Słuchawki

Najistotniejsze pojęcia związane ze słuchawkami

z dnia 28-04-2011
 

powrót do strony
startowej
»

 

KOLEJNE PORADY
» Akcesoria i ciekawostki
» Podsumowanie

Słuchawki zamknięte – cała małżowina uszna zamknięta jest wraz ze słuchawką w dobrze wytłumionej, szczelnej komorze. Muszle (poduszki) zazwyczaj wykonane są ze skóry lub innego materiału o dobrej charakterystyce tłumiącej i redukującej przepływ powietrza (dźwięk nie może uciekać na zewnątrz).

Do plusów takiej konstrukcji należy wysoka dynamika i izolacja od otoczenia, a do minusów ograniczona wentylacja ucha. Słuchawki zamknięte muszą ściśle przylegać do głowy, aby móc reprodukować dźwięk w najwyższej jakości.

Słuchawki otwarte – muszle słuchawek przylegają do ucha, ale zazwyczaj nie zakrywają go (małżowina pozostaje odsłonięta). Konstrukcje tego typu wykorzystują zazwyczaj miękkie, tekstylne poduszki (zamiast skórzanych). Słuchawek otwartych raczej nie poleca się miłośnikom mocnego basu - niezbyt szczelne muszle wypuszczają część dźwięku, przez co nabiera on przestrzeni i czystości, ale traci na mocy.

Słuchawki otwarte sprawdzą się na uszach miłośników ambientu, folku, muzyki śpiewanej i klasycznej. Dobra wentylacja poprawia komfort w czasie dłuższego, ciągłego użytkowania, ale tłumienie odgłosów dobiegających z zewnątrz jest bardzo słabe.

Słuchawki półotwarte – stanowią połączenie najlepszych cech słuchawek otwartych i zamkniętych. Bardzo często oferują duże muszle, w których mieści się całe ucho (choć nie jest to regułą) i zapewniają przyzwoitą wentylację. Tony niskie są nieco mocniejsze, a nacisk na ucho mniejszy niż w słuchawkach otwartych. Izolacja od otoczenia nie dorównuje jednak tej znanej z konstrukcji zamkniętych.

Słuchawki douszne – wsuwane częściowo do kanału słuchowego, ale nieoferujące wygłuszających, silikonowych uszczelek.


Słuchawki dokanałowe – wprowadzane do kanału słuchowego i wymagające dobrego uszczelnienia, aby zapewnić dźwięk odpowiedniej mocy i jakości. Wytłumienie realizowane jest przez jedną lub kilka miękkich silikonowych uszczelek dopasowujących się do wnętrza przewodu słuchowego. Słuchawki dokanałowe to miniaturowe odpowiedniki słuchawek zamkniętych.

Słuchawki elektrodynamiczne (dynamiczne) – membrana z papieru, plastiku lub mikrowłókna, której ruch wzbudzany jest przez przyklejoną do niej cewkę, umieszczoną w silnym stałym polu magnetycznym. Cewka porusza się wskutek przepływającego przez nią prądu zmiennego.

Membrana – element konstrukcji słuchawek bezpośrednio wpływający na jakość reprodukowanego dźwięku. Wraz z cewką porusza się wzbudzana przepływem prądu w stałym polu magnetycznym. W typowych słuchawkach wykonuje się ją z tworzywa sztucznego (np. Mylaru), sporadycznie z papieru. Bardziej wymagające słuchawki audiofilskie (np. firmy Denon) wyposażono w membrany wykonane z mikrofibry, które cechują się bardzo gęstym splotem i zmniejszoną wagą. Dzięki temu membrany są w stanie osiągnąć jakość reprodukcji znacznie bliższą oryginałowi.

Pasmo przenoszenia - zakres częstotliwości przenoszonych przez słuchawki wyrażany w Hz. W praktyce parametr ten oznacza jak niskie i wysokie dźwięki dają radę odtworzyć słuchawki. W przypadku tradycyjnych konstrukcji przeznaczonych do odtwarzaczy przenośnych wskazany jest zakres od 20 do 20 000 Hz, który pokrywa w pełni zakres częstotliwości słyszanych przez większość ludzi. Dla osób o szczególnie wrażliwym słuchu przeznaczone są high-endowe modele audiofilskie potrafiące reprodukować na przykład od 5 do 45 000 Hz.

Poziom ciśnienia akustycznego – SPL (Sound Pressure Level) – wyrażany w decybelach (dB), w praktyce oznacza głośność słuchawek. Znaczna część słuchawek na rynku dociera do poziomu około 100 dB, który w dłuższym czasie może być niebezpieczny dla słuchu.

Zniekształcenia harmoniczne – THD (Total Harmonic Distorsion) - współczynnik zniekształceń, który wynika z nieliniowości głośników słuchawek. Zniekształcenia harmoniczne są dokuczliwe, jeśli ich procentowa zawartość w sygnale jest znacząca. Poziomem dopuszczalnym w słuchawkach do odtwarzaczy MP3 jest 0,1%-0,5%, natomiast w sprzęcie audiofilskim zniekształcenia nie powinny przekraczać 0,01%.

Impedancja – występuje w obwodach prądu przemiennego. Im wyższa impedancja, tym więcej mocy trzeba dostarczyć słuchawkom aby osiągnąć pożądany poziom głośności. W praktyce oznacza to, że słuchawki z małą impedancją podłączone do konkretnego źródła dźwięku (np. iPoda) będą grały głośniej niż modele z wyższą impedancją.

Im więcej omów, tym słuchawki będą bardziej odporne na wszelakie szumy, ale jednocześnie będą brzmiały nieco ciszej. Przy niższej impedancji słuchawki są bardziej podatne na szumy i uszkodzenia, ale za to są głośniejsze.

Maksymalna moc wejściowa – oznacza moc odtwarzanego dźwięku, ale niekoniecznie odnosi się do jakości dźwięku. Moc słuchawek powinniśmy oceniać „na ucho”, a nie na podstawie danych podawanych przez producenta. Jeśli testowane słuchawki brzmią tak jak sobie tego życzymy – można je wybrać. Nie każdy miłośnik muzyki lubi wysoką moc słuchawek. Typowe, małe słuchawki oferują zazwyczaj około 100 mW, natomiast referencyjne słuchawki audiofilskie często zbliżają się do 2000 mW.

Średnica membrany – jedna z cech, które mogą mieć duży wpływ na jakość odtwarzanego dźwięku. Im większa membrana, tym mniejsze zniekształcenia i lepsza reprodukcja poszczególnych tonów (szczególnie basów). Miniaturowe słuchaweczki douszne i dokanałowe mają membrany o średnicy około 10-14 mm. Większe nauszne słuchawki oferują 30-40 mm, a zestawy pełnowymiarowe, referencyjne to przeważnie około 50 mm.


Redukcja szumów – aby zredukować niepożądane szumy docierające do ucha osoby słuchającej stosuje się dwie metody wygłuszania – bierną i aktywną.

Pierwsza opiera się na konstrukcji samej słuchawki, która obejmuje całe ucho i odcina dopływ dźwięków (słuchawki zamknięte) lub zamyka kanał słuchowy specjalnymi silikonowymi uszczelkami (słuchawki dokanałowe).

Druga metoda (aktywna) wykorzystuje mały mikrofon wbudowany w obudowę słuchawki (lub w kabel), który odbiera dźwięki dobiegające z zewnątrz i przesyła je do procesora. Gdy uaktywnimy funkcję eliminacji szumów, to elektroniczny układ wychwytujący szumy z otoczenia wygeneruje falę dźwiękową z fazą odwrotną w stosunku do szumu. Całość zasilana jest zazwyczaj z baterii, której czas pracy wynosi w zależności od modelu do 40, a nawet 60 godzin.

Dodatkowo słuchawki z aktywną redukcją szumu zazwyczaj projektowane są przy wykorzystaniu konstrukcji zamkniętej (np. Denon AH-NC800) lub dokanałowej (np. Denon AH-NC600), która biernie pomaga w całym procesie odszumiania.

Efekty mogą być imponujące, ale urządzenia te nie są skierowane do audiofili, którzy raczej nie tolerują jakiejkolwiek ingerencji w dźwięk. Słuchawki aktywnie redukujące hałas polecane są przede wszystkim osobom korzystającym ze środków komunikacji publicznej.

Laserowo strojone membrany – pomiary laserowe, które pozwalają wykryć potencjalne zniekształcenia i wyeliminować je. Stosowane m.in. prze firmę Logitech w modelach Wireless Gaming Headset G930 i G35 Surround Sound Headset

Magnes neodymowy – wytwarzany ze stopu neodymu, żelaza i boru. Głównym plusem tego typu magnesów jest ich rozmiar – mogą być mniejsze niż ich tradycyjne odpowiedniki, przy zachowaniu podobnego natężenia pola magnetycznego. Słuchawki z magnesami neodymowymi są po prostu lżejsze.

Regulowany pałąk – część konstrukcji obudowy, łącząca lewą słuchawkę z prawą. Pałąk ma za zadanie rozłożyć ciężar konstrukcji w taki sposób, aby nie opierała się ona w całości na uszach. Powinien być pokryty od spodu miękkim tworzywem poprawiającym komfort w czasie dłuższego użytkowania oraz oferować możliwość regulacji w celu dopasowania do rozmiarów głowy. Pałąki zagłowne (w niewielkich słuchawkach dla osób aktywnych i sportowców) mogą być nieregulowane. Modele przenośne często mają składane pałąki.