Tom Clancy’s HAWX stanowi kolejną odsłonę z serii sygnowanej przez Toma Clancy, zarazem pierwszą rozgrywaną w powietrzu i to z jakim rozmachem! Osoby pamiętające serię Ace Combat poczują się jak w raju po włączeniu HAWX. Ci, którzy nie mieli wcześniej do czynienia ze zręcznościówkami powietrznymi nie powinni odstawiać tego tytułu na bok, gdyż naprawdę warto poświęcić mu te przysłowiowe „5 minut” – vide wersja demo. Ok, zatem lecimy!
My Airbase – menu główne
Menu główne nie powala swoim wyglądem, jest wykonane prosto ale przejrzyście. Opiszę teraz pokrótce każdy element:
Campaign: Menu kampanii, tutaj zostajemy skierowani na misję. Pod tym przyciskiem kryje się także opcja wolnego lotu („Free Flight”) oraz możliwość rozegrania pojedynczej, ukończonej wcześniej w kampanii misji. To właśnie w menu Campaign możemy zagrać w trybie kooperacji ze znajomymi.
Versus: Czyli inaczej mówiąc, tryb multiplayer. Do wyboru dwie możliwości: LAN i Online.
Pilot Records: Rekordy graczy. Gra oferuje tzw. Challenges, czyli coś na wzór Achievementów z usługi Live od Microsoftu, a pod tym przyciskiem kryją się tabele i rozpiska naszych dotychczasowych osiągnięć.
Options: Menu ustawień dźwięku i grafiki. Szczegółowy opis w sekcji „Testy wydajności, grafika”.
Extras: Poradniki na temat uzbrojenia, pilotowania samolotu, czy robienia uników. Znajdziemy tutaj też „GeoEye”, czyli opis dwóch satelit, które zostały wykorzystane do stworzenia szczegółowych zdjęć terenu wykorzystanego w grze.
Profiles: Tworzenie, usuwanie i zmiana profilu gracza.
Quit: Wyjście z gry.
Kokpit – interfejs w grze
HUD, podobnie jak menu gry, wykonany jest bardzo schludnie i estetycznie. Znajdziemy w nim tylko przydatne rzeczy takie, jak (zaczynając od lewego górnego rogu idąc w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara):
- wydawanie rozkazu ataku wybranego celu, albo obrony naszego samolotu
- informacje o uzbrojeniu: liczba pozostałych pocisków, lista posiadanych pocisków, ilość pozostałych flar, czy też pasek „życia” naszej maszyny
- mapka taktyczna, na której widzimy cele oraz przyjacielskie jednostki
- prędkość oraz wysokość (altitude)
Tak skonstruowany interfejs pozwala od razu cieszyć się grą bez potrzeby odgadywania, co autorzy mieli na myśli umieszczając dziwne znaczki w HUDzie.
Dla porównania przedstawiłem na poniższych screenach trzy tryby widoku dostępne w HAWX:
Przygotowania i start (wideo 2)
Tom Clancy’s HAWX oferuje ogromną liczbę maszyn do oblatania. Z pewnością każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Warto zauważyć, że do wyboru mamy wyłącznie samoloty odrzutowe – brak tutaj śmigłowców, czy samolotów śmigłowych.
Dla każdego modelu samolotu autorzy zaimplementowali 5 właściwości:
- Air to Air: zdolność samolotu w walkach między innymi siłami powietrznymi
- Air to Ground: zdolność samolotu w zwalczaniu celów naziemnych
- Speed: prędkość samolotu
- Armor: pancerz, inaczej mówiąc – ile pocisków wytrzyma maszyna
- Handling: sterowność – jest to istotne w walkach z dużą liczbą szybkich i zwinnych przeciwników.
Warto zauważyć, że gra wybiera dla nas optymalny samolot na misję, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by wyboru dokonać samemu.
Gdy już określimy stopień trudności rozgrywki i wybierzemy maszynę, którą chcemy lecieć, możemy zaczynać zabawę. Po załadowaniu misji nieco się rozczarowałem, gdyż sterowanie samolotem bez joysticka mija się z celem – nasze pociski także;) Nie zastanawiając się dłużej, podłączyłem joystick i wtedy faktycznie gra pokazała pazurki.
Mimo tego, że każdą maszyną steruje się nieco inaczej, wystarczy tylko paręnaście sekund, by przywyknąć do nowych warunków.
Zadania, które otrzymujemy na misji nie są trudne, zazwyczaj ograniczają się do obrony, czy też ataku jakiegoś obiektu. Czasem też zrzucimy bomby na obozy przeciwnika, czy będziemy musieli eskortować samolot rządowy.
Największym utrudnieniem jest liczba jednostek, które się pojawiają, podczas misji spokojnie można naliczyć około setki zestrzelonych przez siebie samego celów (nie wliczam tutaj tych unicestwionych przez naszych kompanów). Można uznać to za lekką przesadę, jednak dzięki temu grze towarzyszy niesamowity rozmach, tempo i nieprzewidywalne zwroty akcji.
Namierzanie celu nie jest specjalnie utrudnione, rzekłbym nawet, że autorzy uprościli tą czynność maksymalnie: naciskając literkę D na klawiaturze wybieramy cel do namierzenia, kierujemy się w jego stronę i gdy ramka dookoła celu zmieni kolor z żółtego na czerwony, a z głośników usłyszymy pisk, naciskamy na spust. Ot, co, 95% trafień za pierwszym razem;)
Sprawa staje się nieco bardziej skomplikowana, gdy walczymy np. z szybkim i zwrotnym SU-27 – wtedy zmuszeni jesteśmy operować gazem, by wykonać zwrot i szybko namierzając cel zestrzelić go.
Inna sytuacja: czołgi między wieżowcami – korzystamy wtedy z systemu naprowadzania, jaki oferuje nam HAWX – wciskamy klawisz Alt i na ekranie pojawia się tunel z żółtych okręgów prowadzący nas najpierw pionowo do góry, a następnie w dół – idealnie w cel – w tym momencie należy nadusić spust;) Jest to o tyle trudne, że przy wzbijaniu się pionowo do góry (tzw. świeca) musimy mieć lecieć z dużą prędkością, a to wcale nie ułatwia utrzymywania się w generowanym tunelu.
Jednak chyba najciekawszym elementem w HAWX jest tzw. Assistance Off. W tym momencie przestajemy korzystać z opieki firmy ubezpieczeniowej …znaczy z urządzeń pokładowych;) Zanim opiszę nieco ten tryb, zapraszam do obejrzenia klipu go prezentującego:
Gdy przejdziemy do Assistance Off, kamera zaczyna działać jak w dobrym filmie akcji – jest oddalona od naszej maszyny, a my możemy wykonywać przeróżne figury powietrzne. Autorzy postarali się do tego poziomu, że umożliwili nam nawet wymuszone przeciążenie i wpadnięcie w dziurę powietrzną celem uniknięcia pocisku. Niestety, aby odblokować Assistance Off musimy osiągnąć odpowiedni poziom doświadczenia. Prawdę mówiąc – wtedy dopiero gra nabiera smaku.
Dźwięk. Ocena końcowa. (wideo 3)
Słyszałeś?! To brzmiało, jak Tomahawk!
Przede wszystkim – dźwięk. To, co zasługuje w HAWX na bezkompromisową szóstkę. Odgłosy odrzutowych silników, rakiet, latających zewsząd pocisków ziemia-powietrze naprawdę robią ogromne wrażenie. Najbardziej jednak utkwił mi w pamięci dźwięk towarzyszący przechodzenia w prędkość naddźwiękową – niesamowity huk z głośników i świetne „BUM!” wychodzące z subwoofera. Naprawdę brzmi to kapitalnie. Muzyka także jest przyzwoita – jednak, aby ją słyszeć, należy najpierw zajrzeć do ustawień dźwięku i przesunąć suwak odpowiadający za muzykę przynajmniej na pozycję odpowiadającą 75% wartości. Usłyszymy wtedy dopasowaną do akcji muzykę, jednak po dłuższym obcowaniu z grą zauważymy, że słyszane fragmenty powtarzają się.
Tom Clancy’s HAWX jest grą udaną, widać, że Ubisoft postarało się przy jej tworzeniu. W moim odczuciu brakowało właśnie takiej gry na rynku – czyli dającej możliwość swobodnego polatania samolotem odrzutowym, bez potrzeby znania się na instrumentach pokładowych, czy też specjalistycznych procedurach. HAWX zadowoli swoją innowacyjnością – oferując między innymi tryb Assistance Off. Niniejszym jestem skłonny wystawić grze Tom Clancy’s HAWX znaczek rekomendowanego produktu!
| Moja ocena: | |
| plusy: • Grafika • Niesamowite efekty dźwiękowe! • Innowacyjność (Assistance Off) • Wbrew pozorom nie nudzi się | |
| minusy: • Powtarzająca się muzyka przy dłuższej grze •Czasem przesadzona liczba jednostek wroga |
Ustawienia graficzne cz.1
Przyjrzyjmy się poszczególnym ustawieniom graficznym Tom Clancy’s Hawx.
Zakładka Standard:
Video Card: Wybór karty graficznej do generowania grafiki.
Screen Resolution(zależne od monitora i karty graficznej): Ustawienia rozdzielczości ekranu.
Refresh Rate(zależne od monitora i karty graficznej): Częstotliwość odświeżania ekranu.
Antialiasing(Off, 2x, 4x, 8x, 16x): określa, czy krawędzie modeli mają być „ząbkowane”, czy gładkie.
Vsync(On, Off): Synchronizacja klatek pochodzących z karty graficznej z szybkością odświeżania monitora (w Hz). Wyłączone do testów.
Full Screen(On, Off): Możliwość przełączenia między trybem gry w oknie, a trybem pełnoekranowym.
Suwaki:
- Brightness: Jasność obrazu.
- Contrast: Kontrast obrazu.
- Gamma: Zakres kolorów obrazu.
Zakładka Advanced:
View Distance (Low, Medium, High):Zakres rysowania obiektów.
Medium
High
Forest (Low, High): Możliwość włączenia lub wyłączenia generowania modeli drzew w miejscach lasów.
High
Ustawienia graficzne cz.2
Environment (Low, Medium, High): Różne efekty środowiskowe – np. realistyczne światło, gęstość i ilość chmur.
Medium
High
Texture Quality (Low, Medium, High): Jakość tekstur na podłożu, samolocie sterowanym przez gracza i kompanów, czy przeciwników.
High
HDR (On, Off): Realistyczne efekty świetlne, np. efekt rażącego oczy słońca.
Engine Heat (On, Off): Efekt rozmazania obrazu przy wylocie ciepłych spalin z dyszy samolotu.
DOF (On, Off): Tzw. Depth of Field, czyli głębia pola, inaczej mówiąc – plan w oddali zostaje rozmyty, jeśli opcja ta jest włączona.
Zakładka Directx10
Niestety, nie udało się zrobić testów porównawczych DX10 vs DX9, oraz screenów przedstawiających różnice, ponieważ mimo wielu prób, zakładka Directx10 była nieaktywna… (sprawdzane pod systemem Windows Vista SP1).
Platforma testowa
- Procesor: Intel Core 2 Quad Q8200 @ 2.33GHz
- Płyta główna: Asus Rampage X48
- Pamięć RAM: Kingston 4GB DDR2 800MHz
- Dysk twardy: Seagate 250GB Barracuda 7200.12, 8MB Cache
- Zasilacz: Tagan BZ PipeRock Series 600W
Sterowniki, system operacyjny i programy:
- Windows Vista Ultimate 32bit EN, SP1
- DirectX 10.1, 9.0C
- nVidia: 182.08
- ATI: Catalyst 9.3
- Fraps 2.9.6
Karty użyte do testu:
- ASUS GeForce GTX295 1792MB
- Microstar GeForce GTX280 1GB
- Gainward GeForce GTS250 1GB
- EVGA GeForce 9800GTX+ 512MB
- ASUS Radeon HD 4870 512MB
- Sapphire Radeon HD 4850 Vapor-X 512MB
- HIS Radeon HD 4830 512MB
Przebieg testu:
- Testy zostały przeprowadzone z wykorzystaniem programu Fraps.
Testy wydajności: 1920x1200
Teoretycznie najlepsza karta w teście w praktyce wcale nie okazuje się najszybsza – ten tytuł należy się karcie GTX280, która pokonuje GTX295. Najlepiej w tym teście z kart ATI poradził sobie Radeon 4870. Płynną animację zapewni nam więcej niż 40 fps, zatem do najwyższych ustawień z AA i Anizo potrzebujemy kartę GTS250 lub Radeona 4850. Natomiast do gry bez AA i Anizo wystarczy nam 9800GTX+ lub ewentualnie Radeon 4830 (możliwe lekkie przycięcia).
Nie zmieniając rozdzielczości, natomiast ingerując w ustawienia detali na każdej z kart zyskujemy około 5-6 fps. Oznacza to, że do ustawień średnich z AA i Anizo wystarczy nam już Radeon 4830, natomiast przy wyłączonych AA i Anizo moglibyśmy pokusić się o coś ze słabszych modeli – np. Radeon 4670. Jeśli jesteśmy fanami nVidii, wybierzmy kartę 9800GTX+, lub 9800GT do gry z wygładzaniem AA i filtrowaniem Anizotropowym, lub poprzestańmy na 9600GT, jeśli zrezygnujemy z AA i Anizo.
Testy wydajności: 1680x1050
Rozdzielczość 1680x1050, stająca się powoli standardem, pozwala karcie Radeon 4850 przy ustawieniach maksymalnych, z AA i Anizo, stać się najodpowiedniejszym wyborem do tych ustawień. Od zielonych natomiast polecam GTS250 lub nieco tańszą kartę – 9800GTX+. Gdy pozbędziemy się graficznych „wodotrysków”, Radeon 4830, czy też 9800GT będą bardzo dobrym wyborem.
Pozostajemy przy rozdziałce 1680x1050, średnie ustawienia. Przy włączonym AA i Anizo polecam kartę 4830 od czerwonych lub 9800GT od nVidii. Gdybyśmy jednak stwierdzili, że nie potrzebujemy wygładzani a krawędzi i filtrowania tekstur, zawsze możemy poprzestać na Radeonie 4670, czy też na 9600GT, jeśli preferujemy nVidię.
Jeśli zdecydujemy się na grę przy najniższych możliwych ustawieniach graficznych, jednak zostawimy sobie włączone AA i Anizo, to Radek 4670 poradzi sobie z tym bez zająknięcia, także 9600GT od nVidii nie będzie przemęczony po takim biegu. Gdy jednak zrezygnujemy z AA i Anizo, pozostawiając je na stopniu zerowym, to Radeon 3870, czy też 8800GT będą naprawdę wystarczającymi kartami.
Testy wydajności: 1280x1024
Rozdzielczość 1280x1024, dziś jeszcze dość popularna, zobaczmy co się dzieje. Do gry z ustawieniami najwyższymi, z AA i Anizo polecam kartę 4830, nie tylko dlatego, że animacja będzie naprawdę bardzo płynna, drugim powodem jest to, że w takiej rozdzielczości spokojnie pogramy w inne nowe tytuły (wyłączając Crysis oczywiście…) na tej karcie. Natomiast od zielonych egzamin na 6 zda 9800GT.
Ustawienia średnie. W tym wypadku wypada się skupić na karcie 9600GT, jeśli chcemy włączyć AA i Anizo, lub na Radeonie 4670, jeśli preferujemy ATI. Przy wyłączonym AA i Anizo dobrym wyborem będzie kupno karty Radeon 3870, czy też czegoś z wyższej półki – model 4670. Jeżeli wolimy karty nVidii, to polecam 9500GT.
I przejdźmy w końcu do najniższych testowanych w dzisiejszym teście ustawień przy rozdzielczości 1280x1024. ATI Radeon 4670 lub 9500GT poradzą sobie z AA i Anizo na minimalnych ustawieniach. Jeśli zechcemy zrezygnować z wygładzania i filtrowania, zdecydujmy się na 8600GT, lub na Radeona 3650.
Podsumowanie testów
Z ciekawości zainstalowałem grę także na laptopie wyposażonym w procesor dwurdzeniowy AMD oraz w układ graficzny GeForce 9100. Ku mojemu zdziwieniu – na ustawieniach średnich, z wyłączonym AA i przy maksymalnej rozdzielczości można było cieszyć się naprawdę płynną animacją!
Świadczy to o naprawdę dobrej optymalizacji silnika gry, za co autorom należą się ogromne brawa – rzadko spotykamy dzisiaj grę, która mogłaby pochwalić się, prócz dobrej grafiki, świetną optymalizacją.
Na koniec, by jeszcze bardziej rozochocić Was do wcielenia się w role myśliwca prezentujemy jeszcze 2 trailery:
