Testy: Radeon HD4550 Power Color. Radeon HD4670 Gigabyte

Cieszące się dużym powodzeniem karty GeForce 9600GT oraz GSO od niedawna mają już całkiem ciekawą alternatywę. Tą alternatywą wydaje się być Radeon HD4670. Oczywiście, nie będzie to karta tak mocna jak 9600GT, ale już w rozdzielczości 1280x1024, czy przy aktywowanym wygładzaniu krawędzi x2 lub x4, zapewnia całkiem fajne osiągi w grach, kosztując przy tym naprawdę niewiele.

Na łamach benchmarka mieliście okazję przyjrzeć się autorskim produktom Radeon HD4670, wykonanym przez MSI oraz HiS'a. Tym razem wrócimy niejako „do źródeł” i przyjrzyjmy się konstrukcji jednoslotowej, wyposażonej w zbliżony do referencyjnego modulik chłodzenia, oraz także zgodne z tym modelem zegary ( 750/1000MHz [2GHz DDR] ).

Produkt Gigabyte'a, który dotarł do testów, to karta skierowana do bardzo oszczędnych graczy. Tę niepozorną konstrukcję wyposażono w 512MB pamięci GDDR3, oraz komplet wyjść zawierający bardzo popularne ostatnio złącze HDMI (High Definition Multimedia Interface).

(*) temperatury odczytywane z ATT v1.6.9.1368beta (Hardware Monitor)

(**) maksymalne stabilne taktowanie odszukane przy pomocy ATT, ATi Overdrive, AtiTool 0.27b4 / Artifact Scanner, Fur Stability Benchmark

To co kryje się pod niewielkim radiatorem, to drzemiąca w trybie 2D moc 64 procesorów strumieniowych o teoretycznej wydajności zmiennoprzecinkowej prawie 0,5 TeraFlopsa. Największą „bolączką” tej konstrukcji, jest jednak szerokość szyny komunikacyjnej pomiędzy kontrolerem a pamięcią (128bit) oraz „jedynie” 8 render back-endów. W typowej rozdzielczości 1280x1024 nie będzie to jednak szczególnie uciążliwe.

Gigabyte HD4670 512MB – informacje z GPU-Z -

Pod względem budowy, konstrukcja proponowana przez Gigabyte'a, zasadniczo odbiega od większości dostępnych na rynku rozwiązań, głównie za sprawą kompaktowego, jednoslotowego modułu chłodzenia. Główną jego wadą będzie na pewno szybkoobrotowy, 60 milimetrowy wentylator, który musi sobie poradzić z wydajnym rdzeniem podczas obróbki wymagających scen 3D; z drugiej strony zastosowany „kompakt” nie tylko nie zabierze nam dużo miejsca w obudowie, ale także nie zasłoni niżej położonych slotów rozszerzeń. W przypadku chęci skorzystania z dobrodziejstw CrossFire, dwie małe karty nie będą, pod względem gabarytów, stanowić zatem większego problemu. Będzie to jednak właściwie wszystko co można tej konstrukcji przypisać „in plus”. Pod względem głośności karta spisuje się nieciekawie, i choćbyśmy tego bardzo chcieli, regulacji prędkości zamontowanego „wicherka” tutaj nie uświadczymy.

Hałas produkowany przez zamontowanego „jednoslotowca”, będzie szczególnie dokuczliwy w trybie 2D, czyli wtedy kiedy pracujemy w aplikacjach biurowych, buszujemy w internecie, czy też oglądamy film na małym ekranie. Jak na układ o takiej wydajności, będzie to zatem niezbyt przyjemne doświadczenie.

**natężenie generowanego przez karty hałasu wraz platformą testową (zasilacz, wentylator procesora)

**natężenie generowanego przez karty hałasu wraz platformą testową (zasilacz, wentylator procesora)

Jako, że każdy kij zawsze ma dwa końce, „hałaśliwy” wentylator sprawdza się dosyć dobrze przy schładzaniu zamontowanego radiatora, ale tylko podczas spoczynku. Odnotowane temperatury w tym trybie to 26stC, podczas gdy przy intensywnej pracy wzrastają już do 73 stopni. Wysoka wartość generowanego ciepła w trybie 3D, wiąże się przede wszystkim z niewielką powierzchnią radiatora, oraz stałą prędkością zastosowanego wentylatora.

Gigabyte HD4670 512MB - temperatura karty w spoczynku (2D)

- Gigabyte HD4670 512MB - temperatura karty podczas pracy (3D)

Przyglądając się bliżej pomiarom energii, dosyć dobrze widać iż karta potrafi „spożyć” jej nieco więcej od testowanego wcześniej rozwiązania MSI. Różnice co prawda niewielkie, jednak przy tej klasie urządzeń, mające już wymierne przełożenie na całkowity pobór kompletnej platformy. Warto także zaważyć że będą one zbliżone (choć wciąż nieco niższe) do wyników „apetytu” na prąd GeForce'a 9600GT. 

 Najmocniejszą stroną tej konstrukcji będzie jednak podatność układu oraz pamięci na podkręcanie. Gigabyte „pozwala” na taktowanie rdzenia zegarem 858MHz, podczas gdy pamięci są w stanie pracować przy taktach rzędu 1092MHz (2184 w trybie DDR). Wyniki nie najgorsze, tym bardziej że częstotliwość pracy układu jaką udało się uzyskać, jest najwyższą spośród kart które do tej pory przeszły nasze testy, a więc MSI (821MHz) oraz HiS IceQ (823MHz).

RivaTuner: maksymalne stabilne taktowanie karty to 858/1092 MHz

W pudełku raczej skromnie, choć przy tak tanich produktach za dużo wymagać nie można. Znalazła się tu przejściówka DVI-Dsub (HDMI mamy już na śledziu), instrukcja instalacji oraz sterowniki na dołączonej płytce CD. Nieodłącznym elementem większości kart markowanych przez Gigabyte'a jest rzecz jasna aplikacja GamerHUD. W tym przypadku jednak (wersja Lite), zmieniać możemy jedynie zegary taktujące w przedziale dostępnym pod ATiOverdrive. Przydatność tego programu będzie więc bardzo niewielka.

GamerHUD Lite – dołączona do karty aplikacja oferująca funkcję overclockingu, nie pozwala na żadne „szaleństwa”

Układ zastosowany w drugiej karcie, jakiej będziemy mogli przyjrzeć się bliżej, to następca rdzeni RV610/RV620 wykorzystywanych przy budowie kart Radeon HD2400 / HD3400.

Poczynione zmiany w stosunku do starszego rozwiązania, to nie tylko kosmetyka, jak miało to miejsce przy przejściu z serii HD2400 na HD3400, ale przede wszystkim zwielokrotnienie liczby jednostek wykonawczych. RV710 potrafi już zaadresować i przefiltrować do 8-iu tekstur w jednym cyklu zegarowym. Będzie więc w stosunku do starszego brata, zakładając oczywiście to samo taktowanie układów, dwukrotnie szybszy.

Nowy rdzeń wyposażono ponadto w 16 bloków procesorów strumieni, co daje 80 jednostek SPu gotowych do obliczeń na wektorach. Szyna pamięci oraz liczba jednostek RBE (render back ends) pozostały już w te same. Ważne jednak, iż mamy do czynienia z układem, którego wydajność obliczeniową oszacować można na blisko 100GFlopsów. Jeszcze dwa, trzy lata temu taka wydajność dotyczyła produktów ze znacznie wyższej półki. Dziś, dzięki ciągłemu rozwojowi, podobne możliwości zaoferuje nam tani, ale wcale nie taki wydajny jak można by sądzić po niektórych parametrach, układzik.

Karty z takimi niepozornymi chipami wypełnią postawione przed nimi zadania w 100%, jeżeli tylko będziemy świadomi ich potencjalnego przeznaczenia. Nie jest przecież żadną tajemnicą, iż produkty z segmentu niskiego i budżetowego stanowią składową PC-tów, których użytkownicy tak naprawdę (świadomie bądź nie) z graniem na blaszanej skrzynce mają niewiele wspólnego. Prawdę mówiąc, takim osobom „do życia” wystarczy nawet karta wyposażona w układ starszy o dwie generacje. Podstawowe zadanie, jakim jest wyświetlanie obrazu 2D na monitorze, spełniają przecież wszystkie karty graficzne.

Wynik wydajności HD4550 w grach na podstawie „vistowego” benchmarka wydaje się być co najmniej zachęcający ;)

Co jednak gdybyśmy chcieli skorzystać z dobrodziejstw jakie niosą ze sobą nowe standardy cyfrowego zapisu wideo? Na tym polu układy ATi, od dawien dawna, posiadają nieprzecenione właściwości. Oprócz „obowiązkowej”, sprzętowej transformacji strumienia MPEG2 (iDCT – dyskretna transformata kosinusowa) przydatnej przy odtwarzaniu materiałów DVD, znajdziemy szerokie wsparcie dla całej „palety” zapisu przestrzeni kolorów, czy też silników renderingu korzystających z API DirectDraw (VMR7), Direct3D (VMR9) oraz EVR pod Vistą.

W nowym układzie, za sprawą wbudowanej jednostki UVD2, nie zabrakło także sprzętowego wsparcia dla wyświetlania dwóch niezależnych źródeł obrazu w formacie HD, odtwarzanych z plików kodowanych za pomocą H.264/AVC, czy też plików umieszczonych w kontenerach WMV (kodek VC-1). Często przytaczana w artykułach funkcja P-I-P, czyli „obraz w obrazie”, ma być jednak dostępna dopiero przy materiale HD zapisanym na nośnikach w standardzie Blue-Ray 2.0.

Innymi ciekawymi rozszerzeniami możliwości UVD2 są tzw. „Dynamic Contrast/Color Enhacements”, dzięki którym jednostka UVD dobiera, niejako w locie, optymalne nasycenie barw oraz kontrastu.

Sprzętowe wspomaganie iDCT działa bardzo gładko. Testowy procesor w trakcie obróbki materiału wykorzystywany jest tu zaledwie w 1% (MPEG2). Przy odtwarzaniu plików wideo wysokiej rozdzielczości (H.264/AVC), zajętość CPU oscyluje już w granicach 20-24%. Mając jednak na uwadze wysoką rozdzielczość materiału (1080p), nie będzie to jednak wartość wysoka. Karta powinna zatem sprawdzić się świetnie w poręcznych komputerach typu media-center, oraz tam gdzie wspomaganie odtwarzania popularnych formatów stanowić będzie jeden z głównych priorytetów. Oczywiście wszystkie mocniejsze modele kart z rodziny HD3000/4000 posiadają identyczne atuty. Nie trzeba więc będzie wymieniać wydajnego Radeona HD4850 na budżetową 4550-tkę, tylko dlatego że chcielibyśmy obejrzeć jakąś zapierającą dech w piersiach produkcję na świeżo zakupionym wyświetlaczu HD ;)

PowerDVD7 - uaktywniamy sprzętową akcelerację wideo

Jednostkę UVD2 (Universal Video Decoder) można zaciągnąć także do pracy przy enkodowaniu danych pomiędzy formatami. Dzięki autorskiemu oprogramowaniu AVIVO Video Converter, możemy skrócić czas pracy takiego procesu od kilku do nawet kilkunastu razy. Warto jednak zaznaczyć, iż układy graficzne wciąż nie są tu „zaprzęgane” w stopniu zadowalającym. Większością obliczeń wciąż zajmuje się procesor centralny. Producent rozwijając swoje oprogramowanie, obiecuje jednak poprawę tej zależności, szczególnie jeżeli chodzi o zwiększony udział specjalizowanych jednostek procesorowych. Na tym polu wciąż pozostaje nam tylko czekać ...

Konwersja do MPEG2, ośmiuset megabajtowego pliku MPEG4, zajmuje niecałe 5minut

Do samej szybkości pracy „Avivo Convertera” nie można mieć zastrzeżeń - pliki konwertują się bardzo szybko. Materiał wyjściowy pozostawia jednak wiele do życzenia. Jest on w znacznej mierze pozbawiony szczegółów, zawierając przy tym dużą ilość szumów ”kompresyjnych”. Pod takim kątem, w porównaniu z popularnymi narzędziami, wciąż wypada stosunkowo kiepsko. Póki co, mając w dyspozycji kartę opartą o układ ATi, z takiej opcji można jednak skorzystać, szczególnie wtedy, kiedy na taki proces będziemy mieć bardzo mało czasu.

Przedstawicielem rodziny budżetowych kart, wspomnianej na poprzedniej stronie, będzie produkt firmowany przez Powercolor, skierowany w stronę użytkowników, którzy do grania podchodzą podobnie jak torreador do „wściekłego” byka, a więc ... z bardzo dużym dystansem.

Powercolor z Radeonem HD4550 ma stanowić z jednej strony dobrą konkurencję dla kart z podobnego przedziału, czyli GeForce 8400/9400, a z drugiej zaoferować kilka nowinek których w produktach z logiem nVIDIA szukać próżno, a więc jednostki UVD2, dźwięku (w formacie HD 7.1) i obrazu przesyłanych jednym strumieniem poprzez kabel HDMI oraz wsparciu (przynajmniej w teorii) dla API DirectX10.1 i OpenGL 3.0.

Nasza karta pracuje na domyślnych, zalecanych przez ATi, zegarach, z jednym małym wyjątkiem. Pamięci są tu taktowane 100MHz wyższym zegarem od konstrukcji referencyjnej, czyli 900MHz (1800MHz w trybie DDR).

(*) temperatury odczytywane z ATiOverdrive

(**) maksymalne stabilne taktowanie odszukane przy pomocy AMDGPUClockTool v0.98, AtiTool 0.27b4 / Artifact Scanner, Fur Stability Benchmark

HD4550 i GPU-Z w najświeższej odsłonie, czyli mistrzostwo w dezinformacji :)

Konstrukcję tej stricte energooszczędnej karty, stanowi niewielkie PCB o długości 16,5cm i wysokości 6,5cm. Mamy więc do czynienia z typową kartą o budowie nisko profilowej (Low-Profile).

Rdzeń RV710, posiadający wydajność niespełna 100GFlpsów, przykrywa niewielkich rozmiarów aluminiowy radiator z osadzonym 45mm wentylatorkiem. Całość sprawia przy tym wrażenie dosyć niepozornej i bardzo delikatnej zabawki. Nie jest tak jednak do końca. Zastosowane pamięci, to niskonapięciowe moduły GDDR3 Samsunga o czasie dostępu 1.1ns i łącznej pojemności 512MB.

Niewielki wentylatorek nie należy do głośnych. Zarejestrowany poziom wytwarzanego hałasu mieści się nie tylko w granicach tolerancji przeciętnego użytkownika, ale także wybiega nieco ponad. Karta należy do rozwiązań bardzo cichych, pomimo tego iż wentylatorek pracuje czy to w trybie 2D, czy też w 3D ze stałą prędkością 38% obrotów maksymalnych.

**natężenie generowanego przez karty hałasu wraz platformą testową (zasilacz, wentylator procesora)

- **natężenie generowanego przez karty hałasu wraz platformą testową (zasilacz, wentylator procesora)

- „Wirtualne” 1024MB przydzielane za pomocą techniki HyperMemory

Jak już wspomniałem, aby zachować niskie „spożycie” prądu, oprócz oszczędnego układu na płytce znalazły się także cztery 100-pinowe kostki gDDR3 Samsunga, zasilane napięciem 1,5V.

Jak przekłada się to na pobór energii tej karty? Spójrzmy:

Jak widać zapotrzebowanie na energię, konstrukcja oparta o HD4550, posiada niewielkie. Co prawda w trybie 2D jest ono na poziomie mocniejszej serii HD4600, ale już podczas pracy okazuje się iż pobiera równo 10W mniej od HD4650 wyposażonego w układ RV730 oraz pamięci DDR2.

Niski pobór energii przekłada się bezpośrednio na osiągane temperatury. W trybie 2D karta nagrzewa się do 36 stopni, podczas gdy przy intensywnej pracy do 52 stopni. Przy tak niewielkim moduliku, osiągnięte wartości można uznać zatem za całkiem przyzwoite.

- Powercolor HD4550 - temperatura karty podczas spoczynku 2D (LEWA), pracy 3D (PRAWA)

Na koniec sprawdźmy co rdzeń RV710 zaoferuje nam pod kątem podatności na overclocking. Na wstępie trzeba jednak zaznaczyć, iż obecne wersje większości programów narzędziowych nie obsługują jeszcze tych układów. Zarówno RivaTuner jak i AtiTrayTools nie są w stanie rozpoznać RV710. Pozostaje nam z jednej strony aplikacja AMDGPUClockTool, z drugiej wbudowane w Control Center narzędzie Overdrive. Niestety program ClockTool w wersji 0.98 nie utrzymuje zadanego zegara rdzenia w aplikacjach 3D. Przy jego pomocy można jednak pobieżnie sprawdzić możliwości układu.

Dzięki temu udało się uzyskać prawie 710MHz na rdzeniu, a w przypadku pamięci stabilne taktowanie na poziomie 945MHz (1890 w trybie DDR). Chociaż osiągnięte wartości nie wydają się szczególnie „oszałamiające”, należy pamiętać o bardzo istotnej sprawie. Karty tego typu, nie są przewidziane do budowy desktopów z wizją uruchamiania na nich gier. Domyślne taktowanie, świadomego użytkownika powinno więc w pełni usatysfakcjonować.

Pudełko w jakim znajdziemy kartę jest naprawdę niewielkie. Gdybyśmy posiadali odpowiednio duże kieszenie, taki produkt można by wsunąć do jednej z nich razem z opakowaniem ;)

W zestawie, oprócz karty, znajdziemy także sterowniki, papierową instrukcję instalacji oraz mały zestaw oprogramowania w postaci CyberLink DVDSuite i iClone SE.

• procesor: intel Core2Duo E8400 Wolfdale 3.0@3.8GHz 1.36V
• płyta głowna: Gigabyte GA-X48-DQ6 (iX48) CrossFireX s775
  (bios F8A)
• chłodzenie CPU: Scythe Ninja rev2
• pamięci RAM: OCZ Reaper HPC DDR2-1066 2x1GB CL5-5-5-15 CMD 2T
• dysk twardy: Seagate 250GB 7200.10, 16MBcache NCQ
  (ST3250410AS)
• monitor LCD: iiyama ProLite E2403WS 24”
• obudowa: Chieftec CH-03-PA MIDI Tower
• zasilacz :Chieftec CFT-620-A12S 620W
  (+12V1 – 16A, +12V2 – 25A, +12V3 – 17A) – max 500W
  (+5V – 30A, +3,3V – 28A) – max 180W

Sterowniki, system operacyjny i narzędzia:

• Windows XP Professional SP3 PL
• Windows VISTA Home Premium SP1 PL
• DirectX August'08 update
• intel INF update utility v9.0.0.1008
   
• nVIDIA PhysX driver v8.08.18 - GeForce 9 series/GTXseries
• ati: Catalyst 8.8 (8.522) – Radeon HD3xxx/4xxx series – Vista/XP
• ati: Catalyst 8.9 beta (8.530) – Gigabyte HD4670 – Vista/XP
• ati: Catalyst 8.11 beta (8.542) – Powercolor HD4550 – Vista/XP
• nvidia: ForceWare 177.92 beta – GeForce 9 series - Vista/XP
   
• GPU-Z 0.2.8
• FRAPS 2.9.6
• RivaTuner 2.11
• Fur Stability Benchmark
• AMDGPUClockTool v0.98
• AtiTool 0.27b4

Karty użyte do testu:

• ASUS HD4850 (680/2100) 512MB TOP
• Powercolor HD4830 (575/1800)
• HiS HD3870 GDDR4 (777/2252) 512MB
• MSI HD4670 GDDR3 (750/2000) 512MB
• Gigabyte HD4670 GDDR3 (750/2000) 512MB
• MSI HD4650 DDR2 (600/1000) 256MB
• Powercolor HD4550 (600/1800) 512MB 
• ASUS GeForce 9800GTX+ (740/1836/2200) 512MB
• ASUS GeForce 9800GT (600/1500/1800) 512MB HybridPower
• Gigabyte GeForce 9600GT (650/1625/1800) 512MB
• XFX GeForce 9600GSO (680/1700/1900) 384MB XXX

** poglądowy schemat rozmieszczenia punktów pomiaru generowanego hałasu [dB]

1.pierwszy punkt pomiarowy - karta

2.drugi punkt pomiarowy - stanowisko

Dzięki pomiarom wykonanym za pomocą 3dmark'06, mamy możliwość oszacowania teoretycznej wydajności poszczególnych kart w grach obsługujących API DirectX9c. Testowany Gigabyte HD4670 osiąga tu nieznacznie lepsze wyniki od karty MSI, właściwie tylko dlatego iż został „przebadany” już na nowszych sterownikach. Radeon HD4550 osiąga za to około pięćset punktów mniej od HD4650, wyposażonego w rdzeń RV730 oraz pamięci DDR2.

Pod DirectX10 różnice pomiędzy najsłabszymi kartami w zestawieniu (HD4650 i HD4550) sięgają już na ponad 700 punktów przy profilu PERFORMANCE (GPU Score), oraz na ponad 4000 punktów przy profilu ENTRY. Tak duża dysproporcja wiąże się nie tyle z przepływnością kontrolera pamięci (obydwie karty są tu porównywalne), co bardziej wydajnością jednostek RBE, SP oraz TMU. Podkręcony HD4670 od Gigabyte'a natomiast, ukazuje wyniki zbliżone do GeForce 9600GSO.

Testy w grach potwierdzają słabą dyspozycję układu RV710 i karty Radeon HD4550 w rozdzielczości 1280x1024. Różnica pomiędzy Radeonem HD4650 a wspomnianą budżetówką, sięga od 10 do nawet 30 klatek na sekundę, przy osiągach mocniejszej karty rzędu 40-50fps. Nasze „maleństwo” w takowej rozdzielczości się więc nie sprawdzi, ale może już pokazać jakiś atut przy niższych ustawieniach jakości czy też „zebraniu kilku pikseli” z przekątnej naszego monitora.

HD4670 od Gigabyte na domyślnych zegarach, prezentuje się niemal identycznie jak model testowany poprzednio. Po dodatkowym podkręceniu, pokazuje „pazurki” w takich grach jak „Bioshock”, „Crysis”, „ETQW”, „Assassin's Creed”, „NFS ProStreet”, czy „Half Life2”; pokonując przy tym nawet referencyjne GeForce 9600GT.

Po uaktywnieniu krawędzi HD4670 wypada już nieco gorzej od GeForce 9600GT, choć po dalszym podkręceniu wciąż depcze mu po piętach w większości tytułów. Jak również widać 384-megabajtowa wersja GeForce 9600GSO w tym trybie odstaje już od testowanego Radeona dosyć znacząco.

Przyzwoity framerate na nowej karcie z najniższej półki (HD4550) uzyskamy przede wszystkim po zmniejszeniu rozdzielczości do 1024x768, a nawet 800x600. W niektórych tytułach takich jak „Stalker”,”Unreal Tournament 3”,”World In Conflict” czy „Crysis”nie obędzie się także bez obniżenia poziomu detali. Niestety, w części przypadków już dosyć drastycznie. Ważne jednak iż karta pozwoli na grę niemal w każdy wydawany dziś tytuł. Pytanie tylko, czy za prezentowaną cenę warto się będzie godzić na tak duży spadek jakości wyświetlanego obrazu? No cóż wszystko zależy od zakładanych priorytetów. W tym przypadku, co trzeba powiedzieć z całą stanowczością, na pewno nie będą nimi nowoczesne gry.

Tym razem mieliście okazję przyjrzeć się jednemu z przedstawicieli naprawdę niskiej półki. Radeon HD4550, bo o nim właśnie mowa, to karta, której wydajność w środowisku 3D nie pozwoli na komfortową rozgrywkę, to oczywiste. Prawdę mówiąc, nie będzie dla niej przychylny także rynek biurowy, gdzie od dłuższego czasu z powodzeniem stosuje się rozwiązania zintegrowane. Głównymi odbiorcami tych kart, wydają się być jednak osoby poszukujące wszechstronnego, ale i taniego przy tym produktu, mogącego posłużyć jako uzupełnienie modnych ostatnio platform typu media – center.

Zalety brane pod uwagę przy wyborze takiej karty, to przede wszystkim pełne wsparcie dla przetwarzania strumieni wideo, energooszczędność, niska głośność chłodzenia, a także, tu bardzo istotna sprawa – budowa nisko profilowa. Mile widziane byłoby także pasywne chłodzenie układu, specyficzna budowa nisko profilowa jednak, powoduje iż byłby z tym niemały kłopot. W naszym testowym Powercolorze zastosowany wentylator nie jest jednak, ani jakoś szczególnie głośny, ani tym bardziej męczący. W takiej platformie można go więc umieścić z powodzeniem, pod jednym wszakże warunkiem – „przekładki” śledzia ;)

Niestety dołączony zestaw nie zawiera tego elementu, stąd na dobrą sprawę po wypięciu złącza D-Sub, nie do końca pozwoli na rzeczywistą możliwość montażu w obudowie typu Slim. Brak samego HDMI , w tym przypadku, to już nieco mniejszy problem. Tu możemy posłużyć się stosowną przejściówką (DVI-HDMI). Z jej zdobyciem trzeba jednak poradzić sobie samemu – producent także nie dołączył tego „gadżetu” do pudełka. Ogólnie zatem, pod względem wyposażenia, karta wypada dosyć przeciętnie, ale i jej cena nie należy do zbyt wysokich. Jeżeli zatem nie zamierzamy na niej grać, opcja z tym układem będzie godna rozważenia, szczególnie wtedy, kiedy od karty graficznej wymagać będziemy naprawdę niewiele.

Druga z testowanych dziś kart, to już zupełnie inny „target” zarówno jeżeli chodzi o cenę, jak i prezentowaną wydajność. W tym przypadku, aby grać z rozsądnym framerate'm nie trzeba będzie już zanadto rezygnować z detaliczności wirtualnego świata czy też obniżać rozdzielczości do rozmiarów nieakceptowalnych przez nasze jakościowe „ego”.

Wybierając propozycję Gigabyte'a, musimy zgodzić się jednak na pewien widoczny kompromis - zastosowanie jednoslotowego, kompaktowego chłodzenia kosztem stosunkowo „hałaśliwego”, nie regulowalnego wentylatora. Mając na uwadze, że w podobnej cenie dostać możemy produkty znacznie cichsze podczas pracy (np. His IceQ) , konstrukcję Gigabyte'a polecić można jedynie osobom, które karty jedno slotowej rzeczywiście potrzebują.

Podsumowując – HD4670 w wykonaniu Gigabyte'a, to konstrukcja trzymająca wysoki poziom jeżeli chodzi o wydajność, oraz wykazująca całkiem niezłą podatność na podkręcanie. Z drugiej strony, posiadająca stosunkowo głośne chłodzenie, oraz wyższe o kilka watów zapotrzebowanie na energię w stosunku do modeli produkowanych przez np. MSI. Jak pamiętamy jednak, karta MSI nie posiadała jednego z podstawowych złącz analogowych, a więc S-video. Jeżeli szukamy zatem karty opartej o ten układ i nie zamierzamy przy tym szukać alternatywnego chłodzenia, najrozsądniejszym wyborem wciąż wydaje się karta HiS'a.

Podziękowania dla firm GIGABYTE i POWERCOLOR za udostępnienie kart do testu: