Naukowcy z Australii, Japonii, Holandii i Włoch wspólnie opracowali najszybszy światłowód na świecie, który pozwala na osiągnięcie transferów danych na poziomie 1,7 Pbit/s. Jest to prędkość o 1,7 miliona razy większa od oferowanej przez standardowe, gigabitowe łącze. Test potwierdzający tak dużą przepustowość udało się przeprowadzić na dystansie aż 67 km.
Pierwszy podmorski światłowód, zainstalowany w 1988 roku, miał przepustowość zaledwie 20 Mbit/s. Z kolei najlepsze obecnie światłowody, takie jak Grace Hopper z 2022 roku, oferują transfery na poziomie 22 Tbit/s w każdej z 16 par przewodów, co daje łączną przepustowość 352 Tbit/s. To wciąż blisko pięć razy mniejsza prędkość niż w opisywanym światłowodzie. Jak udało się to osiągnąć?
Jak stworzono najszybszy światłowód na świecie?
Naukowcy od dłuższego czasu starali się zwiększyć przepustowość światłowodów. Jednym z pomysłów było zwiększenie grubości przewodów, jednak wpływa to negatywnie na ich elastyczność i wytrzymałość (do tego wymagałoby gruntownej przebudowy całej infrastruktury światłowodowej).
Inna koncepcja polegała na zwiększeniu liczby przewodów, ale wiązałoby się to ze znacznym wzrostem kosztów. Dlatego naukowcy postanowili zwiększyć liczbę rdzeni w światłowodzie, nie zmieniając jednocześnie jego średnicy (będącej na poziomie ludzkiego włosa). Konkretnie zmieścili ich aż 19, co pozwoliło zwiększyć prędkość, a równocześnie utrzymać niskie straty (przy mniejszej liczbie rdzeni, straty światła są zbyt duże, co wpływa negatywnie na wydajność światłowodu).
Naukowcy wierzą, że opracowana przez nich technologia światłowodowa znajdzie zastosowanie w rzeczywistych połączeniach podmorskich w ciągu najbliższych pięciu lub maksymalnie dziesięciu lat.
Źródło: Lighthouse
