LG 55SK8100 - test

Seria SK8100 zajmuje trzecie (licząc od dołu) miejsce w gamie telewizorów Super UHD. Uplasowana pomiędzy bliźniaczą SK8000, a wyższą SK8500, ma oferować lepsze parametry od zwykłych telewizorów UHD. Choć nazwa sugeruje, że TV zastępuje ubiegłoroczny model 55SJ810, zmiany są zaskakujące.

LG 55SK8100 jest telewizorem 4K z płaskim wyświetlaczem o przekątnej 55 cali i rozdzielczości 3840 x 2160 pikseli.

W LG 55SK8100 zastosowano wyświetlacz LCD typu IPS pochodzący od firmy LG Display (spółka siostrzana LG Electronics). Subpiksele mają konwencjonalną strukturę RGB. To spora zmiana w stosunku do ubiegłorocznego 55SJ810, który miał kontrowersyjną matrycę RGBW (pisaliśmy o tym m.in. w artyule: Czy warto kupić tani telewizor 4K), z białymi subpikselami.

LG jest jednym z największych na świecie producentów wyświetlaczy LCD typu IPS, nic więc dziwnego, że w swoich telewizorach LCD stosuje właśnie tego rodzaju panele. Ich zaletą jest niska degradacja kolorów pod kątem; wadą ‒ jasna czerń i niski kontrast. Z tego względu 55SK8100 najlepiej spisze się podczas oglądania w dzień lub przy włączonym świetle.

Działanie układu lokalnego wygaszania

Jedną z metod poprawy czerni i kontrastu w telewizorach LCD jest stosowanie lokalnego wygaszania diod LED. W 55SK8100 funkcja ta nosi nazwę „Lok.przyciemn.LED” (LPLED).

Dostępne są 4 opcje:

• Wył.
• Niskie
• Średnie
• Wysokie

Ponieważ diody umieszczono w jednym poziomym pasie wzdłuż dolnej krawędzi ekranu, gdy się one przyciemniają lub wygaszają, tworzą pionowe strefy. Tych stref jest tylko 6 (słownie: sześć), w związku z czym, LPLED nie jest w stanie ani zwiększyć subiektywnego kontrastu, ani kontrastu ANSI. Ponadto, algorytmy są dość agresywne (nawet w najłagodniejszej opcji „niskiej”) w związku z czym nie zalecam stosowania LPLED. Na szczęście układ ten można całkowicie wyłączyć, co jest dobrym rozwiązaniem, bo daje użytkownikowi dużo większą kontrolę nad jakością obrazu. Pod tym względem LG 55SK8100 ma przewagę np. nad telewizorami marki Samsung, w których to wygaszanie jest niestety niewyłączalne.

W trybie „technicolor Ekspercki” maksymalna jasność na pełnoekranowej planszy wyniosła zaledwie 208 cd/m2. To dość niska wartość, ale wynika ona po części z faktu, że telewizor nie ma żadnych otworów wentylacyjnych, a ciepło (którego diody LED mogą wytwarzać sporo, zwłaszcza w trybie HDR) oddaje przez tylną ściankę wykonaną z metalu.

Odwzorowanie barw w trybie „technicolor Ekspercki” było dobre.

Cztery kolory przekroczyły próg postrzegalności, ale błędy nie były duże. Na uwagę zasługuje dobra, niezafałszowana temperatura barwowa bieli w trybie „technicolor”, która była bliska wzorcowej.

Jeśli chodzi o szczegółowe pomiary, to odcienie czerwieni były lekko niedosycone...

... natomiast odcienie barwy pomarańczowej były lekko przesunięte w stronę barwy żółtej.

W sumie było nieźle, choć trzeba pamiętać, że ze względu na jaśniejszą czerń i niski kontrast obrazy na 55SK8100 będą wyglądać inaczej niż na telewizorze z matrycą VA i podobnym poziomem błędów reprodukcji barw ‒ na 55SK8100 barwy wydawać się będą nieco bardziej pastelowe i stonowane.

LG 55SK8100 jest w stanie odwzorować szeroką paletę barw. Do tego celu wykorzystano diody LED pokryte specjalnym luminoforem oraz filtr pasmowozaporowy, a nie kropki kwantowe, co może niektórym sugerować nazwa „Nano Cell”. Pokrycie przestrzeni DCI wyniosło około 76%, co w roku 2018 jest raczej przeciętnym wynikiem - identycznym jak w ubiegłorocznym 55SJ810V.

Warto wspomnieć, że istnieje kilka metod pomiaru pokrycia przestrzeni DCI. Wybrana przeze mnie metoda wykorzystująca CIE1931xy daje niższe wyniki niż ta oparta na CIE1976uv. Z kolei producenci podają pokrycie wg tej drugiej metody, bowiem daje ona większą wartość procentową pokrycia. Pomimo tego, zdaniem wielu specjalistów, metoda oparta o CIE1931xy jest bardziej miarodajna.

Firma LG przyzwyczaiła użytkowników swoich telewizorów do mnogości trybów obrazu: zarówno SDR, jak i HDR. Tych drugich mamy aż sześć...

    1. Żywy @11306K

    2. Standardowy @9782 (domyślny)

    3. Kino domowe @7382K

    4. Kino @6553K

    5. Gra @10183K

    6. technicolor @6548K

...z czego tylko dwa mają poprawną temperaturę barwową: kino i technicolor. Pomiarów dokonałem zatem w tym drugim trybie.

Jasność maksymalna w trybie HDR jest zmienna: na początku pomiaru, na planszy 5% wynosi 370 cd/m2, aby po około 60 sekundach spaść do... 213 cd/m2. Oznacza, to że, najprawdopodobniej, procesor telewizora specjalnie przesterowuje diody (tzw. overdrive), a z chwilą gdy temperatura osiągnie punkt krytyczny, obniża jasność. W związku z tym, na potrzeby poniższego wykresu przyjąłem wartość średnią (292 cd/m2).

Nie da się ukryć, że 55SK8100 ma niewielkie rezerwy jasności i zarówno jasność szczytowa (370 cd/m2), jak i długotrwała (213 cd/m2) to osiągi bardzo skromne. Wrażenia subiektywne z oglądu filmów potwierdziły, że to zdecydowanie zbyt mało aby poczuć chociażby przedsmak prawdziwego HDR-u.

Na szczęście charakterystyka jasności w trybie HDR była niezniekształcona...

... co pozytywnie odróżnia 55SK8100 od nieco pod tym względem zmanipulowanego poprzednika (55SJ810V).

Gradacja jasnych detali w trybie HDR

W trybie HDR bardzo ważne jest aby telewizor był w stanie pokazać szczegóły w światłach (jasnych partiach obrazu). Podobnie jak większość telewizorów z tej półki cenowej, 55SK8100 ma z tym kłopoty: kanały czerwony i magenta pokazują szczegóły do ok. 70%, czyli w zakresie pomiędzy 400 a 1000 cd/m2; pozostałe kanały ‒ na poziomie 75% czyli ok. 1000 cd/m2. Oczywiście detale na tysiącu nitów zostaną pokazane z dużo niższą jasnością (tone mapping), bowiem telewizor nie osiąga nawet jednej trzeciej wymaganej jasności dla tego poziomu.

Za ostrość i płynność ruchu odpowiada funkcja o dobrze znanej z innych telewizorów LG nazwie TruMotion.

Na wymagających planszach testowych obiekty ruchome traciły od czasu do czasu chwilowo swoją ostrość, ale w dużo mniejszym stopniu niż w poprzedniku (LG 55SJ810V). Funkcja Motion Pro, która debiutuje w tym roku w telewizorach LG, zwiększa ostrość ruchu na planszach kontrolnych, ale w praktyce jej znaczenie będzie małe ze względu na bardzo duży spadek jasności, a przecież 55SK8100 ma i tak już niską jasność maksymalną.

Podczas oglądania futbolu (sprawdziłem cztery mecze na kanałach Eleven Sports oraz mecz Brazylia-Chorwacja w TVP), bezpośrednio za bardzo szybko poruszającą się (tj. mocno kopniętą) piłką, tuż za nią widać było ciemną smugę o długości 1/3-1/2 średnicy piłki, czego nie zauważyłem ani w 55SJ810, ani w telewizorach konkurencyjnych (np. Sony 55XF8505 z matrycą IPS).

Na szczęście nie zauważyłem innych negatywnych zjawisk w rodzaju pionowych pasów, czy efektu brudnego ekranu.

W sumie, odwzorowanie ruchu przez 55SK8100 oceniam jako średnie: matryca jest co prawda klasy 120Hz, ale ma dość długi czas reakcji (co jest dość typowe dla niektórych IPS-ów).

W trybie "gra", na sygnale 1080/60p, opóźnienie sygnału wyniosło 13,4 ms.

To świetny wynik.

LG 55SK8100 poprawnie odtworzył zdecydowaną większość testowych plików, w tym pliki wideo 4K o rozdzielczości pionowej większej od 2160 linii. Niestety, przy odtwarzaniu z dysku sieciowego (NAS-a) pliki „tp” nie były widoczne.

Telewizor nie oferuje opcji sortowania plików wideo. Do dyspozycji są dwa widoki:

• miniatur (domyślny)

• oraz listy

Osobiście preferuję ten drugi, bowiem ikony zajmują mniej miejsca, a dodatkowo widać informację  o wielkości pliku. W sumie, możliwości w zakresie odtwarzania plików wideo na LG 55SK8100 oceniam jako bardzo dobre.

Ciekawostką LG 55SK8100 jest tryb galeria. To miły ukłon nie tylko w stronę miłośników sztuki, lecz także wszystkich dbających o niekonwencjonalny wygląd własnego salonu. Tryb ten pozwala na wyświetlanie obrazów lub własnych zdjęć i sprawia, że telewizor nie przypomina więcej „czarnej dziury na ścianie”.

Warto zaznaczyć, że dedykowane do wyświetlania dzieł sztuki konkurencyjne telewizory o tej samej przekątnej ekranu potrafią być są aż dwa razy droższe.

Gdy dostałem informację, że do testów dostanę model 55SK8100 sądziłem (przez podobieństwo symbolu), że jedzie do mnie następca ubiegłorocznego 55SJ810. Tymczasem oba telewizory, pomimo podobnych nazw, nie są takie same.

• 55SJ810 miał matrycę IPS RGBW, 55SK8100 ma IPS RGB (za co otrzymuje plusa);
• 55SJ810 ma ponad dwa razy wyższą jasność w trybie HDR niż 55SK8100,
• 55SJ810 w chwili debiutu kosztował 6499 zł; 55SK8100 ‒ 5299 złotych (1200 zł mniej).

Jak widać, różnice są spore, co sugeruje, że producent chciał stworzyć bardziej przystępny produkt dostępny dla szerszej grupy odbiorców (stąd niektóre parametry techniczne są nieco gorsze, ale też dużo niższa cena).

W sumie, po zakończeniu testów, mogę stwierdzić, że LG 55SK8100 to dość oryginalny telewizor 4K. Można by go ewentualnie polecić wszystkim miłośnikom matryc IPS, którzy szukają ładnego telewizora o atrakcyjnym wyglądzie, dobrej jakości wykonania, z nietuzinkowym systemem operacyjnym, nieprzejaskrawionymi i nieprzesyconymi barwami oraz całkiem niezłym dźwiękiem. Moim zdaniem 55SK8100 spisze się dobrze przy oglądaniu „spokojnych treści” SDR w rodzaju wiadomości, programów publicystycznych i rozrywkowych, przy założeniu, że będziemy z niego korzystać w ciągu dnia lub przy włączonym świetle. Miłośnikom sztuki z pewnością przypadnie do gustu oryginalna funkcja „galeria”, której próżno szukać np. w telewizorach japońskich.