Zmarłą złożono w trumnie ustawionej w obrębie rowu grobowego, a głowę oparto na kamiennym podkładzie. Przy szczątkach natrafiono na dwie wklęsłe brosze. Na obu stronach ozdób przetrwały drobne skrawki materiału. W tej części Danii to znalezisko należy do wyjątkowo rzadkich.
WIDEOChiny zachwyciły cały świat. Robot pobił rekord sportowca
Jak przetrwały tkaniny z epoki wikingów
W lokalnych warunkach glebowych organiczne włókna z reguły szybko ulegają zniszczeniu. Tym razem kluczowa okazała się korozja metalowych brosz: podczas ich rozkładu uwalniały się sole metali, które zmieniły mikrośrodowisko wokół ozdób i ograniczyły aktywność drobnoustrojów. W efekcie część włókien nie rozpadła się mimo upływu ponad 1,3 tys. lat.
Dla badaczy istotny jest również sposób ułożenia tkanin przy broszach. Fragmenty zachowane po jednej stronie mogą pochodzić z wierzchniej warstwy odzieży, a te po drugiej z elementu noszonego bliżej ciała. Daje to wyjątkową szansę na sprawdzenie konstrukcji stroju i sposobu jego noszenia.
Co naukowcy chcą ustalić
Zabezpieczone włókna przeanalizuje specjalistka od dawnych tkanin Lise Ræder Knudsen. Badania mają objąć m.in. splot, wzory, technikę przędzenia, jakość materiału i typ włókien.
Naukowcy chcą także ustalić, jakie barwy miały zachowane tkaniny. Ulla Mannering i Charlotte Rimstad będą współpracować w ramach projektu Textile Colours of the Viking Age, aby zidentyfikować barwniki i odtworzyć pierwotną paletę ubioru, co może pomóc w pokazaniu sposobu doboru materiałów.
Jedna z brosz nosi ślady wcześniejszej naprawy, dlatego naukowcy zastanawiają się, czy była używana dłużej przez więcej osób. W planach są badania radiowęglowe próbek tkanin oraz datowanie metalowych zabytków. Zestawienie rezultatów ma pomóc rozstrzygnąć, czy brosze i ubranie wykonano w tym samym okresie.
Kolejne analizy
Dodatkowe prace przeprowadzi zespół Anthropology Unit na University of Southern Denmark, który zbada zęby zmarłej. Na ich podstawie naukowcy chcą określić jej wiek, stan zdrowia i dietę, a także sprawdzić możliwe migracje oraz obciążenia fizyczne z dzieciństwa i wczesnej młodości. Pomocne mają być m.in. ślady izotopowe oraz zmiany widoczne w szkliwie.