Serwery plików NAS

Przegląd urządzeń Wi-Fi: Testy

  | Redaktor serwisu benchmark.pl
Autor:
Dyskutuj z nami

Sieci bezprzewodowe zyskują coraz większą popularność. Mamy nadzieję, że ten artykuł pomoże Wam znaleźć odpowiedzi na niektóre pytania dotyczące takich sieci. Dla większości z Was może to być przydatn

Początkowo urządzenia będziemy testować w parach, tz.: karta oraz punkt dostępowy należący do tego samego producenta. W testach nie podajemy wyników "mieszanych" zestawów, gdyż przez dłuższy okres testowania niejednokrotnie zestawiane były połączenia w których występowały dwa różne standardy oraz dwaj różni producenci, lecz ani razu nie zauważyliśmy jakichkolwiek kłopotów z połączeniem, autoryzacją czy transferem. Odnośnie porzucanych czy błędnych pakietów przy jakości połączenia powyżej 80%, nie warto się zastanawiać, gdyż z naszych obserwacji wynika, iż są to ilości bardzo znikome. Połączenia będą zestawiane w czterech różnych miejscach, różniących się nie tylko odległością od punktu dostępowego ale i występującymi przeszkodami. Ogólny pogląd na obszar testowy obrazuje ten schemacik:

Punkt dostępowy został ulokowany w punkcie 1. Natomiast komputer wyposażony w kartę Wi-Fi (lub adapter USB) wędrował po punktach 2, 3, 4 i 5.
Jeszcze słów kilka o konfiguracji testowej. Jest to najbardziej typowy komputer jaki można znaleźć w biurach (gdyż wszystkie testy wykonywałem w pracy):

  • procesor AMD Athlon XP 1700+
  • płyta główna: ECS K7S5A - okryta złą sławą ;)
  • pamięć: 128 MB DDR266
  • system: Windows 98SE

Pozostałe parametry wydają się nam nieistotne w przypadku naszych testów. Taka konfiguracja ma charakter typowego biurowego komputera. Zintegrowana karta sieciowa, w którą wyposażony jest komputer, została na czas testów wyłączona. Wyłączone zostały również inne programy, które korzystają z sieci (np. komunikatory, aktualizacje itp).

Do pomiarów wykorzystano program - LanSpeed2, który w sposób graficzny zaprezentuje nam transfery pomiędzy urządzeniami. Jako podstawowe rozgraniczenie zastosowany został protokół bezpieczeństwa WEP (klucz 64 bitowy).

Każdy test (i z szyfrowaniem i bez) został podzielony na trzy kolejne: odczyt z serwera FTP, zapis do serwera FTP oraz tradycyjne kopiowanie pomiędzy komputerami (np. otoczenie sieciowe).

Serwer oparty jest na systemie Linux (Fedora Core 1) i na czas testów był "fizycznie" odłączany od Internetu aby nic nie zakłóciło naszych wyników. Do serwera bezpośrednio podłączony jest switch (przełącznik), a następnie nasz punkt dostępowy.

Już na początku zaznaczam, iż serwer FTP nie posiada żadnych ograniczeń dotyczących transferu. Test przepustowości kopiowania (np. przez otoczenie sieciowe) może wydawać się niepotrzebny, jednak my wykorzystamy go jako dodatkowe źródło pomiarowe.

Do kopiowania będziemy wykorzystywać Total Commander (v.6.01) oraz plik o rozmiarze powyżej 200 MB. Równocześnie będzie uruchamiany program LanSpeed2, który obliczy nam średnią przepustowość oraz przedstawi to w sposób graficzny. Warto nadmienić, iż wyników tych nie należy traktować jako 100% oddających rzeczywiste transfery, gdyż niejednokrotnie powtarzając dany test uzyskiwaliśmy wynik różniący się od poprzedniego (średni odchył wynosi ok. 2%).