Sony 55XF8505 - test

Sony 55XF8505 jest telewizorem z płaskim ekranem o rozdzielczości 3840 x 2160 pikseli. Testowana Bravia plasuje się w przedziale telewizorów do około 5000 zł.

W Sony 55XF8505 zastosowano wyświetlacz LCD typu IPS od LG Display. Subpiksele mają konwencjonalną strukturę RGB w charakterystycznym dla paneli LG „jodełkowym” układzie.

Najważniejszą zaletą tego typu wyświetlaczy jest dobra jakość reprodukcji kolorów pod kątem. Główną wadą ‒ jasna czerń i niski kontrast.

kliknij aby powiększyć

Już tradycyjnie, najwyższą jakość obrazu w Braviach zapewnia tryb obrazu „kino pro”. To właśnie w tym trybie dokonaliśmy pomiarów.

Choć współczynnik kontrastu ANSI jest typowy dla matryc IPS, czyli niski, nie oznacza to jednak, że nie można go poprawić ‒ wprost przeciwnie. Jasność czerni zależy w dużym stopniu od ustawienia opcji „zaawansowane zwiększenie kontrastu” (ang. adv. contrast enhancer). Opcja ta rzeczywiście poprawia kontrast ANSI w drodze kombinacji dwóch technik: globalnego wygaszania diod (ang. frame dimming) oraz poprzez zmianę gammy (charakterystyki jasności). Oto co robią poszczególne opcje:

• małe (low) - poprawia czerń
• średnie (medium) - poprawia czerń i podbija biel
• duże (high) - poprawia czerń i jeszcze bardziej podbija biel

W zależności od wybranego ustawienia otrzymujemy następujące współczynniki kontrastu:

• wył (off) - 687:1
• małe (low) - 996:1
• średnie (medium) - 1017:1
• duże (high) - 1031:1

Domyślną opcją jest „niska”, co jest dobrym rozwiązaniem, choć warto czasem skorzystać z opcji wyższych, zwłaszcza gdy zależy nam na bardziej dobitnym pokazaniu jasnych elementów obrazu (świateł). Trzeba jednakże uważać, bo najwyższa opcja może mieć tendencję do przepalania świateł - w takiej sytuacji zalecana jest „redukcja” do opcji średniej lub niskiej (domyślnej).

Warto podkreślić, że pomimo zastosowania podświetlenia jednokrawędziowego, inżynierowie Sony nie zdecydowali się na wygaszanie/ściemnianie diod LED w podziale na pionowe sekcje (pasy). Zrobili tak zapewne z troski o zachowanie oryginalnego przekazu dzieła filmowego, bowiem jasne pionowe pasy, tak typowe dla telewizorów marek koreańskich (LG, Samsung), w dużo większym stopniu zaburzają intencje twórcy działa filmowego (irytując przy tym wielu użytkowników) niż ściemnianie całej ramki, zwłaszcza jeśli to ostatnie jest tak zręcznie i całkiem subtelnie zaimplementowane, jak w Bravii 55XF8505.

Poniższe zdjęcie zrobione w warunkach kina domowego (tj. w całkowicie zaciemnionym pomieszczeniu) przedstawia niezwykle wymagającą od telewizora scenę z filmu La La Land, w której Sebastian, oświetlony jedynie reflektorem punktowym, gra na fortepianie w ciemnej sali koncertowej (płyta 4K HDR, indeks 01h 13m).

Jak widać czerń jest dość jasna, ale na szczęście brak jakichkolwiek pionowych pasów, które tak irytują niektórych użytkowników telewizorów koreańskich marek. Firmy japońskie jak Sony i Panasonic mają zupełnie inne podejście do wygaszania diod LED niż Samsung i LG.

Warto zaznaczyć, że widoczne na zdjęciu różnice w jasności poszczególnych fragmentów ekranu nie wynikają z jakiegoś „zachmurzenia” (cloudingu), lecz ze sposobu, w jaki obiektyw mojego przystępnego cenowo bezlusterkowca postrzega ekran telewizora. Obserwowany gołym okiem ekran Sony w ww. scenie miał niemalże jednolitą czerń na całym ekranie, a przejaśnienia w rogach wynikały po prostu z faktu, iż na środek i rogi ekranu patrzymy pod innym kątem, a im większe odchylenie od centrum ekranu, tym jaśniejsza czerń w matrycach IPS. Kolejne zdjęcie jest skrajnym przykładem takiej zmiany i przedstawia ekran telewizora z matrycą IPS widziany z pozycji osoby leżącej niemalże na podłodze - widać duży wzrost jasności czerni, ale też jej wspaniałą jednolitość (zaciemnienie na dole ekranu to wina aparatu i/lub fotografa - ekran widziany gołym okiem, choć jasny, był jednolity na całej powierzchni). Chciałbym jeszcze raz zaznaczyć, że oba zdjęcia ekranu nie odzwierciedlają obrazu w 100% - gołym okiem wyglądał on dużo lepiej. Ponieważ niestety nie udało mi się tego lepiej uchwycić, proszę mi wybaczyć, ale proszę też nie ferować pochopnych wyroków o 55XF8505.

W ogólnej ocenie, ze względu na stosunkowo jasną czerń emisyjną oraz wzrost jej jasności pod kątem, Sony 55XF8505 najlepiej sprawdzi się podczas dziennych seansów lub przy włączonym świetle. To właśnie w takich warunkach, gdy do głosu dochodzi czerń absorpcyjna, Sony 55XF8505, jak niemal każdy telewizor z matrycą IPS, pokaże się od swojej najlepszej strony.

W ustawieniach fabrycznych trybu „kino pro” reprodukcja kolorów była całkiem akceptowalna.

Błędy nie są specjalnie wysokie, natomiast da się zauważyć, że odcienie kolorów mają generalnie zbyt małe nasycenie, co szczególnie dotyczy odcieni czerwieni (kolor czerwony na poziomie nasycenia 75% ma faktyczny poziom nasycenia jak 50-procentowa czerwień). Z tego względu śmiało można włączyć opcję „żywy kolor”, która nawet w opcji „maks.” nie powoduje przesycenia czerwieni, co widać na wykresie poniżej (z wynikającym z działania tej opcji lekkim przesyceniem zieleni spokojnie da się żyć).

W ogólnej ocenie, po kalibracji balansu bieli i po włączeniu opcji „żywy kolor”, odwzorowanie barw w 55XF8505 reprezentuje moim zdaniem całkiem dobry poziom, zwłaszcza pod kątem.

Sony 55XF8505 jest w stanie odwzorować szeroką paletę barw. Pokrycie przestrzeni DCI wyniosło niemal 80%.

Na białej, prostokątnej planszy zajmującej 5% powierzchni ekranu Sony 55XF8505 świecił z jasnością 540 cd/m^2 (na większej, 10-procentowej planszy wynik był w zasadzie taki sam). To o 39% więcej niż w ubiegłorocznym 55XE8505. Brawo!

W Sony 55XF8505 zastosowano najprawdopodobniej matrycę klasy 120Hz oraz układ Motionflow, co w dziedzinie ostrości i płynności ruchu dało następujące rezultaty:

Zalecam oczywiście tryb „własny”, „gładkość” (tj. płynność) 3 lub 4, czystość (tj. ostrość) 1 lub 2. Osoby, które preferują mocne lub skrajnie mocne upłynnienie ruchu oraz brak jakiegokolwiek zacinania się obiektów ruchomych (juddera) powinny w „trybie kliszy” ustawić opcję „średnia” lub „duża”.

Bravia 55XF8505 poprawnie odtworzyła zdecydowaną większość testowych plików, w tym, po raz pierwszy w historii moich testów telewizorów Sony, pliki flv i wmv. Bez problemu poradziła sobie także z plikami wideo 4K o rozdzielczości pionowej większej od 2160 linii.

Mam dobrą wiadomość dla graczy: na sygnale 1080p/60 opóźnienie sygnału wyniosło niewiele ponad 26 ms, co jest bardzo dobrym wynikiem.

• bardzo mała degradacja kolorów pod kątem,
• niezła reprodukcja barw po włączeniu opcji „żywy kolor”,
• unikalna plastyka obrazu nieosiągalna dla matryc VA,
• szeroka paleta barw (ale zobacz poniżej),
• niski input lag,
• niemal o 40% wyższa jasność w trybie HDR od poprzednika,
• dobra ostrość obrazów ruchomych w trybie „własnym”,
• niezła liczba stopni regulacji płynności ruchu (ale zobacz poniżej),
• wysoce naturalny obraz bez sztucznego wyostrzenia,
• znakomite skalowanie do 4K,
• duża liczba obsługiwanych formatów plików wideo z USB (większa niż w ubiegłorocznym 55XE8505),
• najlepsze na rynku (tj. zapewniające największy poziom zabezpieczeń) opcje blokady rodzicielskiej (profil z ograniczonym dostępem),
• całkiem niezły dźwięk z więcej niż przyzwoitym basem,
• dwa sposoby ustawienia nóżek,
• zmieniony pilot z cichymi przyciskami (nareszcie!),
• dobre materiały i wykonanie.

• jasna czerń i niski kontrast,
• nieco zbyt małe nasycenie, zwłaszcza odcieni czerwieni,
• pokrycie przestrzeni DCI mogłoby być większe,
• brak systemu kalibracji barw (tzw. pełnego CMS-u),
• lekki (mało dokuczliwy) efekt brudnego ekranu,
• nieco rozjaśniona charakterystyka jasności w trybie SDR (dlatego warto gammę przestawić z „-2” na „Min.”),
• zbyt wysoka jasność minimalna w trybie „kino pro”; pełnoekranowe 137 cd/m^2 to zbyt dużo do ciemnego pomieszczenia (ale można zmniejszyć jasność opcją „kontrast” i „gammą”),
• główny interfejs (home) mało konfigurowalny (choć aktualizacja do Androida 8 ma to zmienić),
• usuwanie kanałów TV niewygodne i czasochłonne,
• liczne błędy w polskim menu (guide po gatunkach, tryb kliszy, gładkość, czystość itd.).

Zamiana matrycy na IPS wyszła na dobre kolorom oglądanym pod kątem, a zwiększenie jasności - obrazom w trybie HDR. Podczas testów praktycznych w ciągu dnia, Sony 55XF8505 zrobił na mnie pozytywne wrażenie naturalnością, czystością i głębią oglądanego obrazu. Muszę przyznać, że choć regularnie korzystam z telewizora z matrycą LCD typu VA, Sony 55XF8505 przypomniał mi, co tracę nie mając ekranu typu IPS. Moim zdaniem Sony 55XF8505 jest udanym telewizorem LCD z matrycą IPS, który mogę polecić do oglądania w większym gronie w ciągu dnia lub przy włączonym świetle, szczególnie osobom preferującym stonowane, nieprzejaskrawione barwy i doceniającym niezmanipulowaną inżynierię obrazu tej japońskiej marki.

78% 3,9/5

Jeżeli posiadasz już ten telewizor, wyraź swoją opinię o nim w komentarzach pod artykułem.