Oprogramowanie

FreeCAD-a czas zacząć

Zaczynamy nowy projekt. Wybieramy polecenie Sketch (Szkic) i płaszczyznę, na której go narysujemy. Podobnie jak w innych systemach CAD 3D, szkic ten posłuży do utworzenia bryły w operacji wyciągnięcia.

Wybór płaszczyzny, na której umieścimy pierwszy szkic.

Podstawowe polecenia – Korzystam z narzędzia prostokąt. Po zatwierdzeniu szkicu, FreeCAD ogranicza siatkę widoczną w tle do obszaru położonego najbliżej szkicu (patrz ilustracja poniżej).

Rysujemy szkic prostokątny. Narzędzia/polecenia szkicowania zgrupowano na górnym pasku Menu.

Po lewej stronie, w oknie Tasks (okno zadań) widzimy zakładkę z informacją zwrotną z systemu o wykonanej czynności, a także zakładki Edit Controls (w której możemy zmienić np. wymiar siatki linii bazowych – jak na widocznym zrzucie ekranu), a niżej – zakładkę Constrain, wskazującą na relacje/więzy przypisane do linii tworzących szkic prostokąta.

Widoczne linie siatki bazowej, więzy, a po lewej stronie – okna, m.in. umożliwiające zmianę rozdzielczości siatki.

Klawiszem Close zamykamy szkic i możemy przejść do kolejnego polecenia. Do wyciągnięcia bryły z naszego szkicu służy narzędzie/polecenie Pad (Pad a selected sketch), ale mnie zainteresowało polecenie Pocket (w wolnym tłumaczeniu „kieszeń”).

Polecenia wyciągnięcia i wykonania otworu (kieszeni, ang. pocket).

Najpierw jednak musimy zaznaczyć interesujący nas szkic, lub jego fragment. Wskazujemy myszą i klikamy dany element. Jeśli chcemy zaznaczyć kilka elementów, podczas klikania LPM (Lewym Przyciskiem Myszy), przytrzymujemy jednocześnie wciśnięty klawisz CTRL. A jeśli chcemy wszystkie, wystarczy wybrać na klawiaturze CTRL + A.

Żeby wykonać otwór, nawet korzystając z gotowego szkicu, musimy zapewnić mu podparcie.

Cóź się okazuje? Aby skorzystać z polecenia Pocket, musimy dysponować już utworzoną bryłą, lub płaszczyzną, w której ową kieszeń/wycięcie moglibyśmy wykonać (ilustracja powyżej). Wróćmy więc do polecenia Pad.

Efekt użycia polecenia Pad wobec zaznaczonego szkicu.

Mamy pierwszą bryłę, tutaj w widoku aksonometrycznym.

Widok zmienił nam się błyskawicznie, w lewym oknie pojawia się pole Length, pozwalające na zdefiniowanie długości wyciągnięcia. Wprowadzam wartość 25 i jednocześnie zmieniam widok na aksonometryczny. Mamy pierwszą bryłę. Cóż, różnica między pracą we FreeCAD i np. BRL-CAD jest ogromna. Dodam, że zaznaczenie opcji Reversed powoduje, iż wyciągnięcie nastąpi w przeciwnym kierunku (tutaj w dół).

UWAGA: Jeżeli przed wskazaniem myszą pola do wprowadzania wartości liczbowych, wciśniemy klawisz numeryczny, to nie zostanie wprowadzony parametr, tylko uruchomione polecenie np. zmiany orientacji widoku. Np. naciśnięcie klawisza „5” obróci model podstawą w naszą stronę.

Dodanie zaokrąglenia wybranej krawędzi (lub krawędzi wybranej płaszczyzny) realizujemy równie intuicyjnie, poleceniem Fillet.

Polecenie Fillet, służące do zaokrąglania krawędzi. Tuż obok – do fazowania.

Zaokrąglona wskazana krawędź.

Zatwierdzamy zaokrąglenie klawiszem OK i możemy przełączyć widok lewego okna z „Tasks” na „Project”. Tutaj widzimy klasyczne drzewo historii operacji.

Przejście między „Tasks”, a „Project” (w oknie po lewej stronie). Widać klasyczne drzewo historii operacji.

Widzimy, że nasz model nie ma nazwy (Unnamed). Jeśli teraz zapiszemy plik, jego nazwa zostanie wyświetlona w drzewie historii operacji.

Bryła została utworzona, wróćmy zatem do „kieszeni”. Operacja Pocket jest równie intuicyjna, jak poprzednie. Żeby ją wykonać, musimy jednak wskazać szkic lub inny obiekt 2D. W tym wypadku nie może to być jednak płaszczyzna wykonanej przez nas bryły – ale szkic na niej wykonany. Naszkicujmy więc na bocznej ścianie okrąg i wytnijmy go poleceniem Pocket.

Na bocznej ścianie szkicujemy okrąg, zaznaczamy go i poleceniem Pocket wycinamy na zdefiniowaną głębokość.

Wskazujemy ścianę, szkicujemy na niej okrąg, zaznaczamy go, dobieramy głębokość wycięcia. Na górnej płaszczyźnie modelu rysuję kolejny szkic, tym razem prostokątny. Chcąc go teraz zaznaczyć, nie klikam kolejno jego elementów, tylko np. w oknie drzewa historii poleceń zaznaczam Sketch002. I tworzę kolejny otwór.

Aby zaznaczyć kolejny szkic lub element, nie muszę klikać go myszką – wystarczy, że zaznaczę go w drzewie historii operacji.

W naszej bryle zdefiniowaliśmy dwa przecinające się przelotowe otwory.

UWAGA: W przypadku, gdy wystąpią błędy np. w przebudowie geometrii naszego modelu, jego obraz zniknie z ekranu. Przejdźmy wtedy do drzewa historii operacji i ową błędną, zasygnalizowaną wykrzyknikiem geometrię – usuńmy. To na początek najprostszy sposób odzyskania kontroli nad modelem.