitowane przez kamerę. Zdecydowałem się na obraz statyczny ze względu na dokładniejszy pomiar. Rozdzielczość ustawiona została na 1920x1200. Wartości odczytywane były po zmianie ustawień zdefiniowanych w tabelce na stronie następnej jako minimalne na odpowiadające poniższym wartości wyższe.

Warto zwrócić uwagę, że zmiana wartości filtrowania anizotropowego nie zmienia ilość klatek wyświetlanych w danym momencie. Podczas pomiaru w walce różnice mieściły się w granicy błędu pomiarowego, za który przyjąłem 0,5 kl./s (FPS).

• Gładkość cieni: (niska, średnia, wysoka, bardzo wysoka) – opcja odpowiada za wygładzanie cieni rzucanych przez postacie i przedmioty. FPS: 4-10

niska

bardzo wysoka

• Szczegółowość otoczenia: (niska, średnia, wysoka) – odpowiada za liczbę detali składających się na poszczególne elementy statyczne i otoczenia środowiska gry. FPS: 4-8

niska

wysoka

• Filtrowanie Anizotropowe: (wył., x2, x4, x8, x16) – zmiana wpływa na ostrość tekstur. FPS: 0

wyłączone

x16

• AntyAliasing: (brak, x2, x4, x8, 16 CSSA – tylko na kartach nVidia) – wygładzanie krawędzi wyświetlanych obiektów. FPS 12-21 (17 fps różnicy przy x8)

brak

x8

• Renderowanie HDR: (wył., wł.) – symulacja natężenia światła – różnica dostrzegalna w ciemnych lub bardzo jasnych pomieszczeniach. FPS: 12

wyłączone

włączone

• Dynamiczna okluzja otoczenia: (wył., wł.) – imitowanie realistycznego wyglądu powierzchni, poprzez dokładniejsze symulowanie rozchodzenia się światła i dodanie realistycznych cieni. FPS: 8

wyłączona

włączona

• Rzeczywiste odbicia: (wył., wł.) FPS: 3

Jak już zdążyliśmy dowieść tego wcześniej, w Splinter Cell: Conviction możliwości zmiany ustawień są stosunkowo ubogie. W grze nie zostały zaimplementowane żadne technologie, które byłyby eksluzywnymi dla kart danego producenta. Standardową więc i jedyną różnicą jest możliwość ustawienia rozmywania krawędzi (AA) na wartość x16 CSAA na kartach NVIDII, przy maksymalnym x8 MSAA na urządzeniach ATi.

Jako lokacją testową wybrałem fragment epizodu Laboratoria White Box. Uznałem, że akcja mająca miejsce na ekranie w dużym stopniu obciąży karty i będzie dobrym wyznacznikiem wydajności, na jaką możemy liczyć na poszczególnych grafikach. Gęsto padające strzały, wybuchy i dynamika tego, co dzieje się na ekranie, będzie raczej rzadkością ze względu na charakter samej gry.

Słowa nie oddają wszystkiego, więc prezentuję filmik, który przedstawia niezmienny schemat podejmowanych przeze mnie działań.

Testy zostały wykonane z wykorzystaniem DX10 z wyłączoną synchronizacją pionową.

• Windows 7 64-bit ENG (Enterprise Trial)
• DirectX 10
• NVIDIA 197.45
• ATI Catalyst 10.4
• Fraps 3.1.0

Splinter Cell Conviction: 1920x1200, Wysokie

AAx8, Anizo x16

Widać zdecydowaną dominację karty Radeon HD 5850. 7 klatek na sekundę to ogromna różnica, która decyduje o płynności rozgrywki. Dziwić może bardzo słaby wynik GTX 285, który osiągnął rezultat na poziomie kart HD 4870 i HD 5770. Nawet niewybredni nie odczują przyjemności z gry na GTS 250 i 9600 GT, jako że ta przypominać będzie bardziej pokaz slajdów.

Splinter Cell Conviction: 1920x1200, Średnie

AAx0, Anizo x4

Wybierając ustawienia średnie odczujemy gwałtowny wzrost klatek na sekundę, głównie przez wyłączenie AA oraz dynamicznej okluzji otoczenia. GTX 285 wyprzedza średnią konstrukcję ATI, a GTX 260 leciwego już 4870. Gra na GTS 250 staje się względnie płynna, jednak posiadacze 9600 GT będą musieli obejść się smakiem bądź wykazać się ogromną wyrozumiałością.

Splinter Cell Conviction: 1920x1200, Niskie

AAx0, Anizo x0

Ustawienia minimalne to znów niewielka przewaga Radeona HD 5770 nad GTX 285. U posiadaczy 9600 GT powinien w tym momencie zacząć się rysować uśmiech na twarzach, bo ich karta przekroczyła barierę 20 kl./s.

Splinter Cell Conviction: 1680x1050, Wysokie

AAx8, Anizo x16

Zmiana rozdzielczości przynosi gwałtowny wzrost płynności animacji, głównie na droższych konstrukcjach. Aż 9 klatek na sekundę więcej w przypadku HD 5850 oraz po 8 na kartach HD 5770 oraz GTX 285. GTS 250 i 9600 GT dalej w ogonie.

Splinter Cell Conviction: 1680x1050, Średnie

AAx0, Anizo x4

Różnica w wynikach pomiędzy ustawieniami średnimi w Full HD 1920x1200 i 1680x1050 jest jedynie kosmetyczna i wynosi dla każdej karty średnio 2 klatki na sekundę.

Splinter Cell Conviction: 1680x1050, Niskie

AAx0, Anizo x0

Na ustawieniach minimalnych skończy się problem z płynnym celowaniem na karcie 9600 GT. Warto zauważyć, że w tej rozdzielczości za każdym razem na dwóch czołowych miejscach znajdowały się karty ATI. Czyżby nadchodził zmierzch kart wykonanych w starym procesie technologicznym?

Splinter Cell Conviction: 1280x1024, Wysokie

AAx8, Anizo x16

Po zmianie rozdzielczości ekranu na 1280x1024 o grę na wysokich detalach pokusić się będą mogli posiadacze kart na poziomie GTS 250. Zaskakujące są jedynie 33 klatki na sekundę w wypadku GTX 285. W najwyższych testowanych przez nas ustawieniach zdołał on jednak zwiększyć dystans dzielący go od HD 5770 o 5 kl. Czy jest to jednak powód do zadowolenia dla posiadaczy tej karty? Odpowiedzcie sobie sami.

Splinter Cell Conviction: 1280x1024, Średnie

AAx0, Anizo x4

Do tej pory 9600 GT nie zachwycał. Na wykresie widzimy, że średnie detale przy rozdzielczości 1280x1024 to szczyt jego możliwości. Niestety trudno nazwać grę w takich warunkach w pełni płynną. Zaskakująco niska jest różnica pomiędzy GTX 260 a GTS 250.

Splinter Cell Conviction: 1280x1024, Niskie

AAx0, Anizo x0

Ustawiając opcje graficzne na minimum pogramy płynnie na każdej karcie. Splinter Cell Conviction wygląda wtedy jednak niezbyt ładnie. ;-)

Test przeprowadzony był w rozdzielczości 1280x1024 na najniższych możliwych ustawieniach.

Splinter Cell Conviction: 1280x1024, Niskie

AAx0, Anixo x0

Jak widać różnica pomiędzy procesorami dwu-, cztero-, a nawet jednordzeniowymi jest znikoma. Wniosek jest prosty: gra zrobi dobry użytek z dwóch rdzeni, cztery to zbytek w przypadku najnowszej odsłony Splinter Cella.

Warunki testu statycznego identyczne jak w teście CPU.

Splinter Cell Conviction: 1280x1024, Niskie

AAx0, Anixo x0

W przypadku sceny dynamicznej test polegał na pokonaniu określonej odległości z punktu do punktu i wyeliminowaniu 2 strażników. Rozdzielczość 1920x1200, detale wysokie.

Splinter Cell Conviction: 1920x1200, Wysokie

AAx8, Anixo x16

Widzimy, że pomimo dużego zapotrzebowania testowanego tytułu na mocną kartę graficzną nie trzeba mieć 4 GB RAM, aby cieszyć się płynną rozgrywką.

Z przeprowadzonych testów płyną proste wnioski. Splinter Cell Conviction to gra wymagająca przede wszystkim dobrej karty graficznej. Bez odpowiedniej karty możemy zapomnieć o rozgrywce, która oprócz samej frajdy zapewni także odpowiednie doznania estetyczne.

Graficznie nowa odsłona przygód Sama Fishera prezentuje się bardzo przyzwoicie - gra świateł robi wrażenie, a otoczenie jest miłe dla oka. Pomimo tego sporo brakuje jej do piękna poprzednio testowanego tytułu - Just Cause 2. Zapotrzebowanie na bardzo drogą kartę jest nie do końca zrozumiałe.

Cieszymy się jednak, że twórcy zoptymalizowali grę na tyle dobrze, aby nawet ci z was, którzy na pokładzie swoich pecetów mają 2 GB RAM-u czerpali przyjemność z gry. RAM, podobnie jak procesor nie odgrywa tak istotnej roli. Procesory dwurdzeniowe, które obecnie dominują na rynku graczy doskonale sprawdzą się jeszcze i tym razem.