Odtwarzacze

Instalacja oraz menu ekranowe

 

odtwarzacze HD
zobacz inne testy
»
WD Elements Play

Instalacja odtwarzacza Asmax Playbox jest prosta i nie wymaga dogłębnej wiedzy technicznej oraz znajomości niuansów konfiguracyjnych. Nie pomylisz też przewodów i gniazd, bo mają takie same kolory.

Jeśli mamy możliwość wykorzystania złączy cyfrowych, takich jak HDMI czy wyjście optyczne dla cyfrowego dźwięku przestrzennego, to jest to rozwiązanie godne polecenia ze względu na zauważalnie wyższą jakość dźwięku i obrazu (ważne w przypadku telewizorów wysokiej rozdzielczości – Full HD).

Po podłączeniu okablowania urządzenie uruchamiamy za pomocą pilota, a telewizor ustawiamy na odbiór sygnału z odpowiedniego źródła: na przykład AV (analogowe) lub HDMI (cyfrowe).

Minusem może okazać się jednak to, że menu odtwarzacza Asmax Playbox domyślnie ustawione jest na język angielski. Zmiany na język polski dokonać można wybierając czwartą ikonkę w menu głównym (licząc od lewej) - Ustawienia. Po wejściu do ustawień klikamy przycisk „wejdź/potwierdź” na pilocie i strzałkami w prawo lub w lewo zmieniamy język tak długo, aż pojawi się napis „Polski”, po czym znów klikamy „wejdź/potwierdź”.

Wygląd interfejsu użytkownika określić można jako prosty. Ikonki są przemyślane i logiczne, ale ich jakość pozostawia mały niedosyt, gdyż brzegi niektórych bywają nieco postrzępione.

Nawigacja po wszystkich elementach menu jest intuicyjna, a do jej obsługi wystarczają przyciski kierunkowe (góra, dół, lewo, prawo). Głębiej w menu wchodzimy zaznaczając odpowiedni element i klikając przycisk „wejdź/potwierdź”, a wracamy do poprzedniego menu przyciskiem „back”. Niestety na płynność poruszania się po menu będziemy musieli trochę ponarzekać, gdyż pozostawia sporo do życzenia. Opóźnienia są wyraźne i zdecydowanie psują komfort użytkowania.

Obsługiwane formaty plików

Audio MP3, WAV, AAC, WMA, AC3
Graficzne JPG, PNG, BMP
Wideo AVI, MPG, MP4, DAT, VOB, DIV, MOV, MKV, MJPEG, TS, TRP, TP (do rozdzielczości 1920x1080 pikseli – Full HD)
Napisy TXT, SRT, SUB, ASS, SSA, SMI (z polskimi znakami)
Playlisty brak

 

Pierwszym z pięciu elementów menu głównego jest opcja „Zdjęcia”. Po wejściu w nią wyświetli się nowy ekran zawierający listę podłączonych do odtwarzacza nośników pamięci, wraz z informacją o ich pojemności i systemie plików. Po wybraniu odpowiedniego urządzenia otrzymujemy bezpośredni dostęp do zapisanych wcześniej katalogów i plików graficznych.

Zdjęcia mogą się wyświetlać jako pokaz slajdów, w czasie którego słuchać można ulubionej muzyki. Dostęp do opcji pokazu otrzymujemy po naciśnięciu przycisku „option” na pilocie. Do swoich preferencji dostosować możemy również tryb wyświetlania zdjęć używając następujących opcji: „pętla” (powtórz całą zawartość katalogu), „powtórz jeden”, „losowo” oraz „bez powtarzania” (pokaz slajdów zatrzymuje się na ostatnim zdjęciu w katalogu). Zdjęcia możemy również powiększać i pomniejszać używając przycisku "zoom".

Można także wybrać czas, przez który wyświetlane będzie zdjęcie (2,5,7 sekund) oraz jeden z licznych efektów przejścia między zdjęciami. Zaznaczyć jednak trzeba, że odtwarzacz słabo daje sobie radę z animowanymi przejściami wykonywanymi na grafikach o dużej rozdzielczości. Jeśli więc będziemy mieli ochotę wyjąć kartę SD z aparatu cyfrowego i oglądać zdjęcia za pośrednictwem tej skrzyneczki, liczyć się musimy z tym, że przejścia między nimi będą się niestety lekko przycinać. Dotyczy to grafik w każdym obsługiwanym formacie, także w popularnym JPG.

Jedynym lekarstwem na tę przypadłość może być uprzednie pomniejszenie zdjęć w komputerze, a następnie przeniesienie ich na pamięci USB lub karcie SD/MMC do odtwarzacza.