Optymalne karty graficzne do Blur

Pecetowcy nie są przesadnie rozpieszczani przez twórców gier wyścigowych. Na rynku brakuje pozycji wnoszących do tego gatunku niewielkiego choćby powiewu świeżości. Wystarczy popatrzeć na serię Need For Speed, żeby stwierdzić,  że producenci wolą odświeżyć grafikę, dodać najnowsze pojazdy i osiąść na laurach, niż eksperymentować. Bizarre Creations postanowiło podejść do wyścigów z lekkim przymrużeniem oka. Stworzona przez nich gra to połączenie dynamicznej rywalizacji na ulicach wielkich miast (i bezdrożach) z demolką w stylu starego, dobrego Flatout.

Jeżeli lubisz raz na jakiś czas odprężyć się przy prostej niewymagającej grze z przyjemną dla oka grafiką, albo chcesz posadzić przed komputerem młodsze pociechy i zagwarantować im nieco rozrywki, Blur nadaje się do tego znakomicie.

I jeśli nie wymagasz od gry wyścigowej mnogości trybów rozgrywki, ogromu samochodów i tras, to na pewno powinieneś zainteresować się Blurem. Na rynku niemalże równolegle pojawiła się gra Split/Second, o której pisaliśmy już nieco wcześniej, prezentując pierwsze wrażenia. Oba tytuły znajdziemy na półkach sklepowych w tej samej cenie.  W artykule będziecie mogli poznać nasz werdykt dotyczący obu tych produkcji.

Sposób w jaki przebiega gra przypomina Downtown Run, który w 2003 roku przeszedł bez większego echa ze względu na archaiczny wygląd i liczne niedopracowania. Tutaj chaos i zniszczenie na trasach szerzymy za pomocą zbieranych nań przeróżnych bonusach. Wśród nich znajdziemy stosunkowo wąską gamę (jedynie 8) różnego rodzaju ataków specjalnych pokroju błyskawic, min oraz innych „przeszkadzaczy”. Przemierzać będziemy ulice takich miast jak Londyn, Barcelona, Los Angeles, San Francisco, czy też Tokio.

29 samochodów dostępnych w grze z pewnością nie zrobi wrażenia na osobach, które żyłują silniki wirtualnych samochodów na torach znanych z gry Gran Turismo. Jest to jednak liczba wystarczająca, biorąc pod uwagę fakt, że pojazdy w kwestii prowadzenia i tak nie różnią się od siebie w sposób znaczący. Zostały podzielone na 4 klasy. W najlepszej A-klasie znalazł się między innymi Koenigsegg CCX-R, klasa D, czyli najsłabsza, to z kolei samochody pokroju Forda Focusa RS.

Każdy wóz został opisany poprzez 5 współczynników. Są nimi przyspieszenie, prędkość, przyczepność, łatwość prowadzenia, którą w grze nazwano po prostu poziomem trudności, oraz wytrzymałość na uszkodzenia. W praktyce wszystkie pojazdy prowadzi się podobnie. Jedne są szybsze i bardziej podatne na uszkodzenia, drugie wolniejsze, które o wiele trudniej zniszczyć. Przez cały czas gry będą nas interesować głównie te dwa parametry.

W trybie rozgrywki dla jednego gracza przewidziano jedynie tryb kariery oraz możliwość podejmowania wyzwań od przyjaciół. W wyzwaniach chodzi o pobicie najlepszego czasu osiągniętego przez określoną osobę z naszej listy znajomych. W zamian za ustanowienie nowego rekordu zostaniemy nagrodzeni punktami kibiców, które pozwolą odblokować nowe trasy i samochody.

Jeśli chodzi o tryb kariery, to w jej trakcie będziemy brać udział w niestety mocno niezróżnicowanych „eventach”. Będą nimi wyścig, jazda na czas, zniszczenie oraz wyścig jeden na jednego, gdzie przeciwnikiem będize najlepszy kierowca w danym mieście. We wszystkich trybach, oprócz jazdy na czas, będziemy mogli utrudniać życie rywalom przez wykorzystywanie bonusów, o których wspomniałem wcześniej. W trakcie jej przebiegu dostaniemy możliwość odblokowywania nowych tras oraz pojazdów, które w nieznacznym stopniu da się modyfikować.

Na przestrzeni wszystkich zmagań kolekcjonować będziemy naklejki, które dostaniemy za spełnienie określonych warunków. Ich otrzymywanie nie niesie ze sobą niczego oprócz satysfakcji.

Czynnikiem, który w dużej mierze decyduje o wartości Blur jest możliwość gry na współdzielonym ekranie. Ze swoimi znajomymi możemy zagrać nawet na jednej klawiaturze. W trybie split screen udostępniono 3 rodzaje wyścigów. Są nimi „doładowane wyścigi”, „motor mash” i „wyścigi hardcore”. Pierwsza i ostatnia opcja to zwyczajne wyścigi z możliwością zbierania bonusów, bądź konwencjonalne. Na uwagę zasługuje „motor mash”, gdzie ze swoim oponentem rywalizować będziemy na specjalnie do tego przeznaczonej mapie-arenie pełnej bonusów. Głównym zadaniem będzie wówczas wyeliminowanie drugiej osoby. Rozgrywka tego typu przysparza wiele radości.

Blur jest grą, którą wydano głównie z myślą o konsolowcach. Ma w związku z tym bardzo ograniczone możliwości konfiguracyjne. Oprócz ustawień rozdzielczości znajdziemy jedynie ogólnie pojętą „jakość grafiki” oraz opcje dotyczące wygładzania krawędzi.

• Jakość grafiki (poziomy: 0, 1, 2, 3) – ustawienie dotyczy jedynie jakości wyświetlanych tekstur.

• Antyaliasing (x0, x2, x4, x8) – wygładzanie krawędzi wyświetlanych obiektów.

• Windows 7 64-bit ENG (Enterprise Trial)
• DirectX 10
• NVIDIA 197.45
• ATI Catalyst 10.4
• Fraps 3.1.0

Nasza procedura testowa polegała na dwukrotnym przejechaniu odcinka trasy zaprezentowanej na poniższym filmiku w ściśle określony sposób i wyliczeniu średniej z uzyskanych wyników.

Co ciekawe, pomimo opcji obniżenia jakości grafiki do poziomu 0 skorzystaliśmy z niej jedynie przy teście Vintage, gdyż karty inne niż 8400GS bez problemu radziły sobie z ustawieniami wyższymi.

W najwyższych możliwych ustawieniach wyraźną przewagę nad pozostałymi kartami uzyskuje HD 5850. O dziwo na płynną grę możemy liczyć nawet na Radeonie HD 4670. Jedynie w momencie wyświetlania większej ilości eksplozji odczujemy spadek płynnosci animacji.

Po zmianie ustawień na średnie topnieje przewaga HD 5850 i jej miejsce zajmuje GTX 285. GTX 260 OC także redukuje różnicę do karty ATi do 2 kl./s.

Widzimy, że im niższa jakość grafiki i niższy poziom wygładzania krawędzi, tym wyższa wydajność kart NVIDII w stosunku do urządzeń konkurencyjnego ATi.

Po obniżeniu rozdzielczości widzimy zmiany w czołówce. Radeon HD 5770 nieznacznie wyprzedził GeForce'a GTX 285, którego wynikowi dorównała wersja OC popularnej karty GTX 260.

Po raz kolejny widzimy, że przewaga kart ATi z serii 5Xxx w stosunku do urządzeń "zielonych" topnieje w momencie obniżenia poziomu szczegółów oraz wygładzania krawędzi.

Kolejność wyników pozostaje bez zmian i odpowiada tej z analogicznych ustawień w rozdzielczości 1920x1200.

Nareszcie nie musimy się martwić o spadki wyświetlanych klatek w przypadku HD 4670, jako że minimalna ich ilość wyniosła 30. W Blur gra przy płynności animacji na tym poziomie jest jak najbardziej przyjemna i zadowalająca.

Nastąpiła ciekawa sytuacja, w której GTS 250 niemalże dogonił HD 5850, a zdołał wyprzedzić zarówno HD 4870, jak i nowszą HD 5770. Nie ma to jednak większego znaczenia, gdyż nie ma wśród was chyba osób, które mogąc grać na ustawieniach najwyższych będą chcieli je obniżać.

Test był przeprowadzany podczas jazdy w trybie kariery w wyścigu 1 na 1. Każdego pomiaru dokonywano przez czas trwania jednego okrążenia. Ustawienia minimalne (zgodne z tabelą ustawień), rozdzielczość 1280x1024. Kartą użytą do testu był Radeon HD 5850.

Na wykresie widzimy, że gra potrafi wykorzystać potencjał drzemiący w procesorach trzyrdzeniowych. O dziwo w przypadku czterech rdzeni odnotowujemy nieznaczny spadek wydajności w stosunku do procesorów mających o jeden rdzeń mniej. Różnica między funkcjonowaniem gry na jednordzeniowcu w odniesieniu do procesorów dwurdzeniowych po podkręceniu do 3,7 GHz jest znikoma, jednak przy zegarach domyślnych - dostrzegalna.

Testy RAM przeprowadziłem zarówno przy ustawieniach maksymalnych, jak i minimalnych, odpowiednio w rozdzielczościach 1920x1200 oraz 1280x1024. Każdy wynik jest średnią z jednego okrążenia na trasie. Kartą użytą do testu był HD 5850.

Widzimy, że ilość klatek wyświetlanych w trakcie jednej sekundy w przypadku 2 GB pamięci RAM jest wystarczająca do uzyskania płynnej animacji. Dołożenie kolejnej kości o tej pojemności pozwala uzyskać wzrost o 7 klatek na sekundę, co w przypadku słabszych kart może drastycznie podnieść wydajność. Taktowanie pamięci nie ma żadnego znaczenia.

Różnice w przypadku ustawień minimalnych pomiędzy 2 GB a 4 GB są spore, ale jedynie na wykresie. W praktyce przy tej ilości klatek nie odczujemy różnicy.

Pomimo tego, że napotkamy momenty w których płynność animacji będzie mniejsza, to ustawiając jakość grafiki na minimalną w Blur zagramy na kartach pokroju 8400GS. Rozdzielczość 1280x1024 była nieco za dużym wyzwaniem, jednak jej zmiana na 1280x720 sprawi, że zabawa będzie całkiem przyjemna.

Blur jest ciekawą propozycją dla osób lubiących niekonwencjonalne wyścigi. Bardzo ładna, przyjemna dla oka grafika powinna zadowolić także tych nieco bardziej wybrednych graczy. Do jej podziwnia nawet przy najwyższych ustawieniach nie jest na szczęście potrzebna droga karta. Najważniejszy w grach powinien być współczynnik frajdy, a ten w momencie gry na podzielonym ekranie stoi na bardzo wysokim poziomie.

Niestety, wyścigi z komputerowymi przeciwnikami nawet na wyższych poziomach trudności są stosunkowo niewielkim wyzwaniem. Sposób, w jaki samochody pozwalają się prowadzić jest naszym zdaniem zbyt bardzo uproszczony, nawet jak na grę typu arcade. Znany i lubiany „garbus” pędzący z prędkością 120 mil/godzinę i wchodzący z tą prędkością w większość zakrętów z gracją bolidu Formuły 1? W Blur jest to możliwe.

Osoby, które nie są fanami tego typu gier mogą po jakimś czasie uznać ją za nudną, monotonną i... krótką. Całość można ukończyć tak naprawdę w 2-3 godziny. Posiadacze kierownic będą zawiedzeni, bo Blur nie obsługuje tego typu urządzeń. Jedynym kontrolerem z którego będzie można zrobić użytek, oprócz oczywiście klawiatury, jest gamepad.

Blur to pozycja, w którą warto zagrać. Nie wnosi wprawdzie do gatunku niczego rewolucyjnego, jednak porządne wykonanie, dobra oprawa wizualna i dynamika rozgrywki sprawią, że każdy będzie w stanie dobrze się przy niej bawić i odprężyć po ciężkim dniu.