Ekolodzy i naukowcy od lat namawiają do przechodzenia na energię z odnawialnych źródeł. Wielu ludzi odpowiada jednak, że każdy teren rządzi się swoimi prawami i w efekcie nie jest to możliwe. Profesorowie Mark Z. Jacobson i Mark Delucchi z odpowiednio Uniwersytetu Stanforda i Kalifornijskiego odpowiadają: „nic bardziej mylnego”, po czym przedstawiają badania pokazujące w jaki sposób 139 krajów z różnych zakątków świata mogłoby całkowicie przejść na energię odnawialną i to w ciągu zaledwie 35 lat. Pojawił się także plan dla Polski.
Rezygnujemy z węgla, gazu i ropy naftowej, a elektrowni atomowej nie uważamy za żadną alternatywę. Co dalej? Naukowcy zdają sobie sprawę z warunków panujących w naszej części świata, dlatego też proponują, by zaledwie 4,8 proc. produkowanej energii pochodziło z pojedynczych paneli słonecznych i kolejne 10,7 proc. z większych farm solarnych. Znacznie większy udział powinny mieć turbiny wiatrowe – lądowe (43 proc.) oraz morskie (29 proc.). Do tego dochodzą jeszcze komercyjne instalacje na dachach budynków (10 proc.), hydroelektrownie (2 proc.) oraz generatory z energii fal (0,3 proc.) i energii geotermalnej (0,2 proc.).
Według naukowców przejście tych 139 krajów na energię z odnawialnych źródeł do 2050 roku doprowadziłoby do utraty 28,4 miliona miejsc pracy w przemyśle wydobywczym. Jednocześnie jednak wyliczają oni, że powstałyby 24 miliony nowych miejsc pracy przy tworzeniu infrastruktury energetycznej oraz kolejnych 26,5 miliona dla osób zajmujących się jej utrzymaniem. Zmiana polityki energetycznej mogłaby również ocalić życie około 4 milionów ludzi, którzy w ciągu najbliższych 35 lat mogą umrzeć z powodu zwiększającego się zanieczyszczenia powietrza. Warto też wspomnieć o oszczędnościach – naukowcy twierdzą, że po wdrożeniu zmian przeciętny Polak zapłaciłby w 2050 roku jakieś 700 złotych mniej za energię.
Źródło: KopalniaWiedzy, ScientificAmerican, 100.org
