Lepszy niż mówi producent. Test zasilacza Endorfy Supremo FM6 1000W

Zasilacze zgodne ze standardami PCIe 5.1 i ATX 3.1 powoli zadomawiają się na rynku, głównie za sprawą kart graficznych GeForce RTX 4000 i 5000. Dzięki nowej wtyczce zasilania, jednostki można bezpośrednio podłączyć do sprzętu, bez stosowania przejściówek, co naturalnie zwiększa ich popularność wśród użytkowników składających nowe komputery.

Marka Endorfy długo zwlekała z wprowadzeniem nowych zasilaczy, ale w końcu się doczekaliśmy – i to podobno bardzo solidnej propozycji. Producent zaprezentował modele Supremo FM6, które zastępują popularne jednostki Supremo FM5, a jednocześnie są w pełni zgodne z nowym standardem. Sprawdziłem, jak wypada nowy zasilacz i czy ma szansę konkurować z zagranicznymi odpowiednikami.

Zasilacze Supremo FM6 początkowo będą dostępne wyłącznie w wersjach o mocy 850 W i 1000 W. Mówimy zatem o jednostkach przeznaczonych do komputerów wyposażonych w topowe karty graficzne. Obydwa modele różnią się jedynie mocą znamionową – poza tym oferują identyczną specyfikację oraz ten sam zestaw w pełni modularnego okablowania.

Jak wspomniałem we wstępie, jednostki zostały bardzo korzystnie wycenione — wariant o mocy 850 W kosztuje około 550 zł, a model o mocy 1000 W około 650 zł. To jedne z najtańszych zasilaczy zgodnych ze standardami ATX 3.1 i PCIe 5.1, a także jedne z najtańszych modeli o takiej mocy i sprawności dostępnych na rynku, uwzględniając również starsze konstrukcje. Co więcej, producent udziela na sprzęt długiej, 10-letniej gwarancji (dla porównania, modele Supremo FM5 były objęte "tylko" 7-letnią gwarancją).

Specyfikacja "na papierze" wygląda obiecująco, ale jak jest w praktyce?

Do testów otrzymałem obydwa modele, jednak dokładniej przyjrzałem się mocniejszej wersji o mocy 1000 W – taka jednostka powinna sprostać konfiguracjom nawet z najbardziej prądożernymi kartami graficznymi pokroju GeForce RTX 4090 czy GeForce RTX 5090. Słabsza wersja oferuje bardzo podobne możliwości, ale może nie wystarczyć do najpotężniejszych konfiguracji (szczególnie jeśli w planach mamy też podkręcanie sprzętu).

Pierwsze, co rzuca się w oczy, to… mało rzucający się w oczy zasilacz. Supremo FM6 został zapakowany w szare pudełko, a sam zasilacz wygląda zupełnie zwyczajnie – ot, po prostu „czarna skrzynka” bez zbędnych upiększeń. W praktyce nie ma to większego znaczenia, bo zasilacz i tak jest schowany w obudowie. Warto jednak podkreślić, że FM6 ma zaledwie 140 mm długości, więc powinien się zmieścić nawet do mniejszych obudów (trzeba jeszcze doliczyć kilka centrymetrów na podpięcie modularnych wtyczek).

Po bokach obudowy wytłoczono logo Endorfy, a na górnej ściance znalazł się zwykły druciany grill, pod którym schowano 120-milimetrowy wentylator Fluctus (więcej o nim napiszę przy rozbieraniu jednostki).

Model Supremo FM6 1000W oczywiście oferuje moc znamionową 1000 W, przy czym na główną linię 12 V przypada prawie cała ta wartość – 996 W. Nie powinno być zatem problemów z podłączeniem wydajnych procesorów i kart graficznych. Co więcej, zasilacz jest już zgodny ze standardem ATX 3.1, co oznacza, że poradzi sobie z nagłymi skokami obciążenia na linii 12 V (jednostka ma wytrzymać nawet 2-krotne przeciążenie na linii 12V w czasie do 180 μs).

Zasilacz oferuje w pełni modularne okablowanie, dzięki czemu można do niego podłączyć tylko wymagane wiązki – takie rozwiązanie nie tylko poprawia cyrkulację powietrza w obudowie, ale też ułatwia składanie komputera i poprawia jego estetykę.

Do dyspozycji oddano następujące wiązki:

Okablowanie jest długie i dosyć giętkie, więc nie powinno być problemów z podłączeniem wtyczek nawet w większych obudowach. Producent zastosował czarne, płaskie wiązki, jedynie główna wtyczka ATX 24+4 pin została zabezpieczona nylonowym oplotem. Co prawda takie rozwiązanie trochę zaburza spójność wzornictwa, jednak pozwala lepiej połączyć przewody w wiązce. Warto jednak zwrócić uwage na dosyć mały przekrój kabelków PCIe 6+2 pin i EPS 4+4-pin - producent zastosował przewody 18AWG, podczas gdy konkurencja często stosuje tutaj lepsze przewody 16AWG.

Supremo FM6 to pierwszy zasilacz producenta, który fabrycznie wyposażono w nową wtyczkę 12V-2x6 600 W, dzięki której można bezpośrednio podłączyć zasilanie do nowych kart graficznych GeForce (i niektórych Radeonów). Co prawda producent przewidział też starsze wtyczki PCIe 6+2 pin dla pozostałych kart, jednak do dyspozycji oddano jednak tylko trzy takie złącza, co w skrajnych przypadkach może okazać się niewystarczające (np. przy kartach wymagających trzech wtyczek i kolejnej wtyczce podłączanej do dodatkowe karty rozszerzeń lub płyty głównej). Niektórym może teżbrakować wtyczek MOLEX, stosowanych w starszych komponentach.

Obudowa zasilacza została zabezpieczona plombą, więc jej otworzenie jest równoznaczne z utratą gwarancji. Osoby mniej doświadczone w temacie elektroniki mogą ominąć rozdział i od razu przejść do testów.

Zasilacze Endorfy Supremo FM6 850W i 1000W bazują na tej samej konstrukcji, jednak różnią się niektórymi komponentami. Producent postawił na platformę opracowaną przez firmę SAMA, która już w pełni spełnia normę ATX 3.1 (podobna konstrukcja była stosowana w modelach FM5, jednak wprowadzono w niej modyfikacje).

Do chłodzenia elektroniki wykorzystano 120-milimetrowy wentylator Fluctus, który korzysta z dynamicznego łożyska olejowego (FDB) - motel ten może obracać się z prędkością do 1400 RPM. Obroty wentylatora są dostosowane do obciążenia jednostki, dzięki czemu cechuje się on bardzo dobrą kulturą pracy – zasilacz spełnia normę głośności Cybenetics A, co oznacza, że jego hałas mieści się w zakresie ≥20 dB(A) i <25 dB(A). Jest więc naprawdę cicho.

Zasilacz bazuje na topologii pełnego mostka z układem rezonansowym i synchronicznym prostownikiem. Konwersją napięć po stronie wtórnej zajmuje się przetwornica DC-DC.

Jakość wykonania stoi na bardzo wysokim poziomie. Producent zastosował wyłącznie japońskie kondensatory, certyfikowane do pracy w temperaturze do 105°C. W sekcji APFC zastosowano jeden główny kondensator elektrolityczny Nichicon 1000 µF/400V, natomiast za filtrowanie napięć odpowiadają kondensatory elektrolityczne Nippon Chemi-Con i Nichicon oraz aluminiowo-polimerowe Nippon Chemi-Con.

Próbę zasilacza przeprowadziłem na nowej platformie testowej, która może być przykładem wydajnego komputera do gier lub stacji roboczej. Konfiguracja pozwala wykorzystać potencjał najnowszych zasilaczy z wtyczką PCIe 5.0/5.1 (12VHPWR/12V-2x6).

• procesor: Intel Core i9-13900K (MPT 253 W)
• chłodzenie procesora: Arctic Liquid Freezer II 420
• płyta główna: Gigabyte Z690 Aorus Pro (BIOS F29)
• pamięć RAM: G.Skill Trident Z5 Neo 2x 16 GB 6000 MHz CL30
• karta graficzna: Gigabyte GeForce RTX 4090 Gaming OC
• dysk SSD: Patriot P400 1 TB

Testy przeprowadziłem pod obsługą systemu Windows 11 (24H2). Podczas testów komputer nie miał połączenia z siecią.

Dodatkowo wykorzystałem następującą aparaturę pomiarową:

• Multimetr: Kewtech KT115 (dokładność ±0,6%+4c)
• Watomierz: UNI-T UT230B-EU (dokładność ±1%)

Producent podkreśla wysoką sprawność energetyczną zasilacza, potwierdzoną certyfikatem 80 PLUS Gold. Oznacza to efektywność na poziomie co najmniej 87% przy 20% obciążenia, 90% przy 50% oraz 87% przy pełnym obciążeniu (100%). Warto jednak zwrócić uwagę na jeszcze bardziej precyzyjny certyfikat Cybenetics, według którego jednostka spełnia wymagania bardziej rygorystycznego standardu Platinum – z efektywnością w zakresie od 89% do poniżej 91%. Poniżej znajduje się wykres przedstawiający sprawność energetyczną zasilacza przy różnych poziomach obciążenia linii zasilających 12V i 3,3/5V z pomiarów normy Cybenetics.

Jak to wygląda w praktyce? Pobór energii elektrycznej sprawdziłem w kilku scenariuszach typowych dla codziennego użytkowania komputera. Do obciążenia procesora i karty graficznej wykorzystałem aplikację OCCT.

• Spoczynek – komputer w stanie bezczynności, brak obciążenia procesora i karty graficznej.
• Obciążenie CPU – symulacja intensywnego obciążenia procesora.
• Obciążenie GPU – symulacja intensywnego obciążenia karty graficznej.
• Obciążenie CPU + GPU – symulacja intensywnego obciążenia procesora i karty graficznej
• Obciążenie CPU + GPU OC – symulacja intensywnego obciążenia procesora i podkręconej karty graficznej (limit mocy 133%)

Podczas testów nie wyłączałem mechanizmów oszczędzania energii, a zanotowane wartości to maksymalne odczyty z watomierza (pomijając chwilowe skoki). Im niższe zużycie energii, tym wyższa efektywność zasilacza. Otrzymane wyniki porównałem z kilkoma innymi modelami, które miałem pod ręką.

Wyniki poboru energii elektrycznej okazały się lepsze, niż można by przypuszczać na podstawie specyfikacji. Endorfy Supremo FM6 1000W, mimo certyfikatu 80 PLUS Gold, wyróżnia się bardzo dobrą efektywnością, często przewyższającą modele o teoretycznie wyższej klasie energetycznej.

Pomiary napięć wyjściowych przeprowadziłem we wszystkich pięciu trybach obciążenia. Odnotowane wartości pozwoliły mi skontrolować zgodność wartości z normą ATX oraz przyjrzeć się regulacji napięć (warto tutaj wspomnieć, że norma ATX 3.0/ATX3.1 wprowadza trochę inne dopuszczalne wartości niż ATX 2.xx).

Norma ATX 3.0/ATX 3.1 zakłada 5 proc. tolerancję napięć 3,3 i 5 V, ale w przypadku linii 12 V jest to już -7/+5 proc. (a w przypadku przewodów 12VHPWR/12V-2x6 do -8 proc.). Dla mniej ważnych linii -5 V, 5Vsb i -12 V  jest to już 10 proc. Każdy zasilacz mieszczący się w wyznaczonych granicach bez problemu może pracować w komputerze, niemniej jednak parametry bliższe ideałowi dobrze świadczą o danej jednostce i jakości zastosowanych w niej komponentów.

Dobra jakość komponentów przekłada się na stabilne napięcia wyjściowe. Choć zastosowana platforma testowa nie pozwala na pełne obciążenie jednostki, zmierzone wartości są bliskie wartościom idealnym – różnica na głównej linii 12V wynosi zaledwie około 1,17% (w przypadku linii 3,3 i 5V to jeszcze mniej, ale procedura testowa nie pozwala obciążyć linii w mocnym stopniu, więc wyniki nie obrazują wymagającego scenariusza).

Na nowe zasilacze Endorfy przyszło nam trochę poczekać, ale warto było – Supremo FM6 to świetna propozycja dla użytkowników składających wydajny komputer do gier lub zastosowań profesjonalnych.

Zasilacz jest cichy i porządnie wykonany. Producent postawił na sprawdzoną platformę, co przekłada się na stabilne napięcia wyjściowe i wysoką sprawność energetyczną. Co więcej, certyfikat Cybenetics potwierdza normę Platinum, co oznacza nawet wyższą efektywność niż oficjalnie deklarowana przez producenta. Za jakością sprzętu przemawia także długa, 10-letnia gwarancja.

Do dyspozycji użytkowników oddano estetyczne, modularne okablowanie, wyposażone już w wtyczkę 12V-2x6 dla nowych kart graficznych. Warto jednak zauważyć, że producent ograniczył liczbę starszych wtyczek PCIe 6+2 pin i MOLEX, co w niektórych, skrajnych przypadkach może stanowić problem.

Polskie zasilacze zostały bardzo konkurencyjnie wycenione – model o mocy 1000 W kosztuje 649 zł, a wersja 850 W jest dostępna za 549 zł. To jedne z najtańszych konstrukcji w swojej klasie – dla porównania, modele takie jak ASRock Steel Legend, be quiet! Pure Power 12 M czy Corsair RMe są droższe o około 50–100 zł (i nierzadko przysługuje na nie krótsza gwarancja) Jeśli szukacie solidnego zasilacza w dobrej cenie, Supremo FM6 to świetny wybór. Osobiście poczekałbym jednak na jeszcze tańszą propozycję, bardziej przystępną dla szerszego grona użytkowników.

Produkt do przeprowadzenia testu został użyczony przez firmę Endorfy. Firma użyczająca nie miała wpływu na treść ani wglądu w niego przed publikacją. Jest to niezależna recenzja dziennikarska.