Samsung Galaxy Alpha – bezpośredni konkurent iPhone'a 6 

Pierwszy kontakt z Samsungiem Galaxy Alpha miałem na targach IFA 2014. Nowości jakie pokazał producent było naprawdę wiele, ale muszę przyznać, że spośród nich najbardziej do gustu przypadł mi właśnie ten smartfon. Dlaczego?

Otóż wiele słyszało się w ostatnim czasie opinii, że Samsung produkuje smartfony nowoczesne, ale nieco zbyt plastikowe i pozbawione elegancji. Nie chodzi tutaj nawet o jakość wykonania, bo dobre tworzywa sztuczne często bywają wytrzymalsze od aluminium (odporność na zadrapania). Przyznać jednak muszę, że trzymanie metalowego smartfona daje poczucie obcowania z czymś eleganckim i szlachetnym. Lepsze materiały to jednak tylko połowa sukcesu.

Na co dzień jestem użytkownikiem Samsunga Galaxy S5 i przyzwyczaiłem się do jego rozmiarów, wagi oraz plastikowej ramki. Nie oczekiwałem, że Samsung nagle stworzy smartfona, który zaskoczy mnie zupełnie odmiennym charakterem. A jednak!

Nie dajcie się zwieść wyglądowi „alfy”. Być może niektórym osobom przypomina bardzo popularnego Samsunga Galaxy S2, ale w dotyku jest zupełnie inny – nowocześniejszy, smuklejszy i bardziej stylowy.

Fakt, że Samsung postawił na styl i jakość nie oznacza na szczęście, że zapomniał o podstawach. Nabywcy otrzymują wydajny procesor, aparat wykonujący bardzo przyjemne dla oka zdjęcia (12 Mpx), kamerkę nagrywającą w rozdzielczości 4K UHD (2160p), jasny wyświetlacz, czytnik linii papilarnych, czujnik bicia serca oraz mnóstwo dodatków programowych do których przyzwyczaił już nas producent w swoich wcześniejszych flagowych smartfonach. Całość działa bardzo szybko. Liczyć możemy na płynne animacje interfejsu i szybkie uruchamianie aplikacji.

Nie da się ukryć, że Samsung Galaxy Alpha celuje bezpośrednio w swojego największego rywala – iPhone'a 6. Sądzicie, że to niemożliwe?

Identyczna przekątna wyświetlacza (4,7 cala), bardzo zbliżona gęstość ułożenia pikseli (312 vs 326 PPI) i bardzo zbliżona pojemność baterii (1860 vs 1810 mAh). Galaxy Alpha ma jednak wyższej rozdzielczości aparat główny (12 Mpx vs 8 Mpx) i nagrywa znacznie bardziej szczegółowe filmy (2160p vs 1080 p). Sama konstrukcja jest też cieńsza (6,7 vs 6,9 mm), lżejsza (115 vs 129 g) i o kilka milimetrów mniejsza, a więc bardziej poręczna (przy zachowaniu identycznej powierzchni dotykowej).

Samsung zaoferował 32-bitowy układ Qualcomm Snapdragon 801 MSM8974AC składający się z 4 rdzeni w procesie technologicznym 28 nm. Apple poszło inną drogą – 2 rdzenie 64-bitowe w procesie 20 nm. Który jest lepszy? Jeśli brać pod uwagę realny komfort codziennej obsługi smartfona, to oba spisują się jednakowo dobrze. Z bezpośrednim porównaniem będą musiał jeszcze chwilę poczekać, bo pełny test iPhone 6 dopiero się ukaże.

Teoretycznie CPU Apple A8 ma przewagę pytanie tylko czy typowy użytkownik ją wykorzysta? Układ graficzny w Galaxy Alpha to nowoczesny Adreno 330, a w „ajfonie” PowerVR GX6450 – ponownie wygląda na to, że przewagę ma tutaj iPhone, ale z finalnym werdyktem trzeba wstrzymać się do publikacji recenzji.

Zarówno „alfa” jak i „ajfon” oferują możliwość skorzystania z szybkiej sieci Wi-Fi w standardzie AC, łączności komórkowej LTE, Bluetootha 4.0 i odbiornika GPS. Realną różnicę widać w wykorzystaniu łączności zbliżeniowej NFC, która w Samsungu jest standardowa (nieograniczona), a w iPhone 6 służy tylko do płatności (Apple Pay).

System operacyjny w Galaxy Alpha to oczywiście Android 4.4.4 z interfejsem TouchWiz rozszerzającym funkcjonalność, a w smartfonie Apple mamy iOS 8.0.2. Który z nich jest lepszy? Na to pytanie właściwie nie ma dobrej odpowiedzi. Ogromna rzesza ludzi ceni otwartego Andka, którego w znacznej mierze dopasować można do własnych potrzeb. Z drugiej strony wiele osób woli lepiej zoptymalizowanego, choć niestety zamkniętego iOS'a. Żaden z nich nie jest doskonały.

Często bywa tak, że przywiązanie do platformy programowej wymusza przyszłe zakupy. Innymi słowy ktoś, kto przez kilka lat kupował gry, programy, książki (itp.) na systemie Apple nie będzie miał ochoty przesiadać się na Androida i kupować aplikacji/usług od nowa. Podobnie działa to w drugą stronę.

Zarówno w Galaxy Alpha, jak i iPhone 6 brakuje slotu dla kart pamięci microSD. Moim zdaniem to spora wada. O ile użytkownicy sprzętu Apple są już do tego przyzwyczajeni, o tyle dla „Samsungowców” będzie to niezbyt miła nowina. Pamięć wbudowana Samsunga to teoretycznie 32 GB, ale w praktyce ok. 25,8 GB, więc dodatkowa karta byłaby przydatna.

Obaj konkurenci nie są też uszczelnieni przed dostępem wody tak jak np. Samsung galaxy S5 czy Sony Xperia Z3 Compact. W „alfie” brakuje mi też wyjścia TV przez micro USB (standard MHL), choć jest to w znacznej mierze zrekompensowane przez bezprzewodową transmisję Screen Mirroring. W iPhone 6 fizyczne połączenie z TV przez HDMI wymaga odpowiedniego adaptera (tak, tak – użytkownik sprzętu Apple musi ich mieć sporo).

Zobacz ranking smartfonów. Porównaj Samsung Galaxy Alpha z innymi smartfonami.

Samsung Galaxy Alpha to moim zdaniem najbardziej elegancki smartfon w historii producenta. Nie twierdzę, że jest ładniejszy np. od HTC One M8, ale z całą pewnością dostrzegam znaczny postęp w stosunku do poprzednich modeli flagowych.

„Alfa” jest bardzo lekka,a jej obudowa zadziwia smukłością i poręcznością. Muszę przyznać, że nie pamiętam kiedy ostatnio trzymałem w dłoni równie udany telefon. Niedawno testowałem Xperię Z3 Compact, która bardzo mi się pod tym względem podobała, ale wciąż była grubsza i mniej komfortowa w trzymaniu od Galaxy Alpha.

Ramki po bokach wyświetlacza są cieńsze od tych z Galaxy S5. Nad i pod ekranem też nie znajdziemy przesadnie szerokich pasów. Zintegrowano w nich diodę, kamerkę przednią i czujniki (góra) oraz trzy przyciski na dole. Boczne są pojemnościowe i podświetlane na biało. a środkowy jest sprzętowy i mieści w sobie czytnik linii papilarnych. Użyć możemy go do odblokowywania smartfona oraz do płatności za pomocą Pay Pal.

Konstrukcja jest zwarta, kompaktowa i sprawia wrażenie znacznie bardziej nowoczesnej niż w poprzednich, „plastikowych” modelach.

Wyświetlacz Super AMOLED zastosowany w Samsungu Galaxy Alpha cechuje się szczegółowością na poziomie 312 PPI. Kąty widzenia tradycyjnie są znakomite podobnie jak kontrast. Jeśli chodzi o jasność to oczekiwać można ok. 460 cd./m2. Nie jest to wartość rekordowa - daleko jej np. do smartfona Sony Xperia Z3, ale wciąż spisuje się akceptowalnie pod gołym niebem i znakomicie w oświetleniu domowym/biurowym. Ja w czasie codziennego użytkowania nie czułem potrzeby przekraczania 30% skali. Naturalnie automatyczna regulacja tez jest możliwa.

Krawędzie boczne są aluminiowe. W centrum metal jest matowy, a na jego obrzeżach znajdują się delikatne, błyszczące fazy. Całość robi świetne wrażenie. Po lewej stronie znajduje się podłużny, metalowy klawisz +/- do regulacji głośności.

Na prawym boku wbudowano wyłącznie przycisk blokady ekrany, którym przy okazji włączymy i wyłączymy smartfona.

Dół mieści w sobie port micro USB 2.0. Szkoda, że Samsung nie zaoferował standardu 3.0 - przesyłanie ważących kilka gigabajtów filmów 4K Ultra HD trwałoby znacznie krócej. Obok niego widoczny jest też maleńki otwór mikrofonu oraz wycięte laserowo otwory za którymi znajduje się głośnik.

Na górnej krawędzi znajdziemy wyjście słuchawkowe i drugi mikrofon.

Tylny panel jest wykonany z tworzywa sztucznego, ale (jeśli mogę takiego słowa użyć) jest ono dość szlachetne. Ma miękką, matową powierzchnię przypominającą w dotyku gumę. Jest odporne na zarysowania (mam wrażenie, że znacznie odporniejsze od aluminiowych boków). W części górnej wbudowano obiektyw kamerki głównej (12 Mpx). Obok niego oprócz klasycznej diody doświetlającej znajduje się również mniej typowy element – czujnik bicia serca. Znamy go już z Galaxy S5 lub zegarków z rodziny Gear.

Klapkę da się zdjąć w ciągu kilku sekund. Wewnątrz znajdziemy podłużną baterię (1860 mAh) oraz slot kart nano SIM.

W zestawie znalazła się także ładowarka, kabel micro USB 2.0 oraz dobrej jakości dokanałowy zestaw słuchawkowy z dodatkowymi uszczelkami silikonowymi.

System operacyjny to Android 4.4.4 z autorskim interfejsem graficznym rozszerzającym przy okazji funkcjonalność. Wygląda niemal identycznie jak w Samsungu Galaxy S5, a działa moim zdaniem jeszcze płynniej. Rozdzielczość wyświetlacza jest tutaj wyraźnie mniejsza więc pośrednio również obciążenie procesora jest mniejsze. Jakość obrazu widocznego gołym okiem jest tylko nieco gorsza niż u większego i starszego kuzyna. Trzeba naprawdę wytężyć wzrok by zauważyć różnicę.

W menu Ustawienia-Dostępność-Widoczność znajdziemy opcję „Kolory w negatywie” możemy za jej pomocą włączyć odwrotne barwy, które w niektórych sytuacjach mogą zwiększyć czytelność obrazu. Niestety takie elementy jak zdjęcia również będą wyświetlały się w negatywie.

Inną ciekawostką jest możliwość włączenia powiadomień świetlnych wysyłanych przez diodę na tylnej ściance smartfona. Wchodzimy w Ustawienia-Dostępność-Słuch i zaznaczamy opcję „Powiadomienie świetlne”. Od tej chwili jeśli smartfon będzie leżał wyświetlaczem do dołu będziemy powiadomieni błyskaniem diody o połączeniu telefonicznym. Przydatne w chwili gdy nie możemy używać klasycznego dzwonka. Osoby niedosłyszące również skorzystają na tej opcji. Była ona już dostępna np. w Galaxy S5.

Kolejne ciekawostki w tym samym menu Dostępność kryją się pod pozycją „Możliwości manualne i interakcja”. Możemy na przykład w wybranej aplikacji zablokować niektóre przyciski tak by ich przypadkowe dotknięcie nie było możliwe. Wystarczy włączyć Kontrolę interakcji i zaznaczyć obszary, które mają być nieaktywne.

Z pewnością nie lubicie sytuacji gdy ktoś do was dzwoni, a cały ekran natychmiast zostaje przysłonięty interfejsem telefonu. W Galaxy Alpha taka sytuacja nie ma miejsca. Jeśli w danej chwili przeglądam np. stronę internetową lub wykonuję zdjęcia, to na ekranie pokaże się jedynie mały, pływający obszar ze zminiaturyzowanym interfejsem w którym będziemy mogli zidentyfikować rozmówcę oraz błyskawicznie odebrać lub odrzucić połączenie.

Aplikacja o wyżej wymienionej nazwie łączy w sobie kila elementów – obróbkę zdjęć, łączenie zdjęć, łączenie filmów oraz trymer wideo. Działa szybko i oferuje całkiem sporo podstawowych opcji takich jak efekty kolorystyczne, kadrowanie, kolaż, dopasowanie jasności i kontrastu, rozjaśnianie i wygładzanie twarzy, dodawanie ramek, automatyczne łączenie filmów wraz z podkładem muzycznym itp.

Po otwarciu aplikacji Wiadomości w której skomponujemy np. SMS'a na górnym pasku wyświetla się duży znak „+”. Po jego dotknięciu będziemy mogli dodać do paska osoby z którymi kontaktujemy się często.

W środkowy (sprzętowy) przycisk pod ekranem wbudowany jest skaner linii papilarnych. W ustawieniach systemowych znajdziemy odpowiadającą mu opcję. Przypisać możemy maksymalnie 3 odciski palców (np. 2 z prawej dłoni i 1 z lewej). Po rejestracji odcisków ustawiamy oczywiście zapasowe (najlepiej dość skomplikowane) hasło które pozwoli dostać się do telefonu po ewentualnej awarii czytnika lub niemożności odczytania linii papilarnych. Takie zabezpieczenie może służyć do blokowania ekranu, płatności przez Pay Pal oraz logowania do witryn internetowych.

W moim przypadku skuteczność poprawnego odczytu linii po pierwszym przesunięciu palca wynosiła ok. 80-90%. Niekiedy trzeba było przesunąć palec drugi raz (np. szybciej lub wolniej). Może to być denerwujące w  chwili gdy smartfon spoczywa w uchwycie samochodowym.

Warstwa dotykowa wyświetlacza jest tak czuła, że wykrywa obecność palca nad ekranem już z około 2 centymetrów. Wykorzystano to w funkcji Air view. Po jej aktywacji możemy np. w galerii wskazać wybraną miniaturkę zdjęcia (bez dotykania powierzchni ekranu), a Galaxy Alpha automatycznie powiększy dane zdjęcie. Podobnie można podglądać szczegóły zdarzeń w kalendarzu lub dalsze ujęcia w filmie bez jego przewijania.

Funkcję tę włączamy w głównym menu Ustawień. Przybornik pojawia się na ekranie w postaci niewielkiego, półprzezroczystego punktu. Dotykając go wysuniemy 5 podręcznych skrótów do aplikacji które często używamy. Oczywiście to użytkownik decyduje które aplikacje mają się tam znaleźć.

Samsung Galaxy Alpha wspiera funkcję Screen Mirroring. Innymi słowy możemy wysłać z niego film HD wraz z dźwiękiem na ekran telewizora Smart TV. Nie potrzebny jest do tego nawet domowy router. Smartfon łączy się bezpośrednio przez Wi-Fi Direct. W chwili pisania tej recenzji nie miałem akurat pod ręką odpowiedniego Smart TV, ale procedurę krok po kroku przedstawia ten poradnik.

To jedna z najprzydatniejszych rzeczy w opisywanym smartfonie, pod warunkiem, że korzystają z niego od czasu do czasu inne osoby (choćby przez chwilę). Tryb prywatny włączamy w Ustawieniach w sekcji Personalizacja. Po ustanowieniu bezpiecznej metody blokowania ekranu (np. PIN, wzór lub hasło) będziemy mogli przenieść zdjęcia, filmy, muzykę, nagrania z dyktafonu oraz inne dokumenty do strefy prywatnej, dostępnej jedynie dla głównego użytkownika i właściciela tych plików.

W chwili gdy tryb prywatny zostaje wyłączony objęte nim pliki znikają z systemu. Oczywiście nie są one usuwane lecz ukrywane w bezpiecznej strefie tak, by niepożądana osoba która weszła w kontakt z tym smartfonem nie mogła ich zobaczyć ani skopiować.

Wyświetlacz o przekątnej 4,7 cala wystarcza do wygodnej obsługi klawiatury. Pola znaków są dość duże i odpowiednio od siebie oddalone. System podpowiedzi działa bardzo dobrze w języku polskim.

• Czas rozmów (3G): 16 godzin 32 minuty
• Przeglądanie internetu: 9 godzin 41 minut
• Odtwarzanie filmu: 12 godzin7 minut

12 godzin ciągłego wyświetlania filmów przy włączonym Wi-Fi, LTE oraz aktywnej synchronizacji plików? Jak dla mnie bomba! Pod tym względem Samsung Galaxy Alpha bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Czas pracy na baterii nie odstaje mocno od topowych urządzeń, a przecież warto pamiętać, że ogniwo ma „zaledwie” 1860 mAh pojemności. Jak widać da się nawet z tak niewielkiego akumulatora zrobić dobry użytek. Typowy czas codziennej pracy w moim przypadku wynosił ponad 1,5 doby. Jasność ekranu w czasie testu odtwarzania filmów była ustawiona na około 40%, a głośność na połowę.

Pomimo różnic w rozdzielczości między aparatem głównym Samsunga Galaxy Alpha, a Samsunga Galaxy S5 moim zdaniem jakość obrazu jest w obu przypadkach zbliżona. Jeśli zdjęcia zarejestrujemy w bardzo dobrych warunkach oświetleniowych, to oba smartfony zrobią ze swoich sensorów światłoczułych świetny użytek.

Galaxy Alpha oferuje rozdzielczość 4608x2592 px, czyli około 11,94 Mpx. To około 4 Mpx mniej niż w SGS5, ale jak widać rozdzielczość to nie wszystko. Samsung w obu modelach zastosował równie dobrą (lub zbliżoną) optymalizację sygnału, kompresję oraz podobne algorytmy odszumiające. W rezultacie Galaxy Alpha nie musi się niczego wstydzić. Nieco inaczej niż np. w Xperii Z3 Compact maksymalna rozdzielczość uzyskiwana jest przy panoramicznych proporcjach 16:9.

Oczywiście żaden współczesny smartfon nie zrobi równie dobrych zdjęć w nocy jak w dzień. To nie są profesjonalne lustrzanki w których można wydłużyć manualnie ekspozycję przy zachowaniu bardzo niskiego ISO. Poza tym same matryce są po prostu zbyt małe i zbyt gęsto upakowane pikselami by mogły złapać tę samą ilość światła co sensor w formacie pełnej klatki małoobrazkowej z drogiego D-SLR'a. „Alfa” ze spokojem da radę zastąpić typowy kompaktowy aparat cyfrowy jeśli jesteśmy w stanie zrezygnować z zoomu optycznego.

Przednie fotki mają rozdzielczość 1920x1080 px. Ich jakość jest standardowa (czyli dość słaba). Wystarczają do pstrykania „selfie” i tyle.

Filmy tylne wyglądają niemal identycznie jak te z Galaxy S5. Mamy tutaj do dyspozycji UHD, czyli 3840x2160 px. Obraz prezentuje się lepiej niż z niejednej amatorskiej kamery. Naturalnie Ultra HD trochę waży. Minutowy film może zająć 1 GB przestrzeni w pamięci smartfona dlatego dobrym pomysłem będzie ich regularne zgrywanie na dysk komputera (przypominam, że slotu dla kart pamięci microSD nie ma). Maksymalna przepływność filmów to około 48 Mb/s (H.264, 30 k./s). Sama ścieżka dźwiękowa (stereo) ma 256 kb/s.

Filmy przednie wypadają znacznie gorzej. Ich rozdzielczość to Full HD, a przepływność ok. 16-17 Mb/s, jednak jakość optyki i samego sensora nie powala. Przednie nagrania nie są zbyt szczegółowe (w przeciwieństwie do tylnych).

Galaxy Alpha to nie tylko kawał dobrego sprzętu, ale przede wszystkim doskonałe, taktyczne zagranie ze strony Samsunga. Producent nie pchał do środka wyświetlacza Full HD bo jego obecność tylko zwiększyłaby obciążenie procesora i pośrednio zwiększyła zużycie energii. Realnie widoczna jakość obrazu nie byłaby znacznie wyższa. Tutaj system śmiga aż miło, podobnie jak gry.

Po drugie „Alfa” zadziwiła mnie tym jak dobry pożytek robiła z relatywnie niewielkiej baterii. Procesor Qualcomm Snapdragon 801 MSM8974AC był bardzo wydajny, ale potrafił też przełączyć się w tryb wybitnie energooszczędny. Dzięki temu można było liczyć np. na 12 godzin ciągłego wyświetlania filmów lub 1,5 dnia typowego, umiarkowanego działania.

Takie wyniki uzyskałem w czasie swojej pracy z Galaxy Alpha. Oczywiście wiele zależy od jasności wyświetlacza. Wiadomo nie od dziś, że Super AMOLED'y oferują świetny kontrast, szerokie kąty widzenia i nasycone kolory, ale przy wyższych poziomach jasności potrafią pożerać baterię niemiłosiernie. Na długość pracy ma też duży wpływ intensywność korzystania z transmisji pakietowej przez LTE oraz wbudowanych aparatów. Z tego powodu każdy użytkownik otrzymać może inne rezultaty.

Tym co zaimponowało mi w „alfie” najbardziej była jednak jej obudowa. Różnica w przesiadce np. z Galaxy S5 jest zadziwiająco duża. Obudowa jest imponująco smukła i lekka, a metalowe ramki na brzegach dają zupełnie inne wrażenie dotykowe niż plastiki w „es piątce”. Oczywiście z korzyścią dla Galaxy Alpha.

W konstrukcji znalazło się kilka wodotrysków takich jak czujnik bicia serca. Moim zdaniem jest on niezbyt użyteczny w smartfonie, a znacznie bardziej przydatny w smartwatchu - np. Gear 2. Bardziej użyteczny okazał się skaner linii papilarnych wbudowany w centralny przycisk pod ekranem. Dzięki niemu można było zatwierdzać płatności, odblokowywać ekran i uzupełniać hasła. Z drugiej strony skaner był denerwujący w czasie gdy smartfon spoczywał w uchwycie samochodowym – w takim przypadku znacznie lepiej spisuje się zwykły „wężyk” lub PIN.

Wbudowany aparat tylny oferuje niższą rozdzielczość od tego z SGS5, ale bardzo podobną jakość. Zdjęcia zrobione w dobrym (jasnym) oświetleniu prezentują się bardzo efektownie. Pozytywne wrażenie robią też filmy 4K UHD. Są bardzo szczegółowe i ostre jak żyleta. Szkoda jednak, że w konstrukcji nie znalazło się miejsce na coś tak oczywistego dla użytkowników Androida jak slot kart pamięci microSD. Filmy UHD ważą bardzo dużo, więc trzeba je będzie „zgrywać” z pamięci smartfona na dysk komputera dość często, a... niestety szybkiego złącza micro USB 3.0 też nie ma (jest 2.0).

Galaxy Alpha nie jest smartfonem idealnym, ale naprawdę niewiele mu do tego ideału brakuje.