Testy monitorów LCD: Hyundai T236LD i T270WH

Przetestowaliśmy dwa monitory marki Hyundai, modele T270WH (27") i T236LD (23"). Monitory mają nie tylko różne przekątne, ale także inną stylistykę, ergonomię oraz zastosowane podświetlanie. Model 23-calowy oferuje podświetlanie krawędziowe LED Edge, dzięki czemu zużywa niewiele prądu.

Oba monitory dość dobrze nadają się do zastosowań multimedialnych. Mają też wbudowane głośniki, które będą przydatne w trakcie przeglądania prezentacji, posługiwania się komunikatorami takimi jak Skype, czy też do odtwarzania zwykłych dźwięków systemowych, ponieważ w przypadku gier i filmów lepiej zdecydować się na zewnętrzny zestaw, np. 2.1.

Urządzenia oferują rozdzielczość Full HD, więc dobrze radzą sobie z filmami wysokiej jakości, a duża powierzchnia robocza pozwala na wielozadaniowość i otwieranie wielu okienek/aplikacji.

Jak dokładnie wygląda sytuacja ze zużyciem energii, jakością obrazu, równomiernością podświetlenia oraz funkcjonalnością i ergonomią przekonamy się jak zwykle w trakcie lektury artykułu.

Ten monitor jest przedstawicielem standardowych modeli skierowanych do użytku domowego. Z jednej strony trudno znaleźć w nim cechy wyróżniające się i nietypowe, z drugiej strony nie można też doszukać się poważnych wad.

Normą jest niestety, że producenci nie oferują w tym przedziale cenowym szerokiej ergonomii i funkcjonalności, ale nie musi się to wiązać z niską jakością wykonania i mało atrakcyjną stylistyką. Tak też jest w przypadku tego modelu. Okrojono go niemal z całej ergonomii, ale w zamian zaoferowano cieniutką obudowę, wysoką rozdzielczość matrycy i krawędziowe podświetlanie LED.

Przednia ramka otaczająca wyświetlacz wykonana jest w całości z czarnego błyszczącego plastiku, więc pracując w silnie oświetlonym pomieszczeniu możemy oczekiwać niezbyt przyjemnych odblasków. Powierzchnia silnie przyciąga kurz, ale jest dość odporna na zarysowania. Na szczęście samą matrycę wyposażono w matową powłokę, która bardzo skutecznie rozprasza światło, nie zniekształcając przy tym obrazu.

Producent deklaruje, że głębokość obudowy ekranu nie przekracza 18,5 mm. Jest to jednak tylko częściowo prawda, gdyż taki wymiar notujemy jedynie u góry ekranu, natomiast dół jest ponad dwa razy "grubszy".

Jeśli chodzi o możliwości regulacji położenia ekranu, to są one niemal zerowe. Ekran możemy jedynie pochylić do przodu o 5 stopni i do tyłu o 20. Zabrakło punktów montażowych systemu VESA.

» Zobacz pełną specyfikację na stronie producenta

Zestaw złaczy sygnałowych jest ubogi. Oprócz złącza DVI-D z obsługą HDCP do dyspozycji użytkownika oddano tylko analogowe D-Sub, przydatne przy współpracy z laptopem. Jest też jedno wejście audio (mini-jack 3,5 mm).

Brakuje złącza HDMI, które byłoby przydatne przy podłączeniu konsoli do gier (np. PlayStation 3). 

Docenić można za to podświetlanie LED Edge. Nie zapewni lepszej jakości obrazu niż typowe monitory LCD z lampami CCFL, niemniej pozytywnie wpłynie na zużycie prądu - to będzie wyraźnie mniejsze.

Szerokie przyciski panelu ustawień odnaleźć można w prawym dolnym rogu ramki, natomiast pod nią widoczne są szczeliny stereofonicznego układu głośników. Ich jakość jest przeciętna. Tony średnie są wystarczająco mocne i wyraźne, ale soprany i basy nie są za dobre.

Tył obudowy jest praktycznie pozbawiony wszelkich ozdób. Wykonano go z jednego kawałka matowego plastiku dobrej jakości, który jest bardzo odporny na zarysowania i dobrze rozprasza światło.

Cała konstrukcja waży 3,8 kg i opiera się na małej i lekkiej podstawce wykonanej w całości z błyszczącego plastiku. Wyposażono ją w cztery maleńkie gumowe nóżki, które nie zapewniają dobrej przyczepności do podłoża, a wysoko położony środek ciężkości sprawia, że urządzenie chwieje się dość mocno przy wybieraniu ustawień.

Panel dostępu do ustawień pozwalających kontrolować charakterystykę monitora usytuowany jest na dole, z prawej strony ramki. Widnieje tam pięć przycisków: "Auto", którym wybierzemy źródło sygnału lub wyjdziemy z menu, "-", którym wykonamy ruch w górę, w lewo lub wybierzemy predefiniowany tryb obrazu, "+" służący do zmiany głośności, ruchu w górę lub w prawo oraz "Menu", którym otworzymy menu główne lub zatwierdzimy akcję. Ostatnim przyciskiem jest włącznik, obok którego umieszczono niebieską diodę LED.

Sam interfejs oferuje użytkownikowi niewiele opcji. Oprócz jasności, kontrastu, ostrości, ustawienia kolorów lub wyboru trybów fabrycznych i źródła obrazu możemy jedynie włączyć opcję kontrastu dynamicznego, wybrać język (w tym polski) i skonfigurować wyświetlanie menu OSD. Jeśli zechcemy powrócić do ustawień domyślnych możemy skorzystać z opcji RESET.

Interfejs jest prosty i dość czytelny, ale poruszanie się po nim niestety nie należy do przyjemnych. Opóźnienia w reakcji na naciśnięcie przycisku sięgają nawet 1-2 sekund, co wyraźnie ogranicza komfort użytkowania.

Producent oferuje kilka predefiniowanych trybów wyświetlania obrazu, w skład których wchodzą takie opcje jak: Standard, Tekst, Internet, Gra, Film, Sport. Wartości profili kolorów sprawdziliśmy dla takich ustawień jakie zaleca producent. Kolory z kolei sprawdzaliśmy przy ustawieniu Standard.

• Ustawienie Standard

rzeczywista temperatura barw 6900K, luminancja 206,4 cd/m2

• Ustawienie Tekst

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 68,3 cd/m2

• Ustawienie Internet

rzeczywista temperatura barw 6700K, luminancja 109,8 cd/m2

• Ustawienie Gra

rzeczywista temperatura barw 6700K, luminancja 149,7 cd/m2

• Ustawienie Film

rzeczywista temperatura barw 6800K, luminancja 187,8 cd/m2

•Ustawienie Sport

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 236,5 cd/m2

Sytuacja z luminacją i temperaturą barwową w przypadku tego monitora wygląda dość dobrze. Producenci przyzwyczaili już nas do tego, że oferowane przez nich fabryczne tryby obrazu cechują się stanowczo zbyt wysokimi poziomami jasności. Na szczęście w tym modelu dostępne opcje różnią się od siebie. To bardzo dobrze! Do wyboru mamy zarówno ustawienia ciemne, takie jak Tekst czy Internet, jak i jasne – Standard lub Sport. Luminancję najbliższą optymalnej zapewnia tryb Gra.

W teście tradycyjnie wykorzystaliśmy kolorymetr Eye One Display 2. Ustawiliśmy kontrast na 50% i temperaturę barw 6500K. Aby ją uzyskać należało ustawić skłądowe kolorów w następujący sposób:

R = 53

G = 51

B = 43

Optymalny poziom luminancji (ok. 140 cd/m2) uzyskaliśmy przy ręcznie ustawionych składowych kolorów, jasności 54% i kontraście 50%. Krzywa kolorów jest wtedy słaba nawet jak na monitor z matrycą TN, jednak wystarczająco dobra do większości prostych zastosowań domowych.

Producent obiecuje luminację maksymalną na poziomie 250 cd/m2. Przeprowadzone analizy nie do końca to potwierdzają. Maksymalną wartość 232,9 cd/m2 otrzymaliśmy dla jasności oraz kontrastu ustawionych na 100. Po zmniejszeniu samego kontrastu do połowy luminacja spadła delikatnie do 229,9 cd/m2.

Jasność 100, kontrast 100

Jasność 100, kontrast 50

Następny test polegał na zmierzeniu poziomów luminancji. Monitor ustawiliśmy na 6500K (R=53, G=51, B=43) i wybraliśmy kontrast 50%. Wyniki:

• 0% = 28,6 cd/m2
• 10% = 48,9 cd/m2
• 20% = 69,8 cd/m2
• 30% = 90,4 cd/m2
• 40% = 111,3 cd/m2
• 50% = 131,2 cd/m2
• 60% = 151,0 cd/m2
• 70% = 165,8 cd/m2
• 80% = 190,3 cd/m2
• 90% =  211,2 cd/m2
• 100% = 229,9 cd/m2

Co 10% jasność rośnie zauważalnie. Zmniejszenie jej ustawień do zera sprawia, że praca nawet w bardzo ciemnym pomieszczeniu nie będzie zbyt komfortowa, natomiast powyżej 60% jasność przekracza już wyraźnie wartość optymalną. W typowych warunkach domowych możemy bez problemu pracować na jasności 50-55%.

Równomierność podświetlania jest słaba. Wprawdzie prawa strona ekranu oraz środek cechują się przyzwoitymi poziomami luminacji i niewielkimi wahaniami w stosunku do środka ekranu, ale nie da się tego napisać o lewej stronie. 15-procentowe odstępstwa od wartości notowanej w punkcie centralnym są duże, nawet jak na tę klasę sprzętu. Monitor nadaje się jednak do typowych zastosowań, takich jak filmy, pakiet biurowy, internet lub gry.

Używając programu Pixel Persistence Analyzer i testu Streaky Pictures sprawdziliśmy czy występuje smużenie. Efekt ten był widoczny przy tempie 12. Monitor nadaje się więc do grania w dynamiczne gry oraz oglądania filmów nasyconych efektami specjalnymi.

Kąty widzenia są typowe dla matryc TN, czyli słabe. Najgorzej sytuacja wygląda w pionie, ale w poziomie również nie jest dobrze – obraz bardzo szybko zaczyna zmieniać kolory (np. z białego na jaskrawożółty). Więcej niż dwie siedzące obok siebie osoby raczej nie będą w stanie komfortowo oglądać filmów na tym monitorze. Poznaj rodzaje matryc: ich wady i zalety.

Podczas typowej pracy i optymalnej luminancji monitor zużywa małą ilość energii elektrycznej – niecałe 19 W. Jest to znakomity wynik nawet w klasie monitorów podświetlanych diodami LED. Wyświetlając czarny obraz z kontrastem i jasnością ustawionymi na maksimum urządzenie „konsumowało” 28 watów, co również jest dobrym wynikiem.

Monitor Hyundai T236LD jest raczej standardowym i niezbyt wyróżniającym urządzeniem, ale to nie znaczy, że nie nadaje się do większości typowych zastosowań domowych. Wręcz przeciwnie. Jeśli ktoś potrzebuje monitora Full HD, który oferuje zadowalającą jakość obrazu do zastosowań domowych, zużywa mało energii i nie jest drogi, ten model może przypaść mu do gustu.

Monitor podświetlany diodami LED, ma wbudowane dwa głośniki stereofoniczne i oferuje kilka fabrycznie zaprogramowanych ustawień obrazu. Nie oferuje pokaźnej funkcjonalności ani ergonomii, ale jednym z jego największych plusów jest niskie zużycie energii elektrycznej i dobra jakość wykonania.

Urządzenie dobrze posłuży osobom oglądającym filmy, pracującym w pakiecie biurowym, przeglądającym internet, a nawet grającym w gry.

Ten 27-calowy monitor skierowany jest przede wszystkim do osób często korzystających z multimediów lub grających w gry.

Cyfrowej rozrywce sprzyja duża powierzchnia użytkowa ekranu, wysoka rozdzielczość, niski czas reakcji matrycy, stereofoniczny układ głośników oraz całkiem przyzwoity zestaw złączy sygnałowych. Niestety koszt tych przyjemności jest dość wysoki. Producent poskąpił użytkownikom rozbudowanej ergonomii, a z powodu zastosowania „zimnych katod” do podświetlania matrycy zużycie energii elektrycznej z pewnością będzie wyższe niż w przypadku podświetlenia LED-owego. Jak dokładnie wygląda kwestia zużycia prądu i jakości obrazu przekonamy się w dalszej części testu.

Wielką matową matrycę o proporcjach 16:9 otacza dość cienka (ok. 22 mm) błyszcząca ramka, wykonana w całości z czarnego plastiku. Łatwo jest zostawić na nim ślady odcisków palców, silnie przyciąga kurz i jest dość wrażliwy na zadrapania.

Przyciski panelu ustawień umieszczono centralnie pod dolną częścią ramki. Głębokość obudowy wynosi od 30 milimetrów w części dolnej i górnej, do około 65 milimetrów w części centralnej, a spowodowane jest to głównie zastosowanym typem podświetlania i wbudowanymi głośnikami.

» Zobacz pełną specyfikację na stronie producenta

Dużym plusem jest to, że wszystkie gniazda sygnałowe skierowane są w dół, a nie w tył. Dzięki temu monitor bez problemu powiesimy tuż przy samej ścianie.

Oprócz dwóch złączy cyfrowych (HDMI oraz DVI-D) mamy również dostęp do starszego, analogowego standardu D-Sub - to może przydać się przy współpracy z laptopami. Dźwięk dostarczać możemy również przez HDMI lub analogowe wejście mini-jack 3,5 mm.

Tył obudowy ekranu jest dla odmiany matowy i wyposażono go w otwory służące do montażu ściennego w standardzie VESA 100x100 mm.

Wbudowane głośniki traktować należy raczej „awaryjnie”, gdyż ich jakość nadaje się tylko do odtwarzania dźwięków systemowych. Do monitora można także podłączyć słuchawki. Producent nie zapomniał nawet o złączu zabezpieczającym Kensington lock.

Jedyną możliwością regulacji ekranu jest jego pochylenie w pionie o około 15 stopni do tyłu i 5 do przodu. Obrót w lewo lub prawo możliwy jest jedynie z podstawką, a regulację wysokości ekranu możemy przeprowadzić tylko przez podłożenie kilkunastocentymetrowej podkładki pod monitor (np. grubej książki).

Całość 6-kilogramowej konstrukcji opiera się na krótkiej nóżce na dość małej, plastikowej podstawce o kształcie zbliżonym do owalnego. Jej ciężar jest niestety tak mały, że nie stanowi przeciwwagi dla dużego masywnego ekranu, więc urządzenie może się niebezpiecznie chwiać (szczególnie w tył).

Panel dostępu do ustawień monitora składa się z czterech przycisków. Klawiszem AUTO wybierzemy źródło sygnału i anulujemy akcję. Przycisk „-” służy do wyboru fabrycznego trybu ustawień obrazu, „+” do zmiany głośności, a  „MENU” jak można się domyślić - otwiera główne menu ekranowe. Piątym przyciskiem jest włącznik. Pomiędzy przyciskami umieszczono niebieską diodę LED sygnalizującą aktualny tryb pracy urządzenia, jednak odbija się ona od błyszczącej powierzchni podstawki, co wielu osobom może przeszkadzać podczas wieczornej pracy lub grania w gry.

Sam interfejs oferuje użytkownikowi niewiele opcji. Oprócz jasności, kontrastu, ostrości, ustawienia kolorów, lub wyboru trybów fabrycznych i źródła obrazu możemy jedynie włączyć opcję kontrastu dynamicznego, wybrać język (w tym polski) i skonfigurować wyświetlanie menu OSD. Jeśli zechcemy powrócić do ustawień domyślnych możemy skorzystać z opcji RESET.

Interfejs jest prosty i dość czytelny, ale poruszanie się po nim nie należy do przyjemnych. Opóźnienia w reakcji na naciśnięcie przycisku wynoszą około sekundy, co ogranicza komfort użytkowania. W dodatku przycisk włączający i wyłączający urządzenie znajduje się stanowczo za blisko przycisku MENU/Enter, co często skutkuje przypadkowym wyłączeniem monitora w czasie zmiany ustawień. Opisy przycisków mają kolor ramki i są bardzo słabo widoczne nawet w dzień.

Producent oferuje kilka predefiniowanych trybów wyświetlania obrazu, w skład których wchodzą takie opcje jak: Standard, Tekst, Internet, Gra, Film, Sport. Wartości profili kolorów sprawdziliśmy dla takich ustawień, jakie zaleca producent. Kolory z kolei sprawdzaliśmy przy ustawieniu Standard.

• Ustawienie Standard

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 367,8 cd/m2

• Ustawienie Tekst

rzeczywista temperatura barw 6800K, luminancja 111,2 cd/m2

• Ustawienie Internet

rzeczywista temperatura barw 6700K, luminancja 183,6 cd/m2

• Ustawienie Gra

rzeczywista temperatura barw 6700K, luminancja 254,0 cd/m2

• Ustawienie Film

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 319,5 cd/m2

• Ustawienie Sport

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 396,5 cd/m2

Poziomy jasności oferowane przez większość ustawień fabrycznych są stanowczo za wysokie. Wyjątkiem jest tryb „Tekst”, który okazał się bardzo komfortowy, choć cechuje się nieco zbyt zimnymi kolorami. Domyślnie uruchomiona opcja „Standard”, podobnie jak opcja „Sport”, oferuje luminację na poziomie wyższym od tego, który producent deklaruje jako maksymalny. Dłuższa praca przy wykorzystaniu tych ustawień jest praktycznie niemożliwa (nawet w jasnym pomieszczeniu), gdyż zbyt mocno obciążają one wzrok użytkownika.

W teście tradycyjnie wykorzystaliśmy kolorymetr Eye One Display 2. Ustawiliśmy kontrast na 50% i temperaturę barw 6500K. Aby ją uzyskać należało ustawić skłądowe kolorów w następujący sposób:

R = 100

G = 94

B = 92

Optymalny poziom luminancji (ok. 140 cd/m2) uzyskaliśmy przy ręcznie ustawionych składowych kolorów, jasności 33% i kontraście 50%. Krzywa kolorów jest wtedy słaba nawet jak na monitor z matrycą TN, jednak wystarczająco dobra, by sprostać prostym zastosowaniom domowym.

Producent obiecuje luminację maksymalną na poziomie 300 cd/m2. Przeprowadzone analizy pokazały dotychczas, że na ustawieniu "Sport" moża oczekiwać poziomu sięgającego nawet 400 cd/m2. To bardzo dużo. Maksymalną wartość 403,7 cd/m2 otrzymaliśmy dla jasności oraz kontrastu ustawionych na 100. Po zmniejszeniu samego kontrastu do połowy luminacja spadła nieznacznie do 385,2 cd/m2.

Jasność 100, kontrast 100

Jasność 100, kontrast 50

Następny test polegał na zmierzeniu poziomów luminancji. Monitor ustawiliśmy na 6500K (R=100, G=94, B=92) i wybraliśmy kontrast 50%. Wyniki:

• 0% = 53,1 cd/m2
• 10% =  77,9 cd/m2
• 20% = 102,5 cd/m2
• 30% = 132,4 cd/m2
• 40% = 163,1 cd/m2
• 50% = 192,7 cd/m2
• 60% = 235,5 cd/m2
• 70% = 270,7 cd/m2
• 80% = 304,6 cd/m2
• 90% =  343,1 cd/m2
• 100% = 385,2 cd/m2

Co 10% jasność rośnie wyraźnie. Powyżej wartości 40% robi się zbyt wysoka, by wykorzystać ją do pracy w przeciętnych domowych warunkach. Na jasności 0% da się pracować w ciemnym pomieszczeniu.

Równomierność podświetlania jest bardzo słaba. Różnice między jasnością lewej i prawej strony sięgają nawet około 30 procent. Tak słaba równomierność być może nie będzie przeszkadzała nikomu w czasie przeglądania stron internetowych, ale w czasie grania może to już doskwierać. Jest to niewątpliwie duży minus tego  monitora.

Używając programu Pixel Persistence Analyzer i testu Streaky Pictures sprawdziliśmy czy występuje smużenie. Efekt ten był widoczny przy tempie 13. Monitor spełnił pod tym względem pokładane w nim oczekiwania. Efekt smużenia nie będzie widoczny nawet w najbardziej dynamicznych grach i filmach.

Kąty widzenia są słabe (szczególnie w pionie). Obraz bardzo szybko zaczyna zmieniać kolory, przez co więcej niż dwie siedzące obok siebie osoby raczej nie będą w stanie komfortowo oglądać np. filmu czy prezentacji. Poznaj rodzaje matryc: ich wady i zalety.

Pod tym względem monitor zaskoczył nas dość pozytywnie. Sądziliśmy, że przy tak dużej powierzchni ekranu i podświetlaniu CCFL pobór prądu wyniesie średnio około 40 watów, a tymczasem oscylował on wokół wartości zaledwie 26 watów. To naprawdę dobry rezultat w tej klasie. Po podkręceniu jasności i kontrastu do maksimum zużycie energii przekraczało 45 W, co jest już wynikiem znacznie gorszym, ale wciąż przyzwoitym jak na tak duży panel.

Hyundai T270 ma kilka wad, które mogą się okazać dokuczliwe. Na pierwszym miejscu wśród nich jest z pewnością bardzo słaba równomierność podświetlenia, która może przeszkadzać graczom lub osobom często oglądającym filmy na komputerze. Do minusów zaliczamy również kiepską krzywą kolorów i niepraktyczny zestaw ustawień fabrycznych.

Jeśli z kolei chodzi o plusy to trzeba przyznać, że duża powierzchnia ekranu i wysoka rozdzielczość z pewnością okażą się przydatne w czasie pracy z kilkoma otwartymi dokumentami tekstowymi. Dobre wrażenie zrobiło na nas zużycie prądu, ale tak niski apetyt na prąd może być także spowodowany zbyt małymi lampami podświetlającymi matrycę (tłumaczyłoby to też kiepską równomierność).

Mimo że monitor wyposażony jest w głośniki i ma przyzwoity zestaw złączy sygnałowych, trudno nazwać go przyjaznym dla multimediów. Obraz jest przeciętny, a dźwięk dość słaby. W cenie przekraczającej 1300 złotych możemy się pokusić o wyszukanie lepszej oferty.