TOP-10: Najgorętsze gry na lato 2009!

Tegoroczne lato jest dość nieprzewidywalne i pogoda często nie dopisuje. Ale gracze nie muszą się tym martwić. Mamy dla was 20 świetnych gier! Wśród nich nie brakuje też nowości!

Dla graczy przygotowaliśmy 20 najgorętszych gier lata 2009. Polecamy tytuły, które ukazały się na rynku przed wakacjami, jak i te, które trafią do sklepów już w trakcie wakacji. Co je łączy? Przede wszystkim to, że są to świetne produkcje, w które warto - naprawdę warto! - zagrać.

Każda z gier znajduje się na osobnej podstronie. Artykuł podzieliliśmy także na poszczególne gatunki gier. Gdy było to możliwe, do gier dołączaliśmy wersje demo i filmy z rozgrywki.

Przez cały materiał można łatwo przebrnąć i wybrać dla siebie coś odpowiedniego. Rzecz jasna, czekamy także na wasze propozycje "wakacyjnych gier"!

Miłej lektury, dobrej zabawy!

Polski FPS, który ma spore szanse powtórzyć międzynarodowy sukces Wiedźmina. Świadczą o tym choćby pierwsze oceny, którym zarówno w kraju, jak i na zachodzie bardziej bliżej jest do osiemdziesięciu niż siedemdziesięciu procent, a to przecież wynik bardzo dobry. Zwłaszcza że krytyka lubi być wobec strzelanek dość wybredna i surowa.

Call of Juarez: Więzy Krwi to shooter polskiego studia Techland, który równocześnie ukazał się na trzy platformy: PC, PlayStation 3 i Xbox 360.

Akcja rozgrywa się na Dzikim Zachodzie, a fabularnie okazuje się prequelem wydanego w 2006 roku Call of Juarez. Jedną z najbardziej istotnych nowości jest możliwość wcielenia się w aż dwóch bohaterów, braci Raya i Thomasa McCall. To z kolei ma wymierny wpływ na rozgrywkę, bo każdy z nich preferuje nieco inne metody rozwiązywania napotykanych „problemów”.

Problemem takim mogą być na przykład rewolwerowcy, którzy wyzwą nas na pojedynek w samo południe, choć to naturalnie tylko wisienka na torcie dostępnych w Call of Juarez możliwości, w tym efektownych strzelanin korzystających m.in. z osławionego bulle time’u czy podkładania dynamitu pod oznaczone cele.

Wszystko to ubarwia autorski silnik Chrome Engine 4, o którym śmiało można powiedzieć, że plasuje się w czołówce engine’ów graficznych (choć poza miejscami pucharowymi - coś jak Newcastle United w lidze angielskiej).

Prototype to jeden z niewielu debiutantów w naszym zestawieniu. Nie ma więc „ubitego gruntu” poprzez swoje poprzedniczki, niemniej towarzyszący tej produkcji szum medialny sprawił, że od kilkunastu dobrych tygodni była to jedna z bardziej oczekiwanych gier akcji.

Gra w sporym stopniu porusza tematykę eksperymentowania z genetyką i tworzenia różnego typu ludzkich mutacji. Główny bohater jest właśnie takim tytułowym prototypem, który korzystając ze swoich dodatkowych możliwości... ratuje świat (ale oryginalne!).

Inżynieria genetyczna obdarowała naszego bohatera niecodziennymi umiejętnościami, np. polimorfowaniem siebie w inną postać lub wielkiego potwora. Mniej więcej w tym samym czasie w Nowym Jorku wybucha zaraza zamieniająca ludzi w bezmyślnych zombie, a nasz heros wydaje się jedynym człowiekiem, który podoła wyzwaniu.

Twórcy gry porównują ją do kultowej serii Grand Theft Auto, wskazując na ogromną swobodę rozgrywki. Według nas warto zagrać!

W 2001 roku mieliśmy premierę Red Faction, a dwa lata później doczekaliśmy się sequela. Obie gry okazały się świetne. Aż dziwne, że na kolejną z cyklu, Red Faction: Guerilla, przyszło nam czekać aż 6 lat!

Tradycyjnie będzie sporo strzelania i akcji. Red Faction ostatnio popularnie określa się mianem „GTA na marsie”, na co spory wpływ ma zaimplementowany w tej edycji tryb widoku TPP. Z całą jednak pewnością oprócz eksploracji czerwonej planety, futurystycznych technologii, starć różnego typu zwaśnionych frakcji i organizacji, tak naprawdę jest tylko jeden element, który pozwala Red Faction (i to od lat) aspirować do miana istotnej, ciekawej, zapadającej w pamięć produkcji. To totalna destrukcja terenu i otoczenia.

Twórcy żadnej innej gry w tak wielkim stopniu nigdy jeszcze nie pozwalali na modyfikację tego, co widzimy dookoła. Da się zniszczyć dosłownie wszystko lub prawie wszystko. Ewentualnie można też pohamować destrukcyjne zapędy i wykorzystać je nieco bardziej konstruktywnie, tworząc na przykład przydatną osłonę, chroniącą przed ostrzałem przeciwników.

Już wkrótce przekonamy się czy to wystarczy, by Red Faction znów odniosła sukces.

Jeśli jesteście spragnieni prawdziwej grozy wojny, to koniecznie zagrajcie tego lata w ArmA 2. Gra może nie jest aż tak popularna jak Call of Duty czy Battlefield, niemniej jednak poziom jej realizmu jest imponujący.

Mnogość opcji, idealnie odwzorowane bronie, wielkie mapy, ogromny nacisk na taktykę i niemożność „przyjęcia na klatę” całego magazynku AK-47 bez widocznego uszczerbku na zdrowiu to tylko kilka z głównych cech tej produkcji. Wszystko to sprawia, że ArmA 2 to obecnie chyba najbardziej wierna symulacja poczynań żołnierza znajdującego się na froncie.

Wersja pecetowa w stosunku do konsolowych została wzbogacona o edytor misji, co odsłania nowe możliwości. Za ciekawostkę można uznać także role playowy system rozwoju naszego bohatera.

Wolfenstein to gra legenda. Przede wszystkim dlatego, że grał w nią praktycznie każdy gracz, który dziś ma więcej niż 18 lat.

Chyba wszyscy pamiętamy czasy, gdy była zainstalowana na każdym komputerze w okolicy? Nowy Wolfenstein to kolejna porcja emocji związanych z mordowaniem nazistów.

Przenosimy się do roku 1943, gdzie hitlerowskie Niemcy pracują nad tajną bronią, która pomoże im zdobyć władzę nad światem. Uratować go może jedynie główny bohater, który po raz kolejny pokrzyżuje szyki III Rzeszy.

Będzie efektownie, efekciarsko i klimatycznie, a rozgrywkę dodatkowo mają ubarwiać zaawansowane skrypty sztucznej inteligencji przeciwników, którzy dynamicznie będą reagować na nasze poczynania, np. próbując przeciąć nam drogę lub zaatakować większą grupą rywali.

Dlatego będziemy musieli stanąć na głowie by ich przechytrzyć, wykorzystać zmienny cykl dobowy czy podziemne przejścia. Oczywiście twórcy zapewniają, że mimo licznych „utrudnień”, gra nie utraci klimatu dobrej strzelanki FPS.

Najnowsza gra studia Sucker Punch to jedna z najważniejszych produkcji ostatnich kilku miesięcy przeznaczonych na konsolę PlayStation 3.

Koncern Sony pokładał w niej równie wielkie nadzieje jak w przypadku Killzone czy LittleBigPlanet. Miał to być bowiem tytuł, który dzięki wyjątkowej grywalności przyciągnie do PS3 nowych graczy. Czy to się udało?

Bez cienia wątpliwości można stwierdzić, że inFamous jest jedną z najlepszych gier akcji jakie dotąd pojawiły się na konsolach. Oferuje ciekawą i wciągającą fabułę, nietuzinkowego bohatera, który na skutek niecodziennych wydarzeń zostaje obdarzony zestawem przepotężnych mocy, cały szereg ciekawych misji i co najważniejsze - możliwość wyboru ścieżki dobra i zła.

Od naszych czynów zależy jak będziemy postrzegani przez okolicznych mieszkańców. Oczywiście z każdą z wybranych ścieżek łączą się konkretne moce, które powoli można odblokowywać.

Mechanika rozgrywki w inFamous jest podobna do tego, co mogliście zobaczyć przy okazji wcześniej przedstawionego Prototype'a. Tak jak tam, tak i tu nasz bohater potrafi niezwykle zwinnie przemieszczać się po ścianach czy dachach budynków. Animacja ruchów przy takich akrobacjach jest wprost perfekcyjna.

Nie trzeba też dodawać jak wygląda cała oprawa graficzna inFamous. Wystarczy że obejrzycie zamieszczony poniżej film, aby przekonać się, że jest to naprawdę dobra produkcja, warta wydanych na nią pieniędzy i poświęconego czasu. Polecamy!

Riddick to jedna z tych postaci srebrnego ekranu, której nie sposób zapomnieć. Twardy, przebiegły i totalnie aspołeczny międzygalaktyczny przestępca świetnie nadawał się do przeniesienia na ekrany naszych monitorów, co też nastąpiło w 2004 roku.

Wydana wówczas gra Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay, przedstawiająca wydarzenia jakie miały miejsce jeszcze przed historią opowiedzianą w filmie Pitch Black, spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem graczy.

Wiele czynników zadecydowało o tym, że na dalszy ciąg przygód Riddicka musieliśmy czekać aż 5 lat. Ale doczekaliśmy się! Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena, bo taki tytuł nosi opisywana produkcja, w końcu zadebiutowała na rynku i jak  można było się spodziewać, jakością nie ustępuje poprzedniej grze.

Oczywiście nowy tytuł kontynuuje wątek fabularny przedstawiony w pierwszej części serii, opowiadając historię Riddicka po opuszczeniu przez niego okrytego złą sławą więzienia Butcher Bay. Co ciekawe, twórcy nowej odsłony Kronik pokusili się o dodanie do gry odświeżonej graficznie pierwszej części tejże serii.

Całość, tj. oba dostępne epizody, prezentują się znakomicie, zachowując atmosferę oryginalnych filmów i dodając do tego spore pokłady grywalności. Jeśli więc ktoś z was nie miał jeszcze okazji zapoznać się z nowymi przygodami największego galaktycznego zakapiora, to z czystym sumieniem polecamy tą produkcję.

Nowa odsłona przygód Batmana, która według wszystkich znaków na niebie i ziemi zadebiutuje pod koniec tegorocznych wakacji, zapowiada się niezwykle intrygująco.

Już pierwsze zwiastuny tej produkcji przedstawiające mroczną, klimatyczną oprawę graficzną i zarysy ciekawej, i co najważniejsze poważnej (wreszcie!) fabuły, dobrze wróżyły na przyszłość. Kolejne informacje jakie napływały z różnych redakcji, które miały możliwość zapoznania się z grywalną wersją Batman: Arkham Asylum mogły nas, graczy, tylko utwierdzić w przekonaniu, że jest to jeden z potencjalnych hitów tego lata.

Spytacie pewnie, co takiego wyjątkowego jest w tym tytule? Bez wątpienia jest nim mroczny, jak przystało na rycerza nocy, klimat, doskonale przygotowana warstwa fabularna niepowiązana z żadnym wyprodukowanym dotąd filmem, gros super-łotrów z Jokerem na czele, innowacyjny system walki oraz świetna realizacja całego projektu, o czym możecie się przekonać choćby oglądając udostępnione w sieci filmy.

Oczywiście w tej dość specyficznej wyliczance zalet nowej gry o Batmanie nie można pominąć postaci naszego, jakże charyzmatycznego bohatera, oraz szerokiego arsenału jego gadżetów. Bo czym byłby Batman bez swoich rewelacyjnych zabawek? Swoją drogą, skąd on bierze te wszystkie zabawki? ;-)

Chyba nikt nie wątpi w to, że Street Fighter to jedna z najsłynniejszych i zarazem najbardziej kultowych serii bijatyk 2D jakie dotąd pojawiły się na różne platformy sprzętowe. Nie ma też chyba nikogo, kto choć raz w życiu nie zagrał albo chociaż nie zetknął się z którąś z odsłon tego cyklu.

O wielkiej popularności Street Fightera świadczyć może fakt, że w latach dziewięćdziesiątych powstał nawet film kinowy o tym samym tytule z Jean-Claude Van Damme’em i Kylie Minogue w rolach głównych (na poziom filmu spuszczamy jednak zasłonę milczenia).

Niestety, także i ta seria w miarę upływu czasu przechodziła tak liczne transformacje, że powoli zatracała swój wyjątkowy charakter. Na szczęście twórcy gry, firma Capcom, postanowiła odnowić markę Street Fighter wracając do jej korzeni, czyli tego z czego zasłynęła.

Trzeba przyznać, że sam pomysł na czwartą odsłonę Street Fightera był dobry, ale wykonanie przeszło nasze najśmielsze oczekiwania! Oto bowiem zdecydowano się przenieść serię Street Fighter w 3D. Zrobiono to jednak na tyle inteligentnie (trójwymiarowe postacie i trójwymiarowe tła, sama rozgrywka pozostaje „dwuwymiarowa”), że w żaden sposób nie zaingerowano i nie zmieniono dotychczasowego schematu rozgrywki.

Dzięki temu Street Fighter IV to prawdziwa perełka wśród bijatyk i co najważniejsze – jest dostępna również na komputery PC. Szkoda tylko, że nie w Polsce (na razie wciąż brakuje oficjalnego dystrybutora).

Pierwsza część gry Overlord dość niespodziewanie odniosła spory sukces, zyskując grono wiernych i zaufanych fanów oraz przychylność wielu recenzentów na całym świecie. Niecodzienna formuła i w końcu oryginalne podejście do tematu tworzenia gier sprawiły, że sympatycy zaczęli domagać się sequela.

I oto jest! W Overlord II po raz kolejny przyjdzie nam pokierować losami bohatera negatywnego, złego i okrutnego Pana Ciemności, który stanie na głowie, byle tylko przejąć władzę nad światem.

Tradycyjnie już nasz bohater będzie miał wsparcie w walce "z tymi okropnymi ludźmi", przywołując zastępy wiernych i posłusznych minionów.

Overlord II tak naprawdę bardzo trudno jest zakwalifikować do jednego z konkretnych gatunków, gdyż udanie łączy w sobie cechy gry akcji, RPG-a, a nawet strategii. Wiele wskazuje więc na to, że przypadnie do gustu miłośnikowi każdego z powyższych. Zwłaszcza, że pierwsze oceny recenzentów są całkiem, całkiem.

Divinity 2: Ego Draconis to kolejny ze słynnych RPG-ów z „Divinity” w tytule. Kilka lat temu Larian Studios stworzyli Divine Divnity oraz Beyond Divinity, w które grało się dość przyjemnie, choć trzeba przyznać, że do mistrzów gatunku brakowało im całkiem sporo.

Divinity 2: Ego Draconis fabularnie zostanie umiejscowione w okresie stu lat przed wydarzeniami z Beyond Divinity. Wcielamy się w postać słynnego pogromcy smoków, któremu pewnego dnia los płata figla i... sam zyskuje umiejętność przemiany w smoka.

To z kolei otwiera oczywiście całkowicie nowe możliwości przed samą grą, bo inaczej będzie się grało człowiekiem, a inaczej wielkim, latającym jaszczurem. Do tego jeszcze cała masa RPG-owych standardów dot. postaci, mieczy, toporów, różnego typu zaklęć i zdobywania nowych poziomów doświadczenia.

Divinity 2 to także pierwszy kontakt serii z trójwymiarem. I wygląda na to, że dość udany, bo na screenach gra nie ustępuje jakością takim produkcjom jak Wiedźmin czy Drakensang.

Venetica to taki nasz prywatny czarny koń zestawienia. Wprawdzie nie spodziewamy się, by miała osiągnąć komercyjny sukces, ani nawet zbierać same dziewiątki i dziesiątki w recenzjach, ale znudzeni RPG-ami robionymi od ok. 3 lat „na jedno kopyto”, w końcu spodziewamy się powiewu świeżości!

Wcielamy się w postać niejakiej Scarlett, która ma dość skomplikowane drzewo genealogiczne, bo jest córką samej czy może raczej samego... Śmierci. Co więcej, musi zmierzyć się z okropnym nekromantą, który zagraża światu. Akcja rozgrywa się w mieście wzorowanym na szesnastowiecznej Wenecji (a więc w końcu nie średniowiecze!). I choć na pozór wydaje dość standardowym RPG (młoty, miecze, awansowanie na nowe poziomy doświadczenia), to jednak tematyka, narzucony z góry bohater oraz liczne elementy przygodowe i ciekawa fabuła sprawiają, że z niecierpliwością czekamy na premierę Venetiki. Liczymy na to, że wy także!

Anno 1404 to już czwarta gra z popularnej serii Anno, którą prawie dekadę temu zapoczątkował Anno 1602. Potem nadszedł czas Anno 1503 i Anno 1701, przemierzając tym samym różne epoki i konteksty historyczne, a teraz po raz pierwszy w historii tak bardzo cofniemy się do średniowiecza.

Gry z serii Anno to strategie, które ogromny nacisk kładą na ekonomiczny aspekt rozgrywki. Sprawia to, że w trakcie zabawy zdecydowanie lepiej skoncentrować się na czystych szlakach handlowych i dobrych relacjach z sąsiadami, niż budowaniu fortec na każdym możliwym wzgórzu w okolicy (chyba że bez tego „negocjacje” handlowe nie będą miały większych szans na powodzenie).

Rok 1404 powoduje, że skoncentrujemy się głównie wobec tematyki kolonizacji obszarów Azji (wszak Ameryka nie była jeszcze znana) i może to być naprawdę fajna zabawa, zwłaszcza jeśli doda się do tego silnik graficzny. Gra wygląda naprawdę ładnie i sympatycznie, przywodząc nieco na myśl ostatnich Settlersów, choć jest tu zdecydowanie mniej "karykaturalnie".

Majesty to jedna z tych gier, które dość nieoczekiwanie odnoszą sukces. Może nie było o niej szczególnie głośno, może dość blado wyglądała na tle ówczesnych hitów, ale dziś to one leżą na półkach zakurzone, a w Majesty wciąż zagrywa się całkiem sporo osób.

Na sequela trzeba było jednak czekać aż 8 lat.

Majesty 2 będzie strategią i tak jak jej poprzedniczka połączy w sobie odrobinę RTS-a z RPG i simem. W efekcie czeka nas taka hybryda Settlersów z Heroesami i kilkoma innymi produkcjami.

Dzięki temu z całą pewnością nie będzie jej można zarzucić braku oryginalności. Paradox Interactive (ojcowie m.in. Europy Universalis i Galactic Civilizations; obecnie jedna z najmocniejszych marek jeśli chodzi o strategie) zapewniają, że grze nie zabraknie polotu, finezji i sporej dawki nieco absurdalnego humoru.

Wskazują także na silnie rozwinięty aspekt RPG, zdobywanie nowych poziomów doświadczenia i różnych klas do wyboru. Wirtualne królestwo wraz z jego wielkim wodzem może okazać się naprawdę świetną rozrywką, którą na dodatek ubarwi nieco rysunkowa oprawa graficzna, przywodząca na myśl King’s Bounty czy Heroes of Might nad Magic V.

Jeżeli godzinami zagrywałeś się w D1RT, a potem kolejne tygodnie poświęciłeś Pure, mamy dla ciebie idealną propozycję na wakacje. Fuel bez wątpienia ma szanse zostać najlepszą wyścigówką tego roku!

Opatrzona rewelacyjną grafiką rywalizacja motorów i samochodów, znakomity model prowadzenia pojazdu, bardzo dobra fizyka, zdrowa, sportowa rywalizacja, wirtualny pot, prawdziwe emocje... Wszystko to zdaje się znajdować w Fuel.

Najciekawszym aspektem gry jest także arena zmagań. Twórcy pozwolili sobie bowiem na odrobinę wariacji i tym razem ścigamy się w postapokaliptycznym świecie, gdzie zmiany klimatu (o matko, ekologowie dotarli już wszędzie, boję się otworzyć lodówkę i to wcale nie z powodu redukcji freonu!) dokonały całkiem sporego zamieszania w jego strukturze.

Bezludne stepy, rowy, pagórki i wzniesienia wydają się idealnym miejscem pod arenę naszych zmagań.

Kontynuacja jednej z najlepszych serii bokserskich w historii elektronicznej rozrywki stała się faktem. Ledwie czwarta jej odsłona pojawiła się w zeszłym tygodniu na półkach sklepowych, a już zdążyła zdobyć uznanie zarówno wśród recenzentów, jak i całej rzeszy graczy.

Stało się tak głównie za sprawą udoskonalonego systemu walki, w którym jednocześnie poprawiono intuicyjność wyprowadzanych ciosów oraz zwiększono realizm i dynamikę pojedynków.

Walki wyglądają nadzwyczaj efektownie, starając się jednak nie odbiegać za bardzo od tego, czego faktycznie możemy być świadkami podczas pojedynków bokserskich. Nie bez znaczenia jest tu świetnie przygotowana oprawa graficzna i bardzo dobry model fizyczny, wiernie oddający siłę uderzeń i ewentualne efekty temu towarzyszące (rozbryzgi potu, zsuwanie się rękawicy przy niedokładnie wymierzonym ciosie itp.).

Fight Night Round 4 oddaje do dyspozycji gracza nie tylko całą plejadę gwiazd boksu zawodowego z Muhammedem Ali, George'em Foremanem czy Mike'iem Tysonem na czele (jest nawet nasz rodzimy mistrz – Tomasz Adamek), ale również pozwala na stworzenie od podstaw własnej postaci i wykreowania jej na mistrza.

Wszystko razem powoduje, że gra jest naprawdę warta uwagi.

Słynne Simsy atakują w wielkim stylu. Po komercyjnym sukcesie jaki odniosły The Sims i The Sims 2 (wraz z kilkudziesięcioma różnymi dodatkami), twórcy zdecydowali się na trzecią część wielkiej serii, a w niej... sporo nowości. W tym jedna – szczególna i wyjątkowa.

W The Sims 3 po raz pierwszy do naszej dyspozycji oddano nie tylko jeden domek i ewentualnie sąsiedztwo, a całe miasto! Kiedy tylko zechcemy, możemy wybrać się do pobliskiej siłowni, biblioteki, a nawet na cmentarz.

Nowe Simsy to masa dodatkowych opcji. Przede wszystkim twórcy nie kładą już tak wielkiego nacisku na fizjologiczny aspekt egzystencji, skupiając się bardziej na zaspokajaniu potrzeb duchowych. Dla naszego podopiecznego priorytetem może więc stać się np. chęć nauczenia gry na gitarze czy posiadanie jeszcze dziesiątki rozwrzeszczanych dzieci.

Twórcy rozwinęli także kreator postaci, zaserwowali nam zupełnie nowy silnik graficzny, a dwa duże wirtualne miasta funkcjonujące płynnie bez żadnego doczytywania nawet na fanach gier akcji powinny robić wrażenie.

Gry o Harrym Potterze do niedawna były uważane za przyjemne, choć nieco infantylne produkcje adresowane głównie do najmłodszych. Tę opinię w sporym stopniu zmienił wydany w 2007 roku Zakon Feniksa. Programiści Electronic Arts zaserwowali wówczas coś na kształt „GTA w Hogwarcie” z niezłą grywalnością, masą różnorodnych opcji i śliczną grafiką. Wszystko wskazuje na to, że tym razem będzie równie dobrze.

Harry rozpoczyna szósty rok nauki w elitarnej szkole magii i czarodziejstwa – Hogwarcie. Tym razem zmierzy się oczywiście z kolejnymi przeciwnościami losu (jak pamiętamy okrutny Lord Voldemort powrócił, a wojna pomiędzy dobrem i złem rozpoczęła się na całego). Tym samym nasz bohater i jego przyjaciele oprócz typowo szkolnych kłopotów będą musieli zmierzyć się z problemami wykraczającymi "poza zakres normalnych nastolatków".

Wśród największych atrakcji twórcy zapowiadają powrót Quidittcha, czyli specjalnej dyscypliny sportowej dla czarodziejów oraz klubu pojedynków. Ponieważ fabularnie gra w dużej mierze koncentruje się wokół tytułowego Księcia Półkrwi, rozwinięta zostanie także kwestia nauki eliksirów.

Gra Mój Fitness sprzedawana jest w dwóch zestawach: samodzielnym i wraz z matą do ćwiczeń. Oczywiste jest, że jeśli takowej mapy nie posiadacie, to trzeba się w nią zaopatrzyć. Ale warto!

Mój Fitness to wirtualny trener aerobiku. Bieganie, rowerek i kilkanaście innych ćwiczeń, których za bardzo nie potrafię nazwać, to świetna sprawa - można się nieźle zmęczyć!

Wirtualna instruktorka pomaga nam zrzucać zbędne kilogramy oraz poprawiać swoją sportową formę dzięki przygotowanemu zestawowi specjalistycznych ćwiczeń.

Przy Mój Fitness można liczyć na fajną zabawę i... tracenie zbędnych kilogramów!

Guitar Hero World Tour to produkcja, której na pewno nie trzeba przedstawiać posiadaczom konsol Xbox 360, Playstation 3 i Nintendo Wii. Na te platformy pojawiła się ona bowiem już w zeszłym roku, błyskawicznie zdobywając pierwsze miejsca list przebojów.

Nie ma co się dziwić – World Tour po raz pierwszy rozszerza idee serii Guitar Hero, pozwalając graczom wcielić się nie tylko w gitarzystę, ale również wokalistę i perkusistę (w najbardziej dopasionym zestawie gra sprzedawana jest wraz z gitarą, perkusją i mikrofonem).

Recz jasna gra nie wymaga posiadania całego zestawu dodatkowych akcesoriów, choć z nimi rozgrywka jest znacznie ciekawsza (szczególnie podczas wesołej imprezy). Guitar Hero World Tour oferuje sporą listę utworów (tych znanych i mniej znanych), ciekawy tryb kariery, kilka poziomów trudności, a przede wszystkim rewelacyjną zabawę.

Oczywiście nie każdemu może odpowiadać ten gatunek gry (rozgrywka polegająca na „naciskaniu” odpowiednich przycisków we właściwym momencie może wydawać się mało interesująca), ale naprawdę warto spróbować. Pomimo całej swojej prostoty seria Guitar Hero jest po prostu po brzegi wyładowana grywalnością. Zgodnie z zapowiedzią Activision już wkrótce będą się o tym mogli przekonać także właściciele poczciwych pecetów!

• Jakub Kralka
• Maciej Piotrowski
• Grzegorz Kubera

• 20 najgorętszych gier targów E3