Gigabyte vs MSI: pojedynek płyt z LGA 1366

Premiera procesorów Intela opartych na mikroarchitekturze Nehalem miała miejsce w ostatnim kwartale 2008 roku. Wraz z nimi zaprezentowano nową podstawkę (LGA 1366) oraz chipset X58 o kodowej nazwie Tylersburg, Warto zaznaczyć, że jest to nie tylko pierwszy, ale i jak do tej pory jedyny chipset dla podstawki 1366. Nowa platforma przyniosła kilka zasadniczych zmian, jak choćby zastępienie magistrali FSB (Front Side Bus) przez QPI (Quick Path Interconnect), czy też wprowadzenie trójkanałowej obsługi pamięci (triple channel).

Obecnie to właśnie układ X58 obsługuje najmocniejsze procesory Intela, zarówno jeśli chodzi o czterodzeniowe układy Bloomfield (45 nm), jak i wagę ekstremalnie ciężką, czyli sześciordzeniowe procesory Gulftown (32 nm). Jest to platforma dla osób które poszukuję największej wydajności. Premiera Sandy Bridge zmieni nieco "rozkład sił" w ofercie Intela, ale procesory oparte na mikroarchitekturze Nehalem wciąż pozostaną znakomitymi i wydajnymi jednostkami.

Pamiętajmy także, że procesory Sandy Bridge przeznaczone dla komputerów biurkowych będą wyposażony maksymalnie w cztery rdzenie (8 wątków). Dzięki 32-nanometrowym procesie produkcyjnym będę mogły "podskoczyć" Bloomfieldom (pierwsze nieoficjalne wyniki testów pokazują, że mogą być nawet lepsze), ale nie nad Gulftownem wyposażonym w 6 rdzeni. Dodatkowo procesory dla gniazda 1366 możemy podkręcać za pomocą magistrali, natomiast procesory Sandy Bridge będziemy mogli podkręcać jedynie za pomocą mnożnika.

Dla osób poszukujących najwyższej wydajności platforma 1366 jest i zapewne jeszcze długo będzie znakomitym rozwiązaniem. W niniejszym teście porównujemy ze sobą dwie płyty główne z chipsetem X58. Na lewym narożniku stanie płyta X58A-UD3R firmy Gigabyte, natomiast w prawym płyta X58A-GD65 firmy MSI. Jest to jedna z czterech płyt firmy MSI z podstawką 1366. Jeśli chodzi o tą konkretną platformę, oferta Gigabyte jest znacznie bogatsza. 

Obie płyty prezentują bardzo zbliżony poziom - mają ten sam chipset, obsługę 3-way SLI oraz CrossFireX i są wyposażone w USB 3.0 i SATA III 6 Gb/s. Cena obu konstrukcji również jest zbliżona.

• ATI Catalyst 10.9

PC Mark Vantage - Aplikacja autorstwa firmy Futuremark, twórców znanych benchmarków kart graficznych o nazwie 3D Mark. PC Mark Vantage jest jednym z najpopularniejszych benchmarków do sprawdzania wydajności całego komputera. Program bada wydajność wszystkich podzespołów komputera, między innymi za pomocą takich testów jak działania na plikach graficznych, odtwarzanie filmów, czy szybkość działania twardego dysku. Program uruchamialiśmy przy domyślnych ustawieniach (rozdzielczość 1024 x 768, żadne inne opcje nie były zmieniane) i odczytywaliśmy całościowy wynik platformy wyrażany w punktach (PCMark Suite), oraz wyniki cząstkowe. Im wyższy wynik punktowy tym platforma sprzętowa jest wydajniejsza.

Jeden z najpopularniejszych benchmarków, który pozwala określić wydajność komputera w zastosowaniach rozrywkowych. Aplikację uruchamiamy w trybie Performance, przy rozdzielczości 1280 x 1024. Odczytujemy wynik całościowy (3D Mark Score) oraz wynik procesora (CPU Score). Należy pamiętać, że nasza platforma testowa jest wyposażona w kartę ATI Radeon. Wyniki identycznych procesorów na komputerach wyposażonych w karty GeForce mogą się znacząco różnić, ze względu na to, że aplikacja do wyniku procesora dolicza także możliwości platformy w obliczeniach PhysX.

Lost Planet 2 - Druga część Lost Planet firmy Capcom wyposażona jest w benchmark (jest on także dostępny jako oddzielny program), za pomocą którego możemy sprawdzić działanie gry za pomocą dwóch testów, w ustawieniach DirectX 9 lub DirectX 11. Testy przeprowadzaliśmy w rozdzielczości 1280 x 1024 oraz 1680 x 1050 w wersji DirectX 11 oraz DirectX 9.0c. Ustawienia maksymalne: MSAA x8, rozmycie przy ruchu: włączone, szczegółowość cieni: wysoka, szczegółowość tekstur: wysoka, poziom renderingu: wysoki, ustawienia DirectX 11: wysokie. Wynik podawany jest w średniej ilości klatek na sekundę - im więcej, tym lepiej.

R.U.S.E. - Świeża strategia czasu rzeczywistego, która zebrała całkiem entuzjastyczne oceny. Gra wymaga od użytkownika naprawdę solidnego sprzętu i dobrze wykorzystuje moc procesora. Wykorzystaliśmy benchmark wbudowany w grę (opcja benchmark jest niestety nieaktywna w wersji demo), czas pomiaru wynosił 60 sekund.Testy przeprowadziliśmy w rozdzielczościach 1280 x 1024 oraz 1680 x 1050 w ustawieniach maksymalnych (insane), wysokich (high) i średnich (mid). Wynik podawany jest w średniej ilości klatek na sekundę - im więcej, tym lepiej.

W pudełku z płytą Gigabyte X58A-UD3R znajdziemy:

• płytę główną formatu ATX
• mostek 2-way SLI
• mostek 3-way SLI
• płytę ze sterownikami i antywirusową aplikacją Norton Internet Security w wersji OEM
• 4 kable SATA II
• 1 taśma IDE/ATA
• tylny panel do obudowy
• zestaw instrukcji

W pudełku z płytą MSI X58A-GD65 znajdziemy:

• płytę główną formatu ATX
• mostek 2-way CrossFire
• mostek 2-way SLI
• tylny panel do obudowy
• 2 kable SATA II + przejściówkę molex-SATA
• 2 kable SATA III + przejściówkę molex-SATA
• konektory do szybkiego podłączenia przedniego panelu obudowy i portów USB
• płytę ze sterownikami i antywirusową aplikacją Norton Internet Security w wersji OEM
• zestaw instrukcji, w tym jedna w formie "plakatowej", z dużym zdjęciem płyty i rozpiską portów/slotów - IMO bardzo fajny pomysł

Obie płyty prezentują się całkiem nieźle. Dzięki zastosowaniu jasnych barw produkt Gigabyte wygląda bardziej "optymistycznie", a ciemna stylizacja płyty MSI daje jej baridzej "stylowy" wygląd. Jakości wykonania obu płyt nic nie moża zarzucić. Pomimo oczywistych podobieństw obie konstrukcje posiadają niewielke różnice, które ujawni szybki rzut oka na tabelkę.

Różnice są subtelne: obie płyty pozwalają na wykorzystanie trzech kart graficznych w trybie 3-way SLI/CrossfireX. Obie płyty posiadają dwa porty PCI Express 2.0 pracujące z pełną prędkością (x16), ale dwa kolejne porty na płycie Gigabyte pracują z szybkością x8, natomiast trzeci port na płycie MSI jedynie z prędkością x4. Ma to jednak znaczenie jednak w tych rzadkich przypadkach, gdy użytkownik zdecyduje się na konfigurację 3-way.

W przypadku Gigabyte uwagę zwraca bardziej zaawansowany system chłodzenia (radiatory połączone ciepłowodem). Jest to dość istotne, bowiem układ X58 jest znany z tego, że lubi się podgrzać do całkiem wysokich temperatur. Na plus konstrukcji Gigabyte można zaliczyć także więcej portów zasilania wentylatorów: jest ich w sumie 6 (pięć trzypinowych + jeden pięciopinowy do wentylatora CPU), natomiast na płycie MSI jedynie 4 (3+1).

Wszystkie wymienione tu różnice nie są szczególnie istotne - jednak przy wyborze tak podobnych konstrukcji, warto zwrócić uwagę na każdy szczegół.

Na tylnym panelu obie płyty posiadają dwa porty PS/2 (mysz i klawiatura), przycisk do resetowania ustawień BIOS, dwa porty USB 3.0 i jeden port LAN. Są identycznie wyposażone także w wyjścia audio, czyli sześć portów mini jack oraz dwa porty S/PDIF (optyczne i koncentryczne). Zarówno jedna, jak i druga konstrukcja posiada dwa porty eSATA, jednak w przypadku Gigabyte są to łączone porty eSATA/USB 2.0. Dzięki temu na tylnym panelu Gigabyte X58A-UD3R znajduje się aż 6 portów USB 2.0 do wykorzystania.

Po lewej Gigabyte X58A-UD3R, po prawej MSI X58A-GD65

Płyta Gigabyte ma dwa porty FireWire (standardowe i mini) z możliwością wyprowadzenia trzeciego portu za pomocą śledzia. MSI posiada tylko standardowy port FireWire (z możliwością wyprowadzenia drugiego portu na śledzia). Oczywiście w obu przypadkach mamy do czynienia z FireWire w wersji 1394a.

Radiatory na płycie MSI są niewielkie i dodatkowo specjalnie wyprofilowane. Montaż nawet najbardziej wymyslnych radiatorów nie powinien nam sprawiać najmniejszego problemu. Radiatory na płycie Gigabyte sprawiają znacznie bardziej solidne wrażenie, ale i one nie powinny przeszkadzać nam w montażu większych radiatorów na CPU.

 Po lewej Gigabyte X58A-UD3R, po prawej MSI X58A-GD65

Płyta Gigabyte posiada więcej portów SATA II (8 w porównaniu do 6 w produkcie MSI), PCI Express 2.0 (4 w stosunku do 3), Firewire, oraz USB 2.0 na tylnym panelu (6 w stosunku 4). Płyta MSI ma z kolei więcej portów PCI i pozwala na wyprowadzenie większej ilości gniazd USB 2.0 za pomocą portów pinowych. Nie robi to jednak specjalnej różnicy dla potencjalnego odbiorcy.

 Gigabyte X58A-UD3R

Firma Gigabyte wciąż zapewnia wsparcie dla starszych technologii i na płycie tego producenta znajdziemy także porty IDE i Floppy, których na próżno szukać w produkcie MSI. Na PCB płyty MSI znajdziemy za to pinowy port COM. Płytę Gigabyte podkręcimy standardowo: za pomocą BIOS'u bądź też oprogramowania producenta. Firma MSI dodatkowo wyposażyła swój produkt w przełącznik nazwany Easy OC Switch. Rozwiązanie praktyczne, acz nieco archaiczne, przywodzące na myśl zamierzchłe czasy. W każdym obsługa jest prosta, a działanie skuteczne.

 MSI X58A-GD65

Płyta MSI posiada też na PCB przycisku Power i Reset, których nie uświadczymy w produkcie Gigabyte. Tuż obok nich znajduje się wspomniany przełącznik Easy OC Switch.

Oczywiście trudno oczekiwać, by testy wykazały znaczącą przewagę którejś z konstrukcji. Obie płyty wykorzystują ten sam chipset i były testowane przy użycie tego samego procesora oraz karty graficznej.

PC Mark Vantage wskazuje na minimalną przewagę płyty Gigabyte. Warto jednak pamiętać, że mierzenie wydajności całej platformy nie jest specjalnie precyzyjnie. W takim przypadku kumulują się błędy pomiarowego wszystkich poszczególnych testów. Ze względu na to, że w platformie testowej znajdował się hybrydowy dysk Momentus XT, test uruchamiany był trzykrotnie, tak by do akcji mogła wejść pamięć flash dysku.

Platforma oparta na płycie z chipsetem X58 świetnie sprawdzi się w niemal każdych zastosowaniach - także profesjonalnych. Ze względu na cenę takiego zestawu, właśnie osoby używające komputera do pracy wymagającej "ciężkiego sprzętu", będą po taki zestaw najczęściej sięgać. Obie płyty umożliwiają wykorzystanie 32-nanometrowych procesorów Gulftown - zarówno Core i7 980X, jak i Core i7 970 (należy oczywiście pamiętać o zaktualizowaniu BIOS'u). Jeśli chcesz zainwestować w aktualnie najbardziej wydajną platformę desktop powinieneś zwrócić uwagę na właśnie taką konfigurację sprzętową.

Płyty Gigabyte i MSI świetnie nadają się jako podstawa pod platformę wymagającego gracza. Zastosowany w testach procesor oraz 6 GB pamięci RAM zapewnią odpowiednią jakość rozgrywki. Nie musimy się też martwić, że procesor będzie ograniczał możliwości karty graficznej. Oczywiście można stworzyć świetną platformę gamingową o podobnych możliwościach i w niższej cenie (choćby na płycie głównej z podstawką 1156 lub AM3). Jeśli jednak nie oglądamy się na koszty i szukamy najwyższej wydajności, taki zestaw z pewnością jej dostarczy. Jakiej wydajności możemy się spodziewać po takim zestawie w najnowszych grach? Aby to stwierdzić wykorzystaliśmy dwieprodukcje: Lost Planet 2 oraz R.U.S.E.

Wyniki obu płyt są niemal identyczne. Niewielkie różnice można złożyć na karb błędu pomiarowego. Druga część Lost Planet 2 prezentuje się całkiem przyjemnie, ale należy pamiętać o jej konsolowym rodowodzie i nie oczekiwać, że gra zachwyci nas najnowszymi graficznymi wodotryskami. Grę można uruchomić z wykorzystaniem bibliotek DirectX 9.0c oraz DirectX 11.

Niestety, wykorzystanie najnowszej wersji API Microsoftu jest tu bardziej chwytem marketingowym. Obie wersje różnią się nieznacznie, a wykorzystanie DirectX 11 wiąże się z bardzo poważnym spadkiem wydajności. Tak silna platforma sprzętowa nie radziła sobie z płynnym działaniem gry wDX 11  nawet w rozdzielczości 1680 x 1050 (przy ustawieniach maksymalnych). Uruchomienie Lost Planet 2 w wersji DirectX 9 przynosi ponad dwukrotnie większą ilość klatek na sekundę.

Zgodnie z naszymi testami, R.U.S.E znakomicie potrafi wykorzystać zarówno moc procesora (korzysta z wielu rdzeni) jak i większą ilość pamięci RAM. W części testów ponownie minimalnie lepsze wyniki osiąga platforma oparta na płycie Gigabyte. I ponownie musimy zwrócić uwagę na to, że różnica jest minimalna, a wydajność obu konstrukcji powinna być w zasadzie identyczna.

Po wykresach doskonale widać, jak najwyższe ustawienia R.U.S.E potrafią obciążyć nawet tak wydajne platformy jak testowany sprzet. Wynik niecałych 30 klatek na sekundę w rozdzielczości 1680 x 1050 i niecałych 40 w rozdzielczości 1280 x 1024 mów sam za siebie. Możemy wtedy obserwować tak niemiłe efekty na "rwanie" płynności rozgrywki.  

Bardziej zaawansowany układ chłodzenia zastosowany w produkcie Gigabyte sprawdza sie o wiele lepiej. Należy nadmienić, że pomiary przeprowadzaliśmy bez obudowy. Układ X58 w obudowie z kiepskich przepływem powietrza potrafi nagrzać się do znacznie bardziej ekstremalnych temperatur. Pobór energii obu platform stał praktycznie na identycznym poziomie. Podczas pomiarów energii obciążany był jedynie procesor - gdy CPU działa z pełną mocą, pobór energii rośnie ponad dwukrotnie.

Jeśli chodzi o możliwości podkręcania, to obie płyty prezentowały podobny poziom. Testowe egzemplarze bez problemu przeskakiwały granicę 200 MHz BCLK. co jest wartością w zupełności wystarczającą.

Obie płyty są dobre. Trudno wskazać, która z nich jest lepsza, bo ich możliwości są bardzo zbliżone.

Platforma 1366 korzysta tylko z jednego chipsetu, stąd osiągi płyt po prostu muszą być niemal identyczne. Równie podobne jest wykonanie, któremu w obu przypadkach niewiele mozna zarzucić.

Wyposażenie płyt też jest podobne - obie mają interfejs USB 3.0 oraz SATA III 6 Gb/s. W takim wypadku najważniejsze wydaje się spojrzenie na cenę tych modeli. W czasie pisania tego tekstu średnia cena płyty Gigabyte była niższa - średnio 710 zł w porównaniu do 750 zł za model MSI.

Platforma 1366 to propozycja dla osób potrzebujących najwyżej wydajności. W tym momencie na rynku nie znajdziemy wydajniejszej konstrukcji. W przypadku obu płyt można wskazać drobne niedociągnięcia, ale nie wpływają one na ich ogólną ocenę.

Owszem, na rynku można znaleźć tańsze płyty z podstawką 1366, ale nie z takim wyposażeniem. Z drugiej strony, najbardziej "wypasione" płyty z 1366 mogą kosztować nawet 3000 złotych. Dzięki dobrym możliwościom O/C, obie płyty mogą być znakomitą propozycją dla tych, którzy mają w planach zakup tańszych procesorów 1366 (np. Core i7 930 czy 950), celem ich późniejszego podkręcenia.