Test tanich kart: lepszy Radeon czy GeForce?

HIS wprowadza nowe karty graficzne do swojej oferty oparte na Radeonach 5550 i 5570. O ile układ HD 5570 wykorzystujący GPU o nazwie Redwood jest już dostępny od dłuższego czasu, o tyle HD 5550 pojawił się niedawno. Obie nowości zostały wysłane do nas w celu zbadania ich wydajności. Przy okazji sprawdziliśmy inne niedrogie karty graficzne kosztujące ok. 250-350 zł.

W ciągu ostatnich miesięcy pokazywaliśmy wam szybkie, ale zarazem kosztujące krocie układy graficzne. O większości z nich możemy tylko pomarzyć. Przetestowanie kilku akceleratorów należących do low-end’u da wyobrażenie na temat tego, czy warto takimi układami się zainteresować i czy mało wymagający fani gier znajdą tutaj coś dla siebie.

Do redakcji benchmark trafiły następujące karty graficzne:

• Radeon HD 5550 (320 SPu 550/400 MHz, DDR2 128 bit)
• Radeon HD 5570 (400 SPu, 650/800 MHz, GDDR3 128 bit)
• GeForce GT 220 (48 SP, 650/900 MHz, DDR3 128 bit)
• GeForce GT 240 (96 SP, 550/790 MHz, GDDR3 128 bit)

Każda z powyższych mieści się w segmencie cenowym 250-350 zł. Idealna kwota dla tych, którzy nie chcą wydać majątku na akcelerator graficzny. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że takie karty nie pozwolą na wyżyłowane ustawienia graficzne ze wszelkimi wodotryskami. O graniu w rozdzielczości 1680x1050 zazwyczaj trzeba zapomnieć, chyba że pragniemy pograć w bardzo niskich detalach lub w starszych tytułach. Wymienione powyżej układy graficzne polecamy posiadaczom mniejszych monitorów, np. o przekątnej 17 lub 19 cali. W rozdzielczości 1280x1024 powinniśmy mieć wystarczającą ilość kl./s w grach i przy zachowaniu większości efektów wizualnych.

Tanie karty graficzne mogą posłużyć również do innych celów, np. do oglądania filmów na komputerze lub do pracy z dwoma monitorami. Każdy z opisanych akceleratorów ma kilka wyjść: DVI, D-Sub i HDMI. Ponadto mają niewielkie gabaryty i nie stawiają dużych wyzwań dla zasilacza.

Poniżej zamieszczamy najważniejsze dane techniczne przetestowanych akceleratorów graficznych.

Najnowszy HD 5550 jest jednym z najwolniejszych Radeonów piątej serii. Mimo dość wykastrowanej architektury obsługuje wszystkie najnowsze technologie, jakie mają mocniejsi bracia. Począwszy od DirectX 11, poprzez OpenGL 3.2, Eyefinity, czy wspomaganie dekodowania materiału w wysokiej rozdzielczości (silnik AVIVO HD). Kartę możemy również łączyć w pary dzięki technologii CrossFireX, chociaż trudno uznać to za sensowne posunięcie w przypadku tak wolnego układu. Ponadto HD 5550 ma zintegrowany kodek dźwiękowy 7.1 z obsługą Dolby TrueHD i DTS Master Audio.

Radeon HD 5550 korzysta z rdzenia Redwood (40 nm, 627 mln tranzystorów) o taktowaniu 550 MHz. Karta dysponuje czterema blokami SIMD Cores z 320 procesorami strumieniowymi, 16 jednostkami teksturującymi i 8 ROP (RBE). Dane poruszają się po 128-bitowej magistrali pamięci. Radeony HD 5550 są obecnie oferowane z pamięciami DDR2 i GDDR3 o taktowaniu 400 (efektywnie 800 MHz) lub 800 MHz (efektywnie 1600 MHz).

HIS Radeon 5550, który trafił w nasze ręce pracował z częstotliwością 550/400 MHz. Karta miała zainstalowany 1 GB pamięci w modułach 128 bit DDR2. Akcelerator ten sprzedawany jest w cenie ok. 299 zł. Nie jest to bardzo mała kwota. W tym samym przedziale cenowym znajduje się kilku groźnych rywali, m.in. GeForce GT 240, którego uwzględniliśmy w niniejszym teście.

Jedynym wyposażeniem dodatkowych akceleratora są dwa dodatkowe śledzie. HIS Radeon 5550 jest konstrukcją „low profile”, czyli o niskim profilu, dzięki czemu nadaje się do komputerów typu Media Center. Wystarczy odkręcić standardowy śledź i zamontować któryś z wyposażenia, a karta zmieści się w nietypowych obudowach. W niewielkim pudełku dostępne również były sterowniki i instrukcja obsługi – standard każdej karty graficznej.

Prezentowany akcelerator graficzny jest niewielką konstrukcją. Jego długość to około 17 cm, a szerokość 8 cm (biorąc pod uwagę wystający poza płytkę PCB radiator). Trudno doszukać się jakiś innowacji, jeśli chodzi o samą budowę. Jakość wykonania nie budziła żadnych zastrzeżeń.

Producent do schładzania Radeona 5550 użył tylko aluminiowego radiatora. Został wygięty w kształcie litery „U” i zajmuje zarówno awers, jak i rewers akceleratora. Z tego też powodu zastanawia nas przeznaczenie karty – może być niskoprofilowa, ale zajmuje dwa sloty w obudowie komputera. O ile w standardowych komputerach to żaden minus, o tyle w przypadku Media Center, gdzie ilość miejsca jest bardzo niewielka, chłodzenie zabiera dodatkowe sloty płyty głównej.  Niemniej jednak pasywny układ chłodzenia karty HIS spisywał się bez zastrzeżeń. Największy plus – bezgłośna praca. Również wydajność coolera stała na dobrym poziomie – pod obciążeniem temperatura rdzenia wynosiła około 60 stopni C. W spoczynku natomiast – ok. 46 C.

HIS Radeon 5550 ma wyjścia: DVI, D-Sub i HDMI. Karta nie wymaga dodatkowego zasilania.

Obok zamieszczamy zrzut ekranu z aplikacji MSI AfterBurner, gdzie karta pracowała pod obciążeniem.

Układ graficzny Radeon HD 5570 pojawił się w połowie minionej zimy. Jego przeznaczenie to zasilanie tanich komputerów, gdzie ich posiadacze nie mają za główny cel grać w najnowsze tytuły przez całe dnie. Mimo to HD 5570 oferuje pełne wsparcie dla wszystkich najnowszych technologii. Karta potrafi generować grafikę w DirectX 11, obsługuje OpenGL w wersji 3.2 i może wyświetlać obraz na wielu monitorach dzięki technologii Eyefinity. HD 5570, podobnie jak pozostałe karty graficzne z serii HD 5000, ma kodek dźwiękowy 7.1 i obsługuje m.in. format DTS Master Audio.

Sercem Radeona 5570 jest układ noszący nazwę roboczą Redwood. Produkowany w technologii 40 nm zawiera 627 mln tranzystorów.  Architektura tego chipu graficznego to 400 procesorów strumieniowych, 20 jednostek teksturujących oraz 8 ROP. Karty graficzne Radeon 5570 są sprzedawane z dwoma rodzajami pamięci: 128 bit DDR2 i 128 bit GDDR3. Te pierwsze są taktowane zegarem 500 MHz, te drugie zaś – 800 MHz. Mogą jednak zdarzyć się przypadki innych parametrów pracy: każdy z producentów ma wolną rękę w ustanawianiu taktowania.

Akcelerator graficzny HIS Radeon 5570 miał częstotliwość taktowania 650/800 MHz. Producent zainstalował 1 GB pamięci GDDR3. To duża ilość, jednak nie wpływa na polepszenie wydajności w stosunku do mniejszej pojemności, np. 512 MB. Średnie ceny dla tego układu graficznego wynoszą około 330-360 zł.

Zawartość pudełka była identyczna, jak w przypadku opisanego wcześniej HIS-a HD 5550. Oprócz instrukcji obsługi i sterowników na płytce CD znalazły się dwa śledzie o niskim profilu. W łatwy sposób możemy przekonstruować kartę graficzną, aby zmieściła się do niewielkiej obudowie komputera Media Center.

Układ graficzny HIS Radeon 5570 pod względem wizualnym jest prawie taki sam, jak wolniejszy brat – HIS Radeon 5550. Wymiary niebieskiej płytki drukowanej są identyczne: długość 17 cm, szerokość 8 cm (wraz z wystającym radiatorem). Akcelerator wygląda na dobrze wykonany, bez żadnych niedopatrzeń. Wszystkie testy odbyły się bez problemów.

Użyty system chłodzący to prosty radiator wygięty w kształcie litery „U”. Został wykonany z aluminium, nie zawiera żadnych miedzianych wstawek, rurek cieplnych, czy też wentylatora. Układ graficzny Radeon 5570 wytwarza na tyle niewielkie ilości ciepła, że nic większego nie jest wymagane. Szkoda jednak, ze cooler zajmuje dość sporo miejsca. W komputerach typu Media Center zagospodarowana jest każda pusta przestrzeń. Pasywny system chłodzący pod obciążeniem karty graficznej nie pozwalał na przekroczenie około 76 stopni C. W trybie spoczynku procesor graficzny miał ok. 54 stopnie C.

Opisywana karta graficzna oferowała wyjścia: DVI, HDMI, D-Sub. Ponadto nie wymaga dodatkowego zasiania.

Wykres z aplikacji MSI AfterBurner: rdzeń pod obciążeniem około 76 stopnie.

Pierwsze recenzje GT 220 nie zostawiły na nim suchej nitki – karta w porównaniu do konkurencji była wolniejsza i droższa. GeForce GT 220 to obecnie jeden z najwolniejszych układów graficznych NVIDII. Karta ma częstotliwość taktowania 625/790 MHz, a jednostki cieniujące – 1360 MHz. Żaden z niej potwór wydajności, ale do codziennego użytku i niezbyt częstego grania wystarcza. Ponadto układ wykorzystuje DirectX 10.1 i OpenGL 3.1. Na pokładzie akceleratorów GF GT 220 jest też PhysX i CUDA, które przy odpowiednim wsparciu przez aplikacje i umiejętności posiadacza karty można wykorzystać w praktyczny sposób. Niedrogi GT 220 dzięki silnikowi PureVideo pozwala na akcelerację procesu dekodowania obrazu w wysokiej rozdzielczości. Poprzez złącze HDMI, które ma większość tych kart, możemy przesyłać obraz i dźwięk (w systemie 7.1) jednym przewodem.

GeForce GT 220  wykorzystuje rdzeń GT216-300 (40 nm), który zawiera 486 mln tranzystorów. Pod względem architektury akceleratory graficzne wykorzystujące GT 220 nie powalają. Oferują tylko 48 procesorów strumieniowych, 8 jednostek ROP i 16 teksturujących. Ponadto sporo kart na rynku dysponuje pamięcią DDR2 – jeśli już ktoś decyduje się na ten układ graficzny, polecamy poszukać modelu mającego GDDR3.

W szranki z Radeonami stanęły dwie karty firmy Palit. Producent ten słynie z częstych modyfikacji swoich akceleratorów – chłodzenia oraz parametrów pracy. Dostarczony do benchmark Palit GeForce GT 220 odznaczał się wyższą częstotliwością niż referencyjne karty – 650/900 MHz. Pojemność pamięci to 512 MB (128 bit GDDR3) i zostały one wyprodukowane przez Qimondę. Przybliżona cena karty – ok. 250 zł.

W zestawie dołączona była instrukcja obsługi i sterowniki. Całość zmieszczona w małym, kartonowym pudełku.

Spoglądając na dopiero co wyjętego z pudełka Palita GeForce GT 220 niektórym mogą się przypomnieć stare czasy, gdy topowe akceleratory nie były dłuższe niż 15-17 cm (np. Riva TNT2 Ultra). Tak właśnie jest z tą kartą graficzną. Jest mała, niewiele waży i nie potrzebuje dodatkowego zasilania. Może być propozycją dla osób, które dysponują starym układem graficznym i wolnym procesorem, a chcieliby w tani sposób podnieść wydajność w grach.

Palit GeForce GT 220 Sonic ma standardowy dla tego producenta kolor płytki drukowanej – czerwony. Ilość elektroniki na jej powierzchni nie przyprawia o zawrót głowy, widać tylko podstawowe elementy. Dla niektórych użytkowników minusem może być sticker na jednej ze śrub chłodzenia, który chroni przed jego zmianą.

Cooler jest własną produkcją Palita. Maksymalnie prosty. Składa się z niedużego aluminiowego radiatora oraz wentylatorka o średnicy 5,5 cm. Chwalimy producenta za dość cichą pracę chłodzenia. Wydajność systemu chłodzenia stoi jednak na przeciętnym  poziomie. W czasie obciążenia rdzeń graficzny rozgrzewał się do około 73 stopnie C. Gdy pracowaliśmy w systemie operacyjnym jego temperatura wynosiła 34 stopnie C. Obok zamieszczamy obrazek z aplikacji MSI AfterBuner przedstawiający tryb obciążenia układu graficznego.

Śledź karty graficznej Palit GeForce GT 220 Sonic miał wyjścia: DVI, D-Sub i HDMI.

Następca układu GeForce 9600 GT ma się ostatnio coraz lepiej. Ceny znacząco spadły, można przebierać pomiędzy modelami z pamięcią GDDR3 i GDDR5, a niektórzy producenci wprowadzili karty fabrycznie podkręcone. GeForce GT 240 oparty jest na rdzeniu GT215 (proces wytwarzania: 40 nm). Obsługuje DirectX 10.1, co w niektórych grach (np. HawX, BattleForge) podnosi szybkość działania. Siłą napędową jest 96 jednostek cieniujących, 32 teksturujące i tylko 8 rasteryzujące. Z powodu m.in. tylko 8 ROP, GeForce GT 240 bywa też wolniejszy od poprzednika. Opisywany układ obsługuje technologie CUDA i PhysX oraz interfejs HDMI 1.3a, w tym dźwięk surround w formacie 7.1.

GeForce GT 240 według zaleceń NVIDII powinien pracować z prędkością rdzenia 550 MHz i pamięci 900/1000 MHz GDDR3 lub 850 MHz GDDR5. I takie wartości ma większość dostępnych obecnie kart w sprzedaży. Są jednak wyjątki – Palit i Gainward często ustanawiają inne parametry pracy, dzięki czemu taka karta staje się bardziej atrakcyjna dla kupujących. Przejdźmy zatem do przedstawiciela GT 240 w naszym porównaniu.

Otrzymany na czas testów Palit GeForce GT 240 wyposażony był w 1024 MB pamięci GDDR3 wyprodukowanej przez Samsunga. Częstotliwość taktowania wynosiła 550/790 MHz (shadery – 1340 MHz). Uwaga, od pewnego czasu Palit zmodyfikował parametry pracy karty – procesor graficzny przyspieszono do 575 MHz. Ceny opisywanego akceleratora zaczynają się od ok. 335 zł.

Palit GeForce GT 240 oferowany jest z dodatkowym wyposażeniem, w którego skład wchodzą: sterowniki, instrukcja obsługi oraz kupon na pełną wersję aplikacji PowerDirector 8 HE.

Karta Palita nie wygląda zbyt atrakcyjnie. Dobrze, że nie ma to wpływu na jej działanie. Producent stosuje prostą płytkę drukowaną oraz tanie elementy elektroniczne. Dzięki temu można produkować taniej, ale i odbija się to na ogólnej jakości wykonania. Cały układ graficzny jest niewielki – długość PCB wynosi niecałe 15 cm, jednak zajmuje na płycie głównej dwa sloty. Jak znaczna większość kart Palita, jedna ze śrub mocowania coolera ma naklejkę zabezpieczającą.

Układ chłodzący opisywanej karty graficznej wygląda trochę... odpustowo. ;-) Niemniej jednak w czasie testów spisywał się bez zarzutu. Głośność pracującego wentylatora (średnica 65 mm) jest niewielka, a wydajność całego chłodzenia stoi na dobrym poziomie. Rdzeń graficzny pod obciążeniem osiągał temperaturę 49 stopni C., a w czasie spoczynku tylko 30 stopni C. Chłodzenie składa się z niedużego aluminiowego radiatora i wspomnianego już wcześniej pomarańczowego wentylatora. Warto przy tym dodać, że ów cooler schładza także wszystkie układy pamięci RAM – są owiewane przez wentylator.

Dwuslotowy śledź akceleratora zawiera wyjścia: DVI, D-Sub i HDMI. Palit GeForce GT 240 nie wymaga dodatkowego zasilania.

Zrzut ekranowy z MSI AfterBuner potwierdza niskie temperatury pracy karty Palit GeForce GT 240 pod obciążeniem.

• Windows 7 Ultimate 64 bit PL
• Catalyst 10.6
• ForceWare 257.21
• Fraps

•3DMark Vantage

Tryb: Entry, 1280x1024.

Podajemy wynik GPU Score (odpowiedzialny za wydajność układu graficznego).

• Crysis

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Medium Detail.

Testy wykonywaliśmy przy pomocy wbudowanego narzędzia testującego. Ilość klatek zliczał program Fraps.

•Call of Duty: MW2

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Max Detail. Środowisko testowe: DirectX 9.0c

Test polegał na przejściu z punktu A do punktu B. W tym czasie była wyliczana średnia oraz minimalna ilość klatek/s przy pomocą programu Fraps.

•CMR: Dirt 2

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Medium Detail. Środowisko testowe: DirectX 9.0c.

Test polegał na przejechaniu kawałka odcinka trasy, zawsze w identyczny sposób. Pomiar ilości klatek/s dokonywaliśmy za pomocą Frapsa.

•Just Cause 2

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Medium, Texture – Low, Shadows – Medium,  Water – Medium, Object Detail – medium, SSAO – low, Points Light Specular – Off. Środowisko testowe: DirectX 10.

Wydajność została zmierzona za pomocą wbudowanego testu (drugie time demo). Pomiar ilości klatek/s dokonywaliśmy za pomocą Frapsa.

•Metro 2033

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Najniższe. Środowisko testowe: DirectX 9.0c.

Test polegał na przejściu z punktu A do punktu B, zawsze w identyczny sposób. Pomiar ilości klatek/s dokonywaliśmy za pomocą Frapsa.

•STALKER – Zew Prypeci

Tryby: 1024x768, 1280x1024.Detale jakości grafiki: Max Detail (wybrane z profilu). Środowisko testowe: DirectX 9.

Pomiaru dokonywaliśmy przechodząc z punktu A do punktu B. W tym czasie była wyliczana średnia oraz minimalna ilość klatek/s przy pomocą programu Fraps.

•Resident Evil 5

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Maximum. Środowisko testowe: DirectX 10.

Wydajność mierzyliśmy w początkowej fazie wbudowanego testu. Pomiar ilości klatek/s dokonywaliśmy za pomocą Frapsa.

•Far Cry 2

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Medium. Środowisko testowe: DirectX 9.

Testy odbyły się przy użyciu wbudowanego benchmarka.

• World In Conflict

Tryby: 1024x768, 1280x1024. Detale jakości grafiki: Najwyższe. Środowisko testowe: DirectX 10.Pomiar wydajności był dokonywany przy użyciu wbudowanego narzędzia testującego.

3DMark Vantage - GPU Score

Entry

Startujemy z wynikami w 3DMark Vantage na poziomie Entry. Każdy akcelerator pokonał barierę 10 tys. punktów. Najlepszym wynikiem może pochwalić się Palit GeForce GT 240, ale tuż, tuż za nim uplasował się HIS Radeon 5570. Kolejna karty graficzna miał znacznie słabsze osiągi. Najsłabszy z całej stawki okazał się zaś HIS Radeon 5550.

Najnowsza część jednej z najpopularniejszych gier wojennych. Tym razem akcja nie toczy się w czasach II wojny światowej, a mniej więcej w czasach obecnych. Gra działa sprawnie nawet na starszych kartach graficznych.

Call of Duty - MW2: 1024x768, Max Detail

Aniso x0, noAA

Call of Duty - MW2: 1280x1024, Max Detail

Aniso x0, noAA

W tej popularnej strzelance najlepiej "czuła się" karta graficzna HIS Radeon 5570, aczkolwiek Palit GeForce GT 240 nie ustępował jej wiele. Różnice te nie są widoczne w czasie walk i wykonywania misji. Z kolei HIS Radeon 5550 miał duże problemy z zagwarantowaniem płynnej animacji nawet w 1024x768. Cenowy konkurent – Palit GeForce GT 220, odznaczał się lepszą wydajnością.

Najnowsza część z serii Colin McRae. Podrasowany silnik z Grida jest elastyczny, dzięki czemu możemy pograć na starszych i wolniejszych układach graficznych. Jakość grafiki stoi na bardzo dobrym poziomie. Ponadto jest możliwość uruchomienia gry w DirectX 9.0c oraz DirectX 11.

CMR - Dirt2: 1024x768, Medium Detail

DX9, Aniso x0, AA x0

CMR - Dirt 2: 1280x1024, Medium Detail

DX9, Aniso-x0, AA x0

Pora na sprawdzenie tanich akceleratorów w wyścigach samochodowych. Liderami są karty graficzne GeForce GT 240 i Radeon HD 5570. Nie ma przeciwwskazań, aby móc na nich grać w 1280x1024, chociaż pamiętajmy, że detale grafiki zostały ustawione na średnie. W takich ustawieniach mając nawet Palita GeForce GT 220 możemy w miarę komfortowo pograć. HIS Radeon 5550 nie jest liderem wydajności, sporo mu też brakuje do konkurenta – GF 220, nie mówiąc już o GF 240.

Crysis pomimo długiej obecności na rynku nadal świetnie nadaje się do testów kart graficznych. Oferuje znakomitą grafikę i wykorzystuje nowoczesne techniki wyświetlania obrazu. Stawia niestety spore wyzwanie dla procesorów i kart graficznych.

Crysis: 1024x768, Medium Detail

Aniso x0, NoAA

Crysis: 1280x1024, Medium Detail

Aniso x0, NoAA

Niska rozdzielczość w połączeniu ze średnimi detalami grafiki pozwoliły na uzyskanie niezłej wydajności na wszystkich prezentowanych dziś akceleratorach. HIS Radeon 5550 w rozdzielczości 1024x768 miał wystarczającą wydajność, abyśmy przechodzili poszczególne etapy. Konkurencja jednak nie śpi. Widać to wyraźnie, zwłaszcza podczas wymiany ognia z przeciwnikami, gdzie liczy się minimalna ilość kl./s. Liderem z całej stawki jest natomiast układ graficzny Radeon 5570. Akcelerator ten zapewniał dobrą wydajność w 1280x1024. Szkoda, że jest tak drogi w porównaniu do GeForce’ów.

Następca kultowej gry Far Cry nie zdobył już takiego grona zwolenników. W Far Cry 2 wielokrotnie natrafimy na przepiękne krajobrazy oraz efekty graficzne. Pragnąc grać w najwyższych detalach graficznych musimy liczyć się z dużymi wymaganiami sprzętowymi.

Far Cry 2: 1024x768, Medium Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Far Cry 2: 1280x1024, Medium Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Przy odpowiednim obniżeniu jakości grafiki na karcie HIS Radeon 5550 mogliśmy swobodnie pograć w rozdzielczości 1024x768, a nawet 1280x1024. Konkurencyjne cenowo układy GeForce oferują lepszą wydajność. Liderem okazał się Palit GeForce GT 240.

Tytuł ten oferuje przepiękną grafikę i całkiem ciekawą rozgrywkę. Polecamy fanom przygodówek i gier typu TPP/FPP. Oprócz tego Just Cause 2 świetnie nadaje się jako tester kart graficznych.

Just Cause 2: 1024x768, Med/Low Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Just Cause 2: 1280x1024, Med/Low Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Bez odpowiedniego obniżenia detali graficznych żaden z testowanych akceleratorów nie mógł zapewnić płynności animacji nawet w 1024x768. HIS Radeon 5550 to najsłabszy produkt z całej stawki i granie na tej karcie graficznej jest bardzo utrudnione.  Mocniejszy brat – HIS Radeon 5570 uzyskał o wiele lepsze rezultaty, lecz mimo to granie jest mało komfortowe ze względu na duże spadki klatek/s. „Jako taką” zabawę w Just Cause 2 uzyskamy dopiero na GeForce GT 240. Niestety ta gra ma duże wymagania sprzętowe nawet w niskich detalach grafiki.

Fani wszystkich części Stalkerów nie powinni przeoczyć tego tytułu. Metro 2033 przenosi nas do moskiewskiego metra oraz jego okolic gdzie się dzieje akcja. Gra znalazła się w naszych testach nie bez powodu. Oferuje bowiem bardzo szczegółową grafikę, a przy tym potrafi skorzystać z funkcji zawartych w DX11. Metro 2033, to kolejny „killer” akceleratorów graficznych – wyciąga z nich wszystkie soki!

Metro 2033: 1024x768, Low Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Metro 2033: 1280x1024, Low Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Obniżając detale graficzne i testując niedrogie akceleratory okazało się, że grafika w Metro 2033 nadal jest bardzo dobra! Nadal jednak pozostają też duże wymagania gry. HIS Radeon 5550 nie oferował zadowalającej ilości klatek/s. Na upartego możemy grać w 1024x768, ale spadki klatek są spore i dość często występują. Mocniejszy brat HIS Radeon 5570 oferuje tutaj najlepszą wydajność. Metro 2033 nieźle działała też na Palicie GeForce GT 240.

Podniesienie rozdzielczości do 1280x1024 sprawia, że granie na którymkolwiek z prezentowanych akceleratorów jest bardzo utrudnione.

Gra dla fanów mordobić, zombie i oczywiście filmu o tym samym tytule. Pod względem technologicznym nie oferuje zaskakującej jakości grafiki, ale w zamian nie ma kolosalnych wymagań sprzętowych. Ponadto możemy w Resident Evil 5 włączyć generowanie obrazu w trybie DX10.

Resident Evil 5: 1024x768,  Max Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Resident Evil 5: 1280x1024,  Max Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Resident Evil 5 zazwyczaj nie sprawia dużych problemów akceleratorom graficznym. „Zazwyczaj”, bo w przypadku tych kosztujących ok. 300 zł jest nieco inaczej. Muszą się nieźle napocić, aby zapewnić płynną animację obrazu. Widać to zwłaszcza po karcie graficznej HIS Radeon 5550, na której pogramy co najwyżej w rozdzielczości 1024x768. Pozostałe akceleratory w tej wielkości obrazu oferują wystarczającą wydajność, aby móc komfortowo grać.

Wyjątkowo zawzięta walka odbyła się pomiędzy układami GeForce GT 240 i Radeon 5570. Oba oferują zbliżoną wydajność.

Silnik graficzny Stalkera: ZP potrafi wykorzystać wszelkie nowinki technologiczne obecnie dostępnych akceleratorów graficznych. Gra jest bardzo zróżnicowana pod względem wymagań sprzętowych. Otwarte przestrzenie czy też większa ilość przeciwników wpływają na wydajność. Natomiast zamknięte lub małe pomieszczenia zazwyczaj nie stwarzają większych problemów nawet na wolniejszych układach graficznych.

STALKER - Zew Prypeci: 1024x768, Max Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

STALKER - Zew Prypeci: 1280x1024, Max Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Wystarczy obniżyć jakość grafiki do poziomu DirectX 9, a nawet taniutki Palit GeForce GT 220 zapewni niezłą wydajność w najnowszym Stalkerze. Bohater testu, karta graficzna HIS Radeon 5550, oferuje niezłą wydajność, ale tylko w rozdzielczości 1024x768. Konkurencja prawdę mówiąc gromi układ HD 5550.

Najlepszy spośród całej stawki ponownie jest Palit GeForce GT 240.

World in Conflict była jedną z pierwszych gier, która obsługiwała DirectX 10. Nawet dziś w porównaniu do innych tego typu gier oferuje ładną i szczegółową grafikę. Testy wykonaliśmy za pomocą wbudowanego time dema.

World in Conflict: 1024x768, Max Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

World in Conflict: 1280x1024, Max Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Pomimo testowania w niewielkich rozdzielczościach, prezentowane akceleratory miały pełne ręce roboty. HIS Radeon 5550 ma słabą wydajność i trudno polecić go fanom tej gry. Nieco lepszy jest Palit GeForce GT 220, aczkolwiek super prędkości też nie zapewnia. Dopiero na akceleratorach klasy Palit GeForce GT 240 i HIS Radeon 5570 mogliśmy raczyć się w miarę dobrą wydajnością.

Podkręcanie dla wielu użytkowników jest darmowym przyspieszeniem akceleratora graficznego (lub innego komponentu komputera). I to bez względu, czy mówimy o tanich układach, czy tych z najwyższych półek cenowych. Przedstawione maksymalne wartości, do których udało się podkręcić karty, mogą różnić się od tych, które uzyskacie na swoich egzemplarzach. Pomiarów dokonaliśmy w dwóch grach: Just Cause 2 i Far Cry 2.

Oto możliwości przetestowanych kart graficznych:

• HIS HD 5550 1GB z 550/400 MHz na 670/520 MHz
• Palit GT 240 1GB z 550/790 MHz na 680/900 MHz
• HIS HD 5570 1GB  650/800 MHz na 800/900 MHz
• Palit GT 220 512MB Sonic z 650/900 na 740/960 MHz

Just Cause 2: 1024x768, Med/Low Detail

DX10, Aniso x0, NoAA

Far Cry 2: 1024x768, Medium Detail

DX9, Aniso x0, NoAA

Jak widać niedrogie karty graficzne miały całkiem spory zapas mocy. Na szczególną uwagę jednak zasłużyły produkty Palit GeForce GT 240 Sonic oraz HIS Radeon 5550, których rdzenie dobrze znosiły podnoszenie częstotliwości taktowania. Procentowo najsłabiej podkręcił się Palit GeForce GT 220 Sonic. Przyrost wydajności będzie odczuwalny w najbardziej wymagających momentach gier, gdzie liczy się m.in. minimalna wartość wyświetlanych klatek/s.

Pomiarów dokonywaliśmy pod obciążeniem w zapętlonym teście w grze Crysis oraz w trybie spoczynku, czyli w systemie operacyjnym. Podajemy temperatury, do jakich udało się rozgrzać rdzeń każdej z kart graficznych. Temperaturę odczytywaliśmy za pomocą programu MSI AfterBurner:

Temperatura GPU - Spoczynek [°C]

Pulpit, Firefox, Foobar

Temperatura GPU - Obciążenie [°C]

Crysis

Oceniając akceleratory HIS Radeon 5550 i HIS Radeon 5570 pamiętajmy o ich wyjątkowym układzie chłodzącym, który jest pasywny. Ma on ogromną zaletę - bezgłośną pracę, ale i wadę – słabszą wydajność schładzania w porównaniu do rozwiązań aktywnych.

Mimo to pasywnie schładzane akceleratory osiągały niezbyt wysokie temperatury rdzenia graficznego. Wyśmienitymi wynikami może pochwalić się HIS Radeon 5550, który pod obciążeniem osiągał około 60 stopni C.

Należy także pochwalić akcelerator Palita GeForce GT 240. Cooler tej karty odznaczał się dobrą relacją wydajności do hałasu. Za to z pewnością należy mu się plus.

Pomiaru energii dokonujemy przy pomocy watomierza. Poniższe wartości dotyczą całej platformy testowej (oprócz monitora, głośników, drukarki, itp.). Pomiar w trybie „spoczynku” odbywał się przy uruchomionym systemie operacyjnym, w którym  była włączona przeglądarka Firefox z dwoma zakładkami oraz program muzyczny Foobar. Natomiast „obciążenie” sprawdzaliśmy podczas zapętlonego testu w grze Crysis.

Pobór energii - Spoczynek [W]

Pulpit, Firefox, Foobar

Pobór energii - Obciążenie [W]

Crysis

Pomiędzy prezentowanymi akceleratorami graficznymi były niewielkie różnice w poborze energii, zarówno pod obciążeniem, jak i bez. Mimo wszystko warto wskazać, że najbardziej oszczędnym z całej stawki był HIS Radeon 5550.

Przeprowadziliśmy prosty test, dzięki któremu sprawdzimy, który układ graficzny lepiej odciąża procesor komputera podczas odtwarzania filmu w formacie H.264. Jako źródło posłużył nam trailer filmu „I Am Legend” o rozdzielczości 1920x1080 (Full HD). Podczas testu wszelkie procesy w tle, które mogłyby obciążać procesor, były wyłączone. Aplikacją, którą odtwarzaliśmy film był Splash.

I Am Legend - Trailer: 1920x1080, H.264

Obciążenie CPU [%]

Maksymalne obciążenie procesora na każdej karcie graficznej nie wynosiło więcej niż 12 %. Stwierdzamy zatem, że obojętnie jaki układ graficzny użyjesz, procesor komputera będzie podobnie obciążony i nie ma tutaj rzucających się w oczy różnic.

Co do jakości obrazu, to wpatrując się w poszczególne klatki wyświetlanego filmu widać nieznacznie lepsze nasycenie kolorów na Radeonach. Oczywiście sterowniki NVIDII ForceWare pozwalają na ręczną zmianę schematu kolorów w wyświetlanym obrazie i też możemy ustawić podobną kolorystykę, jak na Radeonach. Niemniej jednak na domyślnych ustawieniach Radeon wypada odrobinę lepiej.

Największymi zaletami głównego bohatera testu, karty graficznej HIS Radeon 5550, są pasywny system chłodzący i możliwość montażu śledzia o niskim profilu. Planując złożenie komputera tylko do pracy lub do oglądania filmów w domowym zaciszu, ta konstrukcja mogłaby się wydawać warta uwagi. Tym bardziej, że z powodzeniem odciąża procesor podczas dekodowania materiału w wysokiej rozdzielczości. Niemniej do takich zastosowań z powodzeniem możemy wybrać inne, znacznie tańsze akceleratory graficzne. Zróżnicowanie pod tym względem jest naprawdę bogate, nietrudno znaleźć pasywnie chłodzoną kartę graficzną pozwalającą na odtwarzanie filmów Full HD, np. GeForce G210 lub Radeona 4550. Oczywiście nie obsługują one DirectX 11, ale - prawdę mówiąc - kto myśli o graniu na wolniejszych kartach graficznych niż HD 5750 w takim trybie? Chyba nikt z nas, bo wydajność byłaby bardzo mizerna.

Przy okazji artykułu o Radeonie HD 5550 sprawdziliśmy wydajność najbliższych mu konkurentów cenowych. Zanim wyciągniemy wnioski z przeprowadzonych testów przyjrzyjmy się z bliska realnym cenom.

• Standardowy HD 5550 DDR2 – od 295 zł (użyty w teście – 299 zł)
• Standardowy HD 5570 GDDR3 – od 330 zł (użyty w teście – 330 zł)
• Standardowy GT 220 GDDR3 – od 245 zł (użyty w teście – 250 zł)
• Standardowy GT 240 GDDR3 – od 280 zł (użyty w teście – 335 zł)

Oprócz karty graficznej Palit GeForce GT 220, pozostałe trzy produkty oferowane są w tak bardzo podobnych kwotach, że swobodnie można je ze sobą porównać. Bez trudu można wskazać, że najlepszym wyborem do gier jest tu układ GeForce GT 240. W przeważającej większości testów karta graficzna Palit GeForce GT 240 odniosła zwycięstwo nad rywalami. Nie jest ona jednak bez skazy. Kosztuje ponad 330 zł, a za dopłatą kilkudziesięciu złotych kupimy znacznie szybszego GF 9800 GT (ok. 360 zł). Dla poszukujących akceleratora tylko do gier – o wiele lepsza propozycja! Z drugiej strony, należy wziąć pod uwagę to, że ceny bardzo szybko się zmieniają i za miesiąc relacje mogą już być inne.

W naszych oczach układ graficzny HIS Radeon 5570 ma kilka ciekawych cech, jak niewielkie wymiary, niski pobór energii, pasywny układ chłodzący, czy możliwość montażu niskiego śledzia. Niekorzystna jest tylko jego relacja ceny do wydajności, która rzuca duży cień na cały produkt. Nie jest to w żadnym razie dolegliwość firmy HIS, ale ogólnie wszystkich kart graficznych wykorzystujących HD 5570. Konkurencja oparta na GeForce w podobnej cenie jest silna i oferuje zbliżone możliwości (poza DX 11, rzecz jasna).

Najbardziej spodobała nam się karta graficzna Palit GeForce GT 220 Sonic. W połączeniu z pamięciami GDDR3 i podniesionym taktowaniem jest tania, a przy tym nieźle daje sobie radę w niskich ustawieniach graficznych: 1024x768 lub 1280x1024. Jest szybsza od droższego Radeona 5550, a i nierzadko rywalizuje z Radeonem 5570. Ma przy tym cichy układ chłodzący, odznacza się niedużym poborem energii i ma pewien zapas mocy, który mogą wykorzystać overclockerzy. W swojej cenie jest warta uwagi.

Wyciągając wnioski z przeprowadzonych testów stwierdzamy, że w przypadku tanich akceleratorów graficznych układy NVIDII prezentują się lepiej. W wyższych segmentach cenowych karty graficzne Radeon mają dość atrakcyjne ceny, przede wszystkim adekwatne do swoich możliwości. Jednak w low-end, według nas, więcej punktów zbierają konstrukcje oparte na GeForce.