To się dopiero nazywa skok wydajności! Testujemy Hyperbook NH5 z RTX 3060

Z całej rodziny laptopów Hyperbook to właśnie model NH5 najczęściej bierzemy na warsztat – głównie dlatego, że zwykle oferuje świetny stosunek ceny do jakości, tak jak to miało miejsce w przypadku bezpośredniego poprzednika dzisiejszego bohatera (NH5 z RTX 2060), albo w równie ciekawej odmianie Hyperbook NH5 z desktopowym procesorem Ryzen 5 3600. Nie inaczej jest tym razem – skok wydajności, jaki obiecuje Nvidia przy okazji przejścia na karty graficzne z serii RTX 3000, jest co najmniej intrygujący, a jeżeli do tego dołożymy świetne ceny, jakie oferuje Hyperbook, to wychodzi mieszanka iście wybuchowa!

• Zawartość opakowania i opis konstrukcji
• Opis peryferiów
• Specyfikacja techniczna testowanego modelu
• Testy matrycy, audio/video oraz baterii
• Wydajność chłodzenia i kultura pracy (film) oraz podkręcanie
• Testy wydajności 3D i w grach
• Testy syntetyczne i w zastosowaniach profesjonalnych
• Nasza finalna opinia o Hyperbook NH5 z RTX 3060

Z zewnątrz zaskakująco wiele się zmieniło względem choćby wyżej podlinkowanego NH5 z Ryzenem na pokładzie. Laptop stracił na wadze pół kilograma (czyli jakieś 20%), a po zamknięciu jest chudszy o 5 mm.

Pokrywa laptopa została wykonana z aluminium i wykończona matowym lakierem. Jeżeli jednak preferujecie plastik na pokrywie, to Hyperbook i o Was pomyślał i umieścił dwie ozdobne plastikowe wstawki blisko zawiasów. W zasadzie to pokrywa jest jedynym elementem, który nie uległ zmianie względem starszych modeli.

Cały dół został natomiast przeprojektowany i trzeba przyznać, że bardzo dobrze to laptopowi zrobiło. Nie tylko wygląda teraz lżej, ale również mniej… przemysłowo? Poprzednie wcielenia NH5 miały w sobie pewną toporność, którą w tegorocznej odsłonie udało się zgubić.

Od spodu również widać niemałe zmiany, również w kwestii atrakcyjności wyglądu. Największa zmiana to przeniesienie baterii spod okolic prawego nadgarstka do obszaru blisko lewego zawiasu matrycy. Niepozorna zmiana, ale w rezultacie nie będziemy odczuwać dyskomfortu (w czasie pisania na laptopie), wywołanego nagrzewającą się podczas ładowania baterią.

Pod względem złączy nic się nie zmieniło, a szkoda, bo liczyliśmy na wsparcie dla HDMI 2.1 oraz 2,5 GbE na złączu RJ45. Realnie jedyna zmiana to rozmiar gniazda czytnika kart SD – wcześniej był to slot na microSD, a teraz można umieścić pełne SD.

Ogólnie do dyspozycji mamy następujące porty:

• 1x USB 2.0 typu A
• 1x USB 3.1 gen. 1 typu A
• 1x USB 3.1 gen. 2 typu A
• 1x USB 3.2 gen. 2 typu C z DisplayPort 1.4
• 1x HDMI 2.0
• 1x mini DisplayPort 1.2
• 1x RJ45 GbE
• 1x wejście na mikrofon (miniJack 3,5 mm)
• 1x wyjście słuchawkowe (miniJack 3,5 mm)
• 1x czytnik kartSD

Lista dosyć pokaźna, choć głównie przez rozbicie portów USB – każdy w innym standardzie. Maksymalnie możemy podpiąć 3 dodatkowe monitory jednocześnie, choć używać można sumarycznie też tylko 3 (włącznie z wbudowaną matrycą). Mini DP jest połączony z układem zintegrowanym Intela.

Powierzchnia pulpitu wykonana została z plastiku, ale ten imituje szczotkowane aluminium i, po prawdzie, to sztywnością wcale mu nie ustępuje – laptop jedynie na środku pomiędzy zawiasami da się lekko wgiąć. Klawiatura pozostała bez zmian – to łatwy do wymiany moduł znany z wielu podobnych laptopów.

Klawiatura jest nadal identycznie podświetlana – całość sterujemy z poziomu aplikacji, która również nie uległa zmianie od bardzo dawna (więcej o niej przeczytacie np. tutaj, w recenzji modelu poprzedniej generacji Hyperbook NH7).

Touchpad wrócił na swoje miejsce na środku obudowy i już nie będziemy trzymać na nim ręki podczas pisania :) W przeciwieństwie do klawiatury, tutaj nie mamy nic do zarzucenia – przyjemnie się go używa. Stety lub niestety gdzieś w tym procesie przenoszenia zagubiono czytnik linii papilarnych.

Testy użytkowe rozpoczniemy od bardzo dużej zmiany na plus, która dokonała się w tym modelu. Co prawda nie byliśmy całkowicie zaskoczeni, bo już test Hyperbook SL704 w grudniu zaprezentował nam nowe matryce, stosowane przez Hyperbooka, ale nie spodziewaliśmy się, że ujrzymy je również w niższej serii, jaką jest przecież NH.

Panel IPS z jasnością ponad 300 nit, kontrastem 1300:1 i pokryciem prawie całego sRGB to ogromny skok jakościowy względem poprzednio stosowanych matryc. Jeżeli do tego dołożymy bardzo dobrą kalibrację fabryczną, to brzmi to już bardzo zachęcająco. Jedynie temperatura bieli mogłaby być fabrycznie nieco cieplejsza.

Panel oczywiście można dodatkowo skalibrować, dzięki czemu okaże się, że spełnia idealnie normy ISO. Szersze gamuty barw są już nieco zbyt wymagające, więc do obróbki fotografii będziemy potrzebować dodatkowo monitora.

Matryca jest matowa, więc maksymalne 300+ nit to dobry wynik, nawet do pracy przy dużym natężeniu oświetlenia. Z kolei redukcja podświetlenia w systemie do 0% pozwala na komfortową pracę przy 16 nit jasności i to bez straty na kontraście!

Poprawiła się również równomierność podświetlenia matrycy. Oba pomiary mieszczą się w zalecanej tolerancji dla norm ISO.

Poświata znana jako IPS Glow nie jest dokuczliwa, a w naszym (sklepowym) egzemplarzu udało się również uniknąć wyciekania podświetlenia spod obramowania.

Panele 144 Hz nie są dzisiaj już niczym nadzwyczajnym (a wręcz są standardem w laptopach dla graczy), ale sama ta wartość o niczym nie świadczy – widzieliśmy już sporo paneli 144 Hz, które realnie ledwo ze 120 Hz radziły sobie bez smużenia. Tymczasem matryca, którą Hyperbook montuje do nowych NH5, zdecydowanie zalicza się do tych faktycznie szybkich.

Pomiary wykazały średnio 6,6 ms czasu reakcji pikseli MPRT (więc sporo mniej niż większość gamingowych monitorów na panelach VA), co dla 144 Hz oznacza brak smużenia. Matryca nie generuje również powidoków, więc obraz jest przyzwoicie ostry i to niezależnie od jasności sceny.

Nad matrycą, w ramce, ukryto oczko kamery 1 MPx oraz dwa mikrofony. Kamera nie posiada fizycznej przesłony, ale to raczej norma w tym segmencie cenowym. Jest za to sygnalizacja pracy (zasilania) kamerki, więc odnotujemy, kiedy nasz agent FBI do nas zagląda.

Głośniki są. Umieszczono je przy przednich narożnikach i skierowano ku podłożu. Dźwięk jest dosyć płaski, choć należy oddać, że oferują nieco więcej niskiego pasma, niż zwykle się spotyka w takich konstrukcjach. Niemniej należy je traktować raczej jak typowe głośniki w laptopie – do awaryjnego użycia.

W kwestii baterii sprawa ma się tak, że nie jest to sprzęt do pracy, czy tym bardziej grania, bez dostępu do zasilania. Pojemność fabrycznego modułu to 49 Wh, co przy takich podzespołach nie ma prawa długo wytrzymać. Ale z drugiej strony baterię można łatwo wymienić, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby nosić ze sobą kilka sztuk :)

40 minut grania na nowej baterii oznacza, że na mecz rankingowy w LoLa może zabraknąć prądu, a bardziej zużyta bateria zaoferuje te standardowe dla UPS 15 minut na dotarcie do punktu zapisu gry i wyłączenie laptopa. Możemy za to liczyć na 2 odcinki typowego serialu na Netflixie :)

Technologia FlexiCharger wspierająca żywotność baterii – to strategiczne zakomunikowanie, że laptop ładuje się dłużej, niż działa na danej baterii…

Te niespecjalnie długie czasy pracy na baterii można by wybaczyć, gdyby laptop był w stanie szybko się ładować, ale niestety tego nie robi. Po godzinie ładowania laptopa (uruchomionego, ale w stanie bezczynności) przybyło nam ledwie 33% pojemności baterii.

Nowe podzespoły okazały się być dosyć oszczędne jak na moc, którą oferują (o tym już za chwilę). Co ciekawe, zasilacz 180 W zdaje się być wyjątkowo „szyty na miarę” i miejscami pracuje pod ponad 90-procentowym obciążeniem (zakładając 80% sprawność energetycznej zasilacza). Odważnie :)

Kolejna ogromna zmiana na plus, po matrycy, to system chłodzenia. Spodziewaliśmy się, że będzie to największy problem w przypadku tak wymagających podzespołów, ale najwyraźniej inżynierom odpowiedzialnym za ten model też nie dawało to spać, bo ewidentnie stanęli na wysokości zadania!

Chłodzenie na pierwszy rzut oka nie wydaje się być super masywne, ale po bliższej obserwacji widać, że użyto tu całkiem sporo miedzi (zamiast częściej w tym segmencie spotykanego aluminium). Biorąc pod uwagę, że i karta, i procesor mogą w szczycie pobrać 115 W, to nie dziwi, że układ chłodzenia z obu stron wygląda dosyć podobnie. 

Gdy laptopa mocno nie obciążamy i aktywujemy tryb cichy, to staje się praktycznie bezgłośny, a mimo tego jest nadal komfortowy w użytkowaniu nawet na gołych udach (wiadomo – home office ma swoje uroki ;)). Podczas gdy obciążymy tylko zastosowany tu 8-rdzeniowy procesor Intela (np. renderując grafikę), to nadal pozostanie akceptowalnie chłodny w dotyku, ale zrobi się już nieco głośniej.

Tu należy zaznaczyć, że wentylatory w tym laptopie są jakieś magiczne – kręcą się bardzo szybko (nawet ponad 4000 rpm), ale dźwięk, jaki generują, przypomina raczej odgłos klimatyzatora z ogromnym śmigłem niż wyciem suszarki, z jaką zwykle takie laptopy są kojarzone. Sytuacja ta się utrzymuje, nawet jeżeli odpalimy grę i rozkręca się również drugi wentylator (od karty graficznej).

Oczywiście fizyki się nie oszuka i te blisko 200 W musi jakoś laptopa opuścić, a że obudowa się mocno nie nagrzewa, to znaczy, że ciepło wydostaje się przez wydmuchiwane powietrze otworami umieszczonymi po bokach. Obecnie to całkiem przyjemne - mieć tak podgrzewaną rękę z myszką, ale w ciepłe letnie wieczory może się to nieco mniej sprawdzać.

Ten punkt kiedyś zwykł się nazywać pomiarem thermal throttlingu, czyli automatycznego obniżania zegarów podzespołów na skutek ich przegrzewania się. Jednak od jakiegoś czasu producenci sprzętu znaleźli na to lepszy sposób – narzucają takie limity zasilania, że sprzęt nie ma jak się przegrzać :) Tak samo jest i w tym przypadku, choć warto zaznaczyć, że limity te i tak są dosyć luźne, jak na laptopa.

Podczas pełnego obciążenia wszystkich wątków, CPU utrzymuje 3,1 GHz na wszystkich rdzeniach, co jest dosyć dobrym wynikiem. Limit zasilania szybko pikuje z 115 W na stabilne 55 W, a chłodzenie utrzymuje zdrową dla procesora temperaturę 75°C. Trochę może szkoda, że nie zdecydowano się na udostępnienie trybu z limitem 75 W, w którym przy temperaturze bliższej maksymalnej mielibyśmy bliżej 4 GHz na wszystkich rdzeniach.

W grach sytuacja jest bardzo różna. Test przeprowadziliśmy w Cyberpunku - grze równie gorąco przyjętej przez graczy, co i sprzęt komputerowy. Tutaj zarówno karta z aktywnym RT daje z siebie wszystko, jak i procesor stara się utrzymać wysokie taktowanie przy tej samej dostępnej mocy. W takim przypadku karta nie wykracza poza założony kaganiec 80 W. Są jednak gry, w których CPU się znacznie bardziej nudzi i pobór mocy przez kartę potrafi podskoczyć nawet do 115 W, a taktowanie zbliżyć się do stabilnych 1800 MHz. Cały czas oczywiście utrzymując akceptowalne 85° (i tu już zdecydowanie nie ma miejsca na dostarczenie więcej mocy kosztem temperatur). Zobaczcie to zresztą sami w krótkiej kompilacji z testowanych gier:

Wydajne chłodzenie oraz dosyć luźne limity zasilania zachęcają do podkręcania, którego oczywiście w przypadku laptopów nie polecamy. Wyniki, jakie uzyskaliśmy, jasno pokazują, że czasami jednak warto taką opcję rozważyć - potrzeba tylko odpowiedniego laptopa :)

W przypadku karty graficznej udało się stabilnie uzyskać +150 MHz na GPU i 200 MHz na pamięciach. Dodatkowo zwiększyliśmy o 10 W limit mocy dla CPU. Dalsze podnoszenie taktowania karty na tyle zwiększało aktywność korekty błędów, że wydajność zaczęła spadać, a podnoszenie limitu CPU zaczęło negatywnie odbijać się na wydajności karty. Przydałby się jeszcze undervolting, ale ten nie chciał zadziałać znanymi nam sposobami. Jakby nie patrzeć, to +4% wydajności zupełnie za darmo :)

Testy wydajności rozpoczniemy od tych w grach (co w zasadzie już zrobiliśmy bo w filmie powyżej podajemy wyniki...) oraz tradycyjnie od pakietu 3DMark, aby określić jak nowy Hyperbook NH5 z RTX 3060 prezentuje się na tle konkurencji. Wszystki kolejne testy wykonaliśmy na domyślnych ustawieniach laptopa, w trybie "Performance".

Okazuje się, że w laptopach różnica między RTX 3060 a 3080 może wcale nie być aż tak duża jak w PC (gdzie sięga 30%). Dużo tu jednak zależy od zastosowanego procesora oraz limitów – przykładowo niedawno testowany Gigabyte (laptop studyjny), z limitem 95 W nałożonym na kartę, wypada tylko 15% szybciej, podczas gdy wspierany przez znacznie szybszy procesor Ryzen 9 5900X model RTX 3080 w gamingowym Asusie odskakuje już o ponad 30% (i przy okazji ceną o 300%).

Zestawiając nowego NH5 z poprzednikiem, na tym drugim nie zostaje suchej nitki… Co ciekawe, depczemy też po piętach najwyższemu modelowi SL704 z bardzo szybkim 2070 Super i mocniejszym procesorem!

Trudno było oczekiwać innych rezultatów w samych grach po zapoznaniu się z testami syntetycznymi, jednak potwierdzamy – na nowym NH5 z RTX 3060 za około 5500 zł można odpalić absolutnie każdą grę na ultra i cieszyć się bardzo płynną rozgrywką. Jedynie Cyberpunk i Wach Dogs Legion polecamy ustawić na Ultra + średni RT, aby zbliżyć się do średnich 60 FPS, a gry te wówczas nadal będą wyglądać bardzo dobrze :)

W grach e-sportowych, nawet w najwyższych ustawieniach, ograniczy nas odświeżanie 144 Hz w matrycy, jeżeli nie chcemy grać z efektem rozrywania obrazu

Zaskakujące jest to, że taką wydajność, czyli gdzieś pomiędzy desktopowym RTX 2060 Super a RTX 2070 Super, można kupić w cenie niższej, niż obecnie kosztowałoby nas złożenie równie wydajnego PC z monitorem 144 Hz! Oczywiście spora w tym wina kryptowalut, które w ostatnich miesiącach podwoiły ceny kart graficznych, ale i tak nie zmienia to faktu, że obecnie taki laptop jest wyjątkowo opłacalnym wyborem dla gracza. Opłacalność tę zwiększa dodatkowo dostępność, która nie powinna być przesadnie problematyczna.

Marka Hyperbook cieszy się sporą popularnością na rynku profesjonalistów ze względu na dobry stosunek ceny do jakości oraz stonowany, mało gamingowy wygląd. Nie moglibyśmy Was zatem zostawić bez testów w zastosowania innych niż gry. Zaczniemy tradycyjnie od PC Mark 10 w wersji rozszerzonej.

Nie codziennie widzi się laptopa ze średniej półki cenowej w tak doborowym towarzystwie :) Punktacja dla testu podstawowego to 6183 pkt,  a dodajmy, że wyniki mógłyby być wyższe, gdybyśmy mogli wyłączyć funkcję Optimus, aby również na pulpicie używać karty dedykowanej. Dalsze testy potwierdzają, że nowy NH5 to świetny wybór również dla grafika czy architekta.

Pod względem renderowania wszystkie laptopy z RTX poprzedniej generacji nie mają czego szukać przy serii 3000. Hyperbook NH5 bardzo dobrze wypada też w testach wymagających niedługotrwałego obciążenia CPU, gdzie dużo wyższy limit pozwala wyprzedzić konkurencję. Jedynie w programach z pakietu testów SPECviewPerf 2020 widać, że łapie lekką zadyszkę względem znacznie droższych przeciwników (głównie przez Nvidia Optimusa). Ogólnie wyniki są bardzo dobre, a miejscami zaskakujące.

Lista dostępnych modeli dysków podczas konfiguracji jest całkiem spora (z oferty Samsunga i WD). Miejsca mamy na dwa dyski M.2 i jeden 2,5”, więc limitem jest sumarycznie 12 TB pojemności dysków SSD (za symboliczną dopłatą 7700 zł względem bazowego modelu… ). Dysk, jaki zastosowano w omawianym modelu laptopa, testowaliśmy dosyć dokładnie na jego premierę (w połowe mniejszym wariancie), więc zainteresowanych odsyłamy do recenzji Samsung SSD 970 EVO 500 GB. Dość powiedzieć, że to solidny wybór, warty dopłaty 140 zł przy zakupie laptopa, względem 860 EVO 250 GB :)

Sytuacja obecnie dynamicznie się zmienia wraz z pojawianiem się na rynku kolejnych laptopów z nowymi RTXami. Z pewnością model NH5 wyróżnia się tym, że jest jednym z pierwszych dostępnych z tym układem. Trochę szkoda, że Hyperbook nie postawił na procesor od AMD – powinno wyjść taniej, a z pewnością odczuwalnie szybciej – możliwe jednak, że już mają w zanadrzu taka konfigurację, może nawet z desktopowym Ryzenem 5 5600X – to by było coś pięknego :)

Wracając jednak do testowanego dziś NH5 z Intel Core i7-10870H oraz mobilnym RTX 3060 - nie można przejść obojętnie obok udoskonaleń, jakie producent w tym modelu wprowadził. Lżejsza i smuklejsza konstrukcja, dużo lepsza matryca i bardzo kulturalny system chłodzenia – lista tych pozytywnych zmian jest bardzo długa.

Hyperbook NH5 z RTX 3060 to świetna propozycja nie tylko dla graczy, ale również do pracy!

To już zupełnie inny laptop niż NH5 sprzed 2 lat. A udało się to osiągnąć bez drastycznego podnoszenia ceny (ta jest wyższa, ale o tyle, o ile wszystko ostatnio podrożało). Realnie, jak pisaliśmy już wyżej – obecnie to świetna pod względem opłacalności alternatywa dla składania wydajnego PC, gdzie za samą kartę graficzną o podobnej wydajności przyjdzie nam zapłacić 3000 zł…

Finalnie nasza ocena jest bardzo pozytywna – nawet jeżeli nie wszystko w tym modelu jest idealne i nie daje on poczucia obcowania z produktem premium, to z całą pewnością daje poczucie dobrze wydanych pieniędzy, a to w tym segmencie jest w sumie najważniejsze. Laptop obecnie jest w przedsprzedaży i ceny zaczynają się od 5499 zł, a testowaną przez nas konfigurację (z nieco nadmiarowymi 32 GB RAM i dyskiem SSD 1 TB) można zamówić za 6277 zł - jest to cena bez systemu operacyjnego. 

• Bardzo wysoka (w swojej cenie) wydajność w grach
• Wysoka wydajność również poza grami
• Porządna matryca IPS 100% RGB 144 Hz
• Wysoka kultura pracy pod obciążeniem
• Minimalistyczny, ale atrakcyjny design
• Wi-Fi 6 w karcie Killer AX1650X
   
• Szkoda, że nie na Ryzenie
• Średnio brzmiące głośniki
• Węższa niż standardowa klawiatura
• Wolne ładowanie i tak małej baterii
• Brak HDMI 2.1 i 2,5 GbE

Co jeszcze warto przeczytać:

• Hyperbook rozdaje za darmo abonament do GeForce NOW - promocja zachęci graczy
• Najlepsze laptopy do gier. TOP 10 gamingowych laptopów
• Hyperbook R15 ZEN - polska firma pokazuje, że można zrobić taniego i dobrego laptopa