Lunar Flashlight leci na Księżyc szukać wody

Statek kosmiczny wielkości szkolnej teczki został wystrzelony w kosmos jeszcze w grudniu, razem z opisywaną przez nas misją HAKUTO-R, na pokładzie Falcona 9 od SpaceX. Lunar Flashlight oddzielił się jednak od rakiety niedługo po wystrzeleniu, by rozpocząć własną trzymiesięczną podróż na paliwooszczędną trajektorię orbitalną 67,5 tys. kilometrów od Księżyca, jednak jego oddziaływania grawitacyjne w połączeniu z oddziaływaniem Ziemi i Słońca sprowadzi go finalnie na odległość zaledwie 15 kilometrów od powierzchni naszego naturalnego satelity.

Lunar Flashlight oświetli swoimi laserami wiecznie skryte w cieniu kratery w pobliżu księżycowego bieguna południowego. Dzięki temu powstanie widmowa sygnatura, która da nam pojęcie o rodzajach materiałów, jakie znajdują się w głębi kraterów. Jeśli lasery trafią na lód, woda pochłonie światło bliskie podczerwieni, które nie odbije się z powrotem do sondy. Lód powierzchniowy może być skarbnicą wody, która mogłaby być wykorzystana przez przyszłe kolonie księżycowe. Odpowiednio duże złoża wody kolonistom posłużyłyby nie tylko do picia, ale też po rozszczepieniu jako źródło tlenu do oddychania i wodoru na paliwo rakietowe.

Statek kosmiczny, choć jego podzespoły są dziełem JPL NASA, został zmontowany i przetestowany w Georgia Institute of Technology a podczas lotu jest monitorowany i kontrolowany przez zespół złożony ze studentów i absolwentów Georgia Tech's School of Aerospace Engineering. Dane ze statku będą przesyłane drogą radiową do sieci NASA Deep Space Network i kierowane do studentów-kontrolerów na kampusie Georgia Tech. Dla wykładowców, pracowników i studentów to wspaniałe oświadczenie, bo zapewnia wgląd w procedury NASA i uczy stosowania ich w praktyce, co może być przydatne, jeśli Agencja zechce w przyszłości zatrudnić absolwentów Georgia Tech.

Mimo niewielkich rozmiarów Lunar Flashlight ma spore możliwości ze względu na układ napędowy powstały we współpracy JPL z Georgia Tech. Łączy on w sobie niewielki rozmiar z możliwościami, jakie były dotąd dostępne jedynie dla dużych statków kosmicznych. 

Źródło: technology.org