Systemy operacyjne

Konsola

opublikowano przez marcinw w dniu 2010-06-07

Ubuntu i Mint dosyć mocno dbają o to, aby użytkownik mógł zrobić wszystko w okienkach. Jest również inne rozwiązanie, z  którym systemy uniksopodobne są kojarzone, czyli konsola czy - jak kto woli - linia komend albo terminal. Historycznie jest ona starsza niż środowiska graficzne i jest o wiele bardziej rozbudowana niż ta w  Windows.

Użytkownik wpisuje szereg poleceń (ich składnia częściowo zależy od tego, z jakiego rozwiązania, czyli tzw. powłoki korzysta), a one w formie tekstowej pokazują rezultaty. Wynik działania jednego może być przekazany do innego i mówimy tutaj o "potokach". Przykładowo: "ls" pokaże spis plików i katalogów w katalogu, w którym się znajdujemy, a "ls | more" podzieli ten spis na strony (żeby przejść do kolejnej, niezbędne będzie naciśnięcie klawisza). Takie przekazywanie możemy stosować wielokrotnie, systemy uniksopodobne mają zresztą wiele małych narzędzi, które potrafią zrobić praktycznie wszystko z przekazywanymi wynikami.

Kilka odpowiedników poleceń z linii komend Windows:

  • "dir" to "ls"
  • "ipconfig" to "ifconfig"
  • "copy" to "cp"
  • "move" to "mv"
  • "cd" to "cd"

Żeby zobaczyć pomoc do jakiejś komendy, wystarczy wpisać "man nazwa_komendy". Aby z kolei zadziałała ona w tle (zanim się zakończy, my mamy znów dostęp do terminala i możliwość wydawania poleceń), na jej końcu należy dodać spację i "&".

Pracę w konsoli możemy sobie ułatwić wykorzystując np. Midnight Commandera (komenda "mc") naśladującego nieśmiertelnego Norton Commandera - dla osób, które nie kojarzą tego drugiego, jest to to rozwiązanie w stylu Total Commandera.

Wspomniałem o powłokach - są bardzo różne, wiele ma swój język programowania (możliwość uruchamiania skomplikowanych skryptów). Dla ciekawych: Ubuntu i Mint standardowo proponują powłokę bash.

Konsola jest dostępna jako oddzielny program w menu środowisk graficznych. Alternatywnie: zawsze mamy dostęp do maksymalnie sześciu terminali (kombinacja klawiszy CTRL+ALT+F1 do CTRL+ALT+F6), a środowisko graficzne, o ile jest oczywiście uruchomione, zobaczymy ponownie po użyciu CTRL+ALT+F7.