Xiaomi Mi Mix 2 – test

Właśnie przyjechał do mnie Xiaomi Mi Mix 2, którego zamówiłem w jednym z chińskich sklepów. Czekałem na jego przybycie niecierpliwie, a powodów jest kilka:

• Podoba mi się. Szklano-ceramiczna obudowa, którą zaprojektował sławny Philppe Starck wygląda świetnie i dzięki odpowiednim zaokrągleniom jest poręczna jak na tak duży wyświetlacz.
• Jest to prawdziwy smartfon flagowy w niższej cenie [ok. 1970 zł plus VAT i cło – a jakże! :)]
• Wąskie ramki i wydłużone proporcje wyświetlacza sprawiają, że przód prezentuje się nowocześnie.
• Ceramiczny tył = odporność na zarysowania.
• Mi Mix 2 będzie dostępny w Polsce od grudnia 2017. To dobrze, bo zainteresowanie tym modelem w naszym kraju jest całkiem spore.
• Wspiera LTE B20 (800 MHz) i ma dual SIM.

To na dobry początek. Teraz przejdźmy do konkretów, bo zalet jest więcej, a i kilka wad też się znajdzie.

Xiaomi Mi Mix 2 to bardzo atrakcyjny smartfon. Jego budowa jest jedną z najbardziej eleganckich spośród wszystkich telefonów dostępnych obecnie na rynku. Nie ma tutaj mowy o jakiejś tandecie. Jakość materiałów jest bardzo wysoka, podobnie jak precyzja ich spasowania. Moje subiektywne odczucia odnośnie jakości są znacznie lepsze niż w przypadku Xiaomi Mi 6 oraz wielu innych nowych smartfonów.

Z przodu najbardziej rzucającym się w oczy elementem jest duży 6-calowy wyświetlacz IPS LCD o wydłużonych proporcjach 18:9 (czyli 2:1) i rozdzielczości 2160x1080 px. Otoczono go wąskimi ramkami. Co prawda nie są one tak wąskie jak w pierwszym Mi Mix, ale za to cały smartfon jest mniejszy i poręczniejszy.

Wyświetlacz jest jasny, szczegółowy, oferuje nasycone kolory, dobry kontrast i niezłe kąty widzenia (choć trochę gorsze od współczesnych AMOLED’ów).

Nieco szersze ramki boczne sprawiają też, że ryzyko przypadkowego dotknięcia boków wyświetlacza w czasie trzymania jest bardzo małe.

Wyświetlacz ma zaokrąglone narożniki i przykryty jest szkłem 2,5D Gorilla Glass 4. Nad ekranem widoczna jest wąska szczelina głośnika. Jakość dźwięku w czasie rozmów jest dobra.

Górna ramka jest tak wąska, że aparat przedni (5 Mpx) i sensory trzeba było przenieść pod wyświetlacz. W praktyce robienie „selfików” z kamerką umieszczoną na dole jest problematyczne, bo zwyczajnie zasłaniamy ją palcem. Dlatego producent zaleca, by odwrócić telefon – wtedy aparat mamy w lewym, górnym rogu i możemy wykonywać całkiem wygodnie. Niestety po wyjściu na pulpit znów trzeba odwrócić telefon.

Tył obudowy wykonano z ceramiki, która jest bardziej odporna na zarysowania niż szkło. Nie oznacza to jednak, że jest bardziej odporna na upadki. Cóż… coś za coś.

Na szczęście w zestawie z telefonem dostajemy bardzo dobre „plecki” ochronne. Są to jedne z najlepszych (o ile nie najlepsze) plecki jakie dodawane są w standardzie do aktualnych smartfonów. Bardzo ściśle przylegają, więc praktycznie nie ma szans by smartfon sam z nich wypadł. Chronią tył i boki obudowy. Są solidne i przyjemne w dotyku.

Pogarszają wygląd smartfona, ale dobrze chronią i zwiększają pewność trzymania (bo ceramika i szkło są bardzo śliskie). Zarówno przód, jak i tył „palcują” się bardzo wyraźnie. Co prawda ślady palców łatwo schodzą, ale trzeba się przyzwyczaić do tego, że telefon będzie na co dzień mocno umazany.

Chętni mogą kupić specjalną wersję Xiaomi Mi Mix 2 z obudową w całości wykonaną z ceramiki (tzw. unibody), ale jest ona znacznie droższa.

Ceramika z tyłu jest zagięta na krawędziach i gładko przechodzi w aluminiowe ramki boczne. Taki zabieg sprawia, że obudowę trzyma się bardzo wygodnie. Jest o milimetr szersza od testowanego Huawei Mate 10 Pro, a mimo to trzyma się ją wygodniej.

Mi Mix 2 ma jeden aparat tylny o rozdzielczości 12 Mpx, z nagrywaniem 4K UHD i stabilizacją optyczną. Wystaje poza płaszczyznę obudowy na około milimetr, ale komponuje się całkiem ciekawie z umieszczonym poniżej czytnikiem linii papilarnych (który działa bardzo szybko).

Jakość zdjęć i filmów możecie ocenić na ostatniej stronie recenzji. Niecierpliwych pragnę uspokoić – sytuacja wygląda dobrze. :)

Na dole mamy głośnik, mikrofon i port USB typu C. Dźwięk jest odtwarzany zarówno z dolnego, jak i przedniego głośnika. Jakość jest co najwyżej przeciętna - znacznie poniżej poziomu Huawei Mate 10 Pro, Samsunga Galaxy Note 8 lub nowych iPhone’ów. Dźwięk jest dość płaski i brakuje mu niższych częstotliwości.

Xiaomi Mi Mix 2 nie ma klasycznego wyjścia słuchawkowego mini jack 3,5 mm, ale producent dołącza przejściówkę.

Jakość dźwięku testowałem zarówno z małymi słuchawkami (Zero Audio ZH-DX200-CT Carbo Tenore, Xiaomi Hybrid Dual Drivers IEM, Xiaomi Piston V2/V3), średnimi (Xiaomi Mi Headphones 2 gen., Status Audio CB-1), jak i dużymi (Denon AH-D2000, HiFiMAN HE-400S).

Wrażenia są bardzo pozytywne. Mi Mix 2 moim zdaniem zadowoli 99% użytkowników pod tym względem. Dźwięk jest żywy, dość dynamiczny i szczegółowy, a głośność wysoka na małych i średnich słuchawkach. Na większych poziom głośności jest średni (ale dynamika wciąż bardzo dobra jak na smartfon).

Przejściówka nie generuje żadnych nieprzyjemnych szumów. Dźwięk jest czysty i zaskakująco przyjemny (podkreślę jeszcze raz – jak na smartfon, bo do zaawansowanych odtwarzaczy pokroju HiFiMAN HM-650 lub HM-901 się oczywiście nie umywa).

Na lewym boku obudowy mamy szufladkę na dwie karty nano SIM. Dobrze, że smartfon wspiera LTE B20 (800 MHz), ale szkoda, że producent nie dodał oddzielnego slotu dla karty pamięci microSD.

Pocieszeniem jest to, że smartfon nawet w podstawowej wersji ma 64 GB szybkiej wbudowanej pamięci UFS 2.1 (realnie około 51 GB), a za wersję 128 GB nie trzeba wiele dopłacać. W sklepie GearBest z którego mam swojego smartfona różnica w cenie wynosiła 110 zł (w chwili gdy zamawiałem telefon). Za wersję 256 GB trzeba dopłacić ok. 300 zł. Nie są to jakieś niebotyczne sumy.

Na prawym boku znajdują się przyciski do regulacji głośności i blokady ekranu (włączania/wyłączania telefonu). Na górze znajdziemy tylko drugi mikrofon.

Niezależnie od wersji smartfon Xiaomi Mi Mix 2 wyposażony jest w bardzo dobry, wydajny procesor Qualcomm Snapdragon 835 (10 nm, 8 rdzeni Kryo: 4x 2,46 GHz +4x 1,9 GHz), z układem graficznym Adreno 540. Standardowa edycja ma 6 GB pamięci RAM LPDDR4X, a topowa aż 8 GB.

Z wersją specjalną nie miałem do czynienia, ale podstawowa (testowana) działa bardzo szybko. Nie będzie przesadą jeśli napiszę, że Mi Mix 2 to jeden z najszybszych smartfonów na rynku. Praktycznie wszystkie czynności wykonywane są błyskawicznie, animacje są płynne, a aplikacje i gry śmigają aż miło. Optymalizacja stoi na wysokim poziomie.

Akumulator ma pojemność 3300-3400 mAh. Do zestawu dołączono ładowarkę 2A z technologią szybkiego ładowania Quick Charge 3.0. Typowy czas pracy i czas ładowania opisuję na drugiej stronie testu.

Smartfon przyjechał do mnie z chińskim MIUI na pokładzie. Musiałem go więc odblokować i wrzucić na niego globalną wersję MIUI 9, która wyszła niedawno, ale wciąż jest oparta na Androidzie 7.1.1. W tym momencie pojawiły się komplikacje.

Już pomijając kwestię oczekiwania na „zgodę” na odblokowanie (zeszło ładnych kilka dni) sama procedura nie zawsze przebiega zgodnie z planem. Opisy krok-po-kroku są dostępne w sieci, więc nie będę ich powielał w recenzji, ale mogę od siebie dodać tyle, że początkujący użytkownicy mogą sobie nie poradzić jeśli w tej procedurze wystąpią błędy.

U mnie właśnie tak było. Zgłoszenie urządzenia do odblokowania skutkowało pojawieniem się błędu „10008”, z opisem w języku chińskim. W końcu doszedłem do tego, że trzeba wykonać daną czynność przez połączenie VPN ustawionym na Chiny, z tym, że na trzech pierwszych, darmowych aplikacjach VPN się nie udało, dopiero na czwartej, zainstalowanej z pliku APK, a nie ze sklepu zgłoszenie zostało wysłane.

Potem kolejne trzy dni czekania na odblokowanie bootloadera za pomocą aplikacji na PC i w końcu wrzucanie ROM’u w wersji globalnej, za pomocą kolejnego programu, przez fastboot (bo z poziomu telefonu nie dało rady z powodu kolejnych błędów).

To nie był proces, który określiłbym jako łatwy dla każdego, a już na pewno nie był przyjemny choćby ze względu na jakiś tydzień oczekiwania. Używanie telefonu w chińskiej wersji jest utrapieniem ze względu na brak sklepu Play i innych usług od Google.

W dodatku wrzucając na telefon nowy ROM warto zamknąć bootloader, by móc bezproblemowo korzystać choćby z płatności zbliżeniowych NFC za pośrednictwem Android Pay.

Jeśli ktoś kupuje Mi Mix 2, to zdecydowanie zalecam kupno od razu w wersji globalnej (nawet jeśli miałaby być nieco droższa) lub poczekanie do momentu, gdy smartfon wejdzie oficjalnie na polski rynek.

Xiaomi Mi Mix 2 ma bardzo dobrą łączność Wi-Fi „ac”, która podobnie jak w modelu Mi 6 oferuje znakomitą siłę sygnału 5 GHz i 2,4 GHz (niewiele smartfonów mu w tym dorównuje). Jest też Bluetooth 5.0, NFC, szybkie LTE, Wi-Fi Direct, Wi-Fi Display (funkcja o nazwie Projekcja, czyli bezprzewodowe przesyłanie obrazu) i wsparcie dla wysokiej jakości rozmów telefonicznych VoLTE.

Specyfikacja i porównanie do konkurentów:

W rankingu smartfonów znajdziecie szczegółowe wyniki czasu pracy na baterii i pomiary wydajności Xiaomi Mi Mix 2.

[kontrolka produkt=xiaomi-mi-mix-2 typ=benchmark smartfony-all]

Xiaomi Mi Mix 2 ma bardzo wydajne komponenty i świetnie zoptymalizowany system Android. Jego codzienna obsługa to przyjemność. Gry i multimedia działają na nim szybko i bezproblemowo.

Samsung Galaxy Note 8 vs Xiaomi Mi Mix 2

OnePlus 5 vs Xiaomi Mi Mix 2

HTC U11 vs Xiaomi Mi Mix 2

Xiaomi Mi Mix 2 ma akumulator o pojemności około 3400 mAh. Patrząc na same cyferki można odnieść wrażenie, że jest nieco za mały jak na smartfona z tak dużym wyświetlaczem i wydajnym procesorem. W praktyce jednak znacznie ważniejsza jest optymalizacja systemu, a dokładniej prawidłowa współpraca między oprogramowaniem, a sprzętem.

Tutaj Xiaomi wypada naprawdę dobrze. Używając telefonu w miarę intensywnie bez problemu osiągałem czasy SOT (Screen-On Time, czyli czas włączonego wyświetlacza między pełnymi ładowaniami) na poziomie 6,5, a nawet 7 godzin.

Gdy korzystałem ze smartfona sporadycznie i większość czasu leżał z wyłączonym ekranem (czyli zużywał energię na działanie w tle), to czas SOT spadał nawet do 3,5 godziny.

Ja jednak używam smartfona dość często (nawigacja, YouTube, social media, muzyka), więc zazwyczaj osiągałem SOT’y powyżej 6 godzin.

Screen-On Time (SOT): typowo 5-6 godz., maksymalnie 6,5-7,5 godz.

Baterię musiałem ładować praktycznie zawsze co 1,5 dnia. Pełne ładowanie trwa około 1,5 godziny.

Xiaomi Mi Mix 2 testowałem z nakładką MIUI 9, opartą o system Android 7.1.1.

Chciałbym jednak wyraźnie zaznaczyć, że smartfon przyjechał do mnie w wersji chińskiej, opartej wciąż na MIUI 8.5, która nie ma żadnych aplikacji od Google – nawet sklepu. Smartfon w tej wersji był z mojego punktu widzenia bezużyteczny. Dlatego zmieniłem ROM na nowszy, z „globalną” wersją MIUI 9, która ma już preinstalowane usługi Google.

Pod względem szybkości i płynności działania systemu Xiaomi Mi Mix 2 jest jednym z najlepszych smartfonów z przełomu lat 2017/2018. W dodatku interfejs MIUI 9 jest przejrzysty, czytelny i ma wiele przydatnych opcji konfiguracyjnych.

Dlatego właśnie smartfony Xiaomi są tak lubiane przez użytkowników. Są po prostu przemyślane pod względem programowym i przy okazji oferują dobrą relację ceny do możliwości. Nawet tanie modele za około 500-600 zł działają dobrze, a droższe, takie jak Mi Mix 2 działają wprost rewelacyjnie.

Z lewej strony ekranu możemy „wyciągnąć” dodatkowe menu, podobne do tego z iPhone (a dokładniej z systemu iOS 11). Funkcja działa tylko gdy jesteśmy na pulpicie głównym. Znajdziemy w nim karty z przydatnymi skrótami, notatkami i wydarzeniami w kalendarzu. Być może w przyszłości zostaną dodane kolejne karty.

Użytkownik dostaje 5 GB darmowego miejsca na dysku internetowym Xiaomi Cloud. Można z nim synchronizować zdjęcia, filmy, kontakty, wiadomości SMS, kalendarz, notatki i wykonać kopię zapasową ustawień (np. alarmów, konfiguracji systemu, tapet, aplikacji). Jest też opcja zdalnej lokalizacji zgubionego smartfona.

Jeśli komuś bezpłatne 5 GB nie wystarcza, to może dokupić dodatkowe 20 lub 100 GB, a nawet 1 TB.

Mi Mix 2 ma duży 6-calowy wyświetlacz, więc raczej niewiele osób sięgnie kciukiem do szczytu. Na szczęście interfejs można pomniejszyć. Wystarczy przesunąć palcem w bok po dolnym pasku systemowym.

Warto też dodać, że dolne przyciski można zamienić miejscami (czyli przycisk „cofnij” może być po lewej stronie).

Ekran można też podzielić wyświetlając jedną aplikację u góry, a jedną na dole. W tym celu trzeba wcisnąć przycisk ostatnich aplikacji na dolnym pasku systemowym, dotknąć opcji „Podziel ekran” (u góry) i przeciągnąć najpierw jeden program, a potem dotknąć drugiego.

Xiaomi oferuje funkcję „Nagrywanie ekranu”. Możemy zapisywać filmy w pełnej rozdzielczości (2160x1080 px) i 30 klatkach na sekundę. Można także wybrać przepływność (bitrate) by uzyskać lepszą jakość lub mniejszy rozmiar pliku.

Mi Mix 2 pozwala zdefiniować skróty klawiszowe lub kombinacje przycisków do kilku wybranych czynności. W ten sposób można np. szybko włączyć aparat, zapisać zrzut ekranu (przydatny gest przesuwania trzema palcami w dół wyświetlacza), włączyć latarkę, zamknąć aplikację itp.

W telefonie można aktywować tak zwaną drugą przestrzeń, czyli w praktyce dodatkowy profil użytkownika, w którym można trzymać inne dokumenty, programy, zdjęcia i ustawienia. Jest też opcja klonowania aplikacji (np. włączenia drugiego Facebooka z innym profilem).

Telefon pozwala aktywować efekty dźwiękowe po podłączeniu słuchawek. Oprócz klasycznego „equalizera” można wybrać też tryby dostosowane do konkretnych słuchawek firmy Xiaomi.

Xiaomi Mi Mix 2 nie zastosowało z tyłu podwójnego aparatu tak modnego w tegorocznych flagowcach. Mamy tutaj sensor Sony Exmor IMX386, czyli taki sam jak w testowanym wcześniej Huawei Mate 10 Pro i Xiaomi Mi 6. Obiektyw cechuje się jasnością f/2.0, czyli odrobinę gorszą niż Mi 6 (f/1.8).

• aparat tylny: 12 Mpx, Sony Exmor RS IMX386, f/2.0, stabilizacja optyczna, autofokus z detekcją fazy, nagrywanie filmów 4K UHD 30 kl./s
• aparat przedni: 5 Mpx, stała ostrość, nagrywanie filmów Full HD 30 kl./s

Pod względem jakości zdjęć Mi Mix 2 prezentuje wysoki poziom. Zdjęcia wykonane w dzień, w dobrym oświetleniu są odrobinę mniej szczegółowe niż z HTC U11, ale wciąż wyglądają dobrze (zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę znacznie niższą cenę smartfona).

W przypadku zdjęć nocnych lub wykonanych w ciemnych pomieszczeniach sprawa wygląda dwojako. W trybie automatycznym lub nocnym aparat mocno podbija czułość ISO, zwiększają się szumy, które następnie są usuwane. Wynikiem tego są niezbyt ostre zdjęcia o obniżonej szczegółowości.

ale…

Jeśli włączymy tryb ręczny, to możemy uzyskać o wiele lepszą jakość. Ustawiamy ISO na najniższe, a czas ekspozycji wydłużamy nawet do kilku sekund. Otrzymujemy zdjęcie jasne, mniej odszumione, ostrzejsze i bardziej szczegółowe. Wadą jest to, że przy dłuższej ekspozycji trzeba korzystać ze statywu/uchwytu dla smartfonów, w przeciwnym razie obraz może być poruszony (rozmazany).

Efekt widoczny jest poniżej.

Xiaomi Mi Mix 2 oferuje dobrą jakość zdjęć. W moim odczuciu nie jest ona najwyższa, ale wciąż na tyle dobra, że powinna zadowolić większość użytkowników. Aparat spisuje się poprawnie na co dzień.

Nie mam większych zarzutów wobec stabilizacji optycznej. Trochę gorzej jest z autofokusem. Automatyczne ustawianie ostrości zazwyczaj jest dość precyzyjne, ale gdy chcemy ręcznie wybrać pole ostrości, to w słabym i średnio intensywnym oświetleniu co trzecie zdjęcie było nieostre. Nie rzucało się to w oczy na wyświetlaczu smartfona, ale na komputerze już tak.

Przykład poniżej:

Niestety takich nieostrych zdjęć było sporo. Na targach Retro Motor Show w Poznaniu zrobiłem tym smartfonem 268 zdjęć i w przybliżeniu 1/4 z nich miała „nietrafiony” autofokus w chwili gdy wybierałem punkt ostrości ręcznie.

Być może jest to wina błędu w oprogramowaniu i nieprawidłowości te zostaną wyeliminowane w przyszłej aktualizacji.

Przedni aparat ma rozdzielczość 5 Mpx i w dobrym oświetleniu potrafi zapisać całkiem niezłej jakości „selfiki”.

Xiaomi Mi Mix 2 nagrywa filmy 4K UHD. Ich jakość jest wysoka, ale wciąż nie wyglądają tak dobrze jak filmy z Galaxy Note 8, Galaxy S8, HTC U11 czy Huawei Mate 10 Pro.

Pochwalić należy dobrą szczegółowość, ale obraz jest nieco zbyt mocno skompresowany (przepływność około 41 Mb/s to nieco zbyt mało jak na 4K UHD), zastosowano również trochę zbyt silne wyostrzanie (choć na szczęście można je zmniejszyć w ustawieniach). Kolory i kontrast są poprawne. Stabilizacja optyczna jest skuteczna, choć niekiedy da się zauważyć lekki efekt „pływania”. Płynność obrazu stoi na akceptowalnym poziomie.

Wybór Xiaomi Mi Mix 2 do roli mojego nowego smartfona był bardzo dobry. Nie żałuję tej decyzji ani trochę. Największe wrażenie zrobiły na mnie cztery rzeczy.

• szybkość działania: pod tym względem to elita – Mi Mix 2 działa niesamowicie szybko (piszę to jako dotychczasowy użytkownik OnePlus’a 5, a to już naprawdę spora rekomendacja)
• wygląd: obudowa prezentuje się naprawę pięknie i jest dość poręczna
• wyświetlacz: jasny, szczegółowy, z nasyconymi kolorami, wąskimi ramkami i wydłużonymi proporcjami
• jakość wykonania: ma ceramiczny, odporny na zarysowania tył, płynnie przechodzący w metalowe ramki, a do zestawu dodano solidne, dobrze dopasowane plecki ochronne

Poza atrakcyjną stylistyką i pieruńsko szybkim działaniem Mi Mix 2 chwyta za serce bardzo wygodnym interfejsem MIUI 9 z wieloma użytecznymi funkcjami, wysoką wydajnością, dobrym aparatem, wysoką jakością dźwięku (przez przejściówkę USB typu C – mini jack 3,5 mm) i całkiem niezłym czasem pracy.

Czy polecam ten telefon? Oczywiście, że tak. Byłbym głupi, gdybym nie polecał. To po prostu świetny sprzęt w cenie, która nie jest wzięta z kosmosu. Od grudnia 2017 kupimy go w Polsce za 2199 zł, a w chińskich sklepach jest już dostępny za mniej niż 2000.

• bardzo atrakcyjna i dobrze wykonana obudowa
• ceramiczny tył odporny na zarysowania
• duży, jasny i szczegółowy wyświetlacz (18:9)
• wąskie ramki wokół wyświetlacza
• bardzo szybkie i płynne działanie
• wysoka wydajność
• dobra jakość zdjęć (szczególnie w trybie ręcznym)
• nagrywanie filmów 4K UHD
• dość dobry czas pracy na baterii
• bardzo dobra jakość dźwięku przez przejściówkę 3,5 mm
• wygodny i funkcjonalny interfejs MIUI
• dual SIM
• szybki czytnik linii papilarnych
• szybka ładowarka w komplecie
   
• brak miejsca dla karty pamięci microSD
• brak klasycznego wyjścia słuchawkowego 3,5 mm (jest przejściówka)
• przeciętna jakość głośników
• obudowa nie jest wodoszczelna

100%