AMD walczy ceną - test nowych i tanich procesorów

Polecamy: TOP-10 procesory

Ostatnia premiera procesorów Intela - Core i3 z serii 500 i Core i5 z serii 600 - wprowadziła niemałe zamieszanie na rynku. Te 32-nanometrowe procesory uderzyły bezpośrednio w ofertę najtańszych układów AMD. Na reakcję nie trzeba było długo czekać. Dokładnie trzy tygodnie później Zieloni odświeżają ofertę procesorów. Na rynek trafia Athlon II X2 255, Athlon II X3 440, Athlon X4 635, a także Phenom II X2 555BE i energooszczędny Phenom II X4 910e.

Czy te procesory będą w stanie skutecznie konkurować z wprowadzonymi niedawno budżetowymi Nehalemami? Czy nowe procesory to coś więcej niż tylko przyspieszone wersje starych i dobrze znanych konstrukcji? I w końcu: czy AMD jest w stanie konkurować z Intelem czymś więcej niż tylko ceną?

Tym razem AMD nie wprowadza na rynek niczego spektakularnego. Firma odświeża tylko konkretne serie procesorów o nowe, wydajniejsze modele. Warto jednak zauważyć, że są tańsze od swoich poprzedników, przez co zastępowane modele także stanieją. Zatem niejako przy okazji, pod przykrywką premiery, AMD po raz kolejny obniża ceny swoich układów. Czy to jedyny sposób na walkę z Intelem? Zanim zaczniemy to analizować, przyjrzyjmy się najnowszym procesorom. Jak zawsze wszystkie dane zebrałem dla was w tabelkach. Najpierw zapoznajcie się z parametrami poszczególnych układów, natomiast komentarz jest na samym dole:

Zestawienie dwurdzeniowych procesorów z rodziny AMD Athlon II X2:

Zestawienie trzyrdzeniowych procesorów z rodziny AMD Athlon II X3

Zestawienie czterordzeniowych procesorów z rodziny AMD Athlon II X4

Zestawienie dwurdzeniowych procesorów z rodziny AMD Phenom II X2 

Zestawienie czterordzeniowych procesorów z rodziny AMD Phenom II X4 

Niestety nie mamy dla was zrzutu ekranowego CPU-z z nowego Phenoma II X4 910e, ponieważ tego procesora nie otrzymaliśmy do testów.

Nowe procesory w zdecydowanej większości nie wprowadzają żadnych nowości. Jedyną zmianą względem poprzednich modeli jest podniesienie domyślnego mnożnika o pół punktu, przez co taktowanie wzrosło o 100 MHz. Drobne odstępstwo od tej reguły prezentuje Phenom II X2 555BE, ponieważ tutaj zmieniła się rewizja rdzenia z C2 na C3, co przynajmniej w teorii powinno spowodować wzrost możliwości podkręcania. Oczywiście, jak już wspomniałem wcześniej, warto zwrócić uwagę na ceny. Nowości, poza Athlonem II X2 255, są tańsze niż  poprzednicy, zatem cena wszystkich procesorów w danej serii zostanie obniżona. Niewiele tych zmian, jak na premierę procesorów, która ma pomóc AMD w walce z Core i3-500/Core i5-600.

Oczywiście tylko najtańsze procesory Intela są w stanie cenowo konkurować z produktami AMD. Seria Core i5-600 jest już znacznie droższa: na tyle droga, że cenowo w zasadzie powinniśmy zestawiać ją Phenomami II X4. Dla przypomnienia zestawienie najnowszych produktów Intela:

Intel Pentium G9650 oraz Core i3 serii 500

Core i5 serii 600

To tyle, jeśli chodzi o zestawienie tabelkowe. Czas przejść do wyników wydajności. W teście szczególną uwagę zwracamy na aspekt ekonomiczny. Skoro AMD postanowiło walczyć z Intelem głównie ceną - ale czy na pewno? - to trzeba również i ten aspekt zbadać. 

Do testu postanowiłem złożyć dwie ekonomiczne platformy. Jedną dla procesorów AMD, drugą dla procesora Intela. Pamiętajcie, że mamy do czynienia głównie z procesorami dla niższych segmentów rynku. Świadczą o tym ich ceny, dlatego płyta główna również będzie ekonomiczna. Ostatecznie chodzi przecież o to, aby sprawdzić jakie rozwiązanie będzie oferowało najwyższy stosunek możliwości do ceny. Jako że układy Intela mają wbudowaną grafikę, aby osiągnąć podobny efekt płyta główna dla procesorów AMD będzie miała zintegrowany układ graficzny. Ostatecznie do testu wybrałem następujące komponenty:

W chwili pisania tekstu były to najtańsze dostępne płyty główne spełniające moje założenia.

Ostatecznie po testach wydajności zintegrowanej grafiki dołożymy do zestawu wydajną kartę graficzną i sprawdzimy, jak ten zachowuje się w takiej konfiguracji. Testową kartą będzie ATI Radeon 4890 (taktowanie domyślne).

Podczas testów płyty główne miały zainstalowany najnowszy dostępny BIOS. Po aktualizacji BIOS-u przywracałem ustawienia domyślne (load setup defaults). Mechanizmy oszczędzania energii Cool'N'Quiet oraz Speed-Step były włączone, podobnie postąpiliśmy z mechanizmem Turbo Boost.

Na tak skonfigurowanej platformie testowej instalowany był system Windows 7 Ultimate w wersji 64-bitowej. Po instalacji systemu instalowałem wszystkie dostępne aktualizacje poprzez Windows Update a następnie zestaw najnowszych sterowników do wszystkich komponentów.

Na tak przygotowanym systemie były instalowane i uruchamiane aplikacje testowe. Dla każdej płyty głównej system był instalowany osobno na czysto. Konfiguracja systemu operacyjnego nie była zmieniana od wartości domyślnych – nie przeprowadzałem żadnej optymalizacji dla uzyskania większej wydajności.

Do testów użyłem następujących programów:

To znany i ceniony przez wszystkich benchmark kart graficznych. Na potrzeby testów procesorów wykorzystamy jedynie część pełnego przebiegu testów - testy CPU. Interesują nas zatem wyniki CPU Score, oraz cząstkowe CPU1 i CPU2. Im większy uzyskany wynik, tym lepiej.

1. Uruchamiamy program 3D Mark 2006
2. Nie zmieniamy żadnych wartości domyślnych
3. Klikamy przycisk „Run 3DMark”
4. Po zakończeniu testów pokaże się okno 3DMark Score, klikamy przycisk „Details” i odczytujemy wyniki

To prawdziwy kombajn służący do testowania różnych podzespołów komputera. W tym teście wykorzystamy dwa zestawy benchmarków - Procesor Arithmetic oraz Procesor Multi-Media Benchmark. Oba dają łącznie pięć wyników, dwa dla ALU oraz trzy dla FPU. Im większy uzyskany wynik, tym lepiej. Jak uzyskać taki wynik?

Program mierzący wydajność procesora za pomocą renderingu sceny 3D. Umożliwia on zbadanie wydajności pojedynczego rdzenia, a także łącznej wydajności wszystkich rdzeni w tym także tych uzyskanych dzięki technologii Hyper-Threading. Niejako przy okazji możemy stwierdzić, jak dobrze skalują się procesory z więcej niż jednym rdzeniem. Wbrew pozorom nie obserwujemy liniowego wzrostu wydajności po dołożeniu kolejnej jednostki wykonawczej. Im większy uzyskany wynik, tym lepiej.

1. Uruchamiamy Cinebench R10
2. W oknie głównym po lewej stronie klikamy przycisk „Star All tests”
3. Po zakończeniu testów odczytujemy wyniki, z CPU Benchmark i OpenGL Benchmark po lewej stronie.

Kolejna aplikacja ze stajni Futuremark, program testuje ogólną wydajność komputera symulując pracę normalnych aplikacji. Na potrzeby testu podamy wszystkie wyniki cząstkowe poszczególnych testów bez zagłębiania się się w ich wewnętrzne składowe. Im większy uzyskany wynik, tym lepiej.

Jest programem służącym do szyfrowania danych. Specjalnie na Waszą prośbę dodajemy go do naszego zestawu aplikacji testowych. Program ma wbudowanych benchmark, który w naszym przypadku wykonywany był na pliku o wielkości 1GB. Podajemy tylko wartość średnią (Mean) dla pierwszych trzech algorytmów szyfrowania: AES, Twofish oraz Serpent. Wynik podawany jest w MB/s, im więcej tym lepiej.

1. Uruchamiamy TrueCrypt
2. Z menu Tools wybieramy opcję Benchmark
3. Jako Buffer Size wybieramy 1GB
4. Klikamy przycisk Benchmark
5. Odczytujemy wartość Mean dla algorytmów Twofish, AES, AES-Twofish

1. Uruchamiamy Super PI
2. Klikamy menu Calculate(C)
3. W okienku Setting wybieramy wartość 1M i klikamy OK
4. Po zakończonym teście "PI calculation is done!" klikamy OK i odczytujemy wynik
5. Klikamy menu Calculate(C)
6. W okienku Setting wybieramy wartość 32M i klikamy OK
7. Po zakończonym teście "PI calculation is done!" klikamy OK i odczytujemy wynik

Fraps jest programem wspomagającym wykonywanie testów FPS w grach, które nie zostały wyposażone we własny w mechanim testowy.Dzięki niemu możemy sprawdzić ilość klatek na sekundę w dowolnej grze działającej pod systemem Windows wykozystującą bibliotekę DirectX. Otrzymujemy wynik w klatkach na sekundę, im więcej tym lepiej. Jak uzystakć wyniki?

1. Uruchamiamy program Fraps
2. Klikamy zakładkę "FPS"
3. W lewym dolnym rogu okienka, w sekcji "Save detailed benchmark statistics" zaznaczamy ptaszki przy opcjach "MinMaxAvg" oraz "FPS"
4. Minimalizujemy Frapsa. Ikonka programu będzie widoczna w obszarze systemowym.
5. Uruchamiamy testowaną grę, w prawym górnym rogu powinna być widoczna dynamicznie zmieniająca się liczba klatek na sekundę.
6. Wybieramy dogodny moment i rozpoczynamy benchmark przyciskiem F11, licznik FPS w tym momencie zniknie z ekranu
7. Po (domyślnych) 60 sekundach licznik FPS powinien pojawić się na ekranie. Na tym etapie pomiar został zakończony
8. Wyłączamy grę i przechodzimy do katalogu gdzie został zainstalowany Fraps. Domyślnie jest to C:\Fraps
9. W katalogu benchmark odnajdujemy dwa pliki z rozszerzeniem csv z wynikami pomiarów.

1. Uruchamiamy HardwarOC Crysis / Crysis Warhead Benchmark
2. Klikamy na „Resolution & screen” z menu Benchmark
3. Zaznaczamy ptaszki przy rozdzielczości 1024x768, 1280x1024 oraz przy „Custom Resolution”
4. W wolnych polach wpisujemy odpowiednio 1680 i 1050
5. Na dole w sekcji Quality wybieramy opcję „High”
6. Klikamy „Run >>” po lewej stronie na dole.
7. Po zakończeniu testu program wyświetli okno przeglądarki Internetowej z wykresem
8. Spisujemy wartości Min, Avg, Max dla każdej wybranej rozdzielczości.
9. Powtarzamy procedurę zaznaczając w sekcji Quality opcję Very High
10. Odznaczamy ptaszek przy rozdzielczości 1024x768
11. Klikamy ponownie „Run >>”
12. Spisujemy wartości Min, Avg, Max dla obu przetestowanych rozdzielczości

Wszystkie aplikacje testowe były uruchamiane w najnowszych dostępnych w dniu testów wersjach. Podczas testów jedyną uruchomioną aplikacją w systemie była aplikacja testowa. O ile nie zaznaczono tego w procedurze testowej, poszczególne opcje programów nie były zmieniane.

Pomiary zużycia prądu, podobnie jak w poprzednim teście Core i3/i5, wykonałem w dwóch konfiguracjach. W przypadku gdy platforma pracowała na zintegrowanej na płycie głównej grafice oraz po instalacji samodzielnej karty graficznej. Jak zawsze pomiarów dokonałem w czterech stanach:

- 1.W BIOS-ie zaraz po włączeniu zasilania. Tutaj zazwyczaj nie działają żadne mechanizmy zwalniania czy przyspieszania taktowana procesora, a także mechanizmy zmniejszania poboru energii.

  - 2. Na pulpicie Windows w stanie całkowitej bezczynności. Menadżer zadań Windows wskazywał zerowe obciążenie procesora, a program do kontroli częstotliwości taktowania rdzenia wskazywał, że procesor pracuje w maksymalnie oszczędnym stanie.

  - 3. Na pulpicie Windows w stanie maksymalnego obciążenia jednego rdzenia. Menadżer zadań Windows wskazywał obciążenie 50% dla procesorów dwurdzeniowych, 25% dla procesorów czterordzeniowych oraz 12.5% dla procesorów czterordzeniowych obsługujących technologię Hyper-Threading. Do obciążenia CPU wykorzystałem Super-PI

  - 4.Na pulpicie Windows w stanie maksymalnego obciążenia wszystkich rdzeni, w tym tych udostępnionych przez Hyper-Threading. Menadżer zadań Windows wskazywał obciążenie 100% niezależnie od ilości rdzeni w jaką był wyposażony CPU. Do obciążenia CPU wykorzystałem Cinebench R10.

Zamiast komentarza do wyników otrzymanych w tym teście, mógłbym równie dobrze wstawić komentarze jakie przygotowałem do testu Core i3/i5. Ponieważ wyniki tak naprawdę nie zmieniły się w ogóle. Oczywiście w testach syntetycznych, na cyferkach jakieś zmiany widać, ale co to oznacza - tak naprawdę - dla użytkownika? Tam, gdzie procesory AMD radziły sobie dobrze, nadal radzą sobie dobrze. Tam, gdzie były problemy, problemy pozostały.

Wprowadzenie nowych procesorów, których taktowanie różni się o zaledwie 100 MHz od poprzednich modeli, z punktu widzenia wydajności ma po prostu niewielkie znaczenie. Dla zwolenników numeracji absolutnej jest to zmiana na poziomie około 3% na plus. Ten trzyprocentowy wzrost wydajności arytmetycznej przekłada się może na 1% wzrost wydajności ogólnej, czyli wartość całkowicie nieodczuwalną z punktu widzenia użytkownika. Skoro zmiany nie widać, po co ją wprowadzać? Moim zdaniem powód był zupełnie inny. Chodziło o zmianę cen - na jeszcze przystępniejsze dla zwykłego użytkownika. Walka cenowa to jeden z niewielu asów w rękawie AMD, z którym Intel w zasadzie niewiele może zrobić. Przeanalizujmy zatem inny współczynnik: stosunek ceny do wydajności.

Na początek ceny samych procesorów, ale już nie w dolarach, ale względem najtańszego procesora w teście, czyli Athlona II X2 255. On będzie stanowił 100%. 

Różnica między najtańszym a najdroższym procesorem w teście jest ogromna. Wynosi bowiem 265%, lub jak kto woli - najdroższy układ jest 2,65 razy droższy od najtańszego. Czy jest od niego 2,65 razy szybszy? Oczywiście nie. W skrajnym przypadku różnica wynosić będzie nieco ponad 2x, średnio natomiast tylko około 50% - napisałem "tylko", ale to tak naprawdę ogromna różnica. Niemniej czy taki wzrost wydajności uzasadnia wzrost ceny? To zestawienie pokazuje niewiele. Zróbmy jeszcze jedną kalkulację.

Tym razem policzymy cenę zestawu płyta główna + pamięć + procesor. W chwili pisania tego tekstu Gigabyte GA-H55M-S2H kosztuje 329 zł, natomiast GA-MA785GM-US2H - 272 zł. Pamięć dla platformy AMD to wydatek 329 zł, a dla Intela 411 zł. Do tego trzeba doliczyć cenę procesora wg schematu: cena w dolarach x kurs dolara + podatek VAT = szacowana cena końcowa procesora.

Dzisiejszy (czyt. w chwili pisania artykułu) kurs dolara to 2,87 zł. Zatem cena naszego wzorcowego Athlona II X2 będzie wynosiła 74 x 2,87 x 1,22 = 259 zł, a Core i5 661 196 x 2,87 x 1,22 = 686 zł. Oczywiście do tych cen należy doliczyć marżę sklepu, ale nie o to tutaj chodzi. Zobaczcie do czego zmierzam. Po doliczeniu ceny płyty głównej i pamięci, zestaw z Athlonem II X2 255 kosztuje 860 zł, a zestaw z Core i5 661 - 1426 zł. Jeśli tak podejdziemy do kwestii ceny, to wykres przedstawia się następująco:

Okazuje się, że przy tak policzonych cenach zestawu dysproporcje cenowe między zestawami znacznie spadły. Teraz w skrajnym wypadku różnica między najtańszym a najdroższym procesorem w teście wynosi 1,66x. Pamiętajcie, że nadal zestawiamy ze sobą Athlona II X2 255 oraz Core i5 661. A co się stanie, jeśli doliczymy do tego cenę pozostałych komponentów? Trzeba doliczyć obudowę, zasilacz, dysk twardy, a w większości przypadków także kartę graficzną. Nie mówiąc już o reszcie peryferiów.

Zrobimy jeszcze jedną symulację: tym razem złożymy cały zestaw komputerowy. Oczywiście wszystkie komponenty będą wspólne dla wszystkich testowanych procesorów. Żeby już nie wdawać się w szczegóły powiem, że pozostałe komponenty kosztowały razem około 2500 zł. W tej cenie wliczony jest jeden z tańszych monitorów LCD 22'', tani Radeon 4890, dobrej klasy obudowa z zasilaczem, system operacyjny oraz klawiatura i myszka. W tym zestawieniu kompletny komputer z Athlonem II X2 255 kosztuje ok. 3360 zł, a Core i5 661 ok. 3926 zł. Na wykresie nadal będziemy mieli relację procentową:

Zobaczcie, jak bardzo wyrównały się ceny zestawów wyposażonych w poszczególne procesory. Dzieje się tak dlatego, że na tym ostatnim wykresie cena procesorów ma stosunkowo niewielki udział procentowy w cenie całości. Core i5 661 jest już tylko o 17% droższy od najtańszego Athlona II X2 255.

Dlaczego o tym piszę? Otóż te dwa ostatnie wykresy mają kluczowe znaczenie dla kupujących. Cenę całej platformy będzie rozważała osoba kupująca nowy komputer, cenę zestawu płyta + procesor + pamięć będzie rozważała osoba przeprowadzająca gruntowną modernizację starszego zestawu. Oczywiście nie wątpię, że znajdą się przeciwnicy takiej metody analizowania wydajności procesorów - w końcu nasze zestawienie jest w pewien sposób sztuczne. Ale czy na pewno do końca tak jest? Zwrócicie uwagę, że analizowałem w ten sposób wydajność dwóch praktycznie najszybszych normalnie rozważanych procesorów dwurdzeniowych. Pierwotnie różnica w ich cenie jest zatrważająca. Intel jest prawie 3x droższy (!). Jednak jeśli podejdziemy do tematu globalnie, okazuje się że ta różnica bardzo szybko maleje i to  drastycznie.

Porównując ceny samych procesorów AMD ma ogromną przewagę na Intelem. Niemniej w zdecydowanej większości przypadków nie kupujemy samego procesora. Bardzo niewielki odsetek osób ma zestaw przystosowany do bezpośredniej wymiany samego procesora. W dużej części przypadków wymienić należy płytę główną, procesor i pamięć, dlatego ten środkowy wykres stosunku wydajności do ceny będzie najczęściej brany pod uwagę. Niestety ze szkodą dla AMD.

W jeszcze prostszej sytuacji są osoby chcące zakupić cały nowy zestaw. Dla nich dysproporcja między cenami procesorów, pomimo pozornie ogromnego znaczenia, tak naprawdę faktycznie nie bardzo się liczy. Raz jeszcze przypominam, że przy różnicy cen procesorów sięgających 265% cena zestawu różni się o zaledwie 16%. To moim zdaniem bardzo mało. A jak wy uważacie, drodzy czytelnicy?