Zorza polarna nad Polską. Zabrałem na zdjęcia 5 smartfonów

Zorza polarna - zwłaszcza gdy jest fotografowana z ręki w trybie automatycznym - stanowi jedno z największych wyzwań dla smartfonów. Z przynajmniej dwóch powodów. 

Nawet topowe telefony mają relatywnie małe matryce. Aby zrekompensować niewielką ilość przechwytywanego światła, muszą się ratować podbiciem czułości ISO (a więc i wzrostem zaszumienia) czy dłuższym czasem naświetlania (co może się przekładać na poruszenia). Algorytmy dzisiejszych smartfonów dobrze radzą sobie z łączeniem kilku klatek w stabilny obraz i usuwaniem artefaktów, ale akurat w przypadku nocnego nieba pojawia się ten problem, że gwiazdy mogą być mylone z szumem, co z kolei może prowadzić do przesadnego wygładzenia obrazu. 

Wyzwaniem dla trybu automatycznego jest też ustawienie ostrości. Zorza jest zjawiskiem rozmytym, efemerycznym i występuje na niemal czarnym tle nieba. Aparat nie widzi wyraźnych krawędzi, na których mógłby skupić ostrość, co może powodować poważne problemy z działaniem autofokusa. 

Obejrzyj w

Zorza polarna w obiektywie smartfonów

W tym miejscu zaznaczę, że nie jest to profesjonalny test porównawczy. Zorza wzięła mnie z zaskoczenia, więc wybrałem się za miasto nieprzygotowany, wrzucając do plecaka kilka smartfonów i jeden statyw. Na nim wylądował Pixel 10 Pro XL, bo chciałem mieć kilka ładnych zdjęć z tego niecodziennego w naszej części świata spektaklu, a - jeśli chodzi o fotografię nocną - akurat temu smartfonowi ufam. 

Korzystając z okazji po prostu zrobiłem kilka fotek z ręki w trybie automatycznym paroma innymi smartfonami. Nie były robione jednocześnie, więc nie można ich porównać 1:1, ale myślę, że tyle mi wystarczy, by podzielić się kilkoma obserwacjami. 

Motorola Signature

Motorola Signature zaskoczyła mnie praktycznie całkowitym brakiem problemów z ustawieniem ostrości, w czym potencjalnie zasługa laserowego autofokusa. Część fotek wyszła delikatnie poruszona, ale to kwestia fotografowania z ręki w mroźną noc. Zaszumienie? Jest, ale - jak na te warunki - raczej akceptowalne. 

iPhone 17

iPhone 17 - w przeciwieństwie do modelu Pro - nie ma czujnika LiDAR, który wspierałby pracę autofokusa w trudniejszych warunkach oświetleniowych, dlatego ten smartfon miał dość duże problemy z ustawieniem ostrości; na 13 zrobionych przeze mnie zdjęć, 6 wyszło kompletnie nieostrych. Ale te, które się nie udały, są mniej poruszone niż te z Motoroli. 

Samsung Galaxy Z Fold 7

Aparat Galaxy Z Folda 7 w codziennym użytkowaniu jest dla mnie wystarczający, ale zorza polarna nie jest jego mocną stroną. Ze wszystkich telefonów, które miałem przy sobie, ten miał największe problemy z ustawieniem ostrości, więc szybko wylądował w kieszeni. Oczywiście gdybym nie miał przy sobie tylko ten smartfon, to mógłbym ratować się ustawieniami manualnymi i dałbym radę zrobić przyzwoite zdjęcie, ale inne modele są pod tym względem mniej problematyczne. 

OPPO Reno15 Pro

Ze wszystkich telefonów w tym zestawieniu, OPPO Reno15 Pro jest najtańszy i jako jedyny nie jest flagowcem, więc nie jest to uczciwe porównanie, ale myślę, że mimo wszystko warto rzucić okiem, jak w takich warunkach radzą sobie smartfony z wyższej średniej półki. Widać, że jego mała matryca miała trudności z przechwyceniem dużej ilości światła, więc musiała się ratować podbiciem ISO, co z kolei przełożyło się na duże zaszumienie. Bez zarzutów spisał się natomiast autofokus. 

Pixel 10 Pro XL

Jak wspomniałem, Pixel 10 Pro XL jako jedyny wylądował na statywie, więc jego tryb nocny i astrofotograficzny mógł rozwinąć skrzydła. Ze zdjęć robionych tym smartfonem jestem najbardziej zadowolony, ale warto mieć na uwadze, że miał mocno ułatwione zadanie.