A mówili, że na laptopie Cyberpunk 2077 nie pójdzie... Hyperbook SL704 tymczasem śmiga na Ultra z RT!

Wybór najlepszego laptopa dla gracza to nigdy nie jest łatwy temat. Zawsze musimy się nastawić na kompromisy (a jeżeli tych uda się uniknąć, to cena też będzie „bezkompromisowa”) i sztuką jest wybrać najlepszy kompromis. Przeglądając ofertę modeli Hyperbook na kończący się właśnie rok, zauważyliśmy bardzo atrakcyjną konfigurację w niemniej atrakcyjnej obudowie (lubimy smukłe kształty ;)) i cenie. I tak oto w nasze ręce trafił Hyperbook SL704.

• Zawartość opakowania i opis konstrukcji
• Opis peryferiów
• Specyfikacja testowanego modelu
• Testy matrycy, baterii i komunikacji
• Wydajność chłodzenia oraz throttling i podkręcanie
• Testy syntetyczne i w zastosowaniach profesjonalnych
• Testy wydajności w grach (z nagraniem)
• Nasza finalna opinia o Hyperbook SL704

W kartoniku znajdziemy dodaktowo podkladkę pod mysz, całkiem dobrej jakości, oraz sciereczkę do wycierania ekranu. Sam sprzęt zabezpieczono raczej oszczędnie, ale transport kurierem powinien przetrwać bez problemów. Oczywiście poza laptopem otrzymujemy też jego zasilacz – 230-watową kostkę z typowej długości przewodem.

Obudowa laptopa została wykonana głównie z aluminium – jedynie klapka serwisowa od spodu jest plastikowa. Zapewnia to znacznie wyższą sztywność całej konstrukcji oraz oczywiście bardziej prestiżowy wygląd.

Profil urządzenia jest całkiem zgrabny – udało się nawet (o 1 mm) zejść poniżej 3 cm wysokości złożonego laptopa, co przy praktycznie topowych podzespołach (i to bez dopisku Max-Q!) robi wrażenie. Widzimy też, że z tyłu umieszczono sporą część portów i złączy.

W pierwszej kolejności przyjrzymy się jednak złączom po bokach urządzenia, gdyż jest ich tam zaskakująco (jak na laptopa z 17,3” matrycą) niewiele. Po obu stronach znajdziemy po jednym złączu USB 3.2 typu A (gen. 1), a dodatkowo z prawej strony umieszczono gniazdo Thunderbolt 3. Po lewej stronie znajdziemy jeszcze osobne wejście na mikrofon i wyjście na słuchawki.

Cała reszta portów, jak było to widać wcześniej na zdjęciu, została przeniesiona do tyłu. Znajdziemy tam aż 3 wyjścia obrazu - HDMI 2.0, miniDisplayPort i (poprzez stosowny adapter) kolejny Displayport z USB-C. Do tego trzeci port USB 3.2 typu A (gen. 1) i gniazdo RJ45 (GbE). Z tyłu również podpinamy zasilanie, choć jego złącze umieszczono tak blisko portu USB, że będzie kolidować z większymi urządzeniami (jak adapter Wi-Fi). Nawet zwykły kabel USB umieszczony w tym porcie wymusza prowadzenie kabla do zasilacza z lewej strony lub górą nad resztą kabli.

Ostatni z portów, czy też może bardziej slot, umieszczono od przodu laptopa w środkowej części spodu obudowy. Przyznamy, że początkowo długo go szukaliśmy, a także używanie go bez unoszenia laptopa jest raczej niemożliwe. Sam spód, jak już pisaliśmy, jest plastikowy, a dostępu do podzespołów strzeże 17 śrubek, z czego dwie trzymają wymienną baterię – zgadza się, w tym nowoczesnym modelu udało się zaoferować również opcję łatwej wymiany akumulatora!

Pora zajrzeć na pulpit roboczy. Jak na 17,3” przystało, mamy tu pełnowymiarową klawiaturę z bardzo uniwersalnym układem klawiszy (bez udziwnień). Jedyne, do czego można by się przyczepić to przyciski strzałek wciśnięte, jak to zwykle w laptopach, między blok numeryczny a klawisze Ctrl/Shift/Enter.

Klawiatura w razie potrzeby jest prosta w wymianie na nową :)

Klawisze są oczywiście podświetlane, podobnie jak przycisk zasilania. Standardowo świecą neutralnie na biało, ale odpalając aplikację do sterowania podświetleniem, otrzymujemy cały wachlarz ustawień i trybów do wyboru. Realnie do (tak przez nas wychwalanego) podświetlenia Chroma stosowanego w klawiaturach Razer, brakuje tylko niezależnego sterowania podświetleniem każdego z klawiszy (co jest brakiem tylko programowym, gdyż każdy z klawiszy może reagować indywidualnie, np. w trybie Ripple).

[kontrolka typ=imageCompare big="1" foto1="https://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2020_12/10769_Hyperbook_SL704/hyperbook-sl704_12a.jpg" foto2="https://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2020_12/10769_Hyperbook_SL704/hyperbook-sl704_12b.jpg"]Podświetlenie to oczywiście pełne RGB z możliwością płynnej regulacji barwy.

Gładzik jest najmniej ciekawym elementem całej konstrukcji. Swoją rolę spełnia w porządku, jest też oczywiście wielodotykowy i wspiera gesty systemu Windows, ale jego rozmiar nie pozwala w pełni komfortowo pracować bez użycia myszki. Jakość wykonania jest bardzo wysoka, a jego lokalizacja nie przeszkadza w używaniu klawiatury podczas pisania. W razie potrzeby można go też skrótem klawiszowym dezaktywować.

Od frontu umieszczono również szereg diodek – zabieg przyznamy bardzo retro :) Laptop zasygnalizuje tam aktywację Caps-Lock/Num-Lock/Scroll-Lock, ale również niski poziom baterii oraz jej aktywne ładowanie. Z mniej typowych informacji mamy natomiast indykację aktywnego trybu samolotu oraz trybu najwyższej wydajności.

Pora rozpocząć omawianie wyników naszych testów i zaczniemy od tego, co dla gracza najważniejsze – zaraz po wydajności oczywiście – czyli jakość i szybkość matrycy wbudowanej w laptopa. Matryca to panel IPS o przekątnej 17,3”, co pozwala już na całkiem przyjemną zabawę bez konieczności podpinania większego monitora. Pokrywę można otworzyć do 135°, czyli tak jak w większości tego typu laptopów.

Niegorzej prezentuje się szybkość matrycy – 144 Hz z czasem reakcji dochodzącym do 1 ms. Średnia z naszych testów to 6,6 ms MPRT, czyli akurat poniżej czasu, jaki matryca ma na odświeżenie klatki obrazu w 144 Hz. Oznacza to brak smużenia nawet przy bardzo szybkim ruchu. A jakby tego było mało, to obecna jest tutaj synchronizacja adaptacyjna Nvidia G-Sync – dzięki czemu nie uświadczymy na ekranie efektów rozrywania obrazu przy dużych skokach wydajności.

Niegorzej prezentuje się szybkość matrycy – 144 Hz z czasem reakcji dochodzącym do 1 ms. Średnia z naszych testów to 6,6 ms MPRT, czyli akurat poniżej czasu, jaki matryca ma na odświeżenie klatki obrazu w 144 Hz. Oznacza to brak smużenia nawet przy bardzo szybkim ruchu. A jakby tego było mało, to obecna jest tutaj synchronizacja adaptacyjna Nvidia G-Sync – dzięki czemu nie uświadczymy na ekranie efektów rozrywania obrazu przy dużych skokach wydajności.

Podświetlenie jest bardzo równomierne, choć w naszym modelu nieco słabiej podświetlono lewy dolny narożnik (nadal w granicach przyjętych norm ISO). Jasność minimalna, jaką można ustawić, to 17 nit i to bez obniżania kontrastu – to wyśmienity wynik, pozwalający bez zmęczenia oczu przeglądać nawet bardzo jasne treści w całkowitej ciemności.

Tuż nad matrycą umieszczono kamerę internetową zgodną z Windows Hello (podświetlenie IR). Kamera to typowy dla laptopów sensor o rozdzielczości 1280x720 z możliwością nagrywania 30 FPS. Obraz jest poprawny, a kamera dosyć dobrze operuje autofocusem. Obok kamery umieszczono dwa mikrofony, które radzą sobie z przechwytywaniem głosu, dosyć dobrze odcinając tło.

Zupełnie inaczej prezentuje się kwestia użytych głośników. Za dźwięk w Hyperbook SL704 odpowiada renomowana firma Sound Baster i to słychać – laptop potrafi zagrać głośno i nadal czysto, a dodatkowy głośnik niskotonowy (który wskazaliśmy przy okazji omawiania spodu laptopa) nieco dopełnia całość głębią. System ten spokojnie sprawdza się przy oglądaniu filmów, czy nawet słuchaniu muzyki.

Niestety o streamowaniu gry z wykorzystaniem wbudowanego zestawu audio/video można raczej zapomnieć, chyba że wymusimy tyb cichy, co ograniczny wydajność. Szum wentylatorów podczas grania w trybie wydajnym zwyczajnie zagłusza tak głośniki, jak i nasz głos przechwytywany przez mikrofon...

To chyba najmniej atrakcyjny aspekt testowanej konstrukcji, co nie oznacza, że wypada źle. Wprost przeciwnie, jak na gamingowy laptop z 17,3” matrycą wyniki są bardzo dobre. Z drugiej strony o graniu na baterii i tak możemy raczej zapomnieć - wydajność w naszym teście juz po 12 minutach spadła z zablokowanych 30 FPS na 13 FPS i tam już pozostała do końca jego trwania. No i nie ma się co oszukiwać - bateria 55 Wh w 17,3" to co najwyżej norma. 

Nasza konfiguracja jest najwydajniejszą z oferty producenta, a co za tym idzie generuje też największe zapotrzebowanie na energię. Mimo tego spokojnie możemy obejrzeć na laptopie nawet bardzo długi film albo przez pół dnia (roboczego) pracować bez zasilania. Prędkość ładowania baterii za to mogłaby być szybsza – po 30 minutach ładowania poziom energii podniósł się z 6% do 39%, co jest przeciętnym wynikiem w tym segmencie.

Laptop ten wyposażono w najnowszy układ Wi-Fi 6 od Intela (AX201), oferujący do 2400 Mbps transferu. Karta sieciowa pozostała jednak poprzedniej generacji, czyli oferuje 1 Gbps transferu. Realnie w testach możemy liczyć na 114 MB/s pobierania po kablu oraz 138 MB/s przy połączeniu bezprzewodowym (w tym samym pomieszczeniu, co router).

Za odprowadzanie ciepła odpowiada zaawansowany układ ciepłowodów, połączony z czterema radiatorami (każdy z własnym wylotem powietrza). Po lewej stronie (patrząc na laptopa od góry) chłodzenie skupia się na układzie graficznym i ten wentylator potrafi się całkiem dezaktywować, gdy karty nie używamy. Drugi z wentylatorów ma dużo trudniejsze zadanie, gdyż odpowiada za schłodzenie potężnego 8-rdzeniowego Core i7-10875H.

Chłodzenie nie jest ciche, ale rozmiar wentylatorów sprawia, że jest to łagodniejszy dla ucha szum

Wydajność całego systemu sprawdziliśmy tradycyjnie w dwóch scenariuszach – podczas renderowania obrazu z wykorzystaniem jedynie CPU oraz następnie podczas gry. Oto wyniki:

Przyznamy, że spodziewaliśmy się nieco lepszych osiągów po zastosowanym tu CPU. Widać, że procesor mógłby pracować ograniczony termicznie do taktowania 3,7 GHz, gdyby tylko nie wkroczył limit zasilania, drastycznie obcinając o praktycznie połowę dostawę energii do procesora :( O tyle to niezrozumiałe, że bez obciążenia karty sam laptop miał nadal spory zapas mocy do dyspozycji. A tak pozostaje nam zadowolić się około 3 GHz na wszystkich rdzeniach.

Po odpaleniu mocniej obciążającej gry, widać początkowo, że laptop czerpie ze swojego zasilacza, ile się da, jednak tu również po kilku minutach aktywują się limity mocy dla procesora. Co ciekawe, karta takich ograniczeń nie ma i cały czas oferuje dosyć zbliżoną wydajność, utrzymując boost na poziomie 1700 MHz.

Thermal throttling występuje, jeżeli laptop leży płasko na biurku – nie jest on jednak znaczący. Zastosowanie podkładki chłodzącej lub nawet uniesienie tyłu laptopa, aby wpuścić więcej świeżego powietrza do układu, całkowicie ten problem rozwiązuje.

Biorąc pod uwagę, że CPU w tym czasie również dosyć stabilnie trzyma 3,6 GHz (średnia ze wszystkich rdzeni, a realnie pojedyncze z nich przekraczają 4 GHz), możemy mówić o wyśmienitej wydajności chłodzenia.

Podkręcanie procesora oczywiście odpada, ale możemy użyć dołączonej aplikacji, aby podbić parametry karty graficznej i faktycznie przynosi to oczekiwany rezultat.

W naszym przypadku udało się podbić i pamięci, i procesor graficzny o 125 MHz, co przełożyło się na wzrost wydajności w grze Shadow of the Tomb Raider z 69 na 72 FPS, zatem około 5%. Całkiem nieźle :)

Obudowa laptopa w czasie spoczynku (lub zwykłego przeglądania Internetu) nie nagrzewa się przesadnie, choć środek spodu laptopa potrafi zrobić się ciepły. Temperatura otoczenia to około 23°C.

Nawet odpalenie renderowania nie rozgrzało laptopa – pomiary przeprowadziliśmy po 2 godzinach pracy i ze względu na intensywniejszą pracę chłodzenia laptop okazał się być miejscami nawet chłodniejszy niż w spoczynku. Oczywiście okolice procesora rozgrzały się bardziej, ale nadal nie przekraczając granicy komfortu użytkowania, za jaką uznajemy 40°C.

Dopiero podczas gry laptop zaczął robić się gorący. Blisko 60° w centrum obudowy wyklucza trzymanie go na kolanie. Z drugiej strony, powierzchnia blatu roboczego (i klawiatury w obszarach istotnych dla gracza) pozostaje nadal w komfortowej temperaturze. Powierzchnia wokół gładzika jest zawsze wyraźnie chłodniejsza od reszty laptopa.

Zanim przejdziemy do omówienia wyników, musimy zaznaczyć, że laptopa wybraliśmy (jak już zdradziliśmy w specyfikacji) z pamięciami 3200 MHz. Ku naszemu zdziwieniu okazało się jednak, że system raportuje 2933 MHz. Szybki rzut oka na BIOS ujawnił, że nie został fabrycznie aktywowany profil XMP pamięci…

Funkcja Nvidia Optimus automatycznie wyłącza kartę graficzną, gdy nie jest niezbędna - dobrze jednak móc tę funkcję dezaktywować, aby w pełni wykorzystać potencjał laptopa

Przy tej okazji też odkryliśmy, że o ile w systemie aplikacja do zarządzania laptopem nie pozwala dezaktywować Nvidia Optimus, tak można to zrobić w BIOS, co znacząco podnosi wydajność w zastosowaniach profesjonalnych, korzystających z akceleracji (kosztem czasu pracy na baterii). Testy szybkości zaczynamy od porównania z innymi laptopami w PCMark 10 (test rozszerzony).

Udało się niemal dogonić niedawno przez nas testowanego Blade Pro 17, który (przypominamy) kosztuje 50% więcej – jeśli to nie jest sukces, to nie wiemy, co nim może być :) Przegoniliśmy też znacznie droższego MSI GE75 o dużo mocniejszej konfiguracji, w którym to niestety nie mogliśmy wyłączyć trybu Optimus (jego wynik zależy zatem porównywać do pomarańczowego słupka w przypadku Hyperbooka SL704).

Wydajność 3D w syntetycznym teście Time Spy jest również bardzo wysoka i wykazuje, że w praktyce model RTX 2070 Super ma wydajność niemal identyczną, co RTX 2080 Super MAX-Q, jakiego mogliśmy spotkać choćby w Zephyrusie. Do pełnoprawnego 2080 Super też dużo nie brakuje, co może również sugerować, że karty te powoli zaczynają wymagać mocniejszych procesorów, aby ujawnić pełen potencjał.

Zestawiając naszego Hyperbooka SL704 w bardzo dla niego niekorzystnym towarzystwie znacznie droższych laptopów, okazuje się, że radzi on sobie spektakularnie dobrze! Jest to, co prawda, okupione znacznie głośniejszą pracą niż w przypadku Razera oraz jednak niższą wydajnością niż oferuje MSI, ale przypominamy – to dokładnie 50% droższe laptopy! W porównaniu z podobnie kosztującym (oraz o te 2" mniejszym) OMEN 15 wypada również wyśmienicie :)

Poniżej ponownie pojawia się Razer oraz OMEN. MSI niestety nie sprawdziliśmy w znacznej części tej procedury testowej, stąd jego brak w tabeli. Pogrubiliśmy najlepsze wyniki w każdym z testów co graficznie pozwoli zobrazować który z laptopów ma przewagę.

Okazuje się, że Hyperbook idzie łeb w łeb z 5 tysięcy droższym Blade Pro 17 i wcale często wychodzi na prowadzenie. Co prawda warto zauważyć, że o ile w benchmarkach przewaga jest znaczna (np. V-Ray), tak w realnych zastosowania oba modele wypadają już znacznie bliżej (co nadal jest świetną wiadomością dla Hyperbooka).

Wynika to oczywiście ze znacznie wyższego limitu zasilania przez pierwszych kilkadziesiąt sekund obciążenia w SL704. Na dłuższą metę jednak okazuje się, że Razer wychodzi minimalnie na prowadzenie (testy w Blenderze – zwłaszcza projekt Barcelona).

Hyperbook SL704 to nie tylko potwór do grania, ale również bardzo wdzięczne narzędzie do pracy!

Na koniec ogólnych testów sprawdziliśmy jeszcze wydajność laptopa w teście PassMark i tutaj wynik wyszedł najwyższy z ostatnio testowanych laptopów! Różnica nie jest duża, a wręcz w granicy błędu pomiarowego (3%), ale mimo wszystko w tej aplikacji korona wydajności wśród testowanych przez nas laptopów przypada Hyperbookowi.

PassMark od razu też zdradza, że Hyperbook w naszej konfiguracji nie oszczędzał również na SSD. Wybrany Samsung 970 Evo oferuje bardzo wysoką wydajność również po znacznym zapełnieniu.

Oczywiście tak samo jak pamięci, tak i dysk możemy wybrać z kilku dostępnych opcji – nasze testy dotyczą najwyższego dostępnego wariantu. Podobnie najwyższy wariant wybraliśmy, jeżeli chodzi o kartę graficzną i pora w końcu sprawdzić ją w grach.

Tradycyjnie dla laptopów z tego segmentu pominęliśmy testy w tytułach e-sportowych, gdyż prawie zawsze limitowało nas w nich odświeżanie matrycy 144 Hz (wyjątkiem był tylko Fortnite z aktywnym Ray Tracingiem). Dajcie znać w ankiecie pod recenzją, gdybyście jednak takich testów potrzebowali w przyszłości :)

Zgodnie z oczekiwaniami – w natywnej rozdzielczości absolutnie żadna nowa gra nie jest nam straszna. Nawet włączenie najwyższych ustawień śledzenia promieni nie sprawia, że gra traci na płynności - jedynie Cyberpunk 2077 potrafił w takich ustawieniach zejść poniżej 45 FPS, co nadal było bardzo przyjemne w odbiorze. Duża tu zasługa funkcji G-Sync, dzięki której odświeżanie synchronizuje się z klatkami, nawet gdy te zaczną spadać. Możemy zatem zdementować słowa naszego redakcyjnego kolegi Pawła, jakoby granie w Cyberpank 2077 na laptopie to nie był dobry pomysł ;) 

Hyperbook SL704 to prawdopodobnie najbardziej opłacalny laptop do ogrywania Cyberpunk 2077 w pełnej jego okazałości!

Matryca 17,3” to również całkiem dobry rozmiar w parze z rozdzielczością FHD, a przy tym nie jest na tyle mała, aby koniecznie trzeba było wspomagać się zewnętrznym monitorem (zwłaszcza że równie szybki monitor w rozmiarze 27” to koszt co najmniej 2000 zł). Ogólnie granie na tym laptopie to czysta przyjemność :) Poniżej znajdziecie nagrania z każdej z przetestowanych gier z aktywnym monitoringiem. Nagrywaliśmy przy pomocy Nvidia ShadowPlay, więc wydajność na filmie jest około 10% niższa niż bez nagrywania.

Ocena laptopów nigdy nie jest prosta, bo to mimo wszystko bardzo złożony sprzęt i wiele składowych wpływa na taką ocenę. I mimo iż powiadają, że „jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim dogodził”, to Hyperbook jest temu bardzo bliski. Nie tylko oferuje wysoką jakość wykonania, bardzo przyzwoitą matrycę gamingową, świetnie dobrane podzespoły i układ chłodzenia, który jest w stanie za nimi nadążyć, nie wpływając drastycznie na nasz komfort, ale dodatkowo robi to wszystko w nadal przystępnej cenie.

Cena konfiguracji testowej z systemem operacyjnym to 9300 zł, ale cennik dla modelu z tym procesorem i kartą zaczyna się od 8100 zł (z 8GB RAM i 480 GB SSD oraz bez systemu). Nie bardzo widzimy tańszą opcję z takim wyposażeniem – realnie jest to segment cenowy zarezerwowany dla słabszych modeli RTX 2070 (bez dopisku Super) lub znacznie słabszych modeli RTX 2070 Max-Q.

Do ideału, w naszym odczuciu, zabrakło jedynie nieco bardziej kulturalnego systemu chłodzenia – ale zaczynamy podejrzewać, że dyskretne schłodzenie tak potężnych maszyn powoli staje się niemożliwe i bez kompromisów w wydajności (jakie napotkamy wymuszając w ustawieniach cichą pracę sprzętu) trzeba się nastawić na szum wentylatorów. Albo kupić PC ;)

• Bardzo wysoka wydajność w grach i zastosowaniach profesjonalnych
• Wysoka jakość wykonania
• Wydajne chłodzenie, które nie przegrzewa obudowy
• Bardzo szybka i barwna matryca IPS z G-Sync
• Dobrze brzmiące nagłośnienie
• Duże możliwości regulacji RGB klawiatury
• Dużo wyjść obrazu oraz Thunderbolt 3
   
• Przeciętna kultura pracy pod pełnym obciążeniem
• Zbyt rygorystyczne limity zasilania CPU
• Brak fizycznej przesłony kamery
• Skromnych rozmiarów gładzik
• Miejscami może wygląd zbyt retro (te diodki…)

Co jeszcze warto przeczytać:

• Najlepsze laptopy do gier. TOP 10 gamingowych laptopów
• Po co ci wielki desktop? Oto Hyperbook NH5 Zen - laptop z biurkowym procesorem AMD Ryzen
• Polskie laptopy z procesorami Ryzen 4000 - Hyperbook prezentuje modele Pulsar Z15 i Z17 Zen