WD TV HD Media Player. Przebojowa czarna skrzyneczka

WD TV jest multimedialnym odtwarzaczem firmy WD, dzięki któremu możliwe jest oglądnie filmów i zdjęć oraz słuchanie muzyki poprzez stacjonarny sprzęt TV i Hi-Fi. Mimo swej mylącej nazwy nie potrafi wyświetlać sygnału telewizyjnego, a do poprawnej obsługi wymagany jest niezależny, zewnętrzny dysk twardy w obudowie ze złączem USB lub dowolny nośnik posiadający taki interfejs (np. pendrive). To małe urządzenie kryje w sobie spore możliwości i mimo braku kilku funkcji, które możemy znaleźć u konkurencji, już dziś może stać się przebojem na rynku.

Już od pierwszych chwil widać, że producent (znany z produkcji dysków twardych) przyłożył się do tej małej, czarnej skrzyneczki, która wyglądem do złudzenia przypomina linię zewnętrznych dysków WD My Book. Obudowa została wykonana z wysokiej jakości plastiku, wykończonego lśniącą, fortepianową czernią.

Jej kształt pozwala na pracę urządzenia zarówno w pionie i poziomie. Wszystkie wejścia i wyjścia znajdują się na tylnej ściance, za wyjątkiem jednego złącza USB (boczna ścianka), które pozwala łatwo i szybko podłączyć drugie źródło danych, np. pendrive'a.

Oprócz WD TV, w opakowaniu znajdziemy również pilota z bateriami, zasilacz z wymienną końcówką, podstawkę oraz płytę z dodatkowym oprogramowaniem i elektronicznymi wersjami instrukcji obsługi. Dołączono również papierową wersję „szybkiej instalacji”, przetłumaczoną na kilka języków, w tym polski.

Tylko wchodzący w skład zestawu pilot pozwala na wybieranie opcji z menu i mimo, iż jest niewielki, dobrze leży w dłoni. Liczba przycisków nie jest zbyt duża, dzięki temu możliwe było pogrupowanie ich w rozsądne sekcje i rozmieszczenie odpowiadające najczęstszym funkcjom.

Podobnie jak sama obudowa WD TV, jego górna część została pokryta połyskującym, „wszystkołapiącym” plastikiem. W trakcie testów urządzenie działało poprawnie i pozwalało sterować z odległości około 3-4 metrów, co powinno w zupełności wystarczyć w przypadku standardowej obsługi.

Pierwotnie testowany egzemplarz WD TV posiadał podstawową wersję oprogramowania 1.00.01. Na stronie producenta była już dostępna wersja 1.01.01. Po paru dniach pojawiła się kolejna 1.01.02 i to właśnie w oparciu o nią przeprowadziłem większość testów.

Dzięki temu, w krótkim czasie prężnie działające zaplecze techniczne firmy WD wprowadziło blisko 40 poprawek i ulepszeń, które zwiększyły niezawodność i komfort obsługi urządzenia.

Upgrade jest czynnością nieskomplikowaną i podobnie jak instalacja urządzenia, nie zajmuje dużo czasu. Pierwsze podłączenie napędu do WD TV wiąże się z czasochłonnym zeskanowaniem danych, którego długość jest zależna od ilości plików i katalogów. „Skrzynka” tworzy na nośniku swój własny katalog z całą strukturą i każdorazowo, po ponownym podłączeniu napędu aktualizuje ją. Mimo tej czynności można bez problemu (jednak z lekkim opóźnieniem) wybierać kolejne opcje z menu.

Dobrze opracowane i pozwala na intuicyjną obsługę oraz płynne przechodzenie pomiędzy kolejnymi funkcjami. Nie mamy możliwości wyboru polskiego języka, jednak oprócz napisów pojawiają się odpowiednie ikony symbolizujące konkretne opcje, ułatwiające wybór. Na uwagę zasługuje stonowana (w odcieniach koloru niebieskiego) szata graficzna oraz „krzyżowe” rozmieszczenie wszelkich funkcji.

W trakcie nawigacji wszystkie rodzaje plików możemy wyświetlać w formie listy lub mini podglądów. W przypadku tej ostatniej opcji, domyślnie wyświetla się tylko nazwa zaznaczonego w danej chwili pliku (katalogu). Może to być  niewygodne rozwiązanie i szczerze polecam zastosowanie listy, która ukazuje nazwy wszystkich, oglądanych na danej stronie danych.

Wyszukiwanie konkretnych plików upraszczają również filtry, które już od samego początku pozwalają na wybór danego typu mediów - film, muzyka, zdjęcia, a w ich obrębie możliwe jest również sortowanie według daty, najczęściej wyświetlanych (odtwarzanych), artysty, albumu, katalogu lub wszystkich dostępnych plików danego rodzaju.

Podczas oglądania filmów lub przeglądania zdjęć mamy możliwość wybrania dodatkowych opcji, które pojawiają w górnej części ekranu. Pozwalają na dostosowanie kilku parametrów wyświetlanego obrazu. Możemy np. powiększyć lub pomniejszyć obraz, przesunąć go w pionie lub poziomie, zapętlić wyświetlanie (jedyna dodatkowa opcja w trakcie odsłuchiwania plików audio). W przypadku „ruchomych obrazów” wybrać dostępną ścieżkę dźwiękową (o ile jest dostępna), zmienić napisy lub wybrać wielkość czcionki.

Dodatkowo istnieje możliwość przewijania filmów (w kilku prędkościach) i co warto podkreślić, odbywa się to w sposób płynny - niezależnie od formatu oglądanego materiału. W wielu produktach konkurencji nie da się po prostu osiągnąć.

Ma na to wpływ wydajny chipset Sigma SMP8635 (firmy Sigma Design), który radzi sobie doskonale z dekodowaniem w czasie rzeczywistym sygnału audio-wideo.

Muszę tu wspomnieć o jednej funkcji, która jest moim zdaniem ciekawym dodatkiem. Wznawianie oglądanego materiału od miejsca, w którym ostatnio skończyliśmy. Jest to praktyczne rozwiązanie (znane np. ze stacjonarnych odtwarzaczy DVD) i zapewne dzięki zapisywaniu ustawień WD TV na podłączanym nośniku, dotyczy ono wszystkich filmów, które choć raz włączyliśmy.

Napisy. Niestety na tę chwilę WD TV nie obsługuje polskiej czcionki, a to sprawia, że nie wszystkie rodzime znaki diaktryczne będą prawidłowo wyświetlane. Jest to dość poważny minus.

Jest jednak światełko w tunelu. W pierwotnej wersji oprogramowania urządzenie potrafiło wyświetlać w zasadzie tylko jeden typ czcionki. Wspomniane poprawki firmaware rozszerzyły o kilka nowych czcionek oraz rodzajów obsługiwanych plików z napisami. Producentowi został zgłoszony ten problem, a patrząc na szybkość pojawiających się poprawek, można mieć nadzieję, że „upragniony font CE” zostanie dodany.

Podobnie ma się sprawa z wielkością wyświetlanych napisów, które w tej chwili możemy skalować w wielkościach od 24 do 40 puntów (skok co 4 punkty), a przydałaby się również obsługa większych rozmiarów, które docenią posiadacze mniejszych telewizorów.

Po uważnym przestudiowaniu specyfikacji doszukałem się informacji o dekodowaniu kanałów audio na analogowe stereo oraz informowaniu (nie wprost) o braku dekodera DTS. Duża część nowych filmów HD ma ścieżki zapisane w formacie DTS-HD. Jest to niewątpliwy minus WD TV, jednak biorąc pod uwagę cenę nie można było spodziewać się tego typu rozwiązania w tym sprzęcie (mi.in. opłaty licencyjne).

Jednak za pomocą zewnętrznego amplitunera, przez wyjście optyczne audio, możemy uzyskać cyfrowy dźwięk przestrzenny 5.1.

W przypadku HDMI wystąpiły problemy z dekodowaniem tego typu sygnału w paru testowanych plikach, jednak większość była odtwarzana poprawnie. Jeśli chcemy cieszyć się „przestrzenią”, jesteśmy  zmuszeni zamienić ścieżkę, np. programem PopCorn MKV AudioConverter. W kilku przypadkach urządzenie „milkło” informując o nie obsługiwanym kodeku audio. Winowajcą okazał się m.in. Windows Media Audio 9 Professional o parametrach 384 kbps, 48 kHz, 5.1 channel 24 bit.

Pierwotne oprogramowanie nie radziło sobie dobrze z plikami w rozdzielczości 1080p (zacinanie się oraz makrobloki). Jednak „łatki” potrafią czynić cuda i od momentu instalacji poprawek oprogramowania, WD TV stało się  pełnowartościowym playerem, który bardzo dobrze radzi sobie z większością plików wideo, również w jakości HD.

Przygotowane przeze mnie próbki, oraz losowo pobrane z internetu różnego rodzaju pliki video (trailery, próbki filmowe, zwiastuny itp.) były odtwarzane poprawnie. Tylko w pojedynczych przypadkach zauważyłem problemy z właściwym wyświetlaniem, np. jeden z takich plików był zapisany przy pomocy kodeka S-Mpeg 4 v2, inny kodekiem Sorenson Media Video 3 – Quick Time 5.

Znajdujący się w komplecie program firmy ArcSoft, mimo swej prostoty i małych możliwości konfiguracji, okazał się najszybszą i najprostszą metodą (choć nie zawsze gwarantującą dobrej jakości konwersję) do zapisania takiego materiału na „zrozumiały” przez WD TV. Poradził sobie z większością „niedostosowanych” danych. Pliki można również przekonwertować np. darmowym (do domowego użytku), uniwersalnym programem Super.

Fotki. Od samego początku nie było problemu z wyświetlaniem tego rodzaju plików. Mogę śmiało stwierdzić, że ich obsługa jest bardzo dobra - szczególnie w przypadku dużych JPG - przechodzenie pomiędzy plikami odbywa się płynnie. Nie pojawia się np. dodatkowa informacja o zaczytywaniu nowego pliku.

Dotyczy to również zdjęć zgrywanych bezpośrednio z aparatu fotograficznego, czyli zajmujących około 10 MB i więcej. Oczywiście mamy możliwość włączenia pokazu slajdów z opcją wyświetlania kolejnych zdjęć od 3 sekund do 5 minut, która doskonale sprawdzi się wśród szerszej widowni (np. pokaz w rodzinnym gronie).

WD TV jest przykładem produktu o doskonale wyważonej cenie w stosunku do jakości. W chwili gdy go testowałem, jego cena wahała się jednak dość znacznie - od około 330 PLN do nawet ponad 500 zł (wszystko za sprawą kursu dolara). Mimo takiego rozrzutu w cenie, nie znajdziemy bardziej wszechstronnego i jednocześnie niezawodnego urządzenia.

Producent, mimo dość sporych możliwości zastosowanego chipset'u oraz jego rozbudowy, potrafił wyciągnąć wnioski z błędów konkurencji i kosztem dodatkowych opcji (nie zawsze potrzebnych i dobrze działających) oddał do rąk użytkowników dopracowany produkt, do którego potrafił zapewnić zaplecze techniczne, odpowiednio szybko reagujące na uwagi konsumentów, czyli nas.

Do rąk użytkowników trafia multimedialna skrzynka, która pozwala oglądać oraz słuchać najpopularniejsze obecnie formaty plików. Mimo pewnych niedociągnięć (które znajdziemy również u droższej konkurencji) można cieszyć się najwyższej jakości obrazem w formacie HD oraz dźwiękiem przestrzennym, a całość obsługi WD TV nie pozostawia wiele do życzenia.